Je kunt gerust stellen dat de Amerikaanse militaire bases en inlichtingenfaciliteiten in de Perzische Golf en West-Azië tijdens Operatie Epstein Fury een enorme klap hebben gekregen. De schade is zo groot dat het Pentagon nu beoordeelt of het überhaupt nog de moeite waard is om ze weer op te bouwen.
Iran heeft Amerikaanse faciliteiten in ten minste acht landen beschadigd of vernietigd, iets wat voorheen ondenkbaar was. Hiermee is een einde gekomen aan de status quo waarin de Amerikaanse dominantie in het Midden-Oosten als een gegeven werd beschouwd, schrijft Councilestatemedia.
Vóór de oorlog viel Iran geen Amerikaanse doelen aan en streefde het niet naar kernwapens. Nu heeft het een prikkel om beide te doen. Stabiliteit in de regio zal vrijwel onmogelijk zijn zolang de VS aanwezig blijft. Als het blijft, maakt het zijn bases, troepen en bondgenoten simpelweg tot doelwitten voor drones en raketten.
Een kernprobleem voor Washington is dat aanvallen op Iran niet echt pijn doen. De “mozaïekachtige” commandostructuur van Iran maakt een onthoofdingsaanval onmogelijk – en het merendeel van zijn militaire middelen is versterkt of verplaatst, dankzij veertig jaar nauwgezette planning. Het enige wat de VS heeft gedaan, is een aantal gebouwen en civiele infrastructuur bombarderen, en opscheppen over hoe goed het is in het opblazen van dingen.
De afweging van Iran is simpel: de beste manier om reparaties te bekostigen en de volgende ronde van agressie af te schrikken, is door sterker te worden in de regio – niet door vanuit een zwakke positie de Amerikaanse voorwaarden te accepteren. Er is voor hen geen reden om iets te ondertekenen dat de volgende keer dat Netanyahu een crisis nodig heeft, weer wordt verscheurd.
De Iraniërs kennen ook de kalender. Zodra het november wordt, gaat Trump de tussentijdse verkiezingen in als een oorlogsprésident met hogere olieprijzen en een vernederende strategische nederlaag. Als ze nu een akkoord sluiten, kan hij dat als een overwinning presenteren. Als ze wachten, blijft de economische last op zijn schouders rusten.
Erger nog, de regering moet leven met de mogelijkheid van wraakaanvallen op functionarissen of familieleden. Die dreiging zal de rest van hun leven boven hun hoofd hangen en de psychologische tol zal enorm zijn.
Eind augustus zond het Iraanse Channel 3 een video van ongeveer drie minuten uit met de titel “Waar moeten we Barron Trump vermoorden?“, waarin een beloning van 10 miljoen dollar werd uitgeloofd. Iran beweert nu dat de clip door de Israëli’s met behulp van AI is gegenereerd. Of dit nu een Iraanse of een Israëlische psychologische operatie is, het effect is hetzelfde. De Amerikaanse president moet het hoofd bieden aan het feit dat zijn zoon op de Iraanse televisie als doelwit werd genoemd.
En dan hebben we het nog niet eens over de verwoestingen gehad. Onafhankelijke analyses hebben schade vastgesteld aan meer dan 20 locaties en ten minste 228 gebouwen of stukken materieel, waaronder hangars, barakken, brandstofdepots, radars, satellietcommunicatieknooppunten, start- en landingsbanen en luchtverdedigingssystemen.
Tot de meest prominente doelen behoort de luchtmachtbasis Al Udeid in Qatar, de grootste Amerikaanse faciliteit in de regio en de thuisbasis van het vooruitgeschoven hoofdkwartier van CENTCOM en het Combined Air Operations Center. Andere doelen zijn onder meer het hoofdkwartier van de Amerikaanse Vijfde Vloot; de luchtmachtbasis Prins Sultan in Saoedi-Arabië; en de luchtmachtbasis Muwaffaq Salti in Jordanië; evenals meerdere locaties in Koeweit en de VAE.
Volgens officiële cijfers zijn er 18 tot 20 Amerikaanse militairen omgekomen als gevolg van het conflict, en zijn er honderden gewond geraakt. Er wordt algemeen verondersteld dat de werkelijke cijfers voor het publiek worden verborgen.
