Canada begint met euthanasie van slachtoffers van kinderverkrachting, terwijl pedofielen vrij rondlopen

Canada, het land van esdoorns, beleefdheid en zogenaamde progressieve waarden, euthanaseert nu kinderen.

Niet in het geheim. Niet in de chaos van oorlog. Maar in moderne ziekenhuizen, met goedkeuring van de overheid, onder het mom van “progressie,” schrijft Baxter Dmitry.

Dit zijn geen geïsoleerde incidenten. Dit is geïnstitutionaliseerd. Verdoezeld met zorgvuldig gekozen bewoordingen. Verkocht als barmhartigheid. En wie zit hierachter? De vingerafdrukken van de mondiale elite – degenen die denken dat zij het recht hebben om te beslissen wie leeft en wie sterft.

Maar daar houdt de gruwel niet op.

De meeste van deze kinderen zijn niet terminaal ziek. Er is nog hoop voor hen. Ze zijn geschaad door vaccins. Ze zijn diep getraumatiseerd door seksueel misbruik. Ze lijden… en in plaats van hulp krijgen ze de dood.

En de misbruikers? Degenen die deze kinderen in de eerste plaats hebben gebroken?

Nog steeds vrij. Nog steeds beschermd. In sommige gevallen zelfs nog meer macht gekregen, terwijl degenen die hen willen ontmaskeren worden bedreigd.

Dit is geen mededogen. Dit is puur kwaad.

En zo dadelijk gaan we onthullen wat zij nooit hebben willen laten zien – en dat verandert alles.

De film Soylent Green kwam in 1973 in de bioscoop en schetste een dystopisch beeld van het jaar 2022. De samenleving is ingestort, de hulpbronnen zijn uitgeput en de regering voedt de bevolking in het geheim met… menselijke resten. De meest vredige ervaring die men zich kan wensen? Door de staat geassisteerde zelfmoord.

Klinkt dat bekend?

Hoewel Hollywood beweerde dat het fictie was, lijkt Soylent Green nu meer op voorspellende programmering. Want vandaag de dag, in onze realiteit, is door de staat geassisteerde zelfmoord niet langer een dystopisch concept.

Het is officieel beleid in zogenaamd “progressieve” democratieën.

Maar hier is de twist die zij niet hadden zien aankomen: de realiteit bleek nog erger te zijn dan de film.

De schrijvers van Soylent Green hadden nooit kunnen vermoeden dat westerse regeringen, geïnfiltreerd door de cabal, hun pijlen op kinderen zouden richten.

Niet alleen dat, maar ze zouden het openlijk doen, met wettelijke bevoegdheid, met bureaucratische goedkeuring… zonder zelfs maar de moeite te nemen om de “toestemming” van de ouders te vragen.

Laten we eerlijk zijn: Canada euthanaseert kinderen. Gezonde, normale kinderen. Kinderen die schade hebben opgelopen door vaccins. Kinderen die zich een last voor hun familie voelen. Kinderen die traumatische gebeurtenissen in hun jeugd hebben meegemaakt.

Dit is niet zomaar een hellend vlak – het is een verticale val.

Sinds de met het World Economic Forum verbonden cabal Mark Carney aan de macht heeft gebracht en hun visie voor een zogenaamde Vierde Industriële Revolutie – wat sommigen nu het Vierde Reich noemen – heeft uitgerold, heeft Canada medische hulp bij sterven, of MAiD, genormaliseerd.

Dit is geen compassievolle zorg. Dit is bevolkingsbeperking.

Als u uw geschiedenis kent, zou dit u tot in het diepst van uw ziel moeten doen huiveren. Vóór de vernietigingskampen begon nazi-Duitsland klein – door onder het mom van ‘barmhartigheid’ stilletjes ouderen, gehandicapten en geesteszieken te euthanaseren.

Canada volgt hetzelfde duistere draaiboek – stap voor stap. Dit is niet van de ene op de andere dag gebeurd. De basis is al jaren gelegd, precies zoals Tucker Carlson waarschuwde op Fox News voordat zijn programma abrupt van de buis werd gehaald omdat hij te veel waarheid sprak tegen een mainstream publiek.

Tucker probeerde alarm te slaan. Hij bracht de agenda aan de kaak. En nu gebeurt alles waarvoor hij ons waarschuwde in realtime.

Snel vooruit een paar jaar, en de Cabal ligt niet langer op de loer in de schaduw. Ze zijn brutaler geworden, omdat niemand hen heeft tegengehouden. Nu is alles openbaar. Ze komen voor de kinderen, zonder enige schaamte.

Ze proberen hen openlijk en agressief te overtuigen om “de stekker uit hun eigen leven te trekken.” De boodschap kan niet duidelijker zijn.

Zet de kindertelevisie aan. Scroll door YouTube Kids. Wat je ziet is geen onschuldig vermaak, maar psychologische oorlogsvoering. Subtiele suggesties verpakt in pastelkleuren, animaties doorspekt met wanhoop, liedjes die zelfbeschadiging normaliseren en het opgeven verheerlijken.

Heb je dat opgemerkt? Kinderen worden aangemoedigd om zich schuldig te voelen omdat ze een last zijn voor hun familie. Ze worden aangemoedigd om zonder medeweten van hun ouders te bellen met volwassenen die hen vertellen dat “overlijden” alles beter zal maken voor hun familie.

Dit is geen toeval. Het is psychologische programmering – opzettelijk en methodisch. Ontworpen om kinderen te breken. Ontworpen om hen over de rand te duwen.

We kunnen het ons niet veroorloven om stil te zitten terwijl de cabal onze kinderen vermoordt in naam van de vooruitgang. Wij, het volk, moeten de hel laten barsten.

En ja, dat geldt ook voor de regering-Trump, de leiders van America First en iedereen met ruggengraat.

Want zodra een samenleving haar eigen kinderen begint te vermoorden, valt het masker af. Dit is geen mededogen. Dit is berekend, industriële kwaadaardigheid.

En het wordt nog erger. Want niet alleen worden kinderen vermoord om redenen als vaccinschade, depressie en eenzaamheid, maar ze zijn ook begonnen met het vermoorden van kinderen die trauma’s hebben opgelopen als gevolg van seksuele ervaringen in hun kindertijd door pedofielen.

Tegelijkertijd worden de wetten tegen pedofielen strategisch versoepeld en wordt de samenleving geconditioneerd om pedofilie als iets natuurlijks te accepteren. Dat klopt, slachtoffers van kinderverkrachting worden vermoord, terwijl pedofielen worden beschermd.

Er wordt een oorlog gevoerd tegen onze kinderen – een stille, gecoördineerde aanval onder leiding van niet-gekozen machthebbers die achter gesloten deuren opereren. Deze mondiale elites maken geen geheim van hun ambities: de mensheid domineren, de macht over leven en dood grijpen en als goden heersen over een wereld die ze naar hun eigen beeld hervormen.

Canada is de kanarie in de kolenmijn. Wetgevers debatteren momenteel over wanneer ouders hun jonge kind tot de leeftijd van één jaar mogen “aborteren” – omdat ze er voor de geboorte niet aan toe zijn gekomen.

Of omdat het opvoeden van een kind ongemakkelijk is. Omdat de prijs van luiers te hoog was.

Dat is waar deze weg naartoe leidt: de dood door bureaucratie, gerechtvaardigd door emotionele impulsen.

Houd dit in gedachten: wanneer ze het hebben over ‘baby’s met ernstige en zware syndromen’, creëren ze in feite een dekmantel.

Vergeet niet dat ze minderjarigen doden vanwege vaccinschade, depressie of de ondraaglijke last van isolatie en eenzaamheid.

Waar houdt dit op?

Maar volgens Canadese artsen die in de greep zijn van de cabal is kindermoord oké. Het doden van kinderen is de toekomst.

Dit alles gebeurt terwijl kinderen op meerdere fronten worden aangevallen. De oorlog van de elite tegen de jongeren is niet alleen fysiek, maar ook psychologisch, spiritueel en cultureel.

De kern ervan is een zeer verontrustende agenda: de normalisering van pedofilie.

Onder leiding van de elite van Davos hebben door het WEF geïnfiltreerde regeringen stilletjes wetten versoepeld en de samenleving geconditioneerd om morele grenzen te verleggen. Hun doel? De samenleving verschuiven naar totale acceptatie van wat universeel veroordeeld zou moeten worden.

Dit is de huiveringwekkende waarheid: in landen als Canada lopen degenen die pedofielen aan de kaak stellen nu meer kans om vervolgd te worden dan de daders zelf.

Het systeem beschermt niet langer de onschuldigen, maar de misbruikers. En dat doet het onder het mom van “vooruitgang.”

Neem dit recente geval in British Columbia: een moeder sloeg alarm nadat een man met een pruik onder het hokje probeerde te gluren waar haar jonge dochter zich aan het omkleden was in een plaatselijk zwembad.

In plaats van de man weg te sturen, waarschuwde het zwembadpersoneel de moeder dat zij gearresteerd zou kunnen worden als ze hem zou confronteren. De man hield vol dat hij het mensenrecht had om in de kleedkamer voor vrouwen te zijn.

Toen de politie arriveerde, koos zij zijn kant.

Wat het publiek niet werd verteld – maar later werd bevestigd – is dat de man een veroordeelde pedofiel is.

Laat dat even tot u doordringen: een veroordeelde zedendelinquent met een pruik claimt een ‘genderidentiteit’ en de wet beschermt hem, terwijl de moeder die haar kind durfde te verdedigen, wordt bedreigd.

Dit is geen op zichzelf staand incident. Het maakt deel uit van een groter patroon – een systeemwijde omkering van gerechtigheid die begint aan de top.

Voormalig premier Justin Trudeau, nog steeds vereerd door de mainstream media, wordt beschuldigd van seksueel misbruik van kinderen in zijn tijd als leraar voordat hij zijn politieke carrière begon– beschuldigingen die onder een laag van stilzwijgen en PR-spin werden begraven.

En nu brengt zijn opvolger, Mark Carney – zorgvuldig uitgekozen door de mondiale elite – zijn eigen verontrustende connecties met zich mee. Carney heeft aantoonbare banden met Ghislaine Maxwell, de veroordeelde kinderhandelaar die momenteel een gevangenisstraf van 20 jaar uitzit in de VS voor haar rol in het ronselen van minderjarigen voor misbruik door Jeffrey Epstein en zijn VIP-vrienden.

Met leiders als deze is het geen wonder dat Canada nu door de overheid gefinancierde homobars heeft die openlijk zogenaamde “MAP’s” omarmen – Minor-Attracted Persons (personen die zich aangetrokken voelen tot minderjarigen).

In Evolution Wonderlounge in Edmonton, Alberta, staan de deuren nu open voor volwassenen die met minderjarige kinderen komen – als onderdeel van een nieuw “inclusiviteitsinitiatief.”

Dit is ook geen marginale operatie: Evolution is lid van de Alberta 2SLGBTQI+ Chamber of Commerce, die rechtstreeks wordt gefinancierd door de Canadese overheid.

Laat dat even tot u doordringen.

Dezelfde regering die nu dragqueen-voorleesuurtjes in openbare bibliotheken financiert, financiert ook homobars die volwassen mannen en kinderen openlijk samen verwelkomen – onder het mom van “diversiteit” en “inclusie.”

Dit gaat niet langer over tolerantie. Het gaat om controle. Indoctrinatie. En in toenemende mate om normalisering van het ondenkbare.

Wat voor soort samenleving doodt haar gewonde kinderen… en beschermt de roofdieren die hen pijn doen?

We hebben een punt bereikt waarop zwijgen medeplichtigheid is. Als we nu niet onze stem laten horen, als we niet hard terugvechten, blijft er niets meer over om te beschermen.

De grens is overschreden. Het is tijd om onze eigen grens te trekken.

Kijk:

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Canadese pro-pedofilie bar opent zijn deuren voor kinderen – De media zwijgen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: