We beleven de Derde Wereldoorlog en slaapwandelen een holocaust tegemoet, terwijl ons economische systeem op instorten staat

In een speciale uitzending op X verklaarde Alex Jones dat de mensheid “slaapwandelend een holocaust tegemoet gaat”, waarbij hij betoogde dat de huidige wereldwijde instabiliteit al lang geleden is georkestreerd. Van Oekraïne tot het Midden-Oosten: Jones beweerde dat de conflicten jaren van tevoren waren gepland, en dat de waarheid over de betrokkenheid van de VS in al deze landen en de daaropvolgende sabotage en destabilisatie van wereldwijde scheepvaartroutes, cruciale grondstoffen en energievoorzieningen opzettelijk voor het Amerikaanse publiek wordt verborgen.

Ondertussen heeft de vooraanstaande Russische insider Victor Bout alarm geslagen dat wijdverspreide conflicten de wereldeconomie nu al ontwrichten, waardoor de weg wordt vrijgemaakt voor massale voedseltekorten. Bout waarschuwde dat bevolkingsgroepen tegen de herfst of winter met hongersnood te maken kunnen krijgen, wat de risico’s vergroot van wat Jones omschreef als een vooropgezette catastrofe, schrijft Lance D Johnson.

De oorlogen die het huidige globalistische kader hervormen, van Oost-Europa tot het Midden-Oosten, zijn niet alleen politieke en militaire crises. Het zijn voedselcrises – van het soort waarbij mensen verhongeren en sterven – en het bewijs wijst erop dat de landbouwsystemen wereldwijd veel kwetsbaarder zijn en veel gevoeliger voor conflicten ver weg dan de meeste consumenten beseffen. In ontwikkelde landen zijn dure energie en levensmiddelen het enige wat hongersnood voorlopig nog tegenhoudt.

Belangrijkste punten:

• Meer dan 295 miljoen mensen in 53 landen en gebieden leden in 2024 aan acute honger, een stijging van bijna 14 miljoen ten opzichte van 2023.
• Conflicten, economische schokken, extreme weersomstandigheden en ontheemding zijn de belangrijkste oorzaken van de toenemende honger wereldwijd.
• De oorlog in Oekraïne heeft de wereldwijde export van tarwe, maïs, zonnebloemolie en meststoffen verstoord, waardoor duidelijk werd hoe afhankelijk de wereld is van een handvol leveranciers.
• Spanningen rond de Straat van Hormuz vormen een bedreiging voor de aanvoer van olie, gas en meststoffen, die van cruciaal belang zijn voor de moderne landbouw.
• FAO-functionarissen waarschuwen dat zelfs korte vertragingen bij de levering van meststoffen de oogsten blijvend kunnen verminderen, aangezien het teeltseizoen niet kan worden onderbroken.
• Stijgende energiekosten, en niet alleen tekorten aan gewassen, jagen de voedselprijzen wereldwijd de hoogte in.
• Afrikaanse landen lopen een onevenredig groot risico vanwege kleinere transportvolumes en hogere transportkosten.
• Deskundigen pleiten voor regeneratieve landbouw, gediversifieerde gewassen en minder afhankelijkheid van kwetsbare mondiale toeleveringsketens, maar het zou wel eens te weinig en te laat kunnen zijn.

Een kwetsbaar systeem, blootgelegd door oorlog

Uit het Global Report on Food Crises bleek dat in 2024 meer dan 295 miljoen mensen in 53 landen en gebieden te maken hadden met acute honger, een stijging van bijna 14 miljoen ten opzichte van het jaar ervoor. Het Wereldvoedselprogramma wijst op conflicten, economische instabiliteit, extreme weersomstandigheden en massale ontheemding als de drijvende krachten, en de landen die al worstelen met armoede en zwakke economieën worden het zwaarst getroffen.

De oorlog in Oekraïne gaf een voorproefje van hoe onderling verbonden – en hoe kwetsbaar – het mondiale voedselsysteem werkelijk is. Oekraïne behoort al lang tot ’s werelds grootste exporteurs van tarwe, maïs en zonnebloemolie, terwijl Rusland een groot deel van de wereldwijde meststoffen en landbouwgrondstoffen levert. Toen de handelsroutes via de Zwarte Zee werden verstoord, schoten de prijzen van voedsel en meststoffen ver buiten de regio omhoog, wat gevolgen had voor boeren en supermarktklanten die nog nooit van de betreffende havens hadden gehoord. De markten zijn sindsdien tot op zekere hoogte gestabiliseerd, waarbij inflatie gemeengoed is geworden, maar de onderliggende kwetsbaarheid – dat een handvol landen de aanvoer van basisvoedsel en landbouwgrondstoffen controleert – blijft onopgelost.

Een soortgelijke waarschuwing komt nu uit het Midden-Oosten, waar instabiliteit rond de Straat van Hormuz de aanvoer van olie, aardgas en kunstmest bedreigt. Aangezien de moderne landbouw draait op brandstof en kunstmest, heeft elke langdurige verstoring daar direct gevolgen voor de landbouwproductie.

Tijdens een ministeriële bijeenkomst over voedselzekerheid en toegang tot kunstmest zette FAO-directeur-generaal Qu Dongyu de inzet duidelijk uiteen. “Dit is niet alleen een geopolitieke crisis, maar ook een verstoring in de kern van het mondiale agrovoedingssysteem”, zei hij, eraan toevoegend dat de landbouw een strak biologisch tijdschema volgt. “De landbouw werkt volgens een teeltkalender die niet kan worden uitgesteld. Meststoffen moeten op specifieke momenten in de teeltcyclus worden toegediend. Als ze niet op tijd aankomen, dalen de opbrengsten, ongeacht wat er later gebeurt.” Volgens Dongyu zouden vertragingen van slechts enkele weken de voedselvoorziening in 2026 en 2027 onder druk kunnen zetten, waardoor de prijzen in importafhankelijke regio’s in Afrika en Azië zullen stijgen.

Energiekosten, en niet alleen tekorten aan gewassen, drijven de prijzen stilletjes op

Dr. Joseph Glauber, senior onderzoeker bij het International Food Policy Research Institute en voormalig hoofdeconoom bij het USDA, stelt dat de crisis minder te maken heeft met regelrechte tekorten en meer met de stijgende kosten voor het produceren en vervoeren van voedsel. “De belangrijkste factor is energie. Hogere energieprijzen betekenen hogere kosten voor verzending, transport en verwerking. Consumenten eten geen tarwe, maar brood en bewerkte voedingsmiddelen waarvoor in de hele productieketen energie nodig is”, zei hij. Hij merkte op dat de winstmarges van boeren afnemen, aangezien de inputkosten sneller zijn gestegen dan de prijzen van de gewassen, en dat Afrikaanse landen in een bijzonder nadelige positie verkeren vanwege kleinere zendingen en relatief hogere transportkosten. “Afrika is behoorlijk kwetsbaar omdat de zendingen doorgaans kleiner zijn en de transportkosten relatief hoger liggen”, legde hij uit.

De Club van Rome heeft deze verbanden samengevoegd tot een bredere waarschuwing, met het argument dat voedselzekerheid niet langer los kan worden gezien van kwesties als vrede, klimaatbestendigheid en energieonafhankelijkheid. Hunter Lovins, voorzitter van Natural Capitalism Solutions en lid van de Club van Rome, verwoordde het zonder omwegen. “Dit is geen waarschuwing over een verre toekomst. Het is een waarschuwing over de oogst van volgend jaar. We weten wat werkt. Wat we missen zijn niet de oplossingen, maar de politieke wil om erin te investeren vóór de crisis, in plaats van erna”, zei ze.

Dat is de ongemakkelijke waarheid die schuilgaat achter de diplomatieke taal: de middelen om dit op te lossen bestaan wel, maar de politieke wil om ze in te zetten voordat de ramp toeslaat, ontbreekt.

Er zijn ook kosten verbonden aan conflicten die zelden in de landbouwverslaggeving aan bod komen: de langdurige uitholling van de vrijheid die historisch gezien gepaard gaat met oorlogseconomieën. Zoals econoom Ludwig von Mises decennia geleden betoogde, vereist duurzame vrede beperkte overheidsmacht en vrije markten, aangezien uitgebreide staatscontrole over economieën juist het nationalisme en de schaarstepolitiek in de hand werkt die conflicten en voedselcrises waarschijnlijker maken. Oorlog wordt stilletjes gefinancierd, via inflatie en schulden in plaats van zichtbare belastingheffing, en die verborgen kosten komen uiteindelijk terecht op dezelfde eettafels die nu de druk voelen van meststoffentekorten en verstoringen in de scheepvaart. De les uit de geschiedenis is consistent: wanneer regeringen tijdens oorlogstijd hun invloed uitbreiden, verdwijnen de daaruit voortvloeiende schaarste en controle zelden volledig zodra de gevechten ophouden.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De komende migratietsunami: hoe wereldwijde hongersnood de wereld tegen 2027 zal hervormen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: