Er is bekend geworden dat veel Canadese gehandicapten tijdens routinebezoeken aan de dokter onder druk worden gezet om hun leven te beëindigen met euthanasie.
Krista Carr, CEO van Inclusion Canada, vertelde het parlement dat Canadese gehandicapten zich onder druk gezet voelen om voor hulp bij zelfdoding te kiezen en dat dit ‘wekelijks’ voorkomt als gevolg van de uitbreiding van MAiD naar niet-terminaal zieken, schrijft Niamh Harris.
LifeSteNews meldt:
Tijdens een zitting op 8 oktober van de parlementaire financiële commissie legde Carr, een tegenstander van medische hulp bij sterven (MAiD), uit dat de uitbreiding van MAiD in Canada naar niet-terminaal zieken ertoe heeft geleid dat mensen met een handicap onder druk worden gezet om hun leven te beëindigen tijdens medische bezoeken die daar niets mee te maken hebben.
“Sinds het wetsvoorstel rond Track 2 MAID is ingediend … is de interactie van mensen met de gezondheidszorg zeker veranderd”, legde ze uit, verwijzend naar de uitbreiding van 2021 waardoor chronisch zieken die niet terminaal ziek zijn, euthanasie kunnen krijgen.
“Mensen met een handicap zijn nu in veel gevallen erg bang om zich bij het gezondheidszorgsysteem te melden met gewone gezondheidsproblemen, omdat MAID vaak wordt voorgesteld als oplossing voor wat als ondraaglijk lijden wordt beschouwd”, onthulde ze.
WOW
“People with disabilities are now very much afraid in many circumstances to show up in the healthcare system with regular concerns. Often MAID is suggested as a solution.
“Since the bill was brought in around Track 2 MAID…that has certainly changed people’s interactions… pic.twitter.com/kjsVk8UbAK
— Garnett Genuis (@GarnettGenuis) October 16, 2025
Conservatief parlementslid Garnett Genuis vroeg zich af hoe vaak mensen met een handicap worden aangemoedigd om euthanasie te ondergaan. Carr antwoordde dat dit voor Canadezen met een handicap “wekelijks” voorkomt.
Carr waarschuwde dat Canadezen met een handicap onevenredig vaak het doelwit zijn van de uitbreiding van MAiD, omdat hun medische toestand hen kwetsbaar maakt voor de euthanasie-mentaliteit binnen ziekenhuizen. Bovendien wordt volgens Carr “armoede” beschouwd als “ondraaglijk lijden”, waardoor iemand in aanmerking komt voor MAiD.
De verklaring van Carr wordt ondersteund door interne documenten van artsen in Ontario uit 2024, waaruit blijkt dat Canadezen voor euthanasie kiezen vanwege armoede en eenzaamheid, en niet als gevolg van een terminale ziekte.
In één geval onthulde een arts uit Ontario dat een werknemer van middelbare leeftijd, die door enkel- en rugletsel niet meer kon werken, vond dat de ontoereikende steun van de overheid hem “geen andere keuze liet dan MAiD aan te vragen”.
Andere gevallen waren onder meer een zwaarlijvige vrouw die zichzelf omschreef als een “nutteloos lichaam dat alleen maar ruimte inneemt”, waarvan een arts stelde dat zij voldeed aan de vereisten voor MAiD omdat zwaarlijvigheid “een medische aandoening is die inderdaad ernstig en ongeneeslijk is”.
In totaal hadden 116 van de 4.528 euthanasiegevallen in Ontario in 2023 betrekking op niet-terminale patiënten, van wie velen afkomstig waren uit arme gemeenschappen.
Uit gegevens van de hoofdlijkschouwer van Ontario voor 2023 bleek dat meer dan driekwart van degenen die euthanasie ondergingen terwijl de dood niet op handen was, vóór hun dood ondersteuning voor gehandicapten nodig had.
Evenzo woonde bijna 29% van degenen die werden gedood terwijl ze niet terminaal ziek waren, in de armste delen van Ontario, terwijl slechts 20% van de algemene bevolking van de provincie in die gebieden woont.
Tegelijkertijd heeft de liberale regering gewerkt aan een uitbreiding van MAiD met een factor 13 sinds de legalisering ervan, waardoor het het snelst groeiende euthanasieprogramma ter wereld is geworden.
Momenteel is de wachttijd voor zorg in Canada gestegen tot gemiddeld 27,7 weken, waardoor sommige Canadezen wanhopig worden en kiezen voor euthanasie in plaats van te wachten op hulp. Tegelijkertijd hebben zieke en oudere Canadezen die hebben geweigerd hun leven via MAiD te beëindigen, gemeld dat ze door hun zorgverleners “egoïstisch” zijn genoemd.
Uit de meest recente rapporten blijkt dat MAiD de zesde doodsoorzaak in Canada is. Het stond echter niet vermeld in de top 10 van belangrijkste doodsoorzaken van Statistics Canada voor de periode 2019-2022.
Op de vraag waarom MAiD niet op de lijst stond, antwoordde het bureau dat het de ziekten die Canadezen ertoe brachten om via euthanasie een einde aan hun leven te maken, als primaire doodsoorzaak registreert, en niet de werkelijke doodsoorzaak.
Volgens Health Canada zijn in 2022 13.241 Canadezen overleden door dodelijke injecties met MAiD, wat neerkomt op 4,1 procent van alle sterfgevallen in het land in dat jaar, een stijging van 31,2 procent ten opzichte van 2021.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Euthanasie-testgebied Canada: legerveteraan kreeg zelfmoord aangeboden in plaats van traplift
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Ethisch niet verantwoord op het eerste zicht …..Maar in Canada heeft men dan toch de optie om het te doen, terwijl hier bij ons, oude(of niet zo oud) zieke mensen letterlijk moet creperen omwille van de enorme, hypocriete rompslomp die euthanasie met zich meebrengt. Het is ook maar de vraag waar al het geld vandaan moet blijven komen om alles en iedereen in leven te houden, de tijden van de big bonanza zijn voorbij, het geld is op ! Iedereen kent in zijn omgeving wel meerdere personen die al honderdduizenden Euro hebben gekost aan de maatschappij, bedragen die ze in hun ganse leven niet hebben bijgedragen en ook niet meer kunnen bijdragen, dus zoals ik al vroeg , van waar moet dat geld blijven komen, bovendien worden mensen tegenwoordig vaker ziek dan vroeger….
Tis wel zo,
“ Iedereen kent in zijn omgeving wel meerdere personen die al honderdduizenden Euro hebben gekost aan de maatschappij, bedragen die ze in hun ganse leven niet hebben bijgedragen en ook niet meer kunnen bijdragen, dus zoals ik al vroeg , van waar moet dat geld blijven komen, bovendien worden mensen tegenwoordig vaker ziek dan vroeger…. “
Maar sommige dingen mogen niet gezegd worden, onethisch en dat soort dingen. En van mij mogen die mensen geholpen worden, wat het ook kost. Serieus!
Maar het bovenstaande is wel waar. Lastig zoiets.
Misschien beginnen met de schizofrene die zich “medisch specialisten” noemen!
Of dat ik niet lichamelijk gehandicapt zou zijn als ik 60 jaar geleden meteen zuurstof toegediend had gekregen, dat is niet te zeggen.
Er zouden “velen” niet te vreten hebben gehad, wanneer er geen gehandicapten waren.
En dat zijn nou geen types waarvan verwacht kan worden dat ze ander werk zouden doen.
Werkt wat een paar zweetdruppeltjes op het voorhoofd laat ontstaan!
In meerdere branches ervaring opgedaan.
De voorkeur blijft uitgaand naar het beeld van iemand i.p.v. de kwaliteit.
Een sukkel die tot drie keer toe me onvoldoende geld gaf voor het product wat ik voor een bedrijf bezorgde.
De derde keer scheen het kwartje te vallen, dat dergelijk grapjes die bij mij kunnen gebeuren.
En dan bij terugkomst op het bedrijf voor wie ik bezorgde uitgelachen worden;
dat ze hetzelfde doen als er zo’n figuur als ik langs zou komen.
Benieuwd of ze er allemaal zo bij zitten, als mij.
Wanneer mij de vraag wordt gesteld of dat ik zou willen overwegen om er een eind aan te maken, hoop ik dat men zelf zo slim is, om het op een rennen te zetten.
Men zou zomaar kunnen vallen, verkeert terecht kunnen komen en wat lichaamsfuncties kunnen verliezen!!!
Het enige goede wat ik weet zijn de bordjes op bruggen in de omgeving hier waarop staat dat wij door de Canadezen bevrijd zijn in ’45
Alsof dat werkelijk feitelijk of historisch correct zou zijn 🙂 … Het Rode Leger moet natuurlijk worden gedemoniseerd … We waren er zelf niet bij, waarschijnlijk, en dus kunnen ze ons alles wijsmaken wat ze maar willen … Dat is het voordeel van een groot gebrek aan zelfkennis, zelfdenkend vermogen en algemene kennis …
Ik ben 71 en die bordjes hangen daar al voor zover ik weet langer dan 60 jaar. Toen was er nog geen propaganda internet.
Waar het mij om gaat dat het NIET de Amerikanen waren met hun grote bek.
Kunnen ze dat daar ook met politici doen? Politicus is ook een ernstige vorm van handicap.
bovendien zou een land er dan op vooruitgaan zonder politieke figuren, ik zal ze niet missen.
Dat die elite blijkbaar ondraaglijk lijd door ons bestaan, vind ik dat “zij” de keuze moeten maken om zichzelf te laten euthanaseren … dan zijn ze zeker van ons af. Wedden dat ze daar nog niet goed over nagedacht hebben. 2 lijdens opgelost in 1 slag, hun lijden door ons, en ons lijden door hen.
Tja Canada hè. Hoeveel nazi’s zijn daar niet heen gegaan na de oorlog? Kunnen hun nazaten rustig verder gaan met het opruimen van overtollige nutteloze mensen, toch?
Wie heeft eigenlijk in eerste instantie belang gehad bij de introductie van een gedachtegoed waar de gewone bevolking zich echt niet uit zichzelf mee bezighoudt?
“de gelegenheid maakt de dief”
De overheid heeft de gelegenheid gecreëerd.
Denk maar eens over bovenstaande stelling na met bovenstaand artikel in je achterhoofd.
Alles heeft een reden.
Niet alle redenen worden genoemd.
Quizas para los politicos una buena idea empezar tambien a preguntarles a ellos ya que se preocupan tanto por el cambio climático. Y donde queda Bill Gates, Klaus y pare de contar.
De Film Humane
In de nasleep van een ineenstorting van het milieu die de mensheid dwingt 20% van haar bevolking af te stoten, barst een familiediner uit in chaos wanneer het plan van een vader om deel te nemen aan het nieuwe euthanasieprogramma van de regering vreselijk misgaat.
https://en.wikipedia.org/wiki/Humane_(film)
2024
1u33m
Zelfs een mens die tot zijn nek toe verlamd is is een waardevol persoon.
Want een glimlach naar zijn verzorgers toe kan hen gelukkig maken, wat hun gezin weer ten goede kan komen.
Maar niemand wil zo zijn dagen slijten
Want leven kun je dat niet noemen
Dit is de schizofrenie van ons bestuur
Aan de ene kant word allles en alles uit de kast gehaald om een kansloos volkomen geknakt leven te redden, te rekken en te verbeteren.
En tegelijk zijn al deze gewonde ongelukkige gehandicapte en geblokkeerde levens enorm kostbaar voor een economie die steeds meer onderuitgehaald word door deze politiek.