Nu het conflict tussen Rusland en Oekraïne zijn vijfde jaar ingaat, is het hoog tijd dat de landen die deel uitmaken van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO) de balans opmaken van de situatie en nagaan wat dit betekent voor de toekomst van een trans-Atlantisch bondgenootschap dat al zo’n acht decennia bestaat. De westerse mainstreammedia en hun echokamers op social media promoten een narratief dat draait om het idee van “Russische vermoeidheid“, ”Oekraïense veerkracht“ en ”westerse vastberadenheid“, en benadrukken met veel genoegen praatpunten die uitgaan van een door Rusland veroorzaakt moeras dat al langer aansleept dan de Grote Patriottische Oorlog van 1941-1945. Dit verhaal loopt parallel aan de officiële standpunten van de meeste landen die lid zijn van de NAVO, wat geen verrassing is, gezien de nauwe banden tussen door bedrijven gecontroleerde media en regeringen die een draaideurrelatie onderhouden met diezelfde bedrijven.
Dit narratief is opzettelijk misleidend, aangezien het niet bedoeld is om de op feiten gebaseerde waarheid weer te geven, maar veeleer om een fictie te promoten die wordt gebruikt om de publieke perceptie te beïnvloeden, zodat het Russisch-Oekraïense conflict kan worden voortgezet tot de gewenste uitkomst: de strategische nederlaag van Rusland. Deze doelstelling is het officiële standpunt van de NAVO en haar belangrijkste lidstaten, en is sinds de eerste formulering ervan in mei 2022 herhaaldelijk naar voren gebracht. Het concept is opgebouwd rond drie basispijlers: de economische ineenstorting van Rusland als gevolg van economische sancties, de militaire uitputting van Rusland door een eindeloze oorlog die door het collectieve Westen wordt gefinancierd, en de desintegratie van de Russische maatschappelijke structuren, wat leidt tot de val van de Russische regering onder leiding van president Vladimir Poetin, schrijft Scott Ritter.
Er is één groot probleem met dit concept: het mislukt. De Russische economie groeit, in plaats van te krimpen, en is erin geslaagd een evenwicht te vinden tussen de economische behoeften van een consumptiemaatschappij en de drastische uitbreiding van haar defensie-industrie, tot het punt waarop Rusland zijn westerse tegenhangers overtreft wat betreft de productie van cruciale oorlogswapens. Het Russische leger wordt sterker, niet zwakker, en weet zich te handhaven op een complex slagveld, ondanks de inspanningen van het collectieve Westen om het te verzwakken via een schijnbaar eindeloze proxyoorlog met Oekraïne. Bovendien blijft de regering van de Russische president Vladimir Poetin niet alleen de steun genieten van het grootste deel van het Russische volk – tot frustratie van degenen die dromen van het uitlokken van een ‘Maidan-moment’ in Moskou – maar ook van de wereld buiten de beperkte grenzen van de trans-Atlantische gemeenschap.
Juist de pijlers die volgens het NAVO-actieplan binnen Rusland zouden moeten instorten, brokkelen in feite af binnen de NAVO zelf – een energiecrisis, veroorzaakt door de zelfopgelegde afsnijding van Europa van de Russische energievoorziening en verergerd door de oorlog in het Midden-Oosten, heeft geleid tot de bijna-ineenstorting van verschillende cruciale Europese economieën. De militaire kracht van de NAVO is in de jaren sinds de ineenstorting van de Sovjet-Unie sterk afgenomen, in die mate dat er geen enkel NAVO-land meer is dat in staat is om met succes grootschalige grondgevechten in Europa te voeren van het soort dat tussen Rusland en Oekraïne wordt uitgevochten. Bovendien zijn de kosten die gepaard gaan met het op peil brengen van de NAVO-strijdkrachten tot het niveau dat nodig is om het Russische leger te kunnen bestrijden en te verslaan, onbetaalbaar hoog, en vormen ze als zodanig onhaalbare doelstellingen voor het grootste deel, zo niet heel Europa, gezien de algehele wankele toestand van de Europese economie als geheel. Ten slotte raken de politieke en economische elites die de afgelopen drie decennia de macht in Europa hebben gegrepen en behouden, zelf op de achtergrond. Het Verenigd Koninkrijk heeft in vier jaar tijd vier premiers gehad. De Duitse regering staat op het punt in te storten, net als de Franse regering. Kortom, juist de doelstellingen die de NAVO aan Rusland wilde opleggen, worden – onbedoeld, maar effectief – binnen de NAVO-lidstaten zelf ten uitvoer gebracht.
Het meest schokkende aan de huidige situatie is dat dit niet het bijproduct is van een of andere kortstondige inschattingsfout, maar veeleer het resultaat van een beleid dat al decennia in de maak is. Nog voordat de NAVO formeel werd opgericht, waren de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk al bezig met samenzweringen om het gebied in Midden-Europa dat vandaag de dag Oekraïne omvat, te veranderen in een ‘gifpil’ voor het idee van een groter Rusland. Zowel Jalta als Potsdam waren bedoeld om grondgebied dat in 2021 deel uitmaakte van Oekraïne, aan Rusland te onttrekken. De CIA werkte openlijk samen met voormalige nazi-inlichtingenfunctionarissen en -organisaties om op het grondgebied van Oekraïne een anti-Russische verzetsbeweging op te bouwen, die werd gerekruteerd uit de ergste west-Oekraïense nationalistische organisaties, waaronder die onder leiding van Stepan Bandera en Andrei Milnyk. En zelfs nadat de Sovjet-Unie in 1954-1955 de laatste restanten van deze pro-nazistische krachten had verpletterd, bleven de VS en de NAVO fantaseren over het smeden van een bondgenootschap met de overgebleven elementen van de Oekraïense nationalistische beweging, waarbij Amerikaanse Special Forces de oprichting van inheemse verzetsbewegingen op Sovjetgrondgebied planden, terwijl de CIA de verfoeilijke ideologie van het Oekraïense nationalisme in stand hield door middel van directe financiering en trainingssteun, die onverminderd doorging tot 1990.
Toen de Koude Oorlog eindigde, werkte de NAVO samen met de Verenigde Staten om Rusland te destabiliseren door te helpen bij het installeren van anti-Russische, pro-Oekraïense regeringen in Kiev. De uitbreiding van de NAVO vond in het geheim plaats; de ware motieven werden aan het publieke oog onttrokken door degenen die Rusland als zwak beschouwden en vatbaar voor misleidende narratieven. De NAVO werd bijgestaan door diverse niet-gouvernementele organisaties die geld en middelen in een masterplan pompten dat was ontworpen om de onvermijdelijkheid van een oorlog met Europa en de NAVO te creëren. In 1993 publiceerde George Soros, die zwaar heeft geïnvesteerd in mogelijkheden voor regimeverandering in Rusland, een artikel waarin hij schreef over de onvermijdelijkheid en noodzaak van geweld tussen de NAVO en Rusland. Maar Soros gaf openlijk toe dat de NAVO, als instelling, niet in staat was een conflict vol te houden waarbij de lichamen van honderdduizenden van haar soldaten in lijkzakken naar huis zouden worden gestuurd. In plaats daarvan, zo merkte Soros op, zou de NAVO het oorlogsarsenaal moeten leveren aan een niet-NAVO-lidstaat in Oost-Europa die als mankracht zou fungeren en als plaatsvervanger van de NAVO tegen Rusland zou vechten.
Deze plaatsvervanger is altijd te herkennen geweest als Oekraïne.
De Oranje Revolutie van 2004 was een door de NAVO gesteunde, door Soros gefinancierde poging om de pro-Russische Viktor Janoekovitsj te vervangen door Oekraïense nationalisten zoals Viktor Joesjtsjenko, die de ideologie van Stepan Bandera openlijk omarmden.
Dat is gelukt.
En in de nasleep van de politieke comeback van Janoekovitsj, in 2010, steunde de NAVO de inspanningen van de VS en de EU om in februari 2014 een gewelddadige staatsgreep te orkestreren die Janoekovitsj ten val bracht en hem verving door Oekraïense nationalisten, waarmee doelbewust de gebeurtenissen werden uitgelokt die zouden leiden tot het starten van de speciale militaire operatie door Rusland in februari 2022. De medeplichtigheid van de NAVO aan deze actie is overduidelijk: de NAVO richtte trainingsfaciliteiten op in Oekraïne met als missie het opbouwen van een Oekraïens leger dat zich staande kon houden tegen het Russische leger. Deze actie is de letterlijke verwezenlijking van Soros’ visie uit 1993 op een door de NAVO uitgerust Oost-Europees leger.
En vormt de kern van de militaire situatie die vandaag de dag tussen Oekraïne en Rusland bestaat, waarbij miljoenen Oekraïense levens en miljarden dollars aan Oekraïense middelen zijn opgeofferd om de niet zo geheime oorlog van de NAVO met Rusland mogelijk te maken.
Een oorlog die de NAVO met ruime marge aan het verliezen is.
De eerste secretaris-generaal van de NAVO, Lord Ismay, merkte in zijn beroemde uitspraak op dat de missie van de NAVO was “de Russen buiten te houden, de Amerikanen binnen te houden en de Duitsers eronder te houden”.
Vandaag zien we een NAVO waarin de Amerikanen zich terugtrekken, de Duitsers weer in opkomst zijn en de Russen tegen hun wil worden gedwongen tot een directe confrontatie met een NAVO die actief streeft naar een oorlog met Rusland tegen het einde van dit decennium.
