“Remigration Saves Europe“: het verzet tegen migratie neemt toe in Nederland

In Nederland wordt het verzet tegen het asiel- en migratiebeleid steeds zichtbaarder. Terwijl in talrijke gemeenten burgers de straat opgaan om te protesteren tegen nieuwe asielcentra en de oproerpolitie regelmatig moet uitrukken, is begin augustus in Utrecht de ”European Shield Tour” van de Save Europe Act van start gegaan. De campagne eist een stop op de niet-westerse massale immigratie en een Europees remigratiebeleid. Daarmee brengt ze juist dat thema de straat op dat Brussel het liefst al bij de aanmelding van een Europees burgerinitiatief de kop had willen indrukken.

Video’s uit Utrecht verspreiden zich momenteel razendsnel op de social media. Nederlandse vlaggen, “Stop Asylum”-borden en een reusachtig spandoek met de tekst “Remigration Saves Europe” domineren de beelden. Sommige accounts (zie hieronder) doen het al voorkomen alsof er sprake is van een Nederlandse volksopstand en beweren dat de politie door mensenmassa’s is overspoeld. Ook al klopt dat niet, is het eigenlijke nieuws echter explosiever dan de opgeblazen Twitter-versie: in Nederland heeft het verzet tegen het huidige migratiebeleid zich al lang losgemaakt van individuele verkiezingscampagnes en parlementaire debatten en is het naar de straat verplaatst, zoals zelfs de tv-zender NOS meldt, schrijft Heinz Steiner.

Op 1 augustus ging op het Jaarbeursplein in Utrecht de zogenaamde European Shield Tour van de Save Europe Act van start. Volgens de organisatoren namen meer dan 450 activisten, vrijwilligers en sympathisanten deel aan het openings evenement. Tot de sprekers behoorden de Belgische activist en voormalig parlementslid Dries Van Langenhove en Milan Schenk van de Nederlandse partij Forum voor Democratie. Boven het plein werd een spandoek van ongeveer 20 bij 20 meter uitgerold met de ondubbelzinnige boodschap “Remigration Saves Europe”.

Achter de tour staan onder andere de Nederlandse publiciste Eva Vlaardingerbroek en de Oostenrijkse remigratie-activist Martin Sellner. De initiatiefnemers willen de illegale immigratie vanuit niet-westerse landen naar Europa een halt toeroepen, bestaande immigratiekanalen – inclusief gezinshereniging – tijdelijk opschorten en een Europees remigratiebeleid invoeren. Daarmee richt het initiatief zich rechtstreeks op het migratiebeleid dat West-Europa de afgelopen decennia demografisch ingrijpend heeft veranderd.

Volgens eigen opgave heeft de Save Europe Act inmiddels meer dan 643.000 ondersteunende handtekeningen verzameld, waarvan een bijzonder groot aantal in Duitsland en Nederland. Het gaat hierbij echter niet om formeel erkende handtekeningen voor een Europees burgerinitiatief, aangezien Brussel de registratie ervan al heeft geweigerd. Politiek gezien is het aantal niettemin opmerkelijk: meer dan een half miljoen mensen hebben hun gegevens achtergelaten bij een campagne waarvan de centrale eis remigratie is – dat wil zeggen de terugkeer van immigranten naar hun thuislanden.

Brussel bestrijdt het burgerinitiatief

De Europese Commissie maakte duidelijk hoe weinig belangstelling zij erin heeft om de kwestie überhaupt via het instrument van het Europees burgerinitiatief op de politieke agenda te krijgen. In juli weigerde zij de registratie van de Save Europe Act. Volgens de Commissie was dit zelfs de eerste keer dat een Europees burgerinitiatief werd afgewezen met als reden dat het in strijd was met de “waarden van de Europese Unie”. Brussel had met name bezwaar tegen onder meer de eis van een moratorium op nieuwe niet-westerse immigratie. De Commissie beschouwde dit als discriminatie op grond van ras of etnische afkomst.

Daarmee was de zaak voor de Brusselse eurocraten afgehandeld: over meer dan een miljoen geldige handtekeningen, een openbare hoorzitting en een politiek debat via de daarvoor bestemde weg hoef je je geen zorgen te maken als je de registratie al van tevoren verhindert. De organisatoren willen de beslissing voor de rechter aanvechten. Tegelijkertijd brengen ze hun eisen nu via de European Shield Tour naar verschillende Europese landen. Voorafgaand aan Utrecht had er al een bijeenkomst in Brussel plaatsgevonden, die de burgemeester aanvankelijk wilde verbieden. De organisatoren stapten naar de rechter en wisten het evenement uiteindelijk door te zetten.

Hoe nerveus dit onderwerp maakt, bleek ook uit de Nederlandse berichtgeving over Utrecht. De publieke omroep NOS deed weliswaar verslag van het evenement – maar wie het verslag leest, komt bijna meer te weten over vermeende “extremistische netwerken” en Amerikaanse conservatieven, Russische oligarchen en een vermeend voornemen om Europa te “destabiliseren”, dan over de vraag waarom inmiddels honderdduizenden mensen een remigratiecampagne steunen. De politieke boodschap van de demonstranten wordt daarmee in een bekend stramien geperst: wie de gevolgen van de massale immigratie principieel in twijfel trekt, is een “kwaadaardige rechtsextremist“ – en in geval van twijfel ook nog eens vanuit het buitenland gefinancierd.

Anti-asielprotesten zijn allang geen uitzondering meer

Utrecht staat bovendien zeker niet alleen. Al maandenlang vinden er in heel Nederland protesten plaats tegen nieuwe of uitgebreide asielopvangcentra. Uit een analyse van Nederlandse media bleek in mei dat de oproerpolitie sinds begin 2025 bij minstens 34 protesten tegen asielcentra moest ingrijpen. Bij deze interventies werden 163 mensen aangehouden. Zelfs als men de rellen buiten beschouwing laat, blijft er een beeld over dat nauwelijks te negeren is: in steeds meer gemeenten willen burgers de door de staat opgelegde opvang van extra asielzoekers niet langer zonder meer accepteren.

In Bleskensgraaf werden in februari stenen, glazen flessen en vuurwerk naar politieagenten gegooid, nadat burgers hadden gedemonstreerd tegen een gepland asielcentrum. In Apeldoorn volgden in mei meerdere nachten achter elkaar protesten tegen de huisvesting van 240 asielzoekers in een voormalig schoolgebouw. In Loosdrecht moest de politie uiteindelijk met waterkanonnen ingrijpen. Daar was de situatie eerder volledig uit de hand gelopen: er werd brand gesticht vlak bij een opvangcentrum, terwijl asielzoekers en medewerkers zich in het gebouw bevonden.

Ook in juni hield de reeks niet op. In Wijk bij Duurstede werden tijdens protesten tegen een geplande noodopvang stenen en vuurwerk naar de politie en het gemeentehuis gegooid. Meer dan 80 agenten waren ingezet, zeven personen werden aangehouden. En zelfs nu, in augustus, gaat het door. Nog in de nacht van 10 op 11 augustus moest de oproerpolitie in het Friese Surhuisterveen in actie komen. Demonstranten wilden voorkomen dat een bus met 28 asielzoekers een noodopvangcentrum zou bereiken en gooiden onder andere spijkers op de weg. De bus moest eerst stoppen voordat de politie de toegangsweg kon beveiligen. Dit zijn geen beelden van een land waar de migratiekwestie politiek zou zijn opgelost.

De cijfers blijven brandstof leveren

Tegelijkertijd houdt de asielstroom aan. Volgens officiële cijfers van het CBS hebben alleen al in het eerste kwartaal van 2026 bijna 6.000 mensen voor het eerst een asielaanvraag ingediend – 33 procent meer dan in dezelfde periode vorig jaar. In mei kwamen daar 2.145 nieuwe eerste aanvragen bij en nog eens 1.500 personen via gezinshereniging. De Nederlandse immigratiedienst IND registreerde in juni in totaal 3.509 personen in het asielsysteem, bestaande uit eerste aanvragen, vervolgaanvragen en gezinshereniging.

Dat verklaart in ieder geval een deel van de politieke explosiviteit. De gemeenten moeten opvangvoorzieningen beschikbaar stellen, de burgers ervaren de gevolgen direct voor hun eigen deur, terwijl de discussie hierover regelmatig wordt gereduceerd tot morele kwesties. Wie tegen een nieuw asielcentrum demonstreert, is al snel “extreemrechts“. Wie remigratie eist, zou Europa zogenaamd destabiliseren. En wie een fundamentele koerswijziging eist, loopt uiterlijk bij de EU-instellingen tegen een muur op.

Toch laat juist de Nederlandse ontwikkeling zien dat het onderwerp niet langer door de politiek kan worden genegeerd. De demonstratie in Utrecht was geen miljoenmars en de politie werd daar ook niet overspoeld door mensenmassa’s. Maar terwijl dergelijke overdrijvingen op internet de ronde doen, groeit er onder de oppervlakte iets veel belangrijker: een georganiseerde Europese beweging die openlijk de afbouw van het huidige migratiebeleid eist. Want te veel is op een gegeven moment gewoon te veel.

Brussel kan de registratie van een burgerinitiatief weigeren. De media kunnen woorden als “extreemrechts“ of „rechtsextreem“ zo vaak in hun artikelen gebruiken tot het toetsenbord gloeit. Gemeenten kunnen tegen de lokale weerstand in nieuwe opvanglocaties doorzetten. Maar de vraag die in Nederland inmiddels steeds luider wordt gesteld, verdwijnt daardoor niet: hoe lang kan een beleid worden voortgezet tegen de weerstand van die bevolking die de gevolgen ervan moet dragen?

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Nederlandse linkse politicus geeft ‘mannen’ de schuld nadat een asielzoeker een 13-jarig meisje heeft verkracht en haar ten huwelijk heeft gevraagd

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: