Er is niets dat Donald Trump leuker vindt dan een dramatische situatie te creëren waarin alle aandacht op hemzelf gericht is als de belangrijkste speler en de enige die de oplossing heeft. Maar de crisis die hij in het Midden-Oosten heeft gecreëerd met zijn vloot, bedoeld om een nieuwe nucleaire overeenkomst met Iran tot stand te brengen, is er een waar hij nu al spijt van moet hebben, aangezien deskundigen in de rij staan om erop te wijzen dat hij zichzelf in een hoek heeft gedreven en nu geen duidelijke uitweg meer ziet om de spanningen te verminderen, wat kan leiden tot misrekeningen en een langdurige oorlog.
Hoe is hij in deze puinhoop terechtgekomen? Ten eerste kan moeilijk worden genegeerd dat de operatie in Venezuela, waarbij de gekozen leider werd ontvoerd, zeker een rol heeft gespeeld. Het wordt zonder twijfel steeds duidelijker dat Trump nauwelijks kon geloven hoe gemakkelijk de overwinning kwam en hoe hij erin slaagde militair geweld te gebruiken om zijn doelstellingen te bereiken zonder de VS daadwerkelijk troepen op de grond te zetten. Toch hebben de gevolgen van de gevangenneming van Maduro een zeer hoge prijs. Rusland en China waren allebei zo geschokt door de hele affaire dat het een geheel nieuw geopolitiek overlevingsmechanisme in gang zette en hen dichter bij elkaar bracht – en nog dichter bij het nieuwe strijdtoneel in het Midden-Oosten waar Trump zijn zinnen op heeft gezet: Iran. De tweede ambtstermijn van Trump zal worden gekenmerkt door een mislukt tariefbeleid dat de meeste goederen voor Amerikanen minder betaalbaar heeft gemaakt en Rusland, China en Iran heeft verenigd, met als kanttekening dat de Chinese economie het beter doet dan ooit nu het Amerika als favoriete markt laat vallen, schrijft Martin Jay.
Analisten wijzen altijd op het risico van misrekeningen wanneer men zich in de buurt van langdurige oorlogen met tegenstanders in het Midden-Oosten begeeft. En terecht. Amerikaanse blunders in de regio hebben meestal enorme gevolgen en we mogen nooit vergeten hoe de vervolgstrategie na de regimewisseling in Irak ertoe leidde dat Amerika al snel de vijand werd in dat land en ISIS als gevolg daarvan opkwam. Voor Israël was dit natuurlijk een onvoorziene bonus, omdat de regering van George W. Bush zich door het hele Irak-oorlogsprogramma heen blunderde en de ene fout na de andere maakte, waardoor een op soennieten gebaseerde extremistische groepering ontstond die kon worden ingezet om verwarring te zaaien en tegelijkertijd de belangrijkste vijand van het Westen in de regio, Iran en zijn bondgenoten, aan te vallen. En in de mist van de oorlog mochten Amerikaanse presidenten zelfs een nep-oorlog tegen de groep voeren, waardoor ze zichzelf konden beschermen tegen verwijten toen aanhangers van diezelfde terreurgroep hun slachtoffers in het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk afslachtten. Obama begon de zogenaamde oorlog tegen het terrorisme in zijn laatste dagen in functie en Trump was verheugd om die voort te zetten terwijl hij de wereld vertelde dat hij terroristen doodde. In werkelijkheid betaalde hij velen van hen en stond hij hen toe zich te hergroeperen in andere delen van Syrië om op een andere dag tegen Assad te vechten.
Hoewel het beleid van rookgordijnen nog steeds even misleidend is als voorheen, is de dynamiek van de strategie van het Westen in de regio lucider geworden. Het regime in Iran omverwerpen. Dit dient echter volledig de hegemonie van Israël en heeft weinig zin voor Europese regeringen die Trump hierin niet steunen. Zij zien Iran niet als een duidelijke en bedreigende vijand, maar meer als een land dat gewoon niet onder de controle van het Westen wil vallen en, in tegenstelling tot Khadaffi, niet eens een handige zondebok kan zijn voor de gevolgen van de vuile spelletjes die Amerika overal ter wereld speelt.
De laatste tijd hebben we Iran in het beste licht gezien en daarom is het misschien begrijpelijk dat het Westen liever heeft dat deze ‘vijand’ zijn huidige regime behoudt dan dat het wordt vervangen door een regime dat de absolute controle van Israël over de regio zou versnellen. Als dit zou gebeuren, vrezen de EU-leiders een massale toestroom van vluchtelingen en meer terreuraanslagen voor hun eigen deur. Een Israël dat uit de hand loopt, bedwelmd door zijn nieuwe macht, is niet bepaald een verheffende nieuwe wereldorde waar iemand op zit te wachten.
Maar bij Trump gaat het niet om wat hij wil, maar om wat hij moet doen. Hij is de wereldleider die wordt geconfronteerd met de loop van Netanyahu’s door de Mossad geprefereerde 7,65 mm-pistool met geluiddemper. Hij heeft niet echt keuzes. Of beter gezegd, alle keuzes die hij heeft, betekenen op de een of andere manier zijn ondergang. Als hij toegeeft aan de eisen van Israël om oorlog te voeren met Iran, betekent dat zelfmoord voor hem, omdat zowel zijn achterban als de politieke infrastructuur in de VS zich tegen hem zullen keren en waarschijnlijk zullen proberen hem uit zijn ambt te zetten zodra de eerste lijkzakken Amerikaanse bodem raken. De Amerikaanse vliegdekschepen zouden volgens Iran een uitstekende manier zijn om de oorlog binnen enkele minuten te beëindigen, als ze er een zouden kunnen torpederen. Trump zou niet kunnen doorgaan, geblokkeerd door het Congres, het Hooggerechtshof en zijn eigen partij, om nog maar te zwijgen van de internationale druk die zich op elk niveau tegen Amerika zou opstapelen. Het is de moeite waard om erop te wijzen dat Israël volledig geïsoleerd is in zijn verlangen om oorlog te voeren met Iran, aangezien letterlijk niemand anders dat wil en met name de Golfstaten er fel tegen gekant zijn. Niemand ziet een positief resultaat, zeker niet voor Amerika of het Westen, aangezien het nauwelijks voorstelbaar is dat Amerika en Israël zonder aanzienlijke verliezen enige vorm van overwinning kunnen behalen. In het beste geval heeft Amerika munitie voor twee weken, hoewel sommige deskundigen nu zeggen dat het in werkelijkheid slechts ongeveer een week is. Iran zal in die tijdsperiode op geen enkele manier worden omvergeworpen of verslagen en heeft zich al voorbereid op een lange en slepende oorlog.
Het is ook de moeite waard om erop te wijzen dat Israël en de VS nu al twee keer hebben afgehaakt en zijn afgestapt van een langere oorlog. Onlangs, op 14 januari, toen Trump klaar was om Iran te bombarderen, was het Israël dat hem zei te wachten, omdat ze vonden dat ze niet klaar waren om de gevolgen op hun eigen grondgebied op te vangen. Maar zelfs vorig jaar in juni werd er weinig bericht over de reden waarom Trump de 12-daagse oorlog stopte. Hij hoorde dat Iran snel bezig was om de Straat van Hormuz te blokkeren, wat rampzalig zou zijn geweest voor de olieprijzen en de wereldeconomie.
Er is dus geen behoefte aan een echte oorlog, wat ons bij de meest voor de hand liggende vraag brengt: waar is die vloot dan in vredesnaam voor? Onlangs hebben we volgens de WSJ vernomen dat Amerikaanse generaals Trump hebben verteld dat er geen scenario is dat voor hem werkt, in termen van een snelle aanval, waar hij al enige tijd de voorkeur aan geeft, aangezien hij er in juni vorig jaar mee wegkwam. Deze keer kan hij dat niet doen, omdat Iran zich al heeft voorbereid op een massale reactie en nu, met de vloot in de Arabische Zee, heeft het keuze te over. De Iraniërs zijn behoorlijk zelfverzekerd en blijven kalm over deze laatste pokerhand, aangezien zij de royal flush hebben en Trump slechts twee paar. Trump heeft zichzelf letterlijk in een hoek gedreven en de enige vraag die nu nog resteert, is hoe hij zich met een Houdini-achtige stunt uit deze situatie kan redden en zijn gezicht kan redden. Er zijn echter geen echte antwoorden, alleen slechte opties. De minst slechte optie is dat hij de Iraniërs overtuigt om hem een aanval te laten uitvoeren, terwijl zij een nauwelijks aangepaste versie van het JCPOA-akkoord ondertekenen dat Trump zelf in 2018 heeft verscheurd. Het alternatief daarvoor is dat hij zijn kalmte verliest en doorgaat met een beperkte aanval, die hij aan het goedgelovige Amerikaanse publiek kan verkopen als een noodzakelijke maatregel om hen in het gareel te houden. Het risico hierbij is dat de Iraniërs zichzelf ook politiek in een hoek hebben gedreven door hun eigen volk te beloven dat elke aanval zal worden beantwoord met een felle reactie tegen Amerikaanse troepen en hun bondgenoten in de regio. Een derde optie zou zijn om de Iraniërs te overtuigen een opgeblazen akkoord te ondertekenen waarin wordt beloofd alle uraniumverwerking volledig af te bouwen, zodat Trump de Amerikaanse media kan voeden met een opgeblazen narratief over het veiliger maken van de wereld. U weet wel, dat soort dingen.
Geen van deze opties is echt heel goed. Het lijkt erop dat Trump van de regen in de drup komt, met als enige keuze het tijdstip waarop die sprong waarschijnlijk zal plaatsvinden. Israël heeft zijn hoop gevestigd op een regimewisseling en een einde aan het ballistische raketprogramma van Iran, wat natuurlijk nooit zal gebeuren, aangezien dit de belangrijkste troef is die Iran achter de hand houdt. Het opmerkelijke aan deze impasse is echter dat de Amerikaanse pers haar lezers nog steeds de oudste leugen in het Midden-Oosten verkoopt: dat Iran nog maar enkele weken verwijderd is van het maken van een atoombom, een verhaal dat je misschien een beetje afgezaagd vond, aangezien het oorspronkelijk in 1995 werd gepresenteerd.
Gezien het feit dat het Amerikaanse publiek zo dom is en dat Amerikaanse journalisten zo slecht zijn, is de kans op een door Israël geënsceneerde valse vlag-aanval zeer groot, waardoor de beslissingen die Trump moet nemen automatisch worden genomen. Net als de verstopte toiletten aan boord van de USS Ford is het allemaal een puinhoop en komt niemand er ongeschonden uit. Maar een niet-beslissing (een geautomatiseerde beslissing die hij niet eens neemt) is voor Donald misschien nog altijd beter dan een daadwerkelijke beslissing die hij wel neemt.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De strategie van Trump ten aanzien van Iran: een dreigende catastrofe gebouwd op zand
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram














Ik las al eerder hier van reageerder dat zelfs de toiletten op die vliegdekschepen niet deugen. Ik geloofde het niet maar ik lees nu steeds meer achtergronden. Het is waar. Geloof je toch niet? 🙈 Er is gewoon te weinig onderhoud uitgevoerd, de bemanning knettergek, dan weer Venezuela, dan weer Groenland, dan weer Iran. Hahahaha die Trumpie spoort echt niet. En daar zat Von mee te praten over LNG en Oekraïne. 13000 miljard naar de kut. Lach er maar om. 😂
Volgens mij schreef ik het al eerder, vergeet, God, vergeet Satan, de God van de debielenclub is aan de macht. 😂
Nee, het was 1,3 biljoen dus 1300 miljard. Valt mee toch?
Wacht, als Trumpf een schot lost, eens kijken wat er gebeurt als honderden missielen als een horzel Aziatische hoornaars op zijn zo geweldige armada – van meer dan 50j – oud storten.
Dan is het erop of eronder? Maar Trumpie durft niet🤣
Crisis in Iran: hoe komt Trump uit de situatie die hij zelf heeft gecreëerd?
Na vraag gedaan bij:
https://chatgpt.com/share/69a0bdc1-68b0-800a-9759-e6fc302cdc53
Iedereen kent de peilingsonderzoeken onder 1000 mensen of zo die representatief moet zijn over :
– Hoe het Amerikaanse volk momenteel denkt over Trump
– Hoe nu de verkiezingsuitslagen zouden zijn in tegenstelling tot de echte uitslagen
– Hoe gelukkig Nederlanders zich voelen
– Hoe mensen denken over de islam in tegenstelling tot 2 jaar geleden of zo
– hoe mensen de economie bekijken ten opzichte van de periode onder Rutte
– hoeveel mensen meer dit jaar tijdens koninginnedag gevierd hebben waaruit afgeleid kan worden dat de Nederlandse bevolking oranje weer in haar hart gesloten heeft
Enfin, maak er maar wat van, u begrijpt het.
Het soort manipulerende resultaten die de denkrichting burgers in een bepaalde richting dienen te sturen of die het gedrag van bepaalde politici moet goed danwel afkeuren of welke dubbele agenda er ook nagestreefd wordt.
De resultaten van dat soort prietpraat onderzoekjes, waaraan nauwelijks iemand die zogenaamd vertegenwoordigd wordt zelf ooit heeft meegedaan dienen gewoon om de publieke opinie te beinvloeden.
Verder hebben ze nauwelijks enigerlei waarde.
Berucht zijn de “Maurice de hond tussentijdse politieke peilingen” die nauwelijks enige voorspellende waarde hebben maar wel sturende waarde.
De typische suggestieve manipulerende bullshit uit de koffer van de inlegvelletjes figuren.
Welnu, ik neig er naar de vragen aan AI onder dezelfde noemer te schuiven.
AI kan het leuker formuleren maar verder is het hele internet een groot volks manipulerend tool geworden dat als doel heeft om demensen te beinvloeden tot wat dan ook.
Diezelfde mensen die door politici al decennia bedrogen worden
– met verkiezingsbeloften die gebroken worden,
– cordon sanitairs, inlegvellen,
– kartelvorming van politieke partijen tot
– dubieuze afkeuring van politieke uitslagen in Europa,
– vermogensverschuiving naar de rijken
– selectieve democratische principes ten voordele van de elitaire rijken die het zogenaamd gemaakt hebben
En dat heeft geleid tot de wereld zoals die vandaag de dag is.
Het wordt er niet beter op met de parasitaire hebzuchtigen en het crapule de luxe met geld aan het roer.
AI gaat daar helemaal niks aan veranderen ben ik bang.
Integendeel :
weer een sturend medium om de mensen te binvloeden en te laten denken dat de democratie en de westerse waarden en normen toch echt voor hen eigen bestwil overal oorlog maken en toch echt voor hun eigen bestwil hun levensonderhoud duurder en duurder maken.
Terwijl de burgers steeds afhankelijker in het moeras wegzinken en straks van wieg tot graf voor de elite kan poen scheppen.