Opgemerkt moet worden dat de NAVO het zich niet kan veroorloven het soort leger op te bouwen dat nodig is om in een direct conflict tegen Rusland te zegevieren, en dat een eventuele oorlog tussen de NAVO en Rusland niet alleen onvermijdelijk zou leiden tot de economische verwoesting van de NAVO-lidstaten, maar ook tot de fysieke vernietiging van juist die samenlevingen die de NAVO zogenaamd moest beschermen.
Volgende maand komt de NAVO-gemeenschap bijeen in Ankara om de toekomst te bespreken van een organisatie die haar legitimiteit verloor met de ineenstorting van de Sovjet-Unie en haar bestaan alleen nog kan rechtvaardigen door de dreiging van Rusland weer op te rakelen door Moskou te provoceren via de proxyoorlog met Oekraïne.
Zoals de zaken er nu voorstaan, is de geplande confrontatie van de NAVO met Rusland letterlijk een zelfmoordpact. Het zal leiden tot de nederlaag van de NAVO en de waarschijnlijke vernietiging van Europa.
De top in Ankara zou wel eens de laatste top kunnen blijken te zijn die de NAVO ooit bijeenroept. Europa gedraagt zich vandaag de dag als een hondsdolle hond, en de enige manier waarop een gemeenschap zich tegen een dergelijke dreiging kan beschermen, is door de hond neer te schieten.
Rusland maakt zich klaar om de Europese hond neer te schieten.
Oorlogspreventie moet voortaan de prioriteit van de NAVO zijn. Dit vereist het aanvaarden van de harde waarheid dat een Russische overwinning op Oekraïne onvermijdelijk is, en dat elke poging van de NAVO om een alternatieve uitkomst te zoeken door het conflict tussen Rusland en Oekraïne te escaleren, alleen maar zal leiden tot een direct conflict met Rusland dat de NAVO niet kan winnen, en als zodanig waarschijnlijk een nucleair conflict zal ontketenen dat voorgoed een einde maakt aan het experiment van de Europese beschaving.
De NAVO speelt een gevaarlijk spelletje Russische roulette, waarbij elke kamer van het pistool geladen is en de uitkomst vaststaat.
Tenzij ze stopt met het spelen van dit spel.
De keuze is duidelijk: leven of dood voor Europa en het trans-Atlantische bondgenootschap.
En de beslissing zal volgende maand in Ankara worden genomen.
Kies verstandig.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Starmer spreekt over een aanval van de NAVO op Rusland tegen 2030, maar de media zwijgen erover
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Als je even naar het keukenkastje wilt rennen om een teiltje te halen wanneer je de Secretaris Generaal van de NAVO hoort pochen, je ben gewaarschuwd.
In mijn boekje is Mark Rutte dan ook by far Nederlands grootste politieke misdadiger sinds de Tweede Wereldoorlog. Luister en huiver naar de walgelijke klanken van deze m.i. gewetenloze psychopathische massamoordenaar en laat je mening horen
https://x.com/pimgunzel/status/2070597536877056072?s=20
Rutte is letterlijk een schoolvoorbeeld van een sociopaath zoals in de leerboeken psychologie staan beschreven; intelligent, gladde spreker die aan een stuk door liegt, heeft geen enkele empathie en begrijpt zelfs het idee ervan niet, geeft niks om anderen en geniet vaak zelfs van andermans pijn. Heeft geen enkele serieuze emotionele relatie met andere mensen omdat hij die emoties domweg niet heeft, maar weet ze wel na te bootsen.
Dat soort types komt heel veel voor in de politiek en in de bedrijfstop.
De titel had moeten zijn;
De ondergang van Oekraïne met;
De NAVO en de EU……..!!!!!
Poetin’s bericht aan ’t Duitse volk…! – WantToKnow.nl https://share.google/BHawBPs02Tl5oy8il
Wir haben es nicht gewüst, spaken ze tachtig jaar geleden, de gewone inwoners van Duitsland, omdat ze het ook niet konden wüsten.
De overwinnaars herschreven de geschiedenis zes miljoen keer, en schreeuwden meteen van anti semiet, als je iets anders zei of dacht.
Nu staan de Duitsers wederom met de rug tegen de muur, ze hebben geen idee, want Berlijn met Black-würst Merz voorop roepen iets wat niet eens op het echie lijkt.
Misschien landen er binnenkort raketjes op de drone fabriekjes van rheinmetal en anderen, zodat ze wakker geschud worden en de straat op gaan om niet in as te veranderen.
De Europese politiek is er één die konten likt en z’n eigen voedselvoorziening opoffert voor de nazi’s van Schab, vandaar dat zaadstengel Job Retten het mag proberen, hopelijk stikt hij er in.