Het lijkt erop dat bijna alle informatie die we tegenwoordig ontvangen, gebaseerd is op geruchten, of, om het nog duidelijker te zeggen, een leugen is. Ik denk dat de meeste mensen niet beseffen dat veel van wat ze horen of in het nieuws lezen, regelrechte leugens zijn.
In feite moet er een onderscheid worden gemaakt tussen bewuste en opzettelijke leugens en dingen die simpelweg niet waar zijn. Zodra we dat onderscheid maken, merken we dat het meeste van wat ons bereikt tot de laatste categorie behoort, schrijft Todd Hayen.
Dat feit verandert de zaken slechts een klein beetje. Valse informatie blijft vals. En de verantwoordelijkheid voor de waarheid of onwaarheid van welke informatie dan ook ligt bij degene die deze doorgeeft. Als ik iemand iets vertel waarvan ik zelf niet zeker ben, nuanceer ik die uitspraak meestal met “Ik denk dat dit waar is”, of “Dit is wat ik heb gehoord”, of “Die-en-die zei dit, ik weet niet zeker of het waar is.”
Hoewel ik moet toegeven dat ik dit, realistisch gezien, niet zo vaak zeg als ik zou moeten. Als ik dat wel deed, zou ik bijna nooit een onvoorwaardelijke uitspraak doen – tenzij ik het letterlijk zelf had meegemaakt: “Het regent buiten; ik stond daar net, en ik ben doorweekt.” Dat is geen gerucht, maar als iemand aan wie ik dat vertelde het aan iemand anders zou doorgeven op basis van alleen mijn uitspraak, dan zou het wel een gerucht zijn.
Bijna alles wat we aan anderen vertellen, of zelfs zelf tot ons nemen, is gerucht. De term wordt doorgaans gedefinieerd als alles wat we te weten komen en wat niet afkomstig is van de persoon die het rechtstreeks heeft meegemaakt. En dat is bijna alles. Hoe is het in een wereld waar vertrouwen volledig verdwenen is, überhaupt mogelijk om met dit feit om te gaan? Dat is het niet. Dus wat doen we dan? Niet veel.
Ik denk dat als we ons hiervan bewust blijven en alles in het werk stellen om elk stukje informatie dat op ons afkomt te toetsen, met de beschikbare middelen, dat zo’n beetje alles is wat we kunnen doen. Zullen we altijd de juiste conclusies trekken? Nee. Zullen we er dichtbij zitten? Niet per se. Het is een gok op basis van een weloverwogen inschatting.
Waar we vrij zeker van kunnen zijn, is dat de andere kant van de mensheid – degenen die we vroeger “schapen” noemden – zoiets niet zal doen. Zij zullen blijven brabbelen over de mensen die ze aanbidden en hoe betrouwbaar die mensen zijn, en hoe de informatie die ze doorgeven allemaal waar is, allemaal correct, en allemaal essentieel om de wereld te begrijpen.
In Canada is Carney de redder; in het Midden-Oosten redt Netanyahu de Joden; in Europa is Poetin de meest kwaadaardige man naast Trump. En zo gaat het maar door.
Wat hier zo frustrerend aan is, is dat een deel ervan misschien wel klopt. Verdorie, het zou allemaal wel eens kunnen kloppen. Wie weet? Het is allemaal gerucht.
Ik zeg het nogmaals: de “wappies”’ (weet je inmiddels al wie de “wappies” zijn?) hebben waarschijnlijk meer gelijk. Hoewel ook wij worden blootgesteld aan propaganda en geruchten, proberen we veel vaker dan de “schapen” – althans degenen die ik ken – onder de oppervlakte te graven.
Om maar een voorbeeld te noemen: ik heb tientallen boeken gelezen over de Russische geschiedenis – de ‘oude’ (hoewel de Russische geschiedenis niet echt een ‘oude’ periode kent), de keizerlijke, de Sovjet- en de post-Sovjetperiode. Ik weet wel het een en ander over Rusland. Ik lees en luister ook naar de ‘experts’ in onze huidige cultuur die behoorlijk wat van de Russische geschiedenis afweten.
Toch blijft het allemaal geruchten. Alle geschiedenis is geruchten. Maar het is waarschijnlijk nauwkeuriger dan de onzin die de mainstreammedia over Rusland verzinnen ten behoeve van hun opdrachtgevers. Natuurlijk, wat ik weet is misschien niet waar; sterker nog, veel ervan is waarschijnlijk op zijn minst een beetje onnauwkeurig. Toch stelt het me in staat een mening te vormen die meer is dan alleen het laatste wat de agenda me voorschotelt.
Beide kanten van elk debat zullen geloven dat zij gelijk hebben en dat hun informatie uit een betrouwbare bron komt. Voor mij is het duidelijk dat waarschijnlijk slechts één kant dichter bij de waarheid zit. De andere kant vertrouwt te zwaar op niet-gecontroleerde informatie uit bronnen die een eigen agenda hebben.
Het diepere probleem is niet alleen dat we zwemmen in beweringen uit tweede hand. Het is dat de meeste mensen het vermogen – of de bereidheid – hebben verloren om informatie als voorlopig te beschouwen. Ze behandelen het als identiteit. Zodra een narratief is opgenomen, wordt het onderdeel van het zelf. Het in twijfel trekken voelt als verraad aan zichzelf. Daarom graven de “schapen” zich zo hard in. De informatie gaat niet langer over de wereld; het gaat over wie ze zijn. Betwist de bewering en je betwist hun gevoel van verbondenheid.
Wappies leven anders. Wij weten dat de grond zacht is. We weten dat elke bron een eigen invalshoek heeft, elke deskundige een blinde vlek, elk historisch verslag een selectie van feiten die ook anders gerangschikt hadden kunnen worden. Het doel van het lezen van boeken, het luisteren naar afwijkende stemmen en het controleren van tijdlijnen is niet om tot zekerheid te komen. Zekerheid is een fantasie die voorbehouden is aan de gelovigen. Het gaat erom te voorkomen dat de psyche verhardt tot dogma. De inspanning zelf is de discipline.
Deze houding heeft een prijs. Je leeft met meer ambiguïteit dan de meeste mensen kunnen verdragen. Je wordt terughoudender in je uitspraken en sneller geneigd om nuanceringen aan te brengen. Je ziet hoe vrienden en familie voorlopige verhalen als heilige teksten behandelen en beseft dat je daar weinig aan kunt doen. Je merkt na verloop van tijd ook dat de mensen die nooit iets kritisch onderzoeken, er toch in slagen zich zekerder te voelen dan jij. Die zekerheid is geen kennis. Het is afscherming.
Toch is het alternatief – alles accepteren wat je voorgeschoteld krijgt – nog erger. Het verandert de geest in een passieve ontvanger van wat de machtsstructuur op dat moment het luidst verkondigt. Geruchten worden evangelie, simpelweg omdat ze vaak genoeg en door de ‘juiste’ mensen worden herhaald. De geschiedenis laat zien hoe snel dat proces dodelijk kan worden.
De enige bescheiden bescherming is die welke we al hebben: de koppige, onvolmaakte gewoonte om dingen te controleren, verder te lezen dan de kop, en te onthouden dat bijna alles wat we ‘weten’ uit tweede hand komt.
We zullen nog steeds vaak ongelijk hebben. Dat is de menselijke conditie. Het verschil is of we ons bewust blijven van de onzekerheid of doen alsof die niet bestaat. De ene weg houdt de deur open voor correctie. De andere spijkert die dicht en noemt de duisternis licht.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
daar zijn best veel “soorten” antwoorden voor, persoonlijk voor mij het Slagveld, of simpelweg aan de meet worden de prijzen verdeeld..enz..maar de LEUGEN wordt zwaar Onderschat !!!! ze liggen bij bepaalde mensen op de tong…en generen Miljoenen Mensenlevens…de Leugen is de Allerzwaarste Zonde..het is sinds Trump én Netanyahu…het meest Dodelijke op Aarde…het Allerslechtste vd mensheid..in Amerika geeft men er zelfs een kleur aan ..bev een witte leugen is slechts een kleintje mèt goede bedoelingen zowaar…de schakeringen zijn de volgende dus van wit tot zwart…ik zou het een Trump-Leugen noemen of zoals in de Volksmond..een Jodenstreek genoemd word …of een Jodenleugen…ze moeten allemaal vernietigd worden….ook Leugens ja…ze verwoesten alle sociale verbindingen, school, huwelijk een diefstal..dood door schuld…van een leugen…zelfs de Liefdevolle Witte leugen kan tot oneindige drama’s lijden..een kind over…tja eindeloos hé..ouders op zoek naar schuldigen enz enz…het eindigt Nooit….veel vroeger zei men het volgende..””Neem een Zak met pluimen (Leugens) en schud die uit vanaf de top van een Kerk….jaaaren later liggen ze er nog stééds én in alle Richtingen””…dat zijn dus LEUGENS…en alleen mensen doen het…ergo vergeef hen want ze weten Niet wat ze doen/zeggen…🤥🤬👹🤬
De middenstanders als het erop aankomt kiezen altijd voor hun vuile trucs. Ze zullen zelfs verbieden om langs te lopen zonder iets te kopen, en ze zullen het zo afspreken dat het voor de veiligheid is. Bijvoorbeeld je mag niet op de fiets, en dan staan er (N.B.) wat collaborateurs van de EHBO! Zo regelen de gemeenteraadsleden het via smartphone vanaf hun terras. Er lopen ook bedienden rond over de straat naar zo’n terras aan de overkant, dus dat komt wel uit hoewel ik nooit een probleem zag. Een kraam dat verzet is naar een pleintje waar bankjes staan zag ik naar een vrouw lopen die even was gaan liggen; waarschijnlijk mocht dat niet van haar. Sommige mensen vroegen me al of je daar wel op dat plein mag zitten zonder wat te kopen.