Frankrijk wil de vakantiedagen van zijn burgers afpakken om een fantasieoorlog met Rusland te financieren

De dag nadat de Franse president Emmanuel Macron had gezegd dat hij alleen al in 2027 nog eens ongeveer 60 miljard euro zou uitgeven aan wapens voor een fantasieoorlog met Rusland waar Frankrijk niet eens bij betrokken is, stelde de Franse premier voor om een aantal grondwettelijke vakantiedagen te schrappen om de begroting in evenwicht te brengen.

Deze man heeft zojuist een elektrische stroomkabel geraakt en zijn politieke carrière geëlektrocuteerd. Er zijn twee dingen die de Fransen heilig zijn. Het eerste is hun uitgebreide sociale vangnet, dat ze financieren met torenhoge belastingen en waar ze steeds minder voor terugkrijgen. Het andere zijn hun talrijke geliefde betaalde vakantiedagen. De door Macron zelf gekozen premier, François Bayrou, een oude rot in het establishment, heeft besloten om te tornen aan het enige dat de natie nog meer verenigt dan voetbal: hun vrije tijd, schrijft Rachel Marsden.

Waarom zou hij dat willen? Zodat de Fransen meer kunnen werken. Zodat de gegenereerde activiteit kan worden belast. Omdat de regering blut is. Bayrou zegt dat hij nog eens 44 miljard euro in de staatskas moet vinden om te voorkomen dat de explosief stijgende staatsschuld en financieringskosten nog meer paniek onder beleggers veroorzaken en tot een verkoopgolf van staatsobligaties leiden. Normaal gesproken raakt de regering de begroting pas in september aan, wanneer de wetgevers terugkeren van hun heilige zomervakantie, die ze natuurlijk niet hoeven op te offeren in het belang van bezuinigingen. Maar Bayrou zegt dat hij een voorsprong wil nemen omdat het publiek tijd nodig heeft om zijn voorstel om de vakanties af te schaffen te verwerken.

Of misschien heeft hij gewoon een aanloop nodig naar de afgrond waar hij zich binnenkort in zal storten. Want zowel de anti-establishmentrechtse als -linkse partijen zullen vrijwel zeker tegen zijn vakantiebezuinigingen stemmen, wat mogelijk een motie van wantrouwen zal uitlokken. Of liever gezegd, nog een motie. Hij heeft er tot nu toe acht overleefd. Maar met een voorstel dat zo belachelijk impopulair is, zou het wel eens afgelopen kunnen zijn met het negende politieke leven van deze kat.

Het is een jaar geleden sinds de laatste verkiezingen, dus Frankrijk zou nu wettelijk gezien weer nieuwe verkiezingen kunnen houden. Dat zou drie verkiezingen in evenveel jaar betekenen. En die zijn trouwens ook niet gratis.

Daar staat hij dan, premier Bayrou, poëtisch te oreren over nationale opoffering, terwijl hij tegelijkertijd voorstelt om de paasmaandag in april af te schaffen, en ook de feestdag die valt op 8 mei, de dag waarop Frankrijk de Tweede Wereldoorlog won: “Ik denk dat dit het laatste station is voor de afgrond en de verpletterende schuldenlast. We moeten het bij zijn naam noemen. Het is een levensgevaar voor een land,” aldus Bayrou. Horen jullie dat, Fransen? Accepteer zijn voorstel of het land wordt doodgestoken.

Geen woord over bezuinigingen op andere posten, hè? Geen enkele hint over het terugdringen van het tekort van 170 miljard euro op andere, meer in het oog springende posten? Hij zei dat hij geen enkele interesse heeft om te tornen aan Macrons nieuwe 5% van het bbp voor defensie-uitgaven aan de NAVO, ondanks het feit dat Frankrijk niet in oorlog is.

