Een groeiend aantal MAGA-kiezers vindt Donald Trump een kolossale, dystopische teleurstelling. Veel van deze voormalige aanhangers zijn naar social media gegaan om zich af te vragen: “Wat is er met hem gebeurd?”
Volgens deze perceptie van de werkelijkheid was Donald Trump ooit de redder van Amerika — een kampioen van het volk, een strijder voor vrijheid en tegen machtige belangen, en de president van de vrede. Maar toen gebeurde er iets. Tijdens zijn tweede termijn raakte hij gecompromitteerd. Het kon hem niet langer schelen en hij begon zich te verkopen. Hun held viel uit de gratie en sloot zich aan bij het moeras dat hij ooit probeerde droog te leggen. Hij liet de America First-principes varen om voor Israël en AIPAC te buigen. Hij verkocht zich aan Big Tech en hij verraadde de MAHA-aanhang (om maar een paar voorbeelden te noemen), schrijft Pleasuretoburn.
Ik heb talloze uitingen van dit sentiment gezien op social mediaplatforms.
“Ik mis deze man… Als ik zie wat hij vandaag de dag is geworden, maakt me dat enorm depressief”, luidt een tweet bij een fragment van Trump uit 2016 waarin hij kritiek levert op de oorlog in Irak. Een quote-tweet van dit fragment zegt: “Ik ook, wij allemaal van de OG echte MAGA missen de man op wie we daadwerkelijk drie keer hebben gestemd, ik weet niet zeker wat we nu hebben.”
Een Instagram-reel met de titel “Trump vóór PAC-geld”, waarin hetzelfde oude Trump-fragment te zien is, bevat reacties met een soortgelijk sentiment:
“Uiteindelijk werd hij een echte politicus.”
“Voordat Don zich verkocht! Ik kan gewoon niet geloven dat hij ons heeft verkocht. Hij was een goede president tijdens zijn eerste termijn en verschrikkelijk tijdens zijn tweede termijn.”
Het enige probleem met deze opvattingen? Ze zijn gebaseerd op een grotesk onjuiste premisse: dat Trump ooit de anti-establishmentheld was waarvoor hij zichzelf uitgaf. De “oude Trump” heeft nooit bestaan. Het was allemaal rook, spiegels en retoriek die de kiezers vertelde wat ze verlangden te horen (in een veelzeggend voorbeeld van deze kloof met de werkelijkheid ontving Trump in 2016, toen hij de opmerkingen in het betreffende fragment maakte, PAC-geld en was hij actief bezig dergelijke donoren het hof te maken).
Perceptie versus werkelijkheid
Ik zou een afzonderlijk artikel kunnen schrijven over al het bewijs uit Trumps eerste termijn dat aantoont dat hij het systeem nooit daadwerkelijk uitdaagde of het volk diende. Dat zou een zeer lang artikel worden, dus ik zal slechts enkele belangrijke voorbeelden noemen:
Hij benoemde een duizelingwekkend aantal lobbyisten en corporatistische insiders. Hij gaf de farmaceutische industrie op talrijke manieren meer macht. Zelfs voordat hij de verkiezingen won, had hij zich al verbonden met Big Tech, waarbij hij met name een miljoen dollar ontving van Peter Thiel, oprichter van Palantir. Hij stond aan het hoofd tijdens een verbluffend aantal bombardementen, waaronder de Irak-oorlog die hij eerder had veroordeeld, en hij slaagde er niet in ook maar één oorlog te beëindigen. Sterker nog, hij intensiveerde bombardementscampagnes in het buitenland ten koste van burgerlevens.
Hij voegde biljoenen dollars toe aan de staatsschuld nadat hij had beloofd die weg te werken. Hij ondertekende de verlenging van de ongrondwettelijke FISA Section 702 nadat hij die fel had bekritiseerd omdat de FBI deze naar verluidt had gebruikt om zijn campagne te bespioneren (hij beweerde dat het niet dezelfde wet was die dergelijke surveillance mogelijk maakte, maar gaf geen uitleg over hoe die verschilde). Zijn ministerie van Justitie vervolgde Julian Assange, een klokkenluider over oorlogsmisdaden, in een huiveringwekkende aanval op de persvrijheid. Zelfs de regering-Obama was niet bereid zo ver te gaan. Hij kwam zijn fantastische campagneretoriek over het in de gevangenis zetten van Hillary Clinton niet na.
Trump keurde ook het sturen van onnodige hulp aan Israël goed (vastgelegd onder Obama en geprezen en uitgevoerd onder Trump), lang voordat hij kritiek kreeg omdat hij Benjamin Netanyahu naar de mond zou praten. Hij nam beleidsbeslissingen die wezen op zijn onderdanigheid, lang voordat hij verontwaardiging over zich heen kreeg omdat hij tijdens de verkiezingen van 2024 obscene hoeveelheden geld aannam van pro-Israëlische personen en organisaties.
Voor iedereen die verder keek dan Trumps aantrekkelijke retoriek en bravoure, was het overduidelijk dat hij zijn vakkundig geconstrueerde imago als bevrijder en patriot nooit waarmaakte. Maar niets hiervan deed ertoe voor miljoenen mensen tijdens de verkiezingen van 2024. Zij geloofden oprecht dat hij verantwoording zou afdwingen voor het COVID-beleid, de volledige waarheid over de moord op JFK zou onthullen en achter de vrienden van Jeffrey Epstein aan zou gaan. Ze geloofden de eindeloze stroom propaganda dat hij “de vredespresident” was. Ze vertrouwden erop dat hij de staatsschuld zou oplossen en beleid zou invoeren om de torenhoge kosten van levensonderhoud te verlagen, terwijl hij tegelijkertijd Amerika’s giftige voedselvoorziening zou opschonen. De meesten van ons weten hoe dat allemaal verloopt.
Ze weten niet wat ze doen
Deze specifieke voorbeelden zijn niet echt het punt. Steeds meer mensen beginnen de barsten in Trumps façade te zien, maar te veel mensen geloven nog steeds dat hij met zuivere bedoelingen begon en uitstekend presteerde tijdens zijn eerste termijn — hij is alleen maar “gecompromitteerd” geraakt. Ik ben bereid toe te geven dat het mogelijk is dat Trump in 2016 met goede bedoelingen begon en die onmiddellijk liet varen zodra hij in 2017 de wandelgangen van de macht betrad (ik onderschrijf deze opvatting niet, maar ik sta open voor de mogelijkheid; ik sta echter niet open voor de populaire waanvoorstelling onder teleurgestelde MAGA-kiezers dat hij geweldig was tijdens zijn eerste termijn en tijdens zijn tweede “gecompromitteerd” raakte).
Dit alles weerspiegelt een dieper probleem: de goedgelovigheid van Amerikaanse kiezers, die politici herhaaldelijk op hun woord geloven ondanks overweldigend bewijs dat bijna alle politici grootse toezeggingen doen en die vervolgens niet nakomen. Sterker nog, ze doen vaak precies het tegenovergestelde van wat ze tijdens verkiezingsperiodes aan de kiezers beloven.
Ik heb medeleven met mensen die keer op keer in de list trappen, of die nu van Trump of van welke andere politicus dan ook afkomstig is. Velen voelen zich zo hopeloos, terneergeslagen en gefrustreerd over het politieke systeem dat ze wanhopig iedereen willen geloven die belooft het voor hen te repareren. Ze snakken naar verlichting. Ze zijn zo geconditioneerd om in dit bestuursparadigma, de Grondwet en autoriteit zelf te geloven, dat het begrijpelijk is dat ze hun eigen handelingsvermogen uitbesteden aan een gladpratende “buitenstaander” — of wie dan ook — die belooft de controle over dat systeem over te nemen en hun stress, angst en ontberingen te verlichten (opmerking: hij was in werkelijkheid nooit een buitenstaander; hij maakte vóór zijn verkiezing voor zijn eerste termijn openlijk bekend hoe diep hij in het systeem verankerd was). Bovendien is het, gezien de vele tekortkomingen van het openbare onderwijs en de voortdurende stortvloed aan geestdodende infotainment, voorspelbaar dat mensen niet over de onderzoeks- en kritisch-denkvaardigheden beschikken om gaten te prikken in het prestige en de hypnotiserende aantrekkingskracht van iemand die belooft hen te redden. De meesten van ons zijn erop ingesteld om naar de slachtbank te worden geleid.
In dat verband heb ik ook medeleven met degenen die in kwakzalvers en oplichters trappen, omdat ik daar zelf ook ben geweest. Zoals ik in de loop der jaren vaak heb besproken, was ik ooit een dromerige Obama-aanhanger die lyrisch was over zijn retoriek over hoop, verandering, vrede en het rechtzetten van de fouten van George W. Bush. Ik heb Obama’s gedocumenteerde staat van dienst nooit gecontroleerd toen hij campagne voerde. Als ik dat wel had gedaan, had ik misschien kunnen voorspellen dat hij oorlogen niet zou stoppen of een einde zou maken aan massasurveillance en de invloed van bedrijven op de overheid. Ik werd meegesleept door het beeld dat Obama uitstraalde en vertrouwde hem zo volledig dat ik nooit stilstond om te controleren of dat beeld overeenkwam met de werkelijkheid. Meer in het algemeen was ik zo geprogrammeerd om in het systeem te geloven dat ik niet in staat was de legitimiteit ervan in twijfel te trekken.
Kijk in de spiegel
Het is gemakkelijk om politici en het etatisme in het algemeen de schuld te geven van het onvermogen van zoveel mensen om door de leugens heen te kijken. Ik geef politici en het etatisme inderdaad de schuld (ook speciale vermelding voor de media). Op een gegeven moment moeten de mensen die in het theater en de manipulatie blijven trappen echter enige verantwoordelijkheid dragen. Het kan waar zijn dat ze geconditioneerd zijn om in de valstrikken van politici te lopen. Maar het is ook waar dat, tenzij deze dynamiek verandert, dezelfde cycli zich zullen blijven herhalen — en politici zullen niet degenen zijn die er een einde aan maken. Dat zou vereisen dat ze macht opgeven, en zo werkt macht niet.
Helaas kijken veel MAGA-kiezers, zelfs nu ze beseffen dat Trump niet hun redder is, naar de volgende verkiezingen voor iemand die hen en het land kan redden. Opnieuw zoeken ze naar een beschermer en verdediger — iemand die belooft het systeem te gebruiken om hen van het systeem te redden. Misschien zullen ze uit wanhoop en verzet tegen links op Vance stemmen. Misschien stappen ze over naar een aanvaardbare Democratische optie, net zoals sommige langdurige Democraten op Trump stemden nadat ze hun eigen partij hadden opgegeven. Anderen vestigen hun hoop op afgevaardigde Thomas Massie, die Trump zelf in 2024 steunde, maar nu een krachtige stem van oppositie is.
Er bestaat misschien een verbijsterend klein handjevol politici dat principes heeft — en die zelfs behoudt nadat ze aan de macht zijn gekomen. Dit is niet genoeg om het tij te keren, aangezien degenen met goede bedoelingen worden geconfronteerd met het spervuur van de machine en zich óf verkopen óf eruit worden gewerkt (zie: Massie, die Trump steunde om hem vervolgens te bekritiseren en eerder dit jaar zijn voorverkiezing voor het Huis verloor nadat de president en AIPAC eraan hadden gewerkt hem uit zijn functie te krijgen).
Uiteindelijk is het probleem niet wie de macht overneemt, maar de macht zelf. Onze werkelijke macht ligt in het afwijzen van die macht — zowel de institutionele machtsmiddelen als de wurggreep die zij op de geest van zovelen heeft. Hoe meer we kunnen erkennen dat ware macht in onszelf ligt — en dat die niet dwingend of gewelddadig is zoals staatsmacht, maar vreedzaam en proactief — hoe minder het ertoe zal doen welke megalomaan binnen het systeem naar gezag hunkert.
Naar mijn mening zijn er vele vormen van oplossingen, van het aanpakken van ons emotionele en spirituele welzijn tot het ter discussie stellen van de fundamentele “legitimiteit” van “autoriteit”. Oplossingen moeten ook het nemen van concrete maatregelen omvatten om parallelle systemen buiten de overheid op te bouwen. Je kunt hier een uitgebreide driedelige serie over al deze ideeën lezen.
Het is een enorme opgave, maar hoe meer mensen beseffen dat niemand hen komt redden (althans geen politicus of onderdeel van de overheid), hoe meer macht ze daadwerkelijk zullen hebben. We zijn geprogrammeerd om op “vertegenwoordigers” te vertrouwen om problemen op te lossen (vaak problemen die zij zelf creëren). Als gevolg daarvan besteden veel te veel mensen meer energie en tijd aan het obsessief bezig zijn met de verschrikkingen van het politieke systeem, het verlangen naar macht daarbinnen en het wachten op politieke oplossingen dan aan zelf actie ondernemen.
In plaats van te treuren over de ondergang van de heroïsche Trump die in werkelijkheid nooit heeft bestaan, zouden mensen er veel beter aan doen nuchter na te denken over het politieke systeem en degenen die tot de hoogste regionen van de macht opstijgen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
