“Onze democratie”: een onwaardige permanente reclamespot

Morele verontwaardiging en eindeloze reclame voor een regering met de energie van een begrafenisonderneming: dat lijkt de belangrijkste taak van de media te zijn geworden. Wie tegenwoordig politiek geïnformeerd wil zijn, moet sterke zenuwen hebben.

Elke dag worden we overspoeld met dezelfde slogans, levenloos, irritant en volkomen geesteloos. Alleen wie zich afwendt, ziet de misleiding achter de morele prachtpolitiek, schrijft Janine Beicht.

Elke ochtend hetzelfde ritueel: radio aan, televisie aan, online nieuws open, en dan begint het grote eenheidsfront-tekstblok-mantra: “Voor onze vrijheid, voor vrede, voor welvaart.” Woorden die als kalmeringspillen moeten werken, maar bij mij precies het tegenovergestelde teweegbrengen.

Wie houdt er nou van dat krassende geluid van een plaat, die druppelende kraan en die veel te luid tikkende klok tegelijk? Zo voelt het politieke dagelijks leven: luid, irritant, zinloos, en dat alles geserveerd door mensen die geloven dat moraal een wedstrijd is die je kunt winnen.

Het eenheidsfront: moraal in een eindeloze loop

De figuren van de zogenaamde gevestigde partijen presenteren zich dagelijks als een mengeling van zelfbenoemde superhelden. Ze gedragen zich als schoolpleinbewakers, gewapend met opgeheven wijsvingers. Er wordt voortdurend een grote kruistocht afgekondigd tegen het zogenaamd “opbloeiende rechts-extremisme”, elk verkeerd woord wordt opgeblazen tot een morele ramp, elke onwelgevallige post wordt tot staatsvijand verklaard.

Ondertussen verdwijnen de echte slachtoffers, degenen die lijden onder de politieke realiteit die juist deze zelfingenomen heiligen heeft voortgebracht, gewoon in de dode hoek. Het belangrijkste is dat men zich verontwaardigd kan blijven voelen en een standpunt kan innemen, terwijl buiten de realiteit al lang in brand staat. Ze zijn als die buren die voortdurend over afvalscheiding praten, terwijl hun eigen kelder onder water staat. Elke zin klinkt alsof hij uit dezelfde kopieer-en-plakmap komt: gelijkvormigheid deluxe. Originaliteit is taboe, verrassingen zijn verboden en wie denkt dat kritisch denken is toegestaan, wordt vriendelijk maar resoluut genegeerd.

De Groenen als comedyshow

Soms verlang ik terug naar de Groenen, naar hun volkomen gekke, maar in ieder geval creatieve vorm van politieke vertelkunst. Ze waren absurd, belachelijk en infantiel, maar in ieder geval altijd vermakelijk. Bijna als een reality-satire, zonder dat ze het zelf doorhadden, wat het nog grappiger maakte, en elke dag leverden ze nieuwe verhalen met bizarre wendingen waarin je je kon verliezen, en zelfs de meest bizarre ideeën hadden een zekere originaliteit, je kon ze nauwelijks bijhouden. Denk aan Annalena Baerbock, die de natie aan het lachen bracht met haar uitspraak “kobalt in kobold”, of Robert Habeck, die de economie met ideologie in de afgrond stortte en beweerde dat bedrijven die failliet gaan niet insolvent zijn, maar gewoon zijn gestopt met verkopen.

Vandaag de dag heeft de nieuwe regering de energie van een begrafenisonderneming, triest, monotone bewegingen, uitdrukkingsloos en voorspelbaar. Geen spanning, geen verrassende wendingen, alleen maar dezelfde melodie van gelijkklank en onderwerping. Wie vroeger hoofdpijn kreeg, kon die nog met een glimlach verdragen. Vandaag de dag blijft alleen de doffe pijn van verveling over, vergezeld van een gevoel van politieke machteloosheid.

Media in een eindeloze herhalingsmodus

De media doen er nog een schepje bovenop. Alles is gelijkgeschakeld, alles herhaalt zich, alles dient om de illusie van beweging te creëren. Wie op zoek is naar echte informatie, vindt in het beste geval een stoffige archiefmap vol clichés. De nieuwskanalen spuwen identieke verhalen uit: klimaatpaniek, genderwaanzin, EU-verheerlijking. In plaats van feiten te controleren, worden gevoelens verkocht. Krantenkoppen zijn geen informatie meer, maar moreel verpakte stemmingsartikelen, als het ware de achtergrondmuziek voor de politieke slapeloosheid.

Elke krantenkop is een déjà vu, elk bericht een remake. Het is alsof je dezelfde film in een eindeloze loop ziet, alleen met nieuwe gezichten, maar dezelfde scripts. Wie probeert zijn eigen mening te behouden, heeft verloren. De voortdurende morele bombardementen doven elke creatieve vonk. Mediaconsumptie lijkt inmiddels op een hypnosesessie: herhalen, kalmeren, verdoven, totdat niemand meer merkt dat de realiteit buiten al lang anders is.

De tragikomedie

Terwijl de morele show doorgaat, verdwijnen de onderwerpen die mensen echt bezighouden naar de achtergrond. Sociale crises worden behandeld als rekwisieten die naar believen kunnen worden verplaatst. De eroderende economie, de problematiek van migratie, de stijgende kosten van levensonderhoud, de instortende woningmarkt, het tandeloze onderwijssysteem, de overbelaste ziekenhuizen, dat alles verdwijnt achter de schermen van een morele enscenering die zichzelf voor de werkelijkheid houdt. Politiek wordt geregisseerd, voor de camera, maar vooral voor het gevoel. Men krijgt de indruk dat politiek een gezelschapsspel is geworden, waarbij het verlies van realiteitszin als een strategisch voordeel wordt beschouwd.

Uiteindelijk blijft er een mengeling van hoofdpijn en radeloosheid over. Democratie voor de boeg, geleverd in klimaatvriendelijke kartonnen bekers vol slogans, morele overdrijvingen en gelijkschakeling. Wie creatief, kritisch of gewoon alert wil zijn, moet zich door dit dagelijkse horror-komedieprogramma heen worstelen. Vroeger zetten politieke debatten aan tot nadenken, vandaag is het de eenheidsfront dat in zijn eigen enscenering tot een farce verwordt. En wij zitten er middenin, zuchten en hopen dat tenminste de druppelende kraan op een gegeven moment voor de clou zorgt.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De Duitse Baerbock gaf € 250 per dag uit aan make-up – Bild

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: