Cybele Mayes-Osterman, een verslaggeefster bij USA Today, schreef op 16 april een artikel waarin de kern van het verhaal naar de achtergrond werd verdrongen… De manschappen aan boord van schepen die zijn ingezet in het Iraanse oorlogsgebied krijgen onvoldoende te eten. Haar artikel — Koekjes, deodorant, sokken. De oorlog in Iran zorgt voor onzekerheid over militaire pakketten — had een misleidende titel, hoogstwaarschijnlijk een beslissing van redacteuren die het falen van militaire en civiele leiders wilden verdoezelen: zij hebben er niet voor gezorgd dat de matrozen en mariniers aan boord van schepen die voor de kust van Iran ronddobberen, goed te eten krijgen.
Haar artikel begint met getuigenissen van familieleden over het vreselijke eten:
Dan F. schrok toen zijn dochter, een marinier aan boord van de USS Tripoli, een oorlogsschip dat is ingezet om de oorlog tegen Iran te voeren, hem een foto stuurde van een maaltijd die op het schip werd geserveerd. Op een lunchbakje, dat voor tweederde leeg was, lag één klein schepje geraspte vlees en één opgevouwen tortilla.
Een foto van een avondmaaltijd van half april op de USS Abraham Lincoln, die een militair met zijn familie deelde, zag er al even onsmakelijk uit – een klein handje gekookte wortelen, een droog vleespasteitje en een grijs stuk bewerkt vlees.
Dan en andere familieleden van militairen maken zich zorgen dat hun geliefden die in het Midden-Oosten zijn ingezet honger lijden, en vullen dozen met spullen waarvan ze hopen dat die militairen kunnen helpen om langdurige uitzendingen in het Midden-Oosten door te komen – zelfgemaakte fudge, Jolly Ranchers, kruiswoordpuzzelboekjes, speelkaarten, tandpasta, Girl Scout-koekjes en schone sokken.
Het artikel suggereert dat het probleem ligt bij het uitblijven van postbezorging in een oorlogsgebied. Hoewel de post inderdaad niet wordt bezorgd, is dat niet het probleem. Ik heb contact gehad met twee boze moeders. De ene heeft een zoon, een matroos die op de USS Tripoli diende, die tijdens zijn recente uitzending 30 pond is afgevallen. De andere dame, die ik afgelopen weekend op de conferentie van Robert Barnes in Chattanooga heb ontmoet, is de moeder van een marinier die op de USS Boxer diende. De moeder van de matroos stuurde me foto’s, sms’jes en e-mails van haar zoon waarin hij de onsmakelijke maaltijden beschreef, schrijft Larry Johnson.
Tijdens een gesprek met de moeder van de marinier bracht ik de e-mails ter sprake die ik van de moeder van de matroos had ontvangen. De moeder van de marinier, die de dame die mij de e-mails had gestuurd niet kent, vertelde me dat haar zoon dezelfde ervaring had gehad, namelijk slecht eten en een groot gewichtsverlies.
Pete Hegseth noemt deze ouders leugenaars. Volgens mevrouw Mayes-Osterman:
Zowel de marine als Pentagon-chef Pete Hegseth ontkenden berichten over voedselproblemen.
“Mijn team heeft de logistieke cijfers voor de Lincoln en de Tripoli bevestigd,” zei Hegseth in een bericht op X. “Beide schepen hebben voor meer dan 30 dagen aan Klasse I-voorraden (voedsel) aan boord. NavCent houdt dit dagelijks in de gaten, voor elk schip. Onze matrozen verdienen — en krijgen — het allerbeste.”
De enige leugenaar is Hegseth. Naar verluidt heeft hij een van de schepen bezocht en daar een voortreffelijke maaltijd genoten in de officiersmess. Hij heeft niet gegeten in de eetzaal voor het manschappenpersoneel. Dat is een tekortkoming in leiderschap. Mijn honden eten beter dan deze matrozen en mariniers.
Dit is niet alleen een probleem op de USS Tripoli en de USS Boxer. Soortgelijke klachten kwamen van matrozen die gestationeerd waren op de USS Abraham Lincoln. De officieren aan boord van deze schepen hebben de plicht en de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat hun manschappen goed worden gevoed. In theorie horen officieren als laatste te eten. Maar dat is niet de realiteit aan boord van de schepen die oorlogsmissies uitvoeren voor de kust van Iran.
Donald Trump heeft de VS niet alleen in een onnodige oorlog verwikkeld… Een oorlog uit vrije keuze… hij heeft ook nagelaten ervoor te zorgen dat het manschappenpersoneel goed te eten krijgt. De officieren van de marine en het Korps Mariniers aan boord van deze schepen smullen in plaats van ervoor te zorgen dat het manschappenpersoneel dat zij geacht worden te leiden, goed te eten krijgt. Wat een schande! Wees niet verbaasd als blijkt dat veel van deze manschappen het leger zullen verlaten zodra dat wettelijk mogelijk is.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Iran-oorlog: – Weer een TACO – De noodzaak voor Iran om te escaleren
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
