Maar liefst 25 jaar na 9/11 deelt de Engel van de Geschiedenis opnieuw een krachtige slag uit. Vijf jaar geleden waren we getuige van de verbijsterende imperiale vernedering in Afghanistan, die binnen enkele dagen haar beslag kreeg. Nu zijn we getuige van de verbijsterende vernedering van Saoedi-Arabië — vazal van het Epstein-syndicaat — in Jemen, eveneens binnen enkele dagen voltrokken.
De vernederingen op rij volgen het pad van het Imperium nu als een plaag — en dan hebben we het nog niet eens over de op handen zijnde en stratosferische dubbele strategische nederlagen in West-Azië en in de zwarte aarde van Novorossiya. In het oude Rome van “verdeel en heers” rolden de hoofden van keizers doorgaans om veel minder, schrijft Pepe Escobar.
De algehele ineenstorting van de Saoedische huurlingenbendes in Jemen gaat zo snel dat zelfs de dominante media van het Epstein-syndicaat gedwongen zijn dit te erkennen. Ansarallahs “Rolling Thunder” neemt steden en eilanden in; neemt duizenden misdadigers gevangen; bevrijdt alle gevangenen — en verleent hun amnestie —; krijgt de controle over een ontelbaar aantal Amerikaanse tanks en wapens — een “herhaling van Afghanistan” —; en wordt in het hele tribale spectrum toegejuicht als bevrijder van Jemenitische grond.
En natuurlijk heeft Ansarallah vanaf nu officieel de volledige controle over het megastrategische Bab al-Mandeb, oftewel de “Poort der Tranen”, op zich genomen.
Wat iconische beelden betreft, werd Mohammed al-Houthi, neef van opperste leider Abdul-Malik Al-Houthi, in het bevrijde Al-Jarrahi gezien terwijl hij een van de talloze pantservoertuigen bestuurde die waren achtergelaten door de door de Verenigde Arabische Emiraten gecontroleerde huurlingenbendes.
De inlichtingen die ten grondslag lagen aan Ansarallahs operatie “Rolling Thunder” — omschreven als de grootste massale gevangennemingsoperatie in de moderne oorlogsvoering — werden zorgvuldig gecoördineerd met de Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC). De As van het Verzet was zich er volledig van bewust dat de Verenigde Staten, na de verwoestende Iraanse aanvallen op de bases in Jordanië, beperkt waren in hun vermogen om de Saoedi’s te helpen een Jemenitisch offensief tegen te houden.
En een offensief was het, langs de gehele westkust van Jemen: van Hays tot Al-Khokha en Al-Mokha via Al-Wazi’iyah, met inbegrip van de militaire kampen Khaled en Jabal al-Nar, evenals de eilanden in de Rode Zee.
Hizam al-Assad, lid van het Politiek Bureau van Ansarallah, geïnterviewd door Al-Mayadeen (Engelse vertaling hier), bevestigde opnieuw het Ustrategische belang” van de gehele westkust, “en de regio Al-Khokha, de regio Hays, evenals de regio Al-Mafqa tot Dhabab en Miyyun, naast de Jemenitische eilanden in de Rode Zee”.
Hizam al-Assad gaf ook details over de poging van de Saoedi’s “om in deze regio’s een vorm van sociale ontkoppeling te creëren, hetzij door hun ‘daeshisering’, hetzij door het aanwakkeren van talrijke regionale, sektarische en confessionele particularismen”.
De context is cruciaal. In 2015 vormde Riyad een “coalitie van vrijwilligers” naar Arabisch model met als fundamentele doel Ansarallah — de Houthi’s — uit de hoofdstad Sanaa te verdrijven.
Een klinkende mislukking, zelfs ondanks het opleggen van een blokkade van de Jemenitische havens en het uitvoeren van willekeurige bombardementen (mij werden verschillende doelen getoond, waarvan sommige inmiddels waren herbouwd, van Sanaa tot Sa’ada). Vanaf 2022 werd via een memorandum van overeenstemming een soort onofficieel staakt-het-vuren ingesteld. De Saoedi’s verbraken dit in juli door de landingsbaan van de luchthaven van Sanaa aan te vallen.
Hoe we de westkust veroverden
Hizam al-Assad bevestigde dat “we inschattingen hadden dat de bezetter in deze regio’s van binnenuit zou vallen (…) We schatten in dat de gemeenschap in opstand zou komen en hem zou verdrijven (…) De terugtrekking was inderdaad snel en wanordelijk voor de vijand (…) De vijand heeft geen enkele zaak in Jemen, met name de lokale instrumenten niet, die de Saoedische plannen in ruil voor geld uitvoeren”.
De westerse beschrijvingen van de Jemenitische “agressie” kunnen wederom niet eens als pathetisch worden bestempeld. Hizam al-Assad verduidelijkt dat “we een koers volgen binnen het kader van operaties die de vergelijking ‘blokkade voor blokkade’ en ‘escalatie voor escalatie’ opleggen, en dit is onze belangrijkste koers. En als de Saoedische vijand niet had geprobeerd deze koers te verstoren en deze vergelijking te doorbreken (…) is onze koers duidelijk: de legitieme rechten van Jemen terugwinnen en de door de Saoedische vijand aan ons land opgelegde blokkade doorbreken”.
De Amerikaanse marine was de facto al uit de Rode Zee verdreven door de geavanceerde Jemenitische militaire capaciteiten, waaronder voor 100 procent lokaal geproduceerde hypersonische raketten. Het lijkt erop dat Riyad zijn les niet heeft geleerd.
De Jemenitische strijdkrachten bevestigden dat de Saoedi’s tientallen luchtaanvallen uitvoerden “in de provincies Taiz, Hodeidah, Marib en Al-Jawf”, uitgevoerd door F-15- en Typhoon-gevechtsvliegtuigen die opstegen vanaf de King Fahd-basis in Taif en de King Khalid-basis in Khamis Mushait.
De onverstoorbare woordvoerder van de Jemenitische strijdkrachten, brigadegeneraal Yahya Saree — die ik vorig jaar in Jemen de eer had te ontmoeten — bevestigde dat de “Made in Yemen”-luchtdoelraketten de Saoedi’s en de huurlingen dwongen de basis van Taiz te verlaten, een van de bases die speciaal waren ontworpen om Jemen lastig te vallen.
Taiz is cruciaal: een van de grootste steden van Jemen. Ansarallah heeft nu de volledige controle, wat een enorm strategisch voordeel betekent.
Wat strategische voordelen betreft, kunnen er maar weinig worden vergeleken met het eiland Mayun — ook bekend als Perim — dat precies midden in de Straat van Bab al-Mandeb ligt. Daar bevinden zich een militair vliegveld en een militaire basis, gebouwd door de Verenigde Arabische Emiraten met Israëlische medewerking, vol met hightechwapens. Dit alles is nu eigendom van Ansarallah.
Nu Ansarallah vrijwel de gehele westkust controleert, resteert in wezen nog de verovering van Marib — vanwege de olie- en gasvelden — en de haven van Aden, waar het grootste deel van de tegen Sanaa gemobiliseerde huurlingenstrijdkrachten is geconcentreerd.
De uitzichtloze situatie van Saoedi-Arabië
Ansarallahs operatie “Rolling Thunder” maakt het schaakbord in West-Azië — en daarbuiten — in fascinerende mate ingewikkelder. De olieprijs is volledig uit de hand gelopen. De Islamitische Revolutionaire Garde (IRGC) waarschuwt voor de inzet van een nieuw wapen dat “de imperialisten een hartaanval zal bezorgen” — dat wil zeggen: dat de wankelende Amerikaanse zeeblokkade aan diggelen zal slaan.
De veelgeprezen Defensiealliantie van Mekka wordt geconfronteerd met haar eerste ernstige barensweeën. Turkije is tot op zekere hoogte al betrokken bij de Saoedische oorlog tegen Jemen, aangezien Turkse drones al weken als vliegen uit de lucht vallen in het binnenland van Jemen. Pakistan heeft schuchter gewaarschuwd dat het defensiepact in werking zou kunnen treden, om vervolgens terug te krabbelen en te stellen dat het niet van toepassing is op een reeds bestaande situatie (zoals de in 2015 begonnen Saoedische oorlog).
MbS zou een bedevaart naar de Poort moeten organiseren om zijn strategische tranen te vergieten. Niets Saoedisch, zelfs de meeuwen niet, zal onder toezicht van de Jemenitische strijdkrachten Bab al-Mandeb passeren.
Tel daar nu de “Big Bang” bij op: de meervoudige, gecoördineerde aanval op de oliepijpleiding van Abqaiq naar Yanbu, de laatste overgebleven route voor de Saoedische olie-export na de blokkade van de Straat van Hormuz, met een enorme 100 km lange kolom zwarte rook die naar de woestijnhemel opstijgt en is vastgelegd op beelden van de Sentinel-3-satelliet.
Gevolgen: verwacht mag worden dat de productiekosten van stikstofkunstmestfabrieken, van Europa tot Azië, volledig de pan uit rijzen. Verwacht mag worden dat de opbrengsten van tarwe, rijst en maïs drastisch zullen dalen, parallel aan de explosieve stijging van de dieselprijzen. Irrigatie en oogsten zullen een privilege voor de rijken worden.
Ansarallah kan zich nu de luxe veroorloven om een tolpost, mogelijk met meerdere lagen, in Bab al-Mandeb te installeren, als het dat wenst. Er zullen echter geen uitzonderingen zijn voor Riyad; de bedoeïenen uit de woestijn zullen slechts een lijst met harde eisen ontvangen.
De vooruitzichten voor Saoedi-Arabië zijn somber, aangezien het zich steeds verder begeeft in de slechtst mogelijke situatie waarin alle partijen verliezen: de olie-infrastructuur op het land ligt in puin en de maritieme exportroutes zijn geblokkeerd. Het oordeel is nog niet geveld. Maar alles wijst er onheilspellend op dat Saoedi-Arabië naar de ondergang wordt gedreven, gereduceerd tot een woestijnwoestenij, ten voordele van de gebruikelijke verdachten.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Volgens het Oude Testament zal ELAM (Iran) de parel van DEDAN (Saoudi-Arabië) vernietigen …
Worden de superrijke Arabieren superarm ???!!! 😉
Er is maar één winnaar hier en dat is het wef, alles gaat volgens plan. Geen olie geen transport, kunstmest, gas en alles wat daar bij hoort om de vrijheid verder te beperken. Het blijft bijzonder om te zien dat ze hun plannen zo gemakkelijk uit kunnen rollen doordat mensen constant afgeleid worden, en geen verband zien tussen alle zaken.