Als de SHTF toeslaat, staat er misschien geen leger buiten op je te schieten, maar wel bendes die op je jagen om je voorraden te pakken te krijgen. Belegerd zijn voelt alsof iemand de grond wegneemt waar je op liep.
Niets is meer zoals het was. Als je je huis verdedigt, moet je een mentaliteitsverandering ondergaan. Thuis is geen gezellige veilige plek meer. Thuis is de plek die je hebt gekozen om jezelf en je dierbaren te verdedigen. Je zult je heel anders voelen over de plek die je altijd als verdedigingsbasis hebt gebruikt, schrijft Selco.
Om beschermd te blijven of je te proberen te beschermen tegen beschietingen en beschietingen was enige vaardigheid, kennis en vaak ook geluk nodig.
Het geweld was schokkend
Ik kan zeggen dat mensen zich in het begin heel dapper gedroegen. Maar aan de andere kant was dat geen moed, maar een gebrek aan kennis over hoe gemakkelijk iemand gedood kan worden. Mensen gingen er als kinderen op uit met waterpistolen, alleen wisten ze niet dat als je nat zou worden, je eigen bloed of dat van een vriend over je heen zou kunnen krijgen.
Ik heb een paar keer gezien hoe een man een andere man aanviel die zich achter een schuilplaats verschool. De aanvaller rent gewoon naar de man achter de dekking en schiet constant. De andere man achter dekking leunt even naar voren, heeft de juiste timing en doodt de dwaze aanvaller.
Als je een groep burgers met veel wapens hebt, kunnen er vreemde situaties ontstaan. Onthoud dat ik het over burgers heb. De meesten van hen wisten niet veel over oorlog, vechten, tactieken en al het andere.
We hadden geen slimme filosofie over straatvechten, zeker niet in het begin. Maar naarmate de tijd verstrijkt, komen sommige voor de hand liggende dingen aan het licht.
Als iemand iemand in een huis wilde aanvallen, was de meest gebruikelijke manier het gebruik van RPG’s of handgranaten op sommige openingen om de mensen binnen te shockeren en wat rondvliegende granaatscherven te veroorzaken.
Vaak gebruikten ze menselijke schilden om het huis binnen te komen. Veel mensen werden gedood omdat ze het niet OK vonden om een arme gevangene te doden om het huis te verdedigen.
Stel je voor dat er drie slechteriken op je afkomen en ze duwen twee oudere vrouwen voor zich uit. Vreselijke situaties. En na verloop van tijd schoten de meesten op alles wat er verdacht uitzag… wat er ook gebeurde.
De meeste gevechten in de stad waren schieten en verstoppen, vechten terwijl je beweegt. Het was als vechten met schaduwen, ze zijn overal en elke schaduw kan je doden. Je vecht vaak tegen mensen die je niet eens goed ziet, dus snel lopen of rennen was de sleutel.
Vaak zie je de vijand niet en schiet je op wat dan ook. Klinkt slecht, maar in veel situaties was het heel goed om te schieten op alles wat ook maar in de buurt van verdacht leek, en in de meeste situaties niet eens te stoppen om het later te controleren.
Je weet nooit hoe goed je raakt. Gewoon je spullen pakken en wegwezen.
Bewegen…
Bewegen…
Bewegen…
Ik herinner me dat. Altijd op de vlucht.
Psychologie in stedelijke oorlogvoering
Angst was een van de grootste bondgenoten in gevechten, dus als een van de groepen een andere groep wilde doden of verdrijven uit een straat, positie of gebouw, was de gebruikelijke methode om urenlang met ze te praten via de megafoon.
Vanuit dit perspectief ziet het er misschien belachelijk uit, maar als je uren of dagen naar hetzelfde verhaal luistert over hoe je goed behandeld zult worden als je jezelf overgeeft, zullen veel mensen daar na verloop van tijd in gaan geloven.
Of in een ander geval luister je een uur lang naar wat die man met je familie en jou gaat doen als je je niet overgeeft.
Het is moeilijk voor te stellen hoe verkeerd dingen kunnen zijn
Na het bekijken van een video van Syrië en de mensen daar, kwamen er wat herinneringen naar boven. Sommige donkere herinneringen die zich meestal diep in me verstoppen. Het is niet gemakkelijk om bij ze te komen. Maar deze kwam terug.
Mijn vriend werd samen met zijn maatje betrapt in een huis, twee van hen waren achter de vijandelijke linies achtergelaten, in de kelder van een verwoest huis. Een vijandelijke groep van zo’n 150-200 man was bezig die straat schoon te vegen, burgers te beroven en te doden die geen tijd hadden gehad om te vluchten. Hij vertelde me dat ze twee dagen in de kelder doorbrachten, bedekt met allerlei troep, naar buiten kijkend door een kleine opening. Een paar meter van de opening lag het lijk van een klein meisje, misschien 10 jaar oud.
Om te zien of er iemand naar hun kelder kwam, moest een van hen constant bij die kleine opening staan kijken. Hij zei dat het hem lukte om te kijken naar de wreedheden die die mensen met burgers deden en dat op de een of andere manier diep in zijn hersenen te duwen, na verloop van tijd, om deze herinneringen weg te stoppen. Maar om al die tijd naar een dood kind te staren, met haar ogen wijd open en haar blonde haar, hij verloor bijna zijn verstand.
Een van hen had een pistool en een paar kogels, de ander een geweer, 30 kogels en een zelfgemaakte granaat (gemaakt van een niet-ontplofte tankgranaat).
Ze spraken af dat als ze zagen dat de vijand naar de kelder kwam, ze alles zouden afvuren en zichzelf zouden opblazen met die granaat. Niemand kwam echter in hun kelder. Een afgebrand huis was niet interessant voor andere mannen. Na twee dagen trok de vijandelijke groep zich terug.
Ze overleefden de oorlog, allebei. Een van hen werd drugsverslaafd, leefde een paar jaar erg snel en stierf aan een overdosis.
De andere man is nog steeds mijn vriend. Hij is midden 40, voorbereid, bewapend, sterk, bekwaam. Hij heeft twee kinderen, een jongen en een meisje, tieners. Ze weten allebei hoe ze moeten schieten en hoe ze zichzelf moeten verdedigen. Iedereen gaat er anders mee om.
De realiteit is anders dan alles wat je kunt lezen
Ik kan hier alleen maar verhalen schrijven. De realiteit is iets heel anders. Als dingen eenmaal lelijk worden, kunnen sommige dingen zo verkeerd aanvoelen dat ze niet begrepen of verwerkt kunnen worden met een normaal verstand.
Eigenlijk is er geen manier om daarmee om te gaan.
Soms kunnen we met vrienden over deze dingen praten. Soms lachen we. Andere keren zijn sommige van mijn vrienden dagenlang stil. Ik heb ook zulke periodes.
Ik denk dat niemand van ons daar goed mee omgaat, misschien dat we het van tijd tot tijd wegduwen. Ik heb bijvoorbeeld periodes waarin ik te agressief ben, gemakkelijk ontplof. Het gebeurt nu nog maar zelden, maar ik heb die periodes nog steeds.
Ik hoop dat we dit allemaal nooit meer hoeven mee te maken. Maar als het zover is, ben ik er klaar voor en dat zou jij ook moeten zijn.
Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
De meerderheid zal sterven in SHTF terwijl ze het proberen op te nemen op hun telefoon
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Volgens Nietzsche spelen instincten een fundamentele rol in het menselijk handelen, vooral in noodsituaties. Hij zag instincten als aangeboren, onbewuste aandrijvingen die ons gedrag sturen zonder bewuste reflectie. In zulke situaties, wanneer er geen tijd is voor rationeel nadenken, keert de mens vaak terug naar zijn instincten omdat deze sneller en betrouwbaarder zijn dan bewuste overwegingen. Dit instinctieve handelen komt voort uit diepgewortelde natuurlijke impulsen die bedoeld zijn om overleving en zelfbehoud te waarborgen.
Nietzsche beschouwde het vertrouwen op instincten in crisissituaties niet als iets negatiefs, maar eerder als een manier om in lijn te zijn met de kern van onze natuurlijke aard. Hij zag het moderne leven, met zijn nadruk op rationaliteit en bewuste besluitvorming, soms als vervreemdend van deze natuurlijke aandrijvingen. In noodsituaties worden deze instincten opnieuw centraal en functioneren ze zonder de verstoringen van overmatig nadenken.
Nietzsche hechtte waarde aan het cultiveren van een balans tussen instinct en rede, waarbij instincten niet onderdrukt worden, maar eerder benut en geïntegreerd in een volledig en authentiek leven.
Nietzsche’s nadruk op instincten als een essentieel onderdeel van de menselijke natuur biedt een intrigerende kijk op de balans tussen het onbewuste en het bewuste in ons leven. Het idee dat instincten ons kunnen leiden in situaties waarin tijd of informatie ontbreekt voor rationele overwegingen, kan worden gezien als een krachtige verdediging van onze natuurlijke impulsen.
Het moderne leven legt vaak een sterke nadruk op rationele besluitvorming en controle, wat soms leidt tot een onderdrukking van onze instinctieve reacties. Nietzsche lijkt te suggereren dat een herwaardering van instincten, vooral in situaties van crisis of nood, ons kan helpen om op een dieper niveau in contact te komen met onze authentieke zelf. De gedachte dat instincten ons in zulke momenten kunnen redden en dat ze inherent wijs of nuttig zijn, biedt een alternatieve kijk op het functioneren van de mens die zowel interessant als provocerend is.
Tegelijkertijd kan men ook kritisch reflecteren: hoe passen instincten in een complexe samenleving waar samenwerking, technologie, en vooruitdenken vaak belangrijker zijn dan snelle, instinctieve reacties? Nietzsche’s pleidooi voor een balans tussen instinct en rede blijft in elk geval relevant en zet aan tot nadenken over hoe we onze aangeboren impulsen en ons bewuste denken in harmonie kunnen brengen.
ChatGPT kan fouten maken. Controleer belangrijke informatie.
heb er helemaal geen zin om me nog veel te engageren in een nutteloze toestand.. heb 70 van mijn 75 jaar moeten overleven, in verschillende veranderingen eerst mijn lichaam dan mijn mindset, van situaties die 20 jaar duurden tot een andere overleving.. desondanks heb toch een heel goed leven gehad, heel erg goed zelf’s maar overleven betekent ook het fatale voor anderen… het is goed zoals het nu nog steeds goed is..al weet je nooit hoe je instinct je nog doet vechten, overleven dus…
Dit verhaal, wat ik al een keer eerder gelezen heb (alleen uitgebreider), is voor de preppers. Ga door met lekker veel voorraad inslaan.
ik heb voedsel…je bent altijd welkom om dit te komen stelen…’s zien hoever je komt..
detail…ik heb niet alleen voedsel…;)
Klopt, dit is al eerder geplaatst.
Het origineel is beduidend uitgebreider dan deze weergave.
verdedigen tegen wie ?
als er iemand in de buurt van mijn huis komt gaat er binnen verlichting aan ,niet buiten dus voor de inbreker betekend het dat er iemand in huis is .als die verder gaat weet je dat hij je bewust wil beroven .
de zones waar men binnen kan komen zijn beveiligd met hoogfrequent sirenes , daar blijf je geen minuut binnen of je ben potdoof .
wapens mogen we in principe niet hebben ,maar als je een jachtvergunning heb mag je wapens hebben voor groot wild , dus jachtvergunning aanvragen en je kan je verdedigen.
Wapens gaan hand in hand met voedsel.