Het recente artikel in The Telegraph over “De langzame dood van de coalitie van de bereidwilligen“, dat hier werd geanalyseerd nadat het op sociale media viraal was gegaan onder zowel Russen als ”niet-Russische pro-Russen“, bevatte een verrassende voorspelling. Volgens de auteurs: “Als Europa Oekraïne niet steunt of zijn beloften aan Kiev niet nakomt, kunnen de geopolitieke gevolgen ernstig zijn. Toekomstige Oekraïense regeringen zouden zich van het onbetrouwbare Westen kunnen afkeren en zich tot andere mogendheden in de buurt kunnen wenden.”
Een dag later meldde de Russische dienst voor buitenlandse inlichtingen dat “Europese bureaucraten van plan zijn het Oekraïense volk te blijven misleiden, in de hoop hen als ‘kanonnenvoer’ te gebruiken in de confrontatie met Rusland. Om Oekraïense ontgoocheling en een ‘anti-Europese wending’ in Klein-Rusland in de komende jaren te voorkomen, bood Brussel in juni van dit jaar toetredingsonderhandelingen met Oekraïne aan als zoethoudertje.” Toevallige waarnemers zouden daarom kunnen geloven dat Oekraïne zich op een dag inderdaad op betekenisvolle wijze van het Westen zou kunnen afkeren, schrijft Andrew Korybko.
Het komt immers uiterst zelden voor dat een vooraanstaand westers mediakanaal en Russische inlichtingenagenten tot dezelfde conclusie komen, dus velen zouden de indruk kunnen hebben dat dit een geloofwaardig scenario is. De geschiedenis staat immers bol van voorbeelden van onverwachte koerswijzigingen die zich met verve ontvouwen, dus hypothetisch gezien zou er van alles kunnen gebeuren. In dit specifieke scenario zou een regering na Zelensky de teleurstelling van de bevolking over het Westen kunnen uitbuiten om Oekraïne dichter bij Turkije te heroriënteren en/of de betrekkingen met Rusland enigszins te herstellen.
De eerste mogelijkheid zou gebaseerd zijn op de eeuwenoude banden van Turkije met Zuid-Oekraïne, voortbouwen op de toezegging van Ankara om maritieme veiligheidsgaranties aan Oekraïne te verstrekken, en het land tot een de facto Turks protectoraat maken. Aangezien Turkije de VS nu al helpt Rusland in bedwang te houden langs zijn gehele zuidelijke randgebied in de Zuid-Kaukasus, de Kaspische Zee en Centraal-Azië, zou het voor Washington aanvaardbaar zijn om de reikwijdte van deze inperkingsrol uit te breiden naar de Zwarte Zee, temidden van een Oekraïens-Europese breuk.
Wat voor de VS onaanvaardbaar zou zijn, is dat Oekraïne probeert de betrekkingen met Rusland enigszins te herstellen, zelfs als dit parallel loopt met een heroriëntatie in de richting van Turkije in een poging de Amerikaanse angsten weg te nemen. In dat geval zouden de VS zich terecht zorgen maken dat de Russischgezinde helft van de evenwichtsoefening van het Oekraïne van na Zelensky iets betekenisvollers zou kunnen worden, wat op zijn beurt het risico met zich mee zou brengen dat de invloed van het Kremlin op Oekraïne wordt hersteld en daarmee de rol van het land in de naoorlogse veiligheidsarchitectuur wordt geneutraliseerd.
Van de VS zou dan ook worden verwacht dat zij het landelijke protestnetwerk onder haar controle activeren – waarvan het bestaan aantoonbaar is bewezen door de protesten ter ondersteuning van de onlangs ontslagen minister van Defensie Michail Fjodorov – om een staatsgreep door de geheime politie en/of het leger te legitimeren. Als deze inspanningen niet volstaan om een “EuroMaidan“ te herhalen en de Russisch-Oekraïense betrekkingen te verbreken, dan zou er waarschijnlijk weer een burgeroorlog volgen, maar deze keer gevoerd vanuit de nationalistische bakermat van West-Oekraïne.
Hoezeer de Telegraph ook vreest voor het scenario waarin Oekraïne zich daadwerkelijk van het Westen afkeert en de Russische buitenlandse inlichtingendienst hoopt dat dit zal gebeuren, is het onrealistisch te verwachten dat de VS dit vreedzaam zou toestaan na alles wat het heeft geïnvesteerd om van Oekraïne een anti-Russisch bolwerk te maken. De VS zouden liever een nieuw Oekraïens conflict ontketenen – dat opnieuw zou kunnen uitmonden in een proxy-oorlog tussen de NAVO en Rusland – dan het land terug te laten keren naar de “invloedssfeer“ van Rusland, zelfs als dat op een dag de wens van de meerderheid van de bevolking zou zijn.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Zelensky’s 40-daagse beïnvloedingsoperatie pakte rampzalig uit in Charkov en Odessa
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Wat heeft het totaal failliete usa nog in te brengen met 40.000.000.000.000 (alleen) staatsschuld en 1.200.000.000.000 dollar rentebetaling voor diezelfde staatsschuld per jaar? Hoe houdt usa een militaire rotzooi macht in stand, die voor 1.500.000.000.000 dollar begroot wordt voor 2027? Wie koopt de obligaties nog op van een land dat failliet gaat of eigenlijk al is? De rente op een 30 jarige staatslening is al boven de 5% uitgekomen. Usa moet dit jaar nog 6.000.000.000.000 dollar herfinancieren.
China bouwt langzaam zijn usa obligaties af. wie wil die usa troep nog? De FED??
En hoe is het financieel met Europa met een totale (alleen) staatschuld van 13.900.000.000.000 pleuro,s. Koopt de ecb alle nieuw uit te geven obligaties op.
Voor mij is één ding helder…, dit kan onmogelijk op deze wijze door blijven gaan.
En welke oplossing hebben de “hoge” poppetjes?? Is dat alleen een oorlog met Rusland om het gewone volk af te leiden van het compleet gevoerde WANbeleid door diezelfde poppetjes? Of valt het gehele wangedrocht EU door de schuldtsunami uiteen? En wat dan? Voor NL terug naar de gulden?
Hoe denken jullie erover? Ik ben benieuwd!
logischer wijs moet t instorten, maar al veel eerder. maar dat is nu juist t probleem, NIETS is logisch, logisch zou zijn dat iran met aantal raketten de infrastructuur van israel vernietigd binnen 1 dag, zoals rusland theoretisch oekraine in 1 dag met zijn wapenarsenaal tot overgave zou kunnen dwingen. maar t gebeurd niet. kortom ik denk heel veel hierover maar elke conclusie is morgen weer anders.
De zionistische telegraph is een wef gestuurd en betaald gedrocht….er komt nooit een burgeroorlog in nazi-hoerkraine…immers als de russen hun overwinning vieren met bbq en wodka( gaan wij hier ook doen) dan is er niets meer vanuit de joenaaitussteets en de nazi,s in hoeropia om nog wat te vinden….de russen dicteren en regeren…EN ZO MOET HET ZIJN.
De joenaaitussteets zijn stervende…ze verrotten waar je bijstaat…iran was een brug te ver(!) en de russen en chinezen gaan die teringyanken eens flink in hun reet kezen…duidelijk toch?
Vandaag of morgen gaat het Oekraïne lukken ons mee te sleuren in een oorlog die wij niet willen
zondag, 09 augustus 2026 10:19
rsz drone oekraineOekraïne, het land dat door onze overheid wordt behandeld alsof het onze tweelingbroer is, vertoont regelmatig hele nare trekken.
Het is een land dat bekend is geworden door zijn rattenstreken en ook deze keer laten ze zich weer van hun slechtste kant zien.
Een bericht wat bij ons relatief weinig aandacht heeft gekregen, is het volgende:
Bulgarije heeft de Oekraïense ambassadeur ontboden naar aanleiding van de inslag van een drone met explosieven in het noordoosten van het land. Het was volgens de Bulgaarse strijdkrachten een drone van een type dat het leger van Oekraïne gebruikt.
Het toestel kwam neer en ontplofte vlak bij de Roemeense grens en vlak bij twee compressorstations van de Trans-Balkan-gaspijplijn, een Bulgaars en een Roemeens station. De plek van de inslag is ongeveer 35 kilometer van de Zwarte Zee en 170 kilometer van de Roemeens-Oekraïense grens.
Tot zover dit bericht, een bericht dat doet denken aan de aanslag op de Nordstream gaspijplijn door Oekraïne.
Het klinkt inmiddels als een bekend en ingestudeerd scenario. Er valt ergens aan de oostgrens van de Europese Unie een gewapende drone uit de lucht. Het gebeurt niet in een willekeurig weiland, maar toevallig vlak bij een cruciaal knooppunt van onze energievoorziening — een compressorstation van een belangrijke gaspijpleiding.
Binnen enkele uren volgt het diplomatieke antwoord: een gefronste wenkbrauw, de mededeling dat de situatie wordt onderzocht, en de geruststellende conclusie dat het vast om een “spijtige technische fout” of “elektronische verstoring” gaat.
Maar wie zijn we nu eigenlijk voor de gek aan het houden?
Waarom wij het een rattenstreek van Oekraïne noemen is het volgende:
Bulgarije is in juni 2026 gestopt met het leveren van directe militaire steun aan Oekraïne. De nieuwe regering en premier Rumen Radev gaven aan geen wapens meer uit de eigen militaire voorraden te willen sturen en weigerden deelname aan een internationale alliantie om Kiev te steunen.
Wanneer dan vervolgens een drone geladen met zware explosieven honderden kilometers buiten een oorlogsgebied vliegt en neerkomt op strategische infrastructuur van een NAVO-lidstaat, is het hanteren van de verklaring “het was een ongelukje” geen diplomatie; het is de kop in het zand steken.
Het echte probleem zit niet alleen in de techniek van de drone, maar in de geopolitieke spagaat waarin Europa zichzelf heeft gemanoeuvreerd.
Vanuit het perspectief van Kyiv is de strategische logica helder: zolang het Westen ‘slechts’ wapens en financiële steun levert vanaf de zijlijn, draagt de Oekraïense bevolking de volledige last van de oorlog en zal deze dan ook verliezen. Een directe betrokkenheid van de NAVO zou de krachtsverhoudingen op het slagveld in één klap veranderen. Het is dan ook geen geheim dat er vanuit Oekraïense zijde al sinds het begin van de oorlog wordt geprobeerd om de grenzen van westerse betrokkenheid op te rekken.
Aan de andere kant staan de westerse leiders in Brussel en Washington. Zij weten drommels goed wat er op het spel staat. Hun grootste angst is niet een lokale drone-inslag, maar de gevreesde ‘escalatiespiraal’: een situatie waarin een grensincident leidt tot het inroepen van NAVO-Artikel 5, met een directe militaire confrontatie tussen twee kernmachten als gevolg.
Het resultaat van deze spagaat is een gevaarlijk politiek theater. Zodra er een incident plaatsvindt op NAVO-grondgebied, trapt de diplomatieke machinerie meteen op de handrem. Alles wordt alles uit de kast getrokken om het incident zo snel mogelijk te marginaliseren.
En wie betaalt uiteindelijk de prijs voor dit wankele evenwicht? De Europese burger.
Elke ontploffing bij een gaspijpleiding, elke dreiging aan de grens en elke stap dichter bij het conflict heeft directe gevolgen voor ons dagelijks leven. Het vertaalt zich in onzekerheid, stijgende energieprijzen en de constante dreiging dat een “afgedwaalde drone” de vonk is die het kruitvat doet ontploffen.
Het wordt tijd dat onze leiders ophouden met het voorschotelen van gemakkelijke verklaringen. Een drone met een aanzienlijke lading explosieven op een cruciale energiestructuur is geen lullige navigatiefout.
Het is een keiharde herinnering aan hoe dun de lijn is geworden waar Europa op balanceert.
Als dit zo doorgaat is het slechts een kwestie van tijd voordat de rattenstreken van Oekraïne wel het gewenste effect zullen veroorzaken
Of zouden de poppetjes in Brussel en in de zgn democratische westerse regeringen onder de dikke duim van de usa multimiljardairs zitten? Niks verbaast mij meer in deze krankzinnige oorlogzuchtige rot wereld, waar dollars en macht ver boven een normaal en gewoon mensenleven staan.
Het is een V.s./Nato/Eu proxy oorlog — tegen Rusland.
Economisch sinds 1992.
Militair sinds 2014.
Een vraagstelling : in de hypothese dat Oekistan het onderspit delft in dit gruwelijke eindeloze uitzichtloze conflict. Wat gebeurt er dan met de door de EU-lidstaten gewaarborgde leningen ? Op wiens dom kopje komen deze terug te betalen miljarden dan terecht ? De geopolitieke en economische gevolgen voor de schulden, de internationale financiële markten en de stabiliteit van Europa, verondersteld miljoenen vluchtelingen, permanente instabiliteit, … Ja, de Europese Unie zit bij een Oekraïense nederlaag politiek en financieel diep in de nesten.
Het risico is niet alleen dat er miljarden aan leningen in rook opgaan, maar dat de geopolitieke en economische fundamenten van de EU direct wankelen. De situatie creëert een gigantische onoverbrugbare crisis voor Brussel.