Iran beweert dat het systematisch de knooppunten heeft aangevallen die de machtsprojectie van de VS mogelijk maken: commando- en controlesystemen, vroegtijdige waarschuwingsradars en logistiek. Amerikaanse functionarissen hebben dit gebagatelliseerd door te zeggen dat de meeste raketten en drones zijn onderschept. Natuurlijk zeggen ze dat. Dat is niet belangrijk. Wat telt, is de schade die is aangericht door de raketten die wel zijn doorgedrongen.
De kosten voor het herstel van de materiële schade worden geschat op maximaal 5,1 miljard dollar voor 11 bases verspreid over zeven landen. Hierbij is de vervanging van vliegtuigen, munitie en mobiele luchtverdedigingssystemen nog niet meegerekend. Die luchtverdedigingssystemen zijn uiterst moeilijk te vervangen.
Het spreekt voor zich dat het hier niet simpelweg gaat om het neerzetten van nieuwe gebouwen. Niet-ontplofte munitie moet worden opgeruimd, samen met het puin – en er moet ingewikkelde apparatuur worden gebouwd en geïnstalleerd. Dit is geen klus die van de ene op de andere dag geklaard is. Het zou jaren duren en de Iraniërs zouden die locaties opnieuw kunnen bombarderen.
Het Pentagon heeft de kosten voor de wederopbouw niet meegenomen in zijn officiële berekening van de oorlogskosten, deels omdat men waarschijnlijk geen moeite zal doen om deze locaties weer op te bouwen. Gepensioneerde commandanten en analisten zijn het erover eens dat het oude model van Amerikaanse bases in de buurt van Iran voorbij is. De discussie gaat over de vraag of de VS hun aanwezigheid in de Golf zullen inkrimpen of zich daar helemaal uit zullen terugtrekken. Hoe dan ook, we krijgen te maken met een ander Midden-Oosten.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
citaat :
“Het lijkt erop dat Iran de VS dwingt zich terug te trekken uit het Midden-Oosten”
Dat is waarschijnlijk een zegen voor het midden-oosten.
De vraag is wat dat betekent voor de EU en de rest van de wereld.
Want wat wordt hier bedoeld met de VS ?
De hebberige hyena’s met hun “minder winst is verlies” mentaliteit.
En waar gaan die dan hun winsten halen ?
In de EU/Zuid-Amerika/Azië/Afrika/Noordpool
Daar er een behoorlijke markt verloren is gegaan wordt in deze gebieden wellicht de economische druk opgevoerd om het verlies van toekomstige winsten in het midden-oosten (die dus verloren zijn gegaan) te compenseren.
Daarnaast zullen de westerse oorlogshitsende bedrijfspoedels en investeringsmaatschappijen via hun handlangers in de kapotgemaakte gebieden proberen om geld te verdienen aan wederopbouwcontracten van infrastructuur en andere markten.
Iets wat ik als Rus nooit zou toestaan : eerst hier de boel vernielen en dan verdienen aan de wederopbouw.
We gaan het wel zien hoe zij die hun hals niet vol genoeg krijgen gaan proberen om een slaatje te slaan uit door hun aangerichte verwoestingen.
Het zou waarschijnlijk niemand erg verbazen als op dat gebied Mark Rutte namens de Navo zal proberen te bemiddelen en op zijn kenmerkende zalvende wijze een adviserende rol gaat spelen.
We gaan het zien.
Noam Chomsky heeft ooit een boek geschreven over de werkelijke kosten van de irak oorlog. Daarbij rekende hij ook de kosten door van revalidatie, van arbeidsongeschiktheid en het geld dat voor de oorlog gegenereerd werd dat ten koste ging van andere marktsectoren zoals onderwijs, gezondheidszorg enzovoorts.
Ik heb de nederlandse vertaling van dat boek hier ergens liggen, chatgpt heb ik ernaar gevraag, maar die doet onnozel en vraagt naar de werkelijke titel (en schrijft “ik wil niet raden”). Het is een boek dat “the 100 billion dollar war” of iets in die strekking. Dan zie je pas echt welke schade is aangericht.
Als je er anders naar kijkt kun je echter ook zeggen : dan zie je pas echt welke verdienmodellen allemaal ontstaan zijn
Ik vind het overigens apart dat je het boek nauwelijks nog kunt vinden. Is vaker zo met maatschappijkritische boeken.
Je merkt het ook op de online ebookaanbieders zoals “storytell” bijvoorbeeld. Er zijn schrijvers of boeken die gewoon niet aangeboden worden.
Een probleem voor velen hier zal zijn dat Chomsky van joodse komaf is. Daarom heb ik hier een wikipedia citaat bij gezet dat hem en zijn maatschappelijke visie enigzins beschrijft :
“Chomsky had een voorkeur voor realistische literatuur (onder andere: Dostojevski, Tolstoj, Hugo, Twain en Zola). Eveneens op zijn twaalfde ging Chomsky naar de middelbare school, de Central High School. Dit bleek een schokkende ervaring: de prestatie- en competitiegerichte sfeer stuitten hem tegen de borst zodat hij later sprak van indoctrinatie. Scholen blokkeren creatieve impulsen van leerlingen en leren vooral gehoorzaamheid en hiërarchie aan. Chomsky had vrienden op school maar ging vooral zijn eigen weg. Een nieuwe schok kwam toen in 1945 de Amerikaanse atoombommen op Hiroshima en Nagasaki vielen. In tegenstelling tot de jongeren met wie hij op zomerkamp was, kon de 16-jarige Chomsky het niet opbrengen om te juichen over zoveel dood en verderf, al betekende de aanval het definitieve einde van de Tweede Wereldoorlog.
Chomsky is uitermate maatschappijkritisch en laat zien dat niet alle joden over een kam geschoren moeten worden.
In de eerste link wordt duidelijk wie die man is. In de tweede link staat een You tube filmpje waarin hij praat over de werkelijke kosten van de oorlog
https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2021/09/27/noam-chomsky-gewone-mensen-kunnen-deze-oorlogen-stoppen
https://www.youtube.com/watch?v=PrpZIklS2Kw
Het Israëlische militair-industriële complex gebruikt de bezette Palestijnse gebieden als proeftuin voor wapens en bewakingstechnologie, die vervolgens wereldwijd worden geëxporteerd naar zowel despoten als democratieën. Al meer dan 50 jaar heeft de bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook de Israëlische staat onschatbare ervaring opgeleverd in het beheersen van een „vijandige” bevolking, de Palestijnen. Hier hebben zij de architectuur van de controle geperfectioneerd.
De veelgelezen journalist Antony Loewenstein, auteur van *Disaster Capitalism*, onthult deze grotendeels verborgen wereld in een wereldwijd onderzoek met geheime documenten, onthullende interviews en verslaggeving ter plaatse. Dit boek laat voor het eerst diepgaand zien hoe Palestina het perfecte laboratorium is geworden voor het Israëlische militair-technologische complex: van bewaking, het slopen van huizen, onbepaalde gevangenschap en wreedheid tot de hightech-instrumenten die de ‘Start-up Nation’ aandrijven. Van de Pegasus-software waarmee de telefoons van Jeff Bezos en Jamal Khashoggi werden gehackt, tot de wapens die zijn verkocht aan het leger van Myanmar – dat duizenden Rohingya’s heeft vermoord – en de drones die door de Europese Unie worden ingezet om vluchtelingen in de Middellandse Zee te monitoren, terwijl ze aan hun lot worden overgelaten om te verdrinken. Israël is uitgegroeid tot een wereldleider op het gebied van spionagetechnologie en defensiehardware die de meest wrede conflicten ter wereld aanwakkert. Terwijl het etnonationalisme in de 21e eeuw toeneemt, heeft Israël het ultieme model gecreëerd.
https://www.bol.com/nl/nl/p/the-palestine-laboratory-how-israel-exports-the-technology-of-occupation-around-the-world/9300000171090888/?cid=1788086009754-8094650176255
Drones hebben natuurlijk een veel grotere impact op de vrijheid van Europeanen dan de inzet van enkele drones door de EU op vluchtelingenboten die ook gewoon worden doorgelaten natuurlijk wat het boek niet zal vermelden..