Het zijn psychopaten. Gaza bewijst dat zonder enige twijfel. Maar hun waanzin heeft wel een logica. Hoewel we afstevenen op een regelrechte militaire nederlaag in Oekraïne, hebben ze de Russen nog steeds in hun greep. Het probleem van het overgebleven Oekraïne, het probleem dat sinds februari 2022 voor iedereen duidelijk is, is er nog steeds een waarvoor de Russen geen goede oplossing hebben. Het is duidelijk dat de westerse politici, inclusief Trump, niet zullen helpen om tot een goede oplossing te komen.
De toekomst van Oost-Oekraïne staat al vast, hoewel we nog niet weten hoeveel ervan de Russen zullen besluiten om in de Russische Federatie op te nemen. Maar het overgebleven Oekraïne, wat dat ook moge zijn in termen van grondgebied, vormt een even onoplosbaar probleem als altijd, schrijft English Outsider.
Ten eerste, Oost-Oekraïne.
En wanneer we nu de resterende delen van Zaporozhye bevrijden, is dit de Russische manier om het uit te spreken. En Kherson, de mensen, ondanks de pogingen van het Oekraïense leger om hen naar het vasteland van Oekraïne te trekken, vertrekken de meesten niet. Ze blijven en verwelkomen de Russische soldaten die hen bevrijden. Dit is dus niet onze wil, ons “imperialistische verlangen”, zoals sommige mensen zeggen. Dit is onze zorg voor de toekomst van de mensen die zich deel voelen van de Russische cultuur.
Dit komt overeen met verklaringen van de Oekraïense autoriteiten dat ze moeite hadden om Kupiansk te evacueren. Velen wilden niet geëvacueerd worden. Hetzelfde was te zien in Bakhmut en in andere steden en dorpen.
Later komt Lavrov terug op het onderwerp:
En dat is dan voor de “grenzen van 1991” en “Rusland moet zich terugtrekken”. Goed, hypothetisch — in hun dromen en wanen — stel dat we de gebieden binnen de Oekraïense grenzen van 1991 verlaten, wat gebeurt er dan met die mensen die zij — de respectieve regeringen van Oekraïne na de coup — openlijk “onmensen” hebben genoemd, en zelfs “een ander soort” hebben genoemd?
“Soort” is overigens de term die Zelensky al lang voor het begin van de speciale militaire operatie gebruikte. In november 2021 werd hem gevraagd wat hij vond van de mensen in Donbass aan de andere kant van de contactlijn, volgens de akkoorden van Minsk. En hem werd gevraagd wat hij van die mensen vond. Hij zei: weet je, er zijn mensen, en er zijn “soorten”. En in een ander interview zei hij: als je in Oekraïne woont en je voelt je deel van de Russische cultuur, dan is mijn advies aan jou, in het belang en voor de veiligheid van je kinderen, in het belang en voor de veiligheid van je kleinkinderen, ga naar Rusland.
Dus in feite volgen de inwoners van Donetsk, Loegansk, Zaporozhye en Cherson, de bevolking van deze vier gebieden, zijn advies op. Ze gaan terug naar Rusland.
Dit alles zou ook kunnen gelden voor de rest van het oude gebied van de Partij van de Regio’s, hoewel de bevolkingsbewegingen de bevolkingssamenstelling van vóór 2014 sterk zullen hebben veranderd.
Wat de huidige bevolkingssamenstelling ook is, voor degenen die in het oude gebied van de Partij van de Regio’s wonen, zou het beter zijn als zoveel mogelijk van dat gebied deel zou gaan uitmaken van Rusland. Dat standpunt is niet gebaseerd op dromerige herinneringen aan Catharina de Grote, hoewel Lavrov de aandacht vestigt op die historische associaties. Het is gebaseerd op Lavrovs strikt utilitaire argument dat het pro-Russische element van die gemengde bevolking slecht zou worden behandeld als die gemengde bevolking onder het bewind van Kiev zou blijven. Niemand zou een herhaling willen zien van de wreedheden die Brayard na 2014 heeft gecatalogiseerd: video.
Er zijn duizenden soortgelijke verslagen. Ze kunnen niet worden weggewuifd door ze af te doen als Russische propaganda. Het effect van dergelijke wreedheden is dat de politieke oriëntatie van de Donbass en waarschijnlijk ook die van grote delen van het oude Oekraïne volledig is veranderd.
Er is namelijk voldoende bewijs dat vóór 2014 de meeste mensen in de Donbass zich niet erg druk maakten om de vraag wie er over hen regeerde. Dit was niet de Krim. Er was geen sterke separatistische beweging in de Donbass en de eerste rebellen in de Donbass na 2014 wilden noch onafhankelijkheid, noch een unie met Rusland. Het waren federalisten. Hun doel was bescherming tegen de extremisten in de context van een gefederaliseerd Oekraïne.
Maar naarmate het aantal wreedheden toenam, konden die wreedheden niet langer worden afgedaan als geïsoleerde incidenten. Het werd voor iedereen duidelijk dat de intimidatie van de pro-Russische elementen in de bevolkingsmix van de Donbass het beleid van de Oekraïense staat was. Een land had de oorlog verklaard aan een aanzienlijke minderheid binnen zijn eigen grenzen en de verklaring van Porosjenko dat “hun” kinderen zich in kelders zouden verschansen terwijl “onze” kinderen naar school gingen, was slechts een van de vele verklaringen uit Kiev dat die oorlog tot het uiterste zou worden voortgezet: video.
Het resultaat was onvermijdelijk. De Donbass, die vóór 2014 door de eigen bevolking en door iedereen buiten Rusland werd aanvaard als een integraal onderdeel van Oekraïne, evolueerde van een verlangen naar een zekere mate van beschermende autonomie binnen Oekraïne naar een regio die zich nooit meer vrijwillig zou onderwerpen aan de wreedheden van na 2014. De vechtlust en vastberadenheid van de LDNR-strijdkrachten, die na 2022 vaak het zwaarst te lijden hadden onder de gevechten en wier bijdrage aan de uiteindelijke overwinning in het Westen stelselmatig wordt genegeerd, was daar het bewijs van. Een “verwesterse” Russische die kort na de invasie een bezoek bracht aan de Donbass, ontdekte tot haar verbazing dat nergens de steun voor de Russische invasie sterker was dan in de Donbass zelf: video.
Overal “Z’s” en een volk dat vastbesloten is de oorlog tot een goed einde te brengen. Toch zien wij in het Westen de Donbass heel anders. Wij zien het als een regio die onderworpen is aan een brute Russische bezetting en die alleen maar bevrijd hoeft te worden van die Russische bezetting.
Het is in de context van die wreedheden na 2014 dat de Russische invasie van Oekraïne moet worden gezien. Ikzelf hecht geen enkele waarde aan de historische beschouwingen van een Poetin of een Lavrov. Wat maakt het uit dat een groot deel van het moderne Oekraïne zijn oorsprong aan Rusland te danken heeft? Wat maakt het uit dat een groot deel ervan een gemeenschappelijke cultuur met Rusland deelt? Veel landen in de wereld hebben hun oorsprong aan Engeland te danken en veel landen delen nog steeds een gemeenschappelijke cultuur met ons. Probeer maar eens met een Australiër te discussiëren dat dat hun herintegratie in het Verenigd Koninkrijk zou rechtvaardigen! Een belachelijke vergelijking, ongetwijfeld, maar voldoende om elke Russische historische aanspraak op oude gebieden te verwerpen. Panchenko geeft de ware rechtvaardiging: https://t.me/panchenkodi/3344.
De Russische invasie van Oekraïne moet in de eerste plaats worden beschouwd als een reddingsoperatie en als men het geschil in Rusland zelf over die reddingsoperatie onderzoekt, is de vraag niet waarom deze plaatsvond, maar waarom deze zo laat plaatsvond. Poetin is en wordt nog steeds binnen Rusland zwaar bekritiseerd omdat hij de aanvallen op de Donbass zo lang heeft laten voortduren, niet omdat hij uiteindelijk heeft ingegrepen om er een einde aan te maken. Het is de nog levendige herinnering aan de Madonna van Gorlovka, niet de vage herinneringen aan de daden van het Zaporozhian Host, die de enige rechtvaardiging vormt voor zijn ingrijpen.
Maar dat geldt alleen voor het oosten. Die argumenten zijn niet van toepassing op het grootste deel van West-Oekraïne. Dat wil zeggen, wat er van Oekraïne overblijft. Vergeet al dat gepraat over Russkiy Mir. Zoals Havryshko krachtig aangeeft, is de bevolking in West-Oekraïne overwegend anti-Russisch. Dat zal zo blijven. Een Russische bezetting van die regio zou even ongewenst en even gehaat zijn als een Britse herbezetting van de Ierse Republiek. Het Russische probleem daar is bijna onoplosbaar: hoe te voorkomen dat het overgebleven Oekraïne een speerpunt blijft van de westerse aanval op Rusland. Hoe te voorkomen dat het, in de woorden van Sleboda, “een zone van destabilisatie en onveiligheid voor de rest van ons leven blijft”.
Omdat het van de NAVO is maar niet in de NAVO, kan het overgebleven Oekraïne worden gebruikt als basis voor moordaanslagen en sabotagemissies in Rusland. Het kan worden gebruikt als lanceerbasis voor raketten en drones naar Rusland, die ogenschijnlijk door de Oekraïners worden gelanceerd, maar in werkelijkheid door ons worden geleverd en gericht. Het kan zo worden gebruikt en wordt ook zo gebruikt, zonder dat we bang hoeven te zijn voor Russische vergeldingsmaatregelen tegen de NAVO of een NAVO-land.
Er wordt vaak op gewezen dat als het andersom was en de Russen bijvoorbeeld Mexico voor dergelijke doeleinden zouden gebruiken, de Amerikanen dat geen moment zouden tolereren. Dat is waar, maar hoe zouden de Amerikanen met dit probleem omgaan? Als ze Mexico zouden bezetten om te voorkomen dat het voor dat doel wordt gebruikt, zouden ze enorme kosten moeten maken. Ze zouden voor altijd troepen en veiligheidspersoneel voor dat doel moeten inzetten. In plaats daarvan zouden de Amerikanen streven naar een neutraal Mexico dat weigert zich voor dat doel te laten gebruiken.
Dat is, omgekeerd, het probleem waarmee de Russen in het overgebleven Oekraïne worden geconfronteerd. De delen van Oekraïne die opnieuw bij de Russische Federatie willen worden ingelijfd, zullen weinig problemen opleveren – daar is het meer een kwestie van een economie die sinds 1991 in verval is geraakt, weer op de been helpen. Maar het overgebleven deel van Oekraïne is een echt dilemma voor hen. Ze willen het niet bezetten. Maar ze kunnen niet toestaan dat het een handige aanvalshond van de NAVO blijft. Als er daarna nog steeds drones en raketten uit het overgebleven Oekraïne komen, zal het Russische volk aan Poetin vragen: “Waarom hebben we deze oorlog gevoerd als we nog steeds gevaar lopen door NAVO-raketten?” En als Poetin geen antwoord heeft op die vraag, na minstens 100.000 doden en een grote Russische militaire inspanning, dan zal zijn regering vallen. De Russische haviken zullen de macht overnemen en dan lopen we het risico van een directe oorlog tussen de NAVO en de Russische Federatie.
Dat dilemma is al sinds 2022 duidelijk, zelfs daarvoor al. De voor de hand liggende oplossing is dat de westerse mogendheden verklaren dat ze zullen stoppen met het op deze manier gebruiken van het overgebleven Oekraïne. Maar de Europeanen en de Amerikaanse hardliners zouden dat niet accepteren. President Trump, die met die interne en externe tegenstand te maken had, kon dergelijke garanties niet geven. Als hij dat wel had gedaan, zouden ze niet als bindend kunnen worden beschouwd. “Niet in staat om overeenstemming te bereiken” is hoe het grootste deel van de wereld het Westen in ieder geval beschouwt. De Russische hoop op een algehele veiligheidsregeling in de lijn van de in december 2021 voorgestelde verdragen is onrealistisch en zal dat ook blijven. Het zal het hoogst haalbare zijn als de Russen de belangrijkste punten van de toespraak van 14 juni 2024 tot de ambtenaren van het ministerie van Buitenlandse Zaken realiseren:
Ik herhaal ons standpunt: Oekraïne moet een neutrale, niet-gebonden status aannemen, kernwapenvrij zijn en demilitarisatie en denazificatie ondergaan. Over deze parameters werd tijdens de onderhandelingen in Istanboel in 2022 brede overeenstemming bereikt, met inbegrip van specifieke details over demilitarisatie, zoals het overeengekomen aantal tanks en andere militaire uitrusting.
En zelfs met die voorwaarden zal het Westen niet instemmen. We hebben de Russen dus in onze macht. Bezet het overgebleven Oekraïne om aan die voorwaarden te voldoen en de Russen zoeken problemen. Bezet het niet en de SMO zal niet succesvol zijn geweest, omdat het overgebleven Oekraïne nog steeds als aanvalshond zal worden gebruikt.
De enige oplossing is dat de Oekraïners zelf besluiten dat ze in de toekomst niet meer zo zullen worden gebruikt. Maar de huidige regering zit nog steeds in het zadel en kan steeds repressievere maatregelen nemen om ervoor te zorgen dat dit zo blijft. Alternatieve Oekraïense regeringen zouden niet veel kunnen afwijken van de lijn die de huidige regering volgt. Als we kijken naar het overgebleven Oekraïne zoals het nu is, lijkt het steeds meer op een bezet land dan op een land dat zijn eigen toekomst in handen heeft. Dit is een land dat in 2019 met overweldigende meerderheid voor vrede heeft gestemd, maar vervolgens door het Westen en zijn eigen extremisten in een oorlog is gestort. Tenzij Poetin met een oplossing komt – wat hij tot nu toe niet heeft kunnen doen – zouden we wel eens kunnen zien dat de Russen tot bezetting worden gedwongen.
Als dat het geval is, zullen de Russen de oorlog hebben gewonnen, maar elke kans op een stabiele en langetermijnoplossing voor het probleem van het overgebleven Oekraïne hebben verspeeld. Deze mensen, waarvan we betwijfelen of ze wel bij hun volle verstand zijn, de huidige politici van het Westen, zijn logisch genoeg. Dat is hoe zij hopen dat deze oorlog zal eindigen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
In dit artikel worden nu een paar antwoorden gegeven op vragen die ik hier al een poosje geleden gesteld heb en geen antwoord op kreeg. Het ging over waar de mensen gebleven zijn in die dorpen die er allemaal platgebombardeerd bij liggen. Werden of worden die gedwongen om bij het regime te zitten. Tegen hun zin?
Dank u.
Beste Matt,
Het is lastig om een conclusie te hebben op die vraag.
De gehele Oekraïne is ongeveer 14 keer zo groot als Nederland met veel grote lappen landbouwgrond met strek verspreide stadjes, dorpen en gehuchten.
Het hangt van de persoonlijke visie af van de bewoners die vertrokken zijn; oorspronkelijke afkomst van de oudere generatie, de gesproken taal, de recent opgedane ervaringen en toekomstvisie enz.enz.
Een onlangs gelezen onderzoek liet zien dat b.v. veel gevluchte Oekraïners naar het westen, na de oorlog niet meer terug willen om diverse redenen.
Het lijkt mij lastig om erachter te komen wat de mensen willen die daar nog zitten of de mensen die naar Rusland zijn gevlucht/vertrokken.
Rusland zou heel Oekraïne moeten veroveren en dan een mannetje laten regeren die eerst wetten maakt die Oekraïne tot neutraal maakt en niet tot de EU en Nato kan toetreden. Bij het niet nakomen Rusland het recht geven om weer in te grijpen.
Dit artikel gaat voorbij aan een allesbepalende factor; de demografie van Ukraine.
Er is een volledige generatie mannen vernietigd en een groot deel gevlucht naar andere landen. Alle polls wijzen uit dat die mensen niet van plan zijn terug te keren. Dus het romp-Ukraine dat overblijft zal, met een vernietigde economie en zonder gezonde bevolking, gedoemd zijn te verdwijnen. Je ziet nu al een uittocht van jonge vrouwen op gang komen die proberen een westerse man aan de haak te slaan.
Ja, de navo zou wapens kunnen blijven sturen, maar Ukraine heeft gewoon niet de mankracht. Het sturen van navotroepen voor gebruik ervan is een openlijke oorlogsverklaring, iets waarvan de navo weet dat ze die niet kan winnen.
Al 30 jaar willen ukraiense vrouwen wegtrouwen met een rijke buitenlander.
beste Joost ,
dat zijn niet alleen de Oekraïnse vrouwen maar ook de Russische mannen .
die zien elke persoon van het westen als rijk .
mijn dochter heeft school gelopen aan de univ ruka in antwerpen om de taal te leren engels duits frans en spaans , daarna in Irkuts om chinees te leren , vervolgens in Ryazan om Russich te leren waar ze de liefde vondt van een Rus die zich ontbeerde van alkohol in haar bijzijn .
daarna zijn ze getrouwt , toen kwam zijn ware aard tevoorschijn wat ze voor mij verborgen hield .
toen ik haar kwam bezoeken en zag dat ze in een schamel appartementje woonden zei ik zoek een huis , maar aangezien ze dat niet konden opbrengen heb ik dat hun kado gegeven .
maar wat ik niet wist was dat het alleen op zijn naam kon waar hij van profiteerde om machines aan te kopen op kredit met het huis in pand uiteindelijk zijn ze gescheiden en heeft de bank hun eigendom verkocht en bleef enkel 4000€ over voor mijn dochter .
nu werkt ze voor moskou (staat) voor alle buitenlandse correspondentie te verbeteren en verdiend ong.4000e per maand , ze wil niet meer in een Eu land wonen
citaat :
“Een land had de oorlog verklaard aan een aanzienlijke minderheid binnen zijn eigen grenzen en de verklaring van Porosjenko dat “hun” kinderen zich in kelders zouden verschansen terwijl “onze” kinderen naar school gingen, was slechts een van de vele verklaringen uit Kiev dat die oorlog tot het uiterste zou worden voortgezet”
Porosjenko, een ondernemer, die president van de Oekraine was.
En voor zo’n stuk stront moet het westen tegen de Russen gaan vechten.
Och ja, en voor het geld van Blackrock.
Nog niet in 100 jaar.
U niet, maar de achterblijvers wel. Mijn familie in Nederland loopt met open ogen in alle valstrikken die gespannen zijn. Hoogopgeleid betekent nog geen intelligentie nog creatief denken.
English Outsider…wat een O.N.Z.I.N…en de Meester Lavrov kan voor zichzelf spreken..daar heeft hij een Britse “wanker” niet voor Nodig…❤ 🇷🇺🌹💪‼