Israël begint te stikken in zijn eigen leugens

https://laranjeira.com/artigos/colon/index.html

PÁGINAS DE IMPRENSA DE PEDRO LARANJEIRA – AUTOR

1 de novembro de 2009

CRISTÓVÃO COLON, O PORTUGUÊS QUE DESCOBRIU A AMÉRICA
Autor: Pedro Laranjeira

https://laranjeira.com/artigos/colon/index.html

Vertaling * tradução:
” Salvador GONçALVES FERNANDES ZARCO ”
” Asim chamada, (‘alias) Cristovão COLOMBO ”

DE PORTUGEES DIE AMERIKA (her) ONTDEKTE
https://laranjeira.com/artigos/colon/index.html
PEDRO LARANJEIRA (Autor)
INVOERING

UNIVERSELE GESCHIEDENIS

Sinds 1927 wordt er geschreven over verborgen geheimen en onvertelde waarheden over de geschiedenis rondom de ontdekkingsreizen van vijfhonderd jaar geleden.

Ze werden gedaan door Patrocínio Ribeiro, Pestana Junior, Francisco Pinto Cabral, Roiz do Quental, Arthur de Vasconcellos, Mascarenhas Barreto, Manuel da Silva Rosa, Eric J. Steele, Julieta Marques, Janina Zofia Klawe, Paulo Loução, José Ferreira Coelho, Jorge Preto, de gebroeders Mattos e Silva, Carlos Calado, Carlos Neves en het echtpaar Manuel Luciano da Silva en Sílvia Jorge da Silva, in een werk dat Manoel de Oliveira inspireerde om een film aan hen te wijden.

Het onderwerp is zo fascinerend dat José Rodrigues dos Santos een intelligente roman schreef rond de Portugees Salvador Fernandes Zarco, die net als Christoffel Columbus in 1492 de Nieuwe Wereld ontdekte… het onderwerp is zo fascinerend dat de rechten op “Codex 632” aan Hollywood werden verkocht.

Tachtig jaar literatuur heeft de handleidingen niet veranderd, maar nu is de discussie actueel geworden.

Natuurlijk niet zonder controverse. Het solide bewijsmateriaal dat door Mascarenhas Barreto, Manuel Rosa, Julieta Marques, Luciano da Silva en anderen is aan het licht gebracht, heeft tot discussie en onenigheid geleid. Het belooft een verstoring van de gevestigde geschiedenisboeken die al geschreven zijn, waarvan verdedigers nog steeds terughoudend zijn om ze te herzien.

Het lijkt bewezen dat de gewone Genuese Christoforo Columbo echt bestaan heeft. Maar het lijkt ook bewezen dat hij niet dezelfde persoon is (hoewel hij een vergelijkbare naam heeft) die Amerika heeft ontdekt.

Dit zijn twee verschillende mensen: Al Gore zou dit “een ongemakkelijke waarheid” noemen…

Het bewijs is overweldigend, maar verdedigers van de ‘officiële waarheid’ blijven het negeren. Maar zelfs conservatieve samenlevingen doen er niet goed aan zich niet aan te passen aan nieuwe kennis.

Sommigen beweren dat het claimen van de Portugese identiteit van de ontdekker een overdreven daad van patriottisme is, maar de waarheid is dat het hier niet om de geschiedenis van Portugal gaat.

Dit is de universele geschiedenis.

En dit is, voor zover ik weet, een erfgoed van de mensheid.

MUTATIS MUTANDIS

We staan voor een van de meest gigantische historische fraudes in de geschiedenis van de kennis, van de prehistorie tot nu. Geraffineerd bedacht in de 15e eeuw, is het al meer dan een half millennium onbetwist.

Vergeleken daarmee was het presenteren van valse bewijzen om de invasie van Irak te rechtvaardigen, bijvoorbeeld, kinderspel… een bloederige petro-grap, dat wel, maar toch een grap…

De Portugezen van weleer bewezen dat ze niet alleen in staat waren nieuwe werelden voor de wereld te openen, maar ook ingewikkelde psychostrategische plannen te bedenken om de minder verlichte mensen te misleiden – plannen die, vijfhonderd jaar later, de globalisering van de informatiemaatschappij hebben doorstaan en de publieke opinie nog steeds misleiden in een tijdperk waarin alle kennis gemakkelijk toegankelijk is. Vanaf de tijd dat communicatie tot stand kwam door het versturen van brieven per koerier te paard tot de tijd dat alle informatie op internet met één klik te bereiken is, heeft de samenzwering tussen koning Jan II en de Portugese edelman die bekend werd als “Christoffel Columbus” alle onderzoeken doorstaan en staat nog steeds vast, zelfs nadat de botten van de vorst tot stof zijn vermalen!

Sommige geesten met het vermogen tot vrije gedachten zijn erin geslaagd voorbij de mist van het complot te kijken. Dit is het geval van onder meer Mascarenhas Barreto, Manuel da Silva Rosa, de gebroeders Mattos e Silva, Carlos Calado, Sílvia Jorge da Silva, José Rodrigues dos Santos, Santos Ferreira, Manoel de Oliveira, Julieta Marques, Janina Zofia Klawe, Paulo Loução, José Ferreira Coelho, Jorge Preto, Veríssimo Serrão en Manuel Luciano da Silva, onder anderen, die hebben met de mensheid een verlichte visie gedeeld… die niets anders lijkt te bereiken dan het “slaan van de blinden”: en wij zijn de blinden, niet in staat om te zien wat voor onze ogen schreeuwt.

Waarvoor allemaal? Zodat we de geschiedenisboeken niet hoeven te veranderen, de plaquettes op standbeelden niet hoeven te veranderen en niet hoeven te bekennen dat we naïever zijn geweest dan twee Portugezen die vijfhonderd jaar geleden stierven?

…maar dan moeten we niet in het openbaar zeggen dat we de Spanjaarden hebben bedrogen… maar ze hebben al bewezen dat ze een volk zijn dat zich sneller kan aanpassen aan de moderniteit, dat intelligent kan omgaan met de veranderende tijden en dat weet hoe het een betere toekomst kan opbouwen…

…of om te voorkomen dat er vreemde diplomatieke incidenten zouden ontstaan met de Italianen, die, hoewel ze er niet echt in geïnteresseerd lijken om Mussolini en Al Capone te herdenken, vast en zeker weerstand zullen bieden tegen het loslaten van Christoffel Columbus…

Net als vandaag de dag waren we vroeger een klein land, kleiner dan Spanje of Italië, een uithoek van Europa, een speld op de kaart… en toch waren we het machtigste volk ter wereld!

Laten we leren het “kleine” dat wij zijn te onderscheiden van het Latijnse equivalent ervan. En laten we niet dom zijn: laten we op zijn minst proberen op gelijke voet te staan met de voorouders die stierven voordat onze overgrootouders werden geboren…

DE PORTUGESE BURGER DIE AMERIKA ONTDEKTE – Vijf eeuwen na de epische reizen die in 1492 begonnen, is er doorslaggevend bewijs gevonden over de nationaliteit van Salvador Fernandes Zarco, een Portugese edelman uit Cuba, in de Alentejo, inwoner van Madeira, beter bekend onder het pseudoniem Christoffel Columbus.

Laten we beginnen met te begrijpen dat de verschillende theorieën over de oorsprong van de navigator slechts een van de vele details zijn die deel uitmaken van het enorme web van leugens dat in deze periode is opgebouwd.

Het is een gigantisch historisch complot met duidelijk omschreven politieke doelen, dat volledig succesvol is gebleken. Dat blijkt uit de uitgebreide literatuur over de feiten die ten grondslag liggen aan de manier waarop de geschiedenis is geschreven.

De ontdekker van Amerika wordt gezien als de op één na bekendste persoon ter wereld en ook als de persoon waarover tot op heden het meest is geschreven, na Christus.

De navigator was omgeven door mysterie, waaronder zijn eigen identiteit en afkomst. Tijdens zijn leven was hij echter controversieel. Hij verzette zich tegen vorsten en confronteerde de Kerk zelf in het debat over haar meest waardevolle bezit: kennis.

De eerste vastgelegde getuigenis in de geschiedenis over de oorsprong ervan dateert uit 1486, in het kasboek van Pedro Diaz de Toledo, die Columbus “El Portugues” noemde .

Hij werd nooit als Spaans beschouwd – sterker nog, in Spaanse teksten wordt hij altijd omschreven als “een buitenlander in Spanje”. Er zijn echter pogingen gedaan om hem te laten geloven dat hij een Italiaan was, geboren in Genua. Deze theorie is nu weerlegd, op basis van historische feiten die niet zo moeilijk te bevestigen zijn.

DE ITALIAANSE COLUMBUS

Cristoforo ColomboDe verwarring, die ontstond door een geschil over erfenissen dat resulteerde in een grof vervalst testament, berust op het bewezen bestaan van een Genuese wever met de naam Cristophoro Columbo, die in 1476 naar ons land emigreerde.

Het is interessant om dit feit te vergelijken met een brief die Toscanelli in 1474 naar de zeevaarder in Portugal stuurde.

Bartolomé de la Casas vertelt ook dat Christoffel bij koning Ferdinand van Aragon klaagde dat hij 14 jaar lang had geprobeerd steun van de Portugese kroon te verkrijgen voor zijn project. Colon verliet Portugal in 1484, wat betekent dat hij zich in 1470 al in het land bevond en dat de Genuese wever slechts zes jaar later zijn land verliet, zoals blijkt uit de Genuese notariële documenten.

Het is dus duidelijk dat de Genuese wever en de zeevaarder twee verschillende personen zijn.

Hetzij door pure slordigheid en gebrek aan nauwkeurigheid, hetzij omdat hij de belangrijkste kroniekschrijver van het koninkrijk was en als zodanig verplicht was de geheimen te beschermen waarmee koning Jan II het Verdrag van Tordesillas aankondigde, noemde de historicus Rui de Pina (1440-1522) hem de “Italiaanse Columbus”. Allen die na hem kwamen, kopieerden hem simpelweg, zonder te controleren of dit wel klopte…

EEN GEWONE EN EEN EDEL, EEN ONWETENDE EN EEN
WIJZE

Het zou ondenkbaar zijn te denken dat een gewone wolkaarder uit Genua de fenomenale cultuur zou bezitten die de zeevaarder aan de dag legde, Latijn, Grieks, Spaans, Portugees en Hebreeuws, bedreven in filosofie, cartografie, kosmografie en navigatie… of dat hij met een edelvrouw zou trouwen, zoals hij in 1479 deed toen hij trouwde met D. Filipa Moniz Perestrelo, dochter van Bartolomeu Perestrelo, kapitein van Porto Santo, afstammeling van Egas Moniz en verwant van D. Nuno Álvares Pereira. Dit was onmogelijk in de 15e eeuw. Onmogelijk. De eerste twee geregistreerde gevallen van huwelijken tussen verschillende klassen vonden een eeuw later plaats, tussen pas rijke mannen en edelvrouwen: er was geen enkel dergelijk huwelijk in de 15e eeuw.

Bovendien kon D. Filipa Moniz niet trouwen zonder de toestemming van de koning – wat ook gebeurde, want ze trouwde daadwerkelijk: het enige dat nodig is, is dat op een dag de koninklijke beschikking opduikt, waarschijnlijk in het stof van een aantal religieuze archieven die zonder verder overleg zijn opgeslagen, om daarin… de echte naam van de echtgenoot te vinden.

Twee factoren droegen bij aan de verwarring: de dwingende redenen van de Portugezen om hun afkomst en naam niet openbaar te maken, en de politieke samenzweringen van koning Jan II, waaronder de aanslagen van 1484 die ervoor zorgden dat de kroon geen opschudding veroorzaakte en die dienden om strategische allianties te verhullen.

DE NAAM

Hoewel we tegenwoordig weten dat “Christoffel Columbus” een pseudoniem was, noemde hij zichzelf in werkelijkheid nooit “Columbus”, maar “Colon”, zoals in alle documenten uit die tijd vermeld wordt.

Een van de populairste theorieën is dat hij naar Castilië ging om als spion voor koning Jan II te dienen. Maar waarom heeft hij dan sinds zijn geboorte geen ‘echte’ naam gekregen?

Een ander mysterie: waarom was Portugal niet geïnteresseerd in het ontdekkingsplan van Christoffel Columbus, terwijl alle prioriteiten op de ontdekkingen gericht waren, en waarom bood de zeevaarder uiteindelijk zijn diensten aan de Spaanse kroon aan?

Nog iets: waarom kennen we al zijn stappen vanaf het moment dat hij met het plan voor de reis in Spanje aankwam, totdat hij deze in 1492 voltooide? Alle documenten, alle relaties, tot aan zijn dood op 20 mei 1506… maar niets van wat daaraan voorafging?

Het is bekend dat hij in Portugal was, maar er zijn geen gegevens… Waarom?

HET MYSTERIE

Het antwoord kan maar één ding zijn, en wel heel simpel: omdat je naar de verkeerde naam zoekt! Op een gegeven moment in zijn leven moest hij zijn naam veranderen en een pseudoniem bedenken, dus alle eerdere verwijzingen hiernaar zouden onder een andere naam zijn geweest.

Aan de andere kant, en zeker niet minder belangrijk: een man van adellijke afkomst (anders zou hij geen toegang hebben gehad tot de hoogste adellijke kringen van twee landen, zoals hij had), verdwijnt niet zomaar, zonder medeweten en medewerking van minstens twee soorten mensen: degenen die de macht hebben en die van zijn familie.

Dit heeft er zeker toe bijgedragen dat beide partijen hun bijdrage leverden aan verwijzingen naar de ontbrekende identiteit, zowel documentair als mondeling, en dat deze vanaf dat moment werden verborgen, vernietigd of weggelaten.

Maar waarom al die onzin? De invloedrijkste adel ter wereld zou toch niet in de fantasie van iemands naamsverandering trappen… tenzij ze er belang bij hadden.

De verklaring ligt in de geschiedenis van ontdekkingen.

HET GEWENSTE INDIA

De Europese handelsbelangen waren nu gericht op de rijkdommen van India – maar het Ottomaanse Rijk had een blokkade opgelegd aan christelijke landen, en alleen Genua en Venetië konden specerijen en andere goederen uit het Oosten verkrijgen via moslimgebieden. Daarom probeerde Portugal een zeeroute naar India te vinden: om de Turks-Egyptische blokkade te omzeilen.

Christoffel wilde juist India bereiken, maar waarom was koning Jan II niet geïnteresseerd in dit voorstel toen hij naar het Westen reisde?

Heel eenvoudig: omdat ik al wist dat er in het westen landen waren en dat dat niet het India van de rijkdommen was, maar gewoon een prachtig continent met halfnaakte mensen, veel vegetatie en weinig goud.

En hoe wist je dat?

DE GROTE ONTDEKKING VAN
MANUEL LUCIANO DA SILVA

Omdat hij wist van eerdere reizen naar Amerika, die in het geheim waren gemaakt. Er gold destijds een beleid van geheimhouding om de hebzucht van Spaanse concurrenten niet op te wekken. Achtenzestig jaar voor Colons ontdekking toonde Zuanne Pizzigano’s zeekaart uit 1424 de “Antillen” met Portugese namen: Antília, Satanazes, Saya en Ymana. Manuel Luciano da Silva ontdekte later, in 1986, dat deze “Antillen” in feite Nova Scotia, Newfoundland, het schiereiland Avalon en Prins Edwardeiland waren.

In het zuiden wordt aangenomen dat Pedro Álvares Cabrals “ontdekking” van Brazilië in 1500 slechts de “officiële ontdekking” was van een gebied dat eerder in het geheim door de Portugezen was bezocht. Er zijn bewijzen van een Portugese aanwezigheid in Zuid-Amerika al in 1493 (Estêvão Fróis in een brief aan koning Manuel) en zelfs rond 1480 (getuigenissen van pionierskolonisten aan de Fransman Jean de Léry).

DE SAMENZWERING

Het waren turbulente tijden. In 1483 werd er een samenzwering georkestreerd om de koning te doden door de huizen van Bragança en Viseu, met de steun van de katholieke vorsten en Portugese edelen, waaronder Colon zelf. Koning Jan II loste de zaak op en beval de executie van de samenzweerders. De hertog van Bragança werd onthoofd in Évora en de koning stak persoonlijk de broer van de koningin neer. Degenen die slaagden, vluchtten naar Spanje, waaronder onze eigen Christoffel, in 1484.

Maar D. João II had, om het zo te zeggen, een rol voor hem weggelegd… of misschien was deze “ontsnapping” in scène gezet door een afspraak tussen Colón en de koning, om de aandacht van de Spaanse monarchen beter af te leiden van de nabijheid van de Portugese kroon door de zeevaarder, die hen een plan presenteerde om hen op een dwaalspoor te brengen op de route van de ontdekkingen die ons interesseerden… wat ook gebeurde.

“KOM TERUG, JE BENT VERGEVEN…”

Teleurgesteld door de weigering van de Spaanse koningen om zijn plan te accepteren, schreef de navigator een brief aan de Portugese monarch waarin hij “om vergiffenis vroeg”. Deze reageerde onmiddellijk in Sevilla, vergaf hem, nodigde hem uit terug te keren en garandeerde zijn veiligheid. Hij sprak hem aan als ” expovam Collon, onze speciale vriend in Sevilla ” en verduidelijkte: ” Omdat u mogelijk enige vrees voor onze gerechtigheid hebt vanwege bepaalde zaken waartoe u verplicht bent, verzekeren wij u met deze brief dat u bij uw aankomst, verblijf en terugkeer niet gearresteerd, vastgehouden, beschuldigd, gedagvaard of aangeklaagd zult worden voor welke zaak dan ook, civiel of strafrechtelijk .”

In 1488 komt Christoffel naar Lissabon en ontmoet de koning, maar de koning houdt vol dat hij hem niet zal steunen bij een expeditie naar het westen. Integendeel, koning Jan II steunt de navigator in het geheim om de katholieke vorsten ervan te overtuigen hem in te huren.

EEN GOED PLAN

Portugal was destijds het culturele centrum van de wereld. Die buitengewone man, Prins Hendrik de Zeevaarder, de ware ‘vader’ van de globalisering die tegenwoordig zo in de mode is en die er de aanzet toe gaf, had in Sagres de beste academie ooit opgericht en zich omringd met gerenommeerde geleerden, waaronder moslims en joden, die hij inhuurde en betaalde.

De Spaanse koningen waren aanzienlijk onwetender vergeleken met de Portugese cultuur. Koning Jan II vond ze gemakkelijk voor de gek te houden… en dat lukte hem, met Colon als pion.

Zeggen dat hij een spion was in dienst van de koning, verklaart de zaak niet goed. Hij was een agent, ja, een instrument van de Portugese kroon.

Hij wilde een plan uitvoeren, en de koning voorzag daarin, door de Spanjaarden met de nodige invloed en steun te helpen het avontuur aan te gaan. Hij greep de kans en werkte op alle mogelijke manieren mee.

Opgemerkt moet worden dat het bij deze gelegenheid was, samenvallend met de datum waarop Columbus met koning Jan II in Portugal was, dat Bartolomeu Dias naar Lissabon terugkeerde met het nieuws dat hij Kaap de Goede Hoop had rondgevaren, wat bevestigde wat de koning al wist: dat dit de manier was waarop hij India zou bereiken. Maar er gebeurde iets vreemds: dit was in 1488, en Portugal stuurde Vasco da Gama pas tien jaar later… waarom?

Het antwoord verklaart waarom D. João II Colon nodig had.

TORDESILLAS

Zodra Castilië toegang kreeg tot de rijkdommen van India, wilde het er een graantje van meepikken en zou het koste wat kost proberen dat te bemachtigen, zelfs door middel van oorlog. Het Verdrag van Alcáçovas/Toledo definieerde het eigendomsrecht van de gebieden en gaf de Canarische Eilanden aan Castilië en Madeira, de Azoren en de Afrikaanse kust “tot aan de Indianen” aan Portugal, maar dat was alles. De Spanjaarden, die een samenzwering hadden gesmeed tegen de Portugese kroon, moesten voorkomen dat ze ook India in handen kregen – daarvoor moesten ze zichzelf ervan overtuigen dat ze het veroverd hadden, zelfs al was dat een leugen – en daar kwam Colón in beeld. Maar er mochten geen juridische twijfels bestaan over het eigendomsrecht van de landen, dus was een nieuw verdrag noodzakelijk. Zo ontstond het Verdrag van Tordesillas.

Maar om daar te komen, moest Castilië eerst een grote ontdekking doen. Die vond plaats in 1492, toen Colon het gebied binnenkwam waarvan Castilië dacht dat het India was, terwijl Portugal wist dat het dat niet was.

WIJ HEBBEN DE SPAANSE KONINGEN BEDROGEN

Het verdrag was gemakkelijk op te stellen. Het was ongelooflijk naïef van de Spanjaarden om niet te begrijpen waarom de Portugese kroon hen zo gemakkelijk “India” gaf… net zoals ze, toen de voorwaarden van het verdrag voorstelden dat de gebieden voorbij een meridiaan van 100 mijl ten westen van Kaapverdië Castiliaans eigendom waren, niet begrepen waarom de Portugezen die breedtegraad veranderden naar 370 mijl… Door het te accepteren, verloren ze dus hun recht op Brazilië, dat zes jaar later “ontdekt” zou worden…

Ze hadden geen manier om het te weten… de wetenschap was van ons en de geheimen bleven goed bewaard.

De nieuwe tekst van het verdrag gaf Portugal, naast Brazilië, ook de gebieden in het noorden van Newfoundland, dat ontdekt was door de Portugese ontdekkingsreiziger João Vaz Corte Real, 20 jaar voordat Colon in de Nieuwe Wereld aankwam.

Het was in 1472 dat João Vaz Corte Real de echte “ontdekker van Amerika” werd genoemd .

Dus, om terug te keren naar het Indiase avontuur. Portugal wachtte geduldig op de aankomst van Colon in Amerika in 1492, en het Verdrag werd in 1494 ondertekend, waarmee de wereld in tweeën werd gedeeld: een voor Castilië, met wat zij dachten dat India was, en een voor Portugal, met wat feitelijk India was.

WAAR KWAM HET GELD VANDAAN?

Het was echter niet gemakkelijk, maar koning Jan II was vastbesloten om Colón zover te krijgen dat hij de zoete lekkernij aan Castilië zou geven. Aanvankelijk had Isabella de Katholieke niet genoeg geld voor het project; ze droeg een miljoen maravedi’s bij, maar dat was niet genoeg. Men gelooft dat Christoffel de resterende 250.000 bijdroeg!

Nou, waar haalde hij dat geld vandaan? Er wordt gezegd dat bankiers het financierden, maar waarom heeft dan niemand van hen zich ooit gemeld om de winst op te eisen? Met andere woorden, het moest de Portugese koning zijn die het ontbrekende geld had verstrekt om het plan veilig te stellen… maar daar is natuurlijk geen bewijs voor.

Er zijn inderdaad bewijzen van de grote inzet van de vorst voor het voltooien van de reis. Zo stuurde hij op 1 augustus, twee dagen voor het vertrek van de expeditie, aan Christopher een kostbaar wetenschappelijk navigatie-instrument in het Hebreeuws, de “Kalendergids” of “Zonneclinatietabellen”.

Het lijkt mij een beetje overdreven, tenzij er een heel goede reden is.

DE KAARTEN VAN PIRI REIS

Piri Reis was een Ottomaanse admiraal die leefde tussen 1465 en 1554, genaamd Hadji Muhammad .Piri Reis-kaart

Hij maakte een wereldkaart uit 1513, waarop ontdekkingen van Colon stonden, naar wie hij vaak verwees. Deze kaart bevindt zich momenteel in het Topkapipaleis in Istanbul, Turkije, en werd bekend als de “Piri Reis-kaart”.

Hadji Muhammad was een afstammeling van Kamal Reis, een andere Turkse admiraal, die in het Middellandse Zeegebied en aan de westkust van Afrika tegen de Spaanse, Venetiaanse en Genuese marine vocht en hen versloeg. Uiteindelijk werd hij zelf verslagen door de Portugezen, waarna hij door de sultan werd onthoofd.

Wat is er zo bijzonder aan deze kaarten?

Het werk aan de kaart begon al lang voordat de definitieve kaart in 1513 werd gepresenteerd. Hieronder viel ook de eerste kaart waarop beide Amerikaanse kusten, zowel in het zuiden als in het noorden, stonden afgebeeld, met exacte verwijzingen naar Brazilië. De kaart was geïnspireerd op de geheime Portugese reizen die vóór 1500 waren gemaakt.

Piri Reis kende de exacte omtrek van de aarde en reproduceerde deze met gegevens over Antarctica die teruggingen tot een geografie die 4000 jaar voor Christus bestond. Dit toont aan dat zijn bronnen zeer oud waren, zoals blijkt uit verwijzingen naar gegevens uit de tijd van Alexander de Grote (332 v.Chr.).

Er ontstond een merkwaardige ervaring toen men probeerde het Middellandse Zeegebied op de Piri Reis-kaart over die van een moderne kaart heen te leggen: alles was aanwezig, maar niet op zijn plaats .

Totdat iemand eraan dacht om de kaart over het oppervlak van een wereldbol te leggen: wonder boven wonder bleef alles op zijn plaats!

We hebben beweringen gehoord dat Christoffel Colon in het bezit was van de kaarten van de Turkse admiraal , die hij altijd bij zich had en meenam op zijn reizen. Klopt dat? Alles wijst daarop, gezien zijn nauwkeurige kennis van de zeeën die hij bevoer.

Churchill had dus nooit gelijk met zijn idiote bewering dat ” Columbus niet wist waar hij heen ging, hij nooit wist waar hij was, en dat dit allemaal met belastinggeld werd gedaan . ” Sterker nog, zoals luitenant-kolonel Brandão Ferreira zo humoristisch opmerkte: ” Columbus wist altijd waar hij heen ging, hij wist altijd waar hij was, en als hij het op kosten van de belastingbetaler deed, aangezien die belastingbetaler Spaans was… hoe meer hoe beter! ”

De ontdekkingsreis naar de Nieuwe Wereld was dus geen blind avontuur, maar een project gebaseerd op de beste kennis die de wetenschap op dat moment had.

INDIA, EINDELIJK

D. João II stierf in 1495 en pas op 8 juli 1497 stuurde D. Manuel Vasco da Gama naar het oosten. Uiteindelijk ontdekte Portugal de zeeroute naar India, waar het op 17 april 1498 aankwam. Ook Brazilië kon nu worden “ontdekt”, wat Pedro Álvares Cabral op 22 april 1500 deed, gebruikmakend van de tweede zeereis naar India.

Maar waar komt dit mysterieuze personage dan vandaan, zonder duidelijke identiteit en veronderstelde afkomst, die desondanks toegang heeft tot het hof, de adel en de hoogste kringen van het land?…

VERWARRING VAN IDENTITEITEN

De “New York Times World Almanac and Book of Facts 2011″ vermeldt op pagina 682 dat Christoffel Columbus in 1451 werd geboren nabij Genua, Italië. Ik betwist dat niet, maar ik betwist wel wat volgt: dat hij vier reizen naar Amerika maakte… er is geen enkel bewijs dat de onwetende, plebejische Genuese wever deel uitmaakte van de bemanning van Christoffel Columbus… als u me begrijpt.

De eerste bewering lijkt echter te kloppen. Deze is gebaseerd op een Genuese notariële akte uit 1470, waarin gesproken wordt over een ” Cristoforo Colombo, figlio di Domenico, maggiori di diciannove anni “… de jongen heeft dus bestaan en is inderdaad geboren in 1451.

Maar laten we het niet hebben over deze immigrant die ongetwijfeld toegang had tot elke herberg in Lissabon (na 1476, het jaar waarin hij hier aankwam), hoewel hij uiteraard nooit in de koninklijke paleizen is geweest, en al helemaal niet in het adellijke bed waar hij een kind verwekte bij D. Filipa Moniz Perestrelo.

GEBOORTEDATUM

Volgens Colon zelf werd hij geboren in 1447. In het logboek van Santa Maria schreef hij: ” Ik ben drieëntwintig jaar op zee geweest, zonder de tijd te vergeten die geteld kan worden .” Deze aantekening is gedateerd 21 december 1492, tijdens de eerste reis: 23 op zee plus 8 in Castilië, plus 14 totdat hij oud genoeg was om te zeilen, hij was 45, dus hij werd geboren in 1447. Negen jaar later (hij zou dus 54 zijn) in een brief aan de katholieke vorsten, geschreven in 1501, merkt hij op over zijn toestand als zeevaarder: ” Ik heb veertig jaar in deze functie doorgebracht ” – met de 14 als kind, zijn er 54, in 1501 – dus geboren in 1447. Twee verwijzingen van hemzelf.

Laten we een halve eeuw teruggaan in de tijd en kijken naar de Alentejo.

D. Fernando, hertog van BejaDestijds was Infante D. Fernando de hertog van Beja, zoon van D. Duarte, neef van Infante D. Henrique, van wie hij tot erfgenaam werd benoemd en van wie hij de titel hertog van Viseu ontving.

Van de negen kinderen die zijn nicht Beatriz hem schonk, zou Leonor koningin worden door een huwelijk met D. João II en Manuel zou koning worden, degene die Vasco da Gama naar India stuurde.

D. Fernando was dus een vijfsterren edelman.

GEMAAKT IN ALENTEJO

De jongen werd verliefd (of verliefdheid, niemand weet het), ongeveer een jaar voor zijn neef, op een jong meisje uit een goede familie, de dochter van João Gonçalves Zarco, ridder van het koninkrijk en ontdekker van Porto Santo en Madeira… en boem, het meisje raakte zwanger. Ze heette Isabel Gonçalves Zarco.

Dokter Manuel Luciano da Silva zegt in zijn boek dat het product van deze relatie “werd gedoopt” met de naam Salvador Fernandes Zarco. Ik neem aan dat hij simpelweg een vervoeging van het werkwoord “dopen” gebruikte met de betekenis “een naam geven”. In die tijd was het namelijk heel ingewikkeld om de bijbehorende religieuze handeling uit te voeren op een buitenechtelijk kind, vooral omdat de grootvader Sefardisch was, dat wil zeggen dat hij Joods bloed had (Sefardisch betekent Iberische Jood, afgeleid van het Hebreeuwse woord voor het Iberisch Schiereiland: sefarad).

REDENEN VOOR GEHEIMHOUDING

Hier zijn dus twee redenen om discreet te zijn over zijn naam en afkomst: hij was een bastaard en hij was Joods. Sommigen denken dat “Christoffel” een manier was om zijn Joodse familieband te verhullen in een tijd waarin de Inquisitie aan kracht won – uiteindelijk bereikte deze Spanje in 1478 en later Portugal. Beide landen verdreven hun Joden: Portugal op 31 oktober 1497, Spanje op…

3 augustus 1492 .

Wat is er zo bijzonder aan deze datum? 3 augustus 1492 was de dag waarop Colón vanuit de haven van Palos in Zuid-Spanje naar de Nieuwe Wereld vertrok. De dag ervoor had de navigator zijn hele bemanning bevolen om uiterlijk 23.00 uur aan boord te zijn , wat ongekend was qua zeemanschap. Begrijpt u?

Het is daarom logisch dat een Sefardische man zich als christen probeert voor te doen: Christoffel is degene die Christus draagt (volgens de legende stak Christoffel de rivier over met het kindje Jezus op zijn rug).

ALENTEJO CUBA

Onder deze omstandigheden deed Prins Ferdinand wat edelen deden: hij stuurde het meisje “ver” van Beja om het kind te krijgen. Zo belandde ze 20 kilometer noordelijker, in een land genaamd Cuba, waar de jongen werd geboren…

En waarom Cuba? We zullen het nooit zeker weten, maar er zijn twee logische redenen: naast de afstand tot de stad D. Fernando, zijn er aanwijzingen dat er familieleden van de jonge Isabel Zarco in die streken woonden. In een klein dorpje op minder dan 15 kilometer van Cuba, Albergaria dos Fusos genaamd, werd onlangs een grafsteen gevonden met de naam “Zarco” er duidelijk op gegraveerd.

Kerk van Onze Lieve Vrouw van de HeuvelDeze grafsteen bevindt zich in de kerk van Nossa Senhora do Outeiro, waarvan de oorsprong teruggaat tot de 15e eeuw en die toebehoorde aan het klooster van Santa Clara in Beja, het thuisland van koning Ferdinand. Dit klooster gaf op zijn beurt aanleiding tot het klooster van Santa Clara in Funchal op het eiland Madeira, gesticht door João Gonçalves Zarco, de vader van de moeder van de zeevaarder en dus zijn grootvader.

Zijn dit niet te veel toevalligheden?

Toen Colon op 27 oktober 1492 het eiland ontdekte dat hij Cuba noemde, noemde hij het “de mooiste plek ter wereld”. Kwam dat alleen door de schoonheid van het eiland, of gaf hij toe aan de Portugese traditie om de plek waar we geboren zijn “de mooiste plek ter wereld” te noemen?

Wat betreft legitimiteit door geboorte, bereikten veel bastaarden hoge posities in de Portugese monarchie, omdat hun adellijke bloed niet genegeerd kon worden en het gebruikelijk was om “het huwelijk te doorbreken” – het condoom, hoewel al sinds mensenheugenis gebruikt door de Chinezen, Egyptenaren en Grieken, was erg oncomfortabel, en niemand nam de moeite om diereningewanden of visblazen te gebruiken om de “ontsnapping” te bederven. Het is zelfs niet bekend of er enige waarheid zit in de legendes van Dr. Condom, die in de 17e eeuw Karel II van Engeland ervan weerhield zoveel buitenechtelijke kinderen te verwekken, en pas in 1939 werd het “Venuscondoom” werkelijkheid. Er was ook geen televisie of mobiele telefoon om constant te vragen: ” Wat doe je, waar en met wie? “… bastaarden werden dus regelmatig geboren en moesten geassimileerd worden, passend bij de adel van hun afkomst.

DUBBELE IDENTITEIT

Het is niet precies bekend wanneer Salvador Fernandes Zarco Cristóvão Colon werd, maar het is wel bekend dat hij daarna altijd beide namen aannam.

Hij omarmde daarom zijn afkomst, waaronder zijn Joodse afkomst, toen hij documenten begon te ondertekenen en hiervoor een slim en goed geschreven acroniem bedacht, naast ander bewijsmateriaal dat ons is overgeleverd.

Eén daarvan is het monogram dat in veel documenten links van het acroniem wordt geplaatst, zoals hier ->

Sílvia Jorge da Silva ontdekte in 1989 dat het monogram bestaat uit de combinatie van de letters “S”, “F” en “Z”, zoals bij Salvador Fernandes Zarco, en wel als volgt:

Wat het acroniem betreft, dit is duidelijk kabbalistisch en impliceert kennis van drie talen: Latijn, Grieks en Hebreeuws.

Het is de beroemde handtekening van Colon:

Zoals gebruikelijk in nominatieven begint dit met een lofzang op Christus, in het Latijn: Santus. Sanctus, Altissimus, Sanctus – zelfs vandaag de dag gebruikt de Kerk deze herhaling van “Sanctus”. In de tweede regel leidt de kruisende “X” naar de initialen van “Maria” en “Jozef”: XMY: Zoon van Maria en Jozef.

Dit is een mogelijke interpretatie, maar José Rodrigues dos Santos oppert een andere, in “Codex 632”, die mogelijk een lezing is die is afgeleid van de Kabbala-studies van de Tempeliers, waarin de twee bovenste lijnen de drie-eenheid voorstellen, terwijl de “Altissimus” aangeeft dat de lezing opstijgt van materie naar geest, van de derde lijn naar de bovenste, wat overeenkomt met de letters.

Het zou dan Sanctus zijn. Sanctus, Altissimus, Sanctus. Xristus Messias Yesus .

Dit is de lezing die een christelijke Tempelier zou geven. Maar we worden geconfronteerd met de schijnbare vermomming van een Sefardische Jood… laten we ons dan in het Hebreeuws voorstellen: “S” zou de shin van Shaday zijn , een naam van God, “A” de aleph van Adonai , een andere naam van God, dus Shaday. Shaday Adonai Shaday (Heer, Heer God Heer).

De laatste regel, van rechts naar links gelezen, zoals het in het Hebreeuws hoort, zou “YMX” opleveren: “Y” voor Yehovah , “m” voor maleh en “x” voor xessed : Yeovah maleh xessed , een Joods gebed: “God vol genade.”

Twee overlappende lezingen. Maar er is meer. Als we de derde regel in het Hebreeuws van links naar rechts lezen, krijgen we ” xmi ” of ” shmi “, wat “mijn naam” betekent, en als we vervolgens terugkeren naar de Hebreeuwse regel en die van rechts naar links lezen, als één woord, krijgen we ” Ymx ” of ” Ymach ” – ten slotte, de twee lezingen op een rij, van rechts naar links en van links naar rechts: ” ymach shmi “.

Dit betekent in het Hebreeuws: ‘Moge mijn naam worden uitgewist’!…

Maar laten we nu eens naar de naam kijken, of beter gezegd, de namen.

ÉÉN REGEL, TWEE NAMEN

Laten we beginnen met Christopher Colon:

De Griekse symbolen “:” en “./” komen overeen met de huidige “colon” en “virgula” of puntkomma. Het zijn scheidingstekens en heten in het Grieks ” Colon “.

De eerste geeft aan dat de zin tussen dubbele punten staat . Er komt dus een tweede om de zin af te sluiten. ” Xpo ” betekent Christus in het Grieks.

Ferens is een vorm van het Latijnse werkwoord ” fero “, wat “over een kloof, zoals een rivier, dragen” betekent. Vandaar Xpoferens of Cristovão, wat in het 16e-eeuwse Portugees Cristoforo of Cristofõm zou zijn. Hier is dus de “oorlogsnaam”: Colon Cristofõm Colon.

” fõm ” is een Portugees achtervoegsel dat is afgeleid van het huidige “vão”.

Wat betreft de toevoeging van “Christus” in de naam, iets wat geen enkele Jood zou tolereren, tenzij het de Joodse oorsprong zou verhullen, had de navigator er in het Hebreeuws voor gezorgd dat er de aanduiding “de naam moest worden uitgewist” werd toegevoegd.

Als alles in dit acroniem dubbel wordt gelezen, waar is Salvador Fernandes Zarco dan ?

Laten we eens kijken:

We keren terug naar het Griekse ” Xpo ” – Christus wordt altijd de “Redder” genoemd, dus niets is duidelijker.

Hierna volgt ” ferens “, een veelgebruikte afkorting uit de Middeleeuwen voor “Fernandes” of “Fernandez”.

Let ten slotte op de laatste “S” – deze heeft een vreemde vorm, maar die verdwijnt als we hem omdraaien: we staan dan voor de tiende letter van het Hebreeuwse alfabet, ” Lamed “… wat “Lid, Fallus, Zarco” betekent.

” Colon ” betekent in het Grieks ook “Lid, Fallus, Zarco”…

…en deze?

Overigens betekent “Fernandes” zoals bekend “zoon van Fernando”.

In situaties zoals die van de zoon van Ferdinand en Isabella, was het gebruikelijk dat de zoon de achternaam van zijn moeder aannam.

Dus hier is Salvador Fernandes Zarco.

Wat het aantonen van zijn Portugese identiteit betreft, lijkt dit voldoende, maar er zou nog veel meer aan toegevoegd kunnen worden: paus Alexander VI schrijft bijvoorbeeld in een bul uit 1493, geheel in het Latijn, zijn naam in het Portugees:

En zoals je kunt zien, noemt hij hem niet Colombo, maar Colon. In een andere bul, het jaar daarop, schrijft hij ” Cristofom “.

Dit is Portugees: “Cristo” zonder “h” en “fõm” met een tilde. Er was en is geen enkele taal ter wereld die de “o” met een “tilde” accentueert. Alleen het Portugees.

Andere getuigenissen:

Spaanse onderzoeker Altolaguirre y Duval: ” Colombiaans dialectisme is zeker Portugees “;

Historicus Menéndez Pidal: ” zijn zangstijl neigt naar het Portugees “;

Joodse onderzoeker Simon Wiesenthal: ” Getuigen zeggen dat hij Spaans sprak met een Portugees accent .”

In de “Pleyto de la Prioridad” noemen twee getuigen, Hernán Camacho en Alonso Belas, de admiraal ” het kind van Portugal “;

De Spanjaard Ricardo Beltrán y Rózpide, voorzitter van de Royal Society of Geography, schreef: ” de ontdekker van Amerika werd niet in Genua geboren “, en voegde eraan toe dat hij ergens tussen Kaap Ortegal (Galicië) en Kaap San Vicente (Algarve) werd geboren.

Uit de hand van de navigator zelf, in een brief aan Diogo Colon:

“Muy caro filo” – met een “f”, zoals in het Portugees, niet met een “h”, zoals in het Spaans.

Alle getuigenissen beweren dat hij Spaans sprak met een Portugees accent en dat hij teksten schreef vol Portugese uitdrukkingen.

Een testament uit 1498 verdween, kennelijk vernietigd door vervalsers die tachtig jaar later, in een rechtszaak om de erfgenamen te bepalen, via advocaat Verástegui probeerden het te vervangen door een document dat op 22 februari 1498 was “gewaarmerkt” door Prins Juan, zoon van de Katholieke Koningen… die op 4 oktober van het voorgaande jaar was overleden – zo onzorgvuldig was de vervalsing. De rechtbank wees de erfenis toe aan Dom Nuno van Portugal, kleinzoon van Colons Portugese zoon.

Voor degenen die hun afkomst verborgen hielden zonder die te ontkennen, is er nog een monogram, dat Colón aan het begin van zijn laatste twaalf brieven aan zijn zoon Diogo plaatste (op de afbeelding hierboven “muy caro filo”) – een Joods monogram, gevormd door de letters hei en beth . Van rechts naar links gelezen komt “beth hei” overeen met de Joodse groet ” Baruch haschem “: “Loof de Heer”, en kan ook gelezen worden als een zegen, ” God zegene u “.

WETENSCHAP: DNA

Nadat hij had aangetoond dat Cristóvão Colon de Portugese nationaliteit had, stelde dokter Manuel Luciano da Silva, van beroep arts, voor om een soort wetenschappelijke ‘zuurtest’ uit te voeren: een DNA-test.

Het wetenschappelijke proces is relatief eenvoudig. Het menselijk ras heeft 46 chromosomen, verdeeld over 23 paren, die in elke cel voorkomen. Het kleinste van deze paren, nummer 23, bepaalt het geslacht van een persoon: XX bij vrouwen, XY bij mannen. Chromosomen bestaan uit moleculen desoxyribonucleïnezuur, oftewel DNA, dat door de wetenschap kan worden geanalyseerd. Interessant is dat het Y-chromosoom van paar 23 NOOIT verandert van generatie op generatie, gedurende duizenden jaren. Door het DNA van een mannelijke verwant van Christoffel Columbus te analyseren, kan een vergelijking worden gemaakt met een soortgelijke analyse van de Portugezen die vermoedelijk zijn verwanten zijn – als het Y-chromosoom overeenkomt, bingo!

COLÓN WAS GEEN ITALIAAN, FRANS OF
SPAANS

Deze “Y” werd al uit de botten van Fernando, de zoon van de zeevaarder, en zijn broer Bartolomeu, begraven in de kathedraal van Sevilla, gehaald door José Lorente, hoogleraar forensische geneeskunde aan de Universiteit van Granada. Hij maakte dit in mei 2005 bekend op de zender Discovery en bevestigde daarmee dat de “Y’s” van beide inderdaad dezelfde zijn.

Vervolgens kwamen er mensen die beweerden afstammelingen van Colón te zijn. Deze mensen kwamen uit Catalonië, Valencia, de Balearen, Zuid-Frankrijk, Lombardije, Ligurië en Piëmont. In totaal kwamen er 477 mensen op de wereld.

Professor Lorente verzamelde monsters en analyseerde ALLE kandidaten.

Conclusie: 477 negatieve resultaten. Geen enkele had betrekking op de navigator.

Het is wetenschappelijk bewezen dat Christopher Colon noch Italiaan, noch Fransman, noch Spaans was!

Men zou zich kunnen afvragen… wat zou het dan zijn?

Zelfs als je alle bestaande documentaire bewijzen naast je neerlegt, is het antwoord duidelijk, toch?

In Portugal werd een team gevormd onder leiding van professor Eugénia Guedes da Cunha, een antropoloog aan de Faculteit Wetenschappen en Technologie van de Universiteit van Coimbra (FCTUC), en professor Francisco Corte Real, van het Instituut voor Juridische Geneeskunde.

Dit team bestaat uit nationale technici en antropologen van de Universiteit van Granada, die de overblijfselen van Portugese edelen willen analyseren.

Met goedkeuring van de aartsbisschop van Coimbra gaf de delegatie van het Portugese Instituut voor Architectonisch Erfgoed (IPPAR) toestemming voor het project. Een groep wetenschappers, waaronder forensisch antropoloog Miguel Botella uit Granada, kon het project echter niet uitvoeren.

De Universiteit van Coimbra heeft een nieuw verzoek ingediend bij de regering, maar dit is geblokkeerd door het nationale management van IPPAR en de minister van Cultuur, zonder resultaat tot nu toe, volgens uitspraken van Dr. Manuel Luciano da Silva, die telefonisch uiting gaf aan: ” Geen enkele regering kan de vooruitgang van wetenschap en onderzoek naar geschiedenis blokkeren! ”

VAKANTIES IN PORTUGAL

Dit is een heel interessant verhaal, waar we over na moeten denken.

Na de langverwachte ontdekking van de Nieuwe Wereld, op de terugreis, was het logisch om aan te nemen dat de admiraal graag het goede nieuws met de Spaanse koningen zou delen. Maar in plaats van rechtstreeks naar Castilië te varen, komt hij in een storm terecht die hem naar de Azoren voert. Kort daarna steekt er weer een storm op, en… wie had dat gedacht, hij belandt in Lissabon!

Hij kwam op 4 maart 1493 in Restelo aan en vroeg om met de koning te spreken. Pas vijf dagen later ontving hij hem, omdat hij in Vale do Paraíso, in Azambuja, was op de vlucht voor de pest.

Ondertussen kreeg hij op 5 maart aan boord bezoek van Batolomeu Dias, en op 6 en 7 maart ontving hij edelen en ridders uit Lissabon. Op 8 maart ging hij slapen in Sacavém en op 9 maart ging hij koning Jan II ontmoeten in Vale do Paraíso, waar hij drie dagen bij de koning doorbracht.

Toen hij op 11 maart vertrok, keerde hij niet terug naar het schip. Hij ging naar Vila Franca de Xira om de koningin te bezoeken, die hem had ontboden en bij wie hij tot het vallen van de avond bleef. Daarna ging hij slapen in Alhandra. Op de 13e scheepte hij opnieuw in. Weer een tussenstop… dit keer in Faro, waar hij bleef tot de avond van de 14e, met een Spaanse bemanning die graag naar huis wilde terugkeren en zijn avonturen wantrouwde. De katholieke vorsten wachtten erop te horen dat de Nieuwe Wereld was ontdekt en aan hen toebehoorde… en hij zwierf rond in Portugal!

Vreemd, toch?

EEN ONWETENDE GEWONE PERSOON
IN HET MAFRA MUSEUM

Julieta Marques is een onderzoeker die onvermoeibaar op zoek is naar de waarheid en naar het ontrafelen van de onvertelde verhalen uit de geschiedenis.

Soms ligt het grootste bewijs recht voor onze ogen, en lijken we blind. Zij was dat niet, en zij zag wat geen enkele Portugees de afgelopen 280 jaar heeft opgemerkt: het fresco dat het plafond van de Ontdekkingszaal in het Nationaal Paleis van Mafra vult, in opdracht van koning Johan V in 1717, meer dan twee eeuwen na de dood van Cristóvão Colon.

Op het fresco herdenkt de vorst, door toedoen van Cirilo Wolkmar Machado, de grote daden van grote Portugezen. De zaal staat dan ook bekend als de “Zaal van Portugese Helden”.

Naast de engelen en Atlantiërs, een zeegod en de vrouwenfiguren van Lusitania en Europa, worden vier grote helden van de ontdekkingsreizen afgebeeld.

Prins Hendrik de Zeevaarder, Duarte Pacheco Pereira, Pedro Álvares Cabral… en een onwetende gewone burger?…

Linksboven is de Prins der Navigators zelf afgebeeld, op een schild met eikenbladeren waarop de tekst “Infante D. Henrique de Portugal” prijkt. Rechts, gebaseerd op de twijfel of het Vasco da Gama was die de Adamastor veroverde of Bartolomeu Dias, koos Julieta Marques ervoor de figuur te identificeren als Duarte Pacheco Pereira, aangezien koning Jan V de ontdekking van Brazilië wilde verheerlijken. Alles wijst erop dat de wetenschapper van de Ontdekkingen er twee jaar vóór de “officiële ontdekking” was geweest, en zelfs als eerste melding had gemaakt van het bestaan van “brazilhout” in die streken, en ook deel uitmaakte van de expeditie van Pedro Álvares Cabral in 1500. Cabral staat rechtsonder, voortgedreven door gevleugelde Atlantiërs.

En hoe zit het met het vierde cijfer?

Nou, deze is, naast die van de Infante, de enige die geïdentificeerd is! Ook al zagen we de Bobadilla-kettingen die Colon tot aan zijn dood teisterden niet, het onderschrift staat er duidelijk en precies: ” A CASTILLA YA LEON NEW WORLD DIÒ COLON .”

Aan de koninkrijken Castella en León gaf Colon een nieuwe wereld

Wat zou een gewone wolkaarder uit Genua dan tussen zulke illustere edelen doen in de “Zaal van Portugese Helden”?…

Dat hij de ontdekker van de Nieuwe Wereld was, staat vast. Dat zijn naam Christopher Colón was, staat daar gedocumenteerd… dat hij een “Portugese held” is, staat buiten kijf!

Probato est !!!

DE NAMEN VAN DE ONTDEKKINGEN

Uit een onderzoek dat Mascarenhas Barreto in 1989 publiceerde, blijkt hoe idioot het is om Colon voor Genuees uit te laten komen: de namen die hij gaf aan plekken die in de Nieuwe Wereld zijn ontdekt.

Er is geen enkele Italiaan en er zijn meer dan 40 Portugezen, waarvan de meesten uit Alentejo komen.

Het eerste eiland dat hij ontdekte noemde hij San Salvador (zijn eigen naam), het tweede Fernandina (misschien ter ere van zijn vader), het derde noemde hij Isabella (ter ere van de koningin die hem had ingehuurd… of zijn eigen moeder?). Daarna liet hij een lange lijst met Portugese plaatsnamen achter, zoals Belém (in Lissabon) of Cuba : de enige plaats ter wereld met die naam was destijds de stad in de Alentejo.

Anderen: Ponta Faro (hoofdstad van de Algarve en parochie van Cuba), Graciosa (Azoren), Guincho (eilandje op Madeira), Porto Santo (vroegere naam van Porto d’el Rei, in Beja, en het eiland waar zijn zoon Diogo woonde en werd geboren), Santo Antonio (een andere naam die de Italianen beweren en die Portugees is), Santa Catarina (kust van de Algarve, Azoren en Madeira), Santa Clara (1 km van Beja, ook op Madeira en naam van het klooster van waarvan zijn tante moeder-overste was, in Beja en Funchal), Trindade (6 km van Beja), Sant’Ana (tussen Vidigueira en Portel en op Madeira), Santa Cruz (dorp bij Beja), Santa Luzia (Azoren, Kaapverdië en nabij Ourique), Santiago (eiland in Kaapverdië en een van de twee parochies van Beja – de andere was São Salvador), S. Bartolomeu (naam van zijn broer en van twee dorpen in Alentejo, vlakbij Santiago en Viana), Sanctus Spiritus (Espírito Santo en dorp ten zuiden van Mértola), S. Jorge (Kasteel in Lissabon, eiland op de Azoren, stad in Kaapverdië en haven op Madeira), S. João (dorp nabij de stad Cuba), Conceição (dorp nabij Beja en kerk waar Colon’s stiefmoeder en vier van zijn halfbroers begraven liggen), S. Miguel (grootste eiland van de Azoren en dorp nabij Mértola), S. Luiz (ten noorden van Odemira), S. Vicente (ten zuiden van Beja), S. Domingos (dorpen in Alentejo, vlakbij Mértola en Santiago), S. João Baptista , S. Nicolau , Mourão (tussen Beja en Évora), Guadiana , Santarém , enz, enz…

Dit waren de namen die Colon door het Caribisch gebied verspreidde…

CONCLUSIE

En daar heb je het! Het verhaal is verteld – niet de geschiedenis , want die blijft zwak. Het was niet makkelijk om in zeven pagina’s samen te vatten wat er al miljoenen van in beslag heeft genomen, waarvan duizenden mijn kennis hebben verrijkt en me tot het besef hebben gebracht dat ik word bedrogen door de geleerde verdedigers van hun eigen zaak die over het verleden schrijven, de pagina’s waarmee ze de toekomst voorliegen, maar ook door de luiaards die bezwijken onder de paniek van het werk dat nodig is om ze te verbeteren.

Het is geen soapserie, en het zal ook niet de seks en het geweld bevatten die het publiek zo leuk vindt. Het is het verhaal dat resteert van wat er gebeurde voordat we werden wie we vandaag zijn, en hoe we hier zijn gekomen…

…maar ik denk nog steeds dat de waarheid altijd mooier is dan een leugen!

Ik eindig daarom met de woorden waarmee ik mijn benadering van dit onderwerp begon: MUTATIS MUTANDIS …

…wat een Latijnse uitdrukking is die betekent ” VERANDER WAT VERANDERD MOET WORDEN “!

Opmerking :

Alle feiten die in dit artikel worden genoemd (met uitzondering van de mogelijke deelname van D. João II aan de financiering van de reis van 1492, hetgeen slechts een vermoeden is) zijn gebaseerd op solide bewijsmateriaal, ondersteund door bestaande documenten.

Bibliografie, videografie, internet, bronnen en afbeeldingen : “The Portuguese Columbus” en “Columbus Portuguese, Documentary Evidence”, door Mascarenhas Barreto, “Christopher Colon was Portuguese” door Manuel Luciano da Silva en Sílvia Jorge da Silva, “The Mystery of Columbus Revealed” en “Columbus Portuguese”, door Manuel da Silva Rosa, “Portuguese by Lineage”, door Arthur de Vasconcellos, “Dom Cristovão Colon, one of de referentievectoren van Ibero-Amerika”, door Jorge Preto, “Christopher Colom – A Son of D. Fernando, Duke of Beja” en “Christopher Colom, the Admiral of Noble Lineage”, door Julieta Marques, “The Codex 632” door José Rodrigues dos Santos, “Cristobal Colon, that (un)known”, door Roiz do Quental, “The Repercussions of the Portuguese Discoveries in the Works of Authors of the Age of Enlightenment”, door Janina Zofia Klawe, “1492, Conquest of Paradise”, door Ridley Scott, “Christopher Columbus, the Enigma”, door Manoel de Oliveira, “Columbus: The Enigma Deciphered”, door Charles Merrill voor Discovery Channel, Great Portuguese and Brazilian Encyclopedia, “pt.wikipedia.org”, “dightonrock.com”, “www.colombo.bz”, “colombo-o-novo.blogspot.com”, “amigosdacuba.no.sapo.pt”, João José Brandão Ferreira, Carlos Calado, José António Machado Pereira, Carlos Paiva Neves, Santos Ferreira, José Ferreira Coelho, Joaquim Veríssimo Serrão, António Pestana Garcia Pereira, Fina d’Armada, Abel Cardoso, Margarida Pedrosa, António Cabós Gonçalves, Francisco Matoso, Paulo Loução, Paulo Mascarenhas Barreto, broers Mattos e Silva, Columbus House in Vale do Paraíso, Christopher Colon Center, Cuba, Alentejo, Mafra Nationaal Paleis en Museumbibliotheek van de Dr. Manuel Luciano da Silva Association in Cavião, Vale de Cambra.

ALLE IN DIT ARTIKEL VERMELDE DOCUMENTEN EN BOEKEN, FILMS, REPRODUCTIES, VIDEOCLIPS, AFBEELDINGEN, PERSKNIPPERS, POSTERS, MINIATUREN VAN ZEILBOTEN, PUBLICATIES, BROCHURES, TIJDSCHRIFTEN, KRANTEN, GEDENKSTUKKEN EN ARTIKELEN MET BETREKKING TOT HET LEVEN, DE GESCHIEDENIS, DE OORSPRONG EN DE DADEN VAN CHRISTOPHER COLON WORDEN TENTOONGESTELD EN KUNNEN GRATIS WORDEN GERAADPLEEGD OP

« COLON MUSEUM »

VAN DE VERENIGING DR. MANUEL LUCIANO DA SILVA , IN CAVIÃO, VALE DE CAMBRA, PORTUGAL (GPS N 40º 49′ 21″ – W 8º 22′ 48″ )

BEL (+351) 256 425 966 OM EEN RONDLEIDING DOOR DE AUTEUR VAN HET ARTIKEL TE PLANNEN

ONDERWIJSINSTELLINGEN OF ANDERE INSTELLINGEN DIE GEÏNTERESSEERD ZIJN IN HET ORGANISEREN VAN GESPREKKEN, CONFERENTIES OF LESSEN OVER DIT ONDERWERP, KUNNEN CONTACT MET MIJ OPNEMEN VIA [email protected]

HET BOEK VAN PEDRO LARANJEIRA

De Portugezen die Amerika ontdekten

GEPUBLICEERD Luciano da Silva Museumpagina Perspectiva Magazine
© PEDRO LARANJEIRA

ZOEK OP MIJN PAGINA ‘S EN OP HET WEB