Afgelopen zondag had ik in Doha een ontmoeting met drie hooggeplaatste vertegenwoordigers van het politieke kantoor van de Taliban in Qatar, waaronder een van de oprichters van het orgaan (in 2012) en een sleutelfunctionaris van de vorige Taliban-regering van 1996-2001. Met wederzijdse instemming mogen hun namen niet openbaar worden gemaakt, schrijft Pepe Escobar.
De hartelijke ontmoeting werd tot stand gebracht door professor Sultan Barakat, die doceert aan het College of Public Policy van de Hamad bin Khalifa Universiteit – gevestigd in een uitstekende, smetteloze campus buiten Doha die studenten uit het hele Zuiden aantrekt. Prof. Barakat is een van die zeer weinige – discrete – spelers die alles weten wat van belang is in West-Azië, en in zijn geval ook op het kruispunt van Centraal- en Zuid-Azië.
Met mijn drie gesprekspartners van de Taliban spraken we uitgebreid over de uitdagingen van het nieuwe Talibantijdperk, nieuwe ontwikkelingsprojecten, de rol van Rusland-China en de Shanghai Cooperation Organization (SCO). Ze waren vooral nieuwsgierig naar Rusland en stelden verschillende vragen.
Professor Barakat werkt aan een parallelle invalshoek. Hij leidt het werk van het Afghanistan Future Thought Forum, waarvan de 9e sessie half mei plaatsvond in Oslo en werd bijgewoond door 28 Afghanen – mannen en vrouwen – en een reeks diplomaten van onder andere Iran, Pakistan, India, China, Turkije, de VS, het VK en de EU.
De belangrijkste discussies tijdens het forum draaien om de uiterst complexe kwestie van het engagement van de Taliban met die vage entiteit, de “internationale gemeenschap.” In Doha heb ik mijn drie gesprekspartners rechtstreeks gevraagd wat de belangrijkste prioriteit van de Taliban is: “Het einde van de sancties,” antwoordden ze.
Daartoe moet de VN-Veiligheidsraad zijn besluit van 2003 om verschillende leden van de Taliban als terroristische organisatie aan te merken, ongedaan maken; en tegelijkertijd moet er een einde komen aan de discriminatie/demonisering/sancties door Washington. Zoals het er nu voorstaat, blijft dat een immens grote opgave.
Het forum – de volgende sessie wordt in Kabul gehouden, mogelijk in het najaar – werkt geduldig stap voor stap. Het is een kwestie van opeenvolgende concessies van beide kanten, vertrouwen opbouwen en daarvoor is het essentieel om een door de VN erkende bemiddelaar of “adviseur voor normalisatie” aan te stellen die toezicht houdt op het hele proces.
In dit geval is de volledige steun van de leden van de VN-Veiligheidsraad, Rusland en China, essentieel.
Wij zijn de Taliban en we willen zaken doen
Ik verliet de bijeenkomst in Qatar met de indruk dat er positieve stappen voorwaarts mogelijk zijn – in termen van de normalisatie van Afghanistan als geheel. En toen draaide een magische interventie het hele spel om.
De dag na onze ontmoeting, voordat ik Doha verliet voor Moskou, informeerden zowel het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken als het ministerie van Justitie president Poetin dat de Taliban kon worden verwijderd van de Russische lijst van terroristische organisaties.
De uitzonderlijk competente Zamir Kabulov, Poetins speciale vertegenwoordiger voor Afghanistan, kwam meteen ter zake: zonder verwijdering van de Taliban van de lijst kan Rusland de nieuwe regering in Kaboel niet erkennen.
En precies op tijd nodigde Moskou de Taliban uit om deel te nemen aan het Internationale Economische Forum van Sint-Petersburg (SPIEF), dat aanstaande woensdag begint.
Kabulov merkte op dat “de Afghanen traditioneel geïnteresseerd zijn in voortzetting van de samenwerking bij de aankoop van aardolieproducten in Rusland en andere veelgevraagde goederen. Natuurlijk zal het in de toekomst mogelijk zijn om te praten over de doorvoermogelijkheden van Afghanistan om de handelsomzet uit te breiden.”
En toen minister van Buitenlandse Zaken Sergey Lavrov, ook op dezelfde dag, in Tasjkent tijdens het officiële bezoek van Poetin, de deal bijna beklinken door te zeggen dat de normalisatie van de Taliban de objectieve realiteit weerspiegelt: “Zij zijn de echte macht. Afghanistan laat ons niet onverschillig. Het laat onze bondgenoten, vooral in Centraal-Azië, ook niet onverschillig. Dit proces weerspiegelt dus een besef van de realiteit.”
Kazachstan heeft zijn “realiteitsbesef” al laten zien: de Taliban is vorig jaar van de terreurlijst van Astana geschrapt. In Rusland zal de Taliban in de praktijk van de terreurlijst worden gehaald als het Hooggerechtshof dat goedkeurt. Dat kan zelfs binnen de komende 2 maanden gebeuren.
Deze liefdesrelatie komt met een enorm pakket
De normalisering van de banden tussen Rusland en de Taliban is om verschillende redenen onvermijdelijk. De belangrijkste prioriteit is zeker gerelateerd aan regionale veiligheid – wat gezamenlijke inspanningen impliceert om de wazige, duistere, destabiliserende rol van ISIS-K te bestrijden, een ISIS spin-off van terreur die actief wordt gesteund, in de schaduw, door CIA/MI6 als een verdeel en heers instrument. FSB-directeur Alexander Bortnikov is zich er volledig van bewust dat een stabiel Afghanistan een stabiele Taliban-regering betekent.
En dat gevoel wordt volledig gedeeld door de Shanghai Cooperation Organization (SCO) als geheel. Afghanistan is een SCO-waarnemer. Het is onvermijdelijk dat het binnen hoogstens twee jaar volwaardig lid wordt – waarmee de normalisering wordt geconsolideerd.
Dan is er ook nog de connectiviteitscorridor, die net zo belangrijk is voor Rusland als voor China. Beijing is bezig met de aanleg van nog een technisch wonder van wegen door de Wakhan-corridor om Xinjiang met het noordoosten van Afghanistan te verbinden. En dan is er nog het plan om Kabul deel te laten uitmaken van de China-Pakistan Economic Corridor (CPEC): geo-economische integratie in sneltreinvaart.
Moskou – en ook New Delhi – kijken naar de spin-offs van de multimodale International North South Transportation Corridor (INSTC), die Rusland, Iran en India met elkaar verbindt. De haven van Chabahar in Iran is een essentieel knooppunt voor de Indiase zijderoute om deze te verbinden met Afghanistan en verder met Centraal-Aziatische markten.
Dan is er nog de nog niet geëxploiteerde Afghaanse minerale rijkdom, die minstens 1 biljoen dollar waard is. Inclusief lithium.
Kaboel is ook van plan om niet minder dan een Russische hub te bouwen om energie naar Pakistan te exporteren – allemaal onderdeel van een aanstaande Pakistaans-Russische strategische energiedeal.
Wat Poetin de Pakistaanse premier Shebhaz Sharif vertelde aan de zijlijn van de SCO-top in Samarkand in 2022 is enorm veelzeggend: “Het doel is om gas via pijpleidingen van Rusland naar Pakistan te leveren (…) Sommige infrastructuur is al aanwezig in Rusland, Kazachstan en Oezbekistan.” Afghanistan komt nu in beeld.
Volgens een Memorandum van Overeenstemming dat in november 2023 in Tasjkent werd ondertekend in de marge van het SCO International Transport Forum, is er een nieuwe, enorme jongen in de stad: de transportcorridor Wit-Rusland-Rusland-Kazachstan-Oezbekistan-Afghanistan-Pakistan.
Het ontbrekende stukje in deze fascinerende puzzel is het verbinden van wat er al is – spoorwegen door Wit-Rusland-Rusland-Kazachstan-Oezbekistan – met een gloednieuwe Pakistaans-Afghaans-Oezbeekse spoorweg. De bouw van de laatste twee secties van dit Pakistaans-Afghaans-Oezbeekse project is nog maar een paar maanden geleden begonnen.
Het was precies dit project dat aan bod kwam in de gezamenlijke verklaring van Poetin en de Oezbeekse president Shavkat Mirziyoyev eerder deze week in Tasjkent.
Zoals TASS meldde, “waardeerden Poetin en Mirziyoyev de eerste bijeenkomst van de werkgroep voor de ontwikkeling van de multimodale transportcorridor Wit-Rusland-Rusland-Kazachstan-Oezbekistan-Afghanistan-Pakistan die op 23 april 2024 plaatsvond in de Oezbeekse stad Termez positief.”
De hele Rusland-Taliban-affaire omvat dus een gigantisch pakket – met olie, gas, mineralen en een heleboel spoorverbindingen.
Er zullen ongetwijfeld veel sappige extra details naar voren komen tijdens het komende forum in Sint-Petersburg, aangezien een Taliban-delegatie, waaronder de minister van Arbeid en het hoofd van de Kamer van Koophandel en Industrie, daar aanwezig zal zijn.
En er is meer: Afghanistan onder Taliban 2.0 wordt vast en zeker uitgenodigd voor de komende BRICS+ top in oktober volgend jaar in Kazan. Over een mega strategische convergentie gesproken. De VN-Veiligheidsraad kan maar beter opschieten om Afghanistan te normaliseren voor de “internationale gemeenschap.” Oh, wacht: wat maakt het uit, als Rusland-China, de SCO en BRICS het al doen.
Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Lidstaten rollen met hun ogen nu de NAVO nog eens 100 miljard dollar eist voor de neonazi-junta
off topic:
de ‘ fine fleur’ smeedt ondertussen weer complotten – in de zon of course – en ’t zullen geen insectenburgers zijn
https://www.bilderbergmeetings.org/press/press-release/participants
En zo is weer een westers project hopeloos mislukt. Het westen wilde eerst een pijplijn door Afganistan bouwen. Niet doorgegegaan. Dan maar bezetten want ondermijnt de integratie van Azie. Mislukt en nu zitten de Afganen permanent in volle samenwerking met nieuwe vrienden en ze zullen het westen nooit vergeven. Het westen heeft wat tijd gewonnen maar heeft ze heel veel gekost. Zowel in middelen als in goodwill wereldwijd.
Wat een faal club is het westen toch.
Groeten,
Hugo
Toekomstige jihad leiders, o wacht even er zijn reeds strijders in Niedrichland meegelift met de asielstroom.
Hmmmm, of je zaken kan doen met de Taliban betwijfel ik ten zéérste. Het is niet een persoon, maar het zijn er meerdere welke met elkaar in het vergelijk moeten komen! Gaat nooit lukken. Geloofs fanaten liggen altijd mijlen met elkaar van elkaar! Och, je kan het proberen. Niet geschoten is er altijd naast, toch?
Hoi,
Ik ben het zeer oneens met je. Je noemt jezelf de duivel en stelt dat gelovigen niet te vertrouwen zijn. Vertel eens hoe het kan dat gelovigen van verschillende religies, te weten de Moslims van verschillende takken van sport vrede hebben gemaakt. Hoe kan het dat ze vrienden zijn met Orthodox Christenen ala Rusland en ook nog eens vrede hebben gemaakt met de goddeloze (niet echt want Confichius).
Het is duidelijk vanuit je post dat je 1 leider wil die over alles heerst met 1 waarheid. Jammer joh, gaat het niet worden. Nooit geweest en zal het nooit worden. Mensen zullen jou altijd als vijand zien. Ik ben er 1 van.
Tot slot, het gezegde is niet geschoten is altijd mis niet naast. Je hebt je basale en ook basis kennis niet op orde. Krijg dat op orde voordat je post maakt duivel.
De taliban handelen vanuit een basis van wat zij vinden fatsoen. Ze lijden onder decennia van geweld en agressie. Wat ze hebben is hun waardigheid. Iets wat jij niet hebt. Weer zo een nutteloze eter die bid om afgemaakt te worden door de WHO, WEF, VN etc.
Kortom, een aanhanger van de doodscult. Van mij mag je prima deelnemen aan MAID want die ideolie schijn je aan te hangen.
Succes!
Groeten,
Hugo
@AJ
Oh het zijn weer moslim die de wereld willen verkrachten…..Wakker worden de overheid is de Vijand niet de baardapen.
Lbery juni 2, 2024 Bij 16:13
De joodse oorsprong van de opengrenzenbeweging
In een essay uit 2015 over ‘Witheidsstudies’ probeerde ik de basis en contextualiseren te leggen voor een meer ontwikkelde studie naar de omvang en verwoestende impact van hedendaags Joods intellectueel activisme op onze hogescholen, universiteiten en de bredere cultuur. In dat essay heb ik gewezen op het belang van Joodse activisten, waaronder Noel Ignatiev, Ruth Frankenberg, Ricky Marcuse en Terry Berman, die zich tussen het midden van de jaren zeventig en het eind van de jaren negentig bezighielden met een poging om een academische discipline te ontwikkelen die bekend staat als ‘Witheidsstudies’. Sinds haar oprichting heeft Whiteness-studies een unieke ruimte ingenomen in een steeds multicultureler disciplinair landschap. In tegenstelling tot zwarte studies, joodse studies of Aziatische studies is deze academische wereld niet bedoeld om op constructieve wijze de prestaties, geschiedenis en cultuur van de onderzochte etnische groep te onderzoeken. Het genre bestaat eerder om ‘Witheid’, en daarmee impliciet de blanke mensen, te onderwerpen aan een unieke vijandige dialectiek die bestaat uit de vernedering van de blanke cultuur, de degradatie van de blanke geschiedenis en de delegitimisering van de Europese bestaansaanspraak. Als zodanig kan de discipline worden beschouwd als een daad van etnische oorlogsvoering, omdat deze gebaseerd is op de beoogde verovering van geest en geweten, en uiteindelijk van hulpbronnen en territorium. >>>
https://www.theoccidentalobserver.net/2016/10/02/the-jewish-origins-of-the-open-borders-movement/
@Lucifer
Je kan alleen zaken doen met geloofsfanaten als je eerlijk bent, van liegen en huichelarij houden ze niet van.
In Afghanistan wonen echte mannen die bereid zijn om alles te geven voor hun land.
De Sovjets hebben het bijna 10 jaar geprobeerd en konden geen voet aan de grond krijgen, uiteindelijk kozen ze de hazenpad te nemen.
Voor de smerige Amerikanen/zionisten is het precies hetzelfde gegaan. De Amerikanen hebben het bijna 20 jaar geprobeerd en ook hun konden geen voet aan de grond krijgen, uiteindelijk kozen ze de hazenpad te nemen.
Als het zo in alle landen zou gaan dan hadden de zionisten gewoon 0.0 procent kans om hun plannen wereldwijd uit te rollen.
Intussen rommelen CIA en M-6 ook weer in Afghanistan …