“We waren van plan om de begroting tegen 2030 te verdubbelen, maar we gaan die nu al tegen 2027 verdubbelen,” had Macron net aangekondigd. “Daartoe zal in het najaar een herziening van de militaire planningswet worden voorgelegd. En ik roep de Nationale Assemblee op om daarover te stemmen,” zei hij. Kijk, ik ben geen inspecteur Clouseau, maar ik denk dat ik wel een idee heb waar ze een supergrote post kunnen vinden, zodat ze de Franse werknemers niet steeds hoeven uit te melken.

Zoals te verwachten valt, valt dit niet in goede aarde bij de gemiddelde Fransman, die afhankelijk is van die aaneengesloten feestdagen in april, mei en juni om “bruggen” te slaan tussen doordeweekse vrije dagen en het weekend – of misschien zelfs om volledige “tunnels” te graven onder hele werkweken.

De regering vraagt nu gewone mensen om hun vrije tijd op te geven, zodat zij financieel verantwoord kan handelen zonder te snijden in de opgeblazen defensiebegroting of de privileges van de elite. Zij heeft besloten dat de tijd van haar belastingbetalers, en uiteindelijk hun leven, minder waard is dan haar agenda. En wat zegt het over een land dat een vredesdag ter herdenking van het einde van een wereldoorlog afschaft om hypothetische oorlogen te betalen?

Frankrijk wordt niet belegerd, maar zijn leiders gedragen zich alsof dat wel zo is. “Sinds 1945 is de vrijheid nog nooit zo bedreigd geweest, en nog nooit zo ernstig,” zei Macron tegen Franse soldaten in een toespraak rond de nationale feestdag Bastille Day. “Om vrij te zijn in deze wereld, moeten we gevreesd worden. Om gevreesd te worden, moeten we machtig zijn,” zei hij.

Die op angst gebaseerde urgentie is hoe de macht het ondermijnen van de democratie rechtvaardigt ten gunste van het autoritair opleggen van impopulaire beslissingen. Europa had twee wereldoorlogen nodig om de waarde van vrede te begrijpen. Nu willen de leiders liever de herinnering aan dat besef uitwissen dan hun militaire budgetten aanraken. Als ze het hebben over “opoffering,” gaat het nooit over hun eigen privileges of pensioenen. Dit is geen opoffering, dat is een zondebok maken. Als ze dat van iedereen eisen, maar niet van zichzelf, is dat geen echte bezuiniging, maar theater. En als leiders regeren alsof het volk het probleem is, impliceert dat dat ze het volk als hun belangrijkste tegenstander zijn gaan zien.

Als iemand die al lang grappen maakt over het belachelijke aantal betaalde vakantiedagen dat Fransen krijgen, vooral in vergelijking met Noord-Amerikanen, had ik nooit gedacht dat ik hen ooit zou verdedigen. Maar de Franse premier heeft me van gedachten doen veranderen. Nu lijkt het verdedigen van hen een revolutionaire daad tegen technocraten die democratie als een ongemak beschouwen wanneer het tijd is om “moeilijke beslissingen te nemen”. Het ontmaskert het mantra van de Franse staat “liberté, égalité, fraternité” en maakt de ongelijkheid schrijnend duidelijk, waardoor hun “we zitten allemaal in hetzelfde schuitje”-narratief als een leugen wordt ontmaskerd. Het werpt het idee dat het probleem bij de burgers ligt en niet bij hen, terug in het gezicht van de regering.

Want niets zegt “begrotingsverantwoordelijkheid” zo goed als het afschaffen van de Dag van de Overwinning om oorlogen te financieren waar je niet eens bij betrokken bent, terwijl je je gedraagt alsof je de echte vijand van de staat bent – tenminste, totdat de Russische president Vladimir Poetin zijn fantasie om de Champs-Elysées plat te walsen in vervulling laat gaan – en je lange weekend.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Macron: Publiek ‘gehersenspoeld’ om meer zorgen te maken over immigratie dan over het klimaat

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: