In 2016, toen Pokémon Go wereldwijd een enorme hit werd, schreef ik dat mensen zich een simpele vraag zouden moeten stellen: waarom zouden investeerders miljarden uitgeven aan het maken van een spel dat honderden miljoenen mensen aanmoedigde om rond te lopen met apparaten met GPS, camera’s en locatietracking die continu actief waren? Destijds lachten de meeste mensen. Ze zagen het als een onschuldig spel. Wat ze niet begrepen, is dat in het digitale tijdperk data waardevoller is geworden dan olie.
Nu ontdekken we dat bijna 30 miljard afbeeldingen die de afgelopen tien jaar van Pokémon Go-gebruikers zijn verzameld, hebben bijgedragen aan het creëren van een van de meest geavanceerde driedimensionale kaartsystemen ooit. Volgens recente rapporten heeft Niantic Spatial die scans gebruikt om een visueel positioneringssysteem te bouwen waarmee robots en drones kunnen navigeren, zelfs wanneer er geen GPS-signalen beschikbaar zijn. Onderzoekers beweren dat deze technologie nu niet alleen toepassingen vindt in commerciële robotica, maar mogelijk ook in militaire systemen, schrijft Martin Armstrong.
Bedenk eens wat er werkelijk is gebeurd. Miljoenen mensen, waaronder kinderen, dachten dat ze gewoon virtuele wezens aan het vangen waren. In werkelijkheid hielpen ze mee aan het bouwen van een buitengewoon gedetailleerde digitale reconstructie van de fysieke wereld. Elk gescand gebouw, elke gefotografeerde bezienswaardigheid, elke in kaart gebrachte straathoek werd onderdeel van een enorme geospatiale database. Niantic Spatial heeft zelf erkend dat zijn systeem is getraind met behulp van meer dan 30 miljard afbeeldingen die zijn verzameld door jarenlange deelname van spelers.
Het meest opmerkelijke aspect van dit verhaal is dat het publiek de database grotendeels zelf heeft gefinancierd en opgebouwd. Zij leverden de beelden. Zij leverden de locatiegegevens. Zij leverden het trainingsmateriaal en droegen de camera’s. Zij hebben jarenlang vrijwillig werk verricht zonder te beseffen dat ze hielpen bij het creëren van een waardevolle kunstmatige-intelligentie-asset. Mensen ervan overtuigen dat ze een spel spelen, terwijl ze tegelijkertijd een van de meest uitgebreide kaartprojecten in de geschiedenis van de mensheid opzetten.
Wat vooral verontrustend is, is dat de rapporten suggereren dat de technologie die is ontwikkeld op basis van Pokémon Go-gegevens, drones kan helpen navigeren, zelfs wanneer GPS-signalen worden gestoord of niet beschikbaar zijn. Moderne slagvelden zijn in toenemende mate afhankelijk van elektronische oorlogsvoering, waarbij beide partijen proberen satellietnavigatiesystemen te verstoren. Door kunstmatige intelligentie te trainen op miljarden afbeeldingen die door spelers over de hele wereld zijn verzameld, stelt de kaarttechnologie van Niantic machines in staat om gebouwen, wegen, oriëntatiepunten en terrein visueel te herkennen in plaats van uitsluitend te vertrouwen op GPS-coördinaten.
In de praktijk betekent dit dat een drone mogelijk kan blijven opereren, zijn locatie kan bepalen en zijn doel kan bereiken, zelfs nadat traditionele navigatiesystemen zijn uitgeschakeld. Er zijn maar weinig deelnemers, als die er al zijn, die zich hadden kunnen voorstellen dat het jagen op Pokémon de moordmachines van de overheid zou helpen.
Elke smartphonegebruiker draagt bij aan systemen die veel groter zijn dan ze zich kunnen voorstellen. Elke zoekopdracht, elke locatiemelding, elke foto, elke online interactie wordt onderdeel van een data-ecosysteem dat kan worden geanalyseerd, te gelde gemaakt en hergebruikt op manieren die nooit waren voorzien toen de informatie oorspronkelijk werd verzameld.
De wereld evolueert in hoog tempo naar een digitale infrastructuur waarin alles in kaart wordt gebracht, gevolgd, gemodelleerd en geanalyseerd. De race draait niet langer alleen om informatie. Het gaat om het creëren van een realtime digitale replica van de fysieke wereld zelf. Pokémon Go zal uiteindelijk wellicht de geschiedenis ingaan als een van de meest succesvolle operaties voor gegevensverzameling ooit. Miljoenen mensen dachten dat ze op jacht waren naar Pikachu. Wat ze in werkelijkheid hielpen opbouwen, was de basis voor een nieuwe generatie kunstmatige intelligentie, robotica en autonome navigatiesystemen. De vraag is niet of deze technologie zal worden gebruikt. De vraag is wie er controle over zal hebben zodra deze onmisbaar wordt.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
