Strijd om Hongarije: de aanvallen van de EU op Orbán zijn een voorbode van nog ergere dingen

Ongeveer een eeuw geleden – tussen die twee wereldoorlogen die Europeanen zo gul aan de geschiedenis van de mensheid hebben geschonken – deed er een grap de ronde over Hongarije: het was een monarchie zonder koning en een land zonder kust, geregeerd door een admiraal. Het was grappig omdat het waar was.

Tegenwoordig zijn we echter trots vooruitgegaan. Nu hebben we een hele Europese Unie, met 27 lidstaten en 450 miljoen mensen, geleid door een niet-gekozen Duitser die in werkelijkheid de VS dient en, een beetje zoals Siegfried of Brunhilde, een speciaal “schild” heeft (waarover hieronder meer) om een “democratie” te beschermen die wordt bestuurd en gedefinieerd door een ondoorzichtige, bevoorrechte en afstandelijke nomenklatoera van eveneens niet-gekozen bureaucraten, schrijft Tarik Cyril Amar.

Het hedendaagse Hongarije is ondertussen, volgens de nuchtere maatstaven van de realiteit, geenszins een perfect maar een volkomen normaal land, dat wil zeggen: niet beter of slechter dan de meeste andere. Het is niet langer een vreemde monarchie met een gapend gat aan de top, maar een alledaagse kapitalistische democratie in westerse stijl, met een pittige premier als leider in plaats van een admiraal zonder kust. Die premier, Viktor Orbán, is een typische, zij het bijzonder slimme en succesvolle beroepspoliticus, die een talent voor het aanspreken van de massa, inclusief demagogie, combineert met behendige politieke machtsspelletjes.

Het is waar dat als kiesdistricten in Hongarije opnieuw moeten worden ingedeeld, de regerende partij waarschijnlijk haar eigen kansen zal bevoordelen, net zoals ze dat doen in de grote “vader” van de EU, de VS, bijvoorbeeld. Evenzo geldt dat als je zaken doet in Hongarije, het voor je bedrijf beter is om dicht bij de regerende partij – of partijen – te staan. Maar dat is, nogmaals, niet anders in de VS (met de kanttekening dat de huidige president en zijn uitgebreide clan daar nu een extra groot deel voor zichzelf nemen). Of, inderdaad, in Duitsland en Frankrijk. Dat laatste land heeft, toevallig, net een nieuw dieptepunt bereikt in de jaarlijkse corruptie-index van Transparency International.

Hongarije heeft misschien geen onpartijdige massamedia, zoals zijn critici verontwaardigd beweren. Maar wie heeft dat dan wel? Zeker niet Duitsland, Groot-Brittannië, Frankrijk of, wat dat betreft, de VS. In feite zijn het de EU en de Duitse autoriteiten die momenteel hardnekkig misbruik maken van een sanctieregime dat is ontworpen voor doeleinden van buitenlands beleid – en niet werkt, maar dat is een andere kwestie – om gewone juridische procedures te omzeilen, burger- en mensenrechten met voeten te treden en het bestaan van individuele dissidenten en kritische journalisten op punitieve wijze te vernietigen.

De Hongaarse verkiezingen lijden misschien onder die mediastilering en ook onder enkele harde bestuurlijke praktijken. Maar dat geldt minstens evenzeer voor alle grote staten in Europa en ook voor de VS. Wat je ook mag zeggen over stemmen onder het reëel bestaande Orbánisme, het gaat niet gepaard met de brute, door de EU aangestuurde manipulatie die we onlangs hebben gezien in Roemenië en Moldavië.

En er is in Orbáns Hongarije ook niets vergelijkbaars met de uiterst verdachte (op zijn zachtst gezegd) manier waarop de laatste Duitse verkiezingen gekenmerkt werden door een statistisch bizarre opeenstapeling van “fouten” die de Nieuw-Linkse BSW uit het parlement hebben geëlimineerd.

Aangezien het waarschijnlijk lijkt dat een correcte – of zuivere – uitslag de huidige regeringscoalitie in Duitsland onmogelijk zou maken, zijn de implicaties van deze ernstig gebrekkige verkiezingen in het hart van de EU bijzonder verontrustend: op dit moment kan Duitsland een regering hebben zonder electorale legitimiteit, de weigering van het Duitse parlement om een duidelijk noodzakelijke hertelling toe te staan is óf opnieuw vals spel óf daar niet van te onderscheiden, en de politieke koers van Berlijn – zowel binnenlands als buitenlands – zou fundamenteel anders zijn onder een regering die zich op de correcte verkiezingsuitslag zou moeten baseren.

En laten we het dan nog maar niet hebben over kleine details, zoals dat het gemengde kiesstelsel van Hongarije (een combinatie van kiesdistricten met meerderheidsstelsel en nationale partijlijsten) veel representatiever is dan dat van die “bakermat van de parlementaire democratie” en politie-staat-voor-het-zionisme Groot-Brittannië.

Gezien het bovenstaande zou je verwachten dat Boedapest juist achter Brussel en enkele andere individuele EU-lidstaten aan zou gaan om beter democratisch gedrag te eisen. Maar dit is de alternatieve realiteit van de sektarische “elite” van de EU, waar het genocidale Israël zich alleen maar verdedigt, “Europa is de waarden van de Talmoed” (god verhoede dat zijn geschiedenis misschien iets meer te maken heeft met eerst christelijke en vervolgens Verlichtingsideeën), de VS een goede en betrouwbare bondgenoot is, en vier blanke, blonde vrouwen die hetzelfde radicale centrisme dienen trots “diversiteit” vormen.

Vandaar dat het in dit ondersteboven gekeerde land uiteraard weer eens de EU is die Hongarije beschuldigt van het niet slagen voor de test van “democratie”. Dat is op zich misschien niet belangrijk: woorden zijn goedkoop. Het probleem is dat, net als eerder in Roemenië en zelfs Moldavië – dat niet eens een lidstaat is – de Europese Commissie al lang is overgegaan van louter praten, waar ze in uitblinkt, naar daadkracht, wat alles alleen maar erger maakt. De bemoeienis van de EU met Hongarije is de laatste tijd inderdaad geëscaleerd.

De aanleiding voor deze escalatie zijn de komende Hongaarse verkiezingen. Deze vinden op 12 april plaats, in eigen land, in Hongarije, en de uitslag zal alleen bepalen of Orbán aan de macht kan blijven – wat hij sinds 2010 ononderbroken heeft gedaan – of dat hij zal worden vervangen door de nieuwe hoop van de oppositie, Péter Magyar, zelf een voormalig Orbán-aanhanger. Toch zijn er goede redenen waarom Politico deze “de belangrijkste verkiezingen van de EU” van dit jaar heeft genoemd, ondanks het feit dat Hongarije een klein land is met minder dan 10 miljoen inwoners.

Ten eerste is Orbán de primus inter pares van een groep zeer lastige soevereinistische rebellen binnen de EU, waartoe ook de Slowaakse leider Robert Fico, de Tsjech Andrej Babiš en, incidenteel maar met bijzonder gewicht, Bart De Wever uit België – een van de oprichters van de EU – behoren. Het ten val brengen van Orbán zou niet alleen deze losse groep leiders verzwakken die zich nog steeds herinneren dat ze in de eerste plaats hun land moeten dienen, maar ook een huiveringwekkende les in de praktijk geven over wat er gebeurt met degenen die Brussel te veel frustreren.

Vooral als zij zich verzetten tegen de partijlijn van de Commissie op drie punten: de relatie met Rusland, de westerse – nu volledig door de EU gefinancierde – proxyoorlog die via Oekraïne tegen Moskou wordt gevoerd, en, last but not least, geld, in het bijzonder geld dat al dan niet verspild moet worden aan het regime van Zelensky in Kiev. Op alle drie de gebieden is Orbán de grootste doorn in het oog van Brussel geweest, waarbij hij consequent pleit voor normalisatie met Rusland via diplomatie, een snel onderhandeld einde aan de proxyoorlog, en ook een einde aan de pathologische onderlinge afhankelijkheid van het ultracorrupte en uiterst gevaarlijke regime van Zelensky.

Onlangs heeft dit Hongaarse verzet geleid tot herhaalde botsingen met zowel het EU-establishment als Kiev. Zelensky heeft Orbán in het openbaar met geweld bedreigd in de ergste maffia-stijl; Boedapest heeft maatregelen genomen tegen uiterst verdachte transporten van tientallen miljoenen euro’s en dollars, evenals edelmetaal naar Kiev; Hongarije en Oekraïne hebben ruzie gemaakt over de pogingen van Kiev om de Druzhba-pijpleiding te blokkeren; Boedapest heeft weer een enorme “lening” (die nooit terugbetaald zal worden) voor Zelensky en zijn bende geblokkeerd, en, zeer recentelijk, heeft Orban Kiev opgeroepen om zijn agenten en operatieven onmiddellijk uit Hongarije terug te trekken.

En trouwens, je zou Orban kunnen verdenken van het zoeken naar een verkiezingsboost. Maar zelfs als dat het geval is, doet dat niets af aan het feit dat agressieve subversie precies is wat het regime van Zelensky doet. Vraag de Duitsers maar hoe het met hun pijpleidingen is gegaan. De dapperen onder hen durven misschien te antwoorden.

Aangezien we in moderne, online tijden leven, heeft de escalerende bemoeienis van de EU aan de kant van Orbáns tegenstanders in Boedapest en Kiev de vorm aangenomen van een vervelende combinatie van grootschalige manipulatie van social media, illegale surveillance en spionage, en de gerichte verspreiding van wat bedoeld is als compromitterende informatie.

Een stinkende zaak betreft een Hongaarse journalist die een rapport zonder bronvermelding heeft geproduceerd waarin hij beweert dat er sprake is van massale Russische inmenging in de verkiezingen, terwijl hij in zijn vrije tijd de inlichtingendienst van een EU-land hielp bij het afluisteren van de Hongaarse minister van Buitenlandse Zaken. Dat is inderdaad nogal wat inmenging. De hypocrisie zou grappig zijn als het niet zo triest was.

In Brussel is ondertussen, onder de overkoepelende paraplu van het “European Democracy Shield” (EDS)-initiatief en de Digital Services Act (DSA), een zogenaamd Rapid Response-mechanisme geactiveerd om – zo vertelt de officiële briefing ons – desinformatie en buitenlandse invloed te bestrijden. Maar in werkelijkheid is dit een reeks verplichte maatregelen die de van de Commissie afhankelijke hulpdiensten in staat stellen sociale mediaplatforms te controleren, inhoud ten gunste van Orbán te onderdrukken en zo zijn rivalen te bevorderen.

Wat dit alles bijzonder afschuwelijk maakt, is niet alleen dat het zo bijna komisch Orwelliaans is: Het “European Democracy Shield” is in werkelijkheid een schild om de niet-gekozen bureaucratische heersers van de EU en hun ideologiserende technocraten tegen de democratie te beschermen zoals een recent rapport terecht heeft betoogd. De instrumenten ervan, van zogenaamde “fact-checking” tot systematische aangifte door “trusted flaggers” tot “prebunking” – dat wil zeggen op AI gebaseerde preventieve propagandacampagnes – vormen een ware schatkist van gruwelen.

Maar wat nog erger is, is dat dit alles slechts een klein onderdeel is van een veel grotere en langetermijnstrategie die al een decennium aan kracht wint. Het “European Democracy Shield” en de DSA maken deel uit van een groot, voortdurend groeiend ecosysteem van narratieve controle dat bijvoorbeeld ook een “Defense of Democracy Package,” een “European Democracy Action Plan,” en een Digital Markets Act omvat. Aan dit als wapen ingezette speerpunt voor het creëren van Brussel-consensus is een uitgebreide – en zeer dure – reeks zogenaamde maatschappelijke organisaties en ngo’s gekoppeld die zowel censuurondersteuning als indoctrinatie bieden.

Hongarije is, simpel gezegd, een voorbode van wat er nog meer en nog ergers gaat komen, van wat Brussel voor onze toekomst wil. De ‘elites’ van de EU tonen een ongebroken wil om macht uit te oefenen over wat we mogen denken, zeggen en waar we op mogen stemmen. Daarom – of je Viktor Orbán nu mag of niet – en ik heb een hekel aan hem vanwege zijn schandalige steun aan het genocidale Israël – moet je zeker een hekel hebben aan en je verzetten tegen de methoden die de EU inzet om hem te stoppen. Want ze komen voor ons allemaal.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Orbán zegt dat zijn gezin zich zal ‘aanpassen’ nu ook zijn kinderen en kleinkinderen worden bedreigd door een voormalige Oekraïense veiligheidsfunctionaris; zijn vrouw zal een ‘sleutelrol’ spelen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: