Eindejaarsbalans 2025 en slagveldprojecties voor 2026 (VIDEO’S)

Nu we het einde van 2025 hebben bereikt, kijken we vooruit naar 2026 met een prognose voor waar het slagveld ons het komende jaar naartoe zal leiden.

Maar laten we eerst de huidige ontwikkelingen op het slagveld bespreken om te begrijpen hoe de zaken er momenteel voor staan en de situatie in context te plaatsen voordat we beginnen met het voorspellen van de toekomst, schrijft Simplicius.

We gaan meteen van start.

De eerste en belangrijkste update, die velen waarschijnlijk al kennen, is dat zowel Mirnograd als Gulyaipole volledig zijn veroverd.

Hieronder staat een door het Russische ministerie van Defensie vrijgegeven video waarin te zien is hoe grote groepen krijgsgevangenen worden opgepakt in Mirnograd tijdens de laatste zuiveringsacties:

Sommigen hebben gevraagd wat er is gebeurd met de vermeende 1.000+ AFU die in Mirnograd waren omsingeld. Niemand weet het zeker, maar het is waarschijnlijk dat een groot deel van hen voor altijd begraven is door de massale Russische FAB-aanvallen op de flatgebouwen waar de AFU zich schuilhield: er zijn ‘verhalen’ over honderden AFU-lichamen, zo niet meer, die nog steeds onder het puin begraven liggen. En we kunnen aannemen dat er ook minstens enkele honderden gevangen zijn genomen.

Waarschijnlijk zijn er echter veel meer ontsnapt dan we willen toegeven, aangezien de totale “omsingeling” van deze ketel niet zo volledig was als het op kaarten leek. Onze oorlogskaarten bieden geen bevredigende manier om het moderne, dunbevolkte slagveld met zijn vele grijze zones echt weer te geven of uit te drukken. Tot bijna de laatste dagen waren de Oekraïense troepen waarschijnlijk nog steeds in staat om ’s nachts en in mistige omstandigheden enz. kleine groepjes mannen tegelijk weg te sluizen, en dankzij deze druppelsgewijze ontsnapping konden ze het aantal van meer dan 1000 ingesloten troepen waarschijnlijk met minstens een paar honderd, zo niet meer, verminderen. We hebben in het debacle van Kupyansk geleerd dat de Russische “controlegebieden” zoals die op pro-Russische kaarten worden weergegeven, niet altijd zo onwrikbaar zijn als we graag zouden willen geloven, maar vaak meer een reeks dunbevolkte grijze zones zijn dan echt geconsolideerde gebieden.

De kaart ziet er nu als volgt uit, met Pokrovsk, Mirnograd en zelfs Rodynske in het noorden veroverd:

De volgende logische stap is Gryshino (Hryshyne op de kaart), waar Russische troepen al infiltreren. En Dobropillya in het noorden zal het doel op middellange termijn moeten zijn, aangezien het het enige omvangrijke logistieke knooppunt in de regio is, dat helpt bij de bevoorrading en fungeert als toegangspoort tot Kramatorsk in het noordoosten.

In een nieuw interview vanaf de “frontlinie” ridiculiseert Syrsky het idee dat de AFU in Pokrovsk zich had moeten “terugtrekken”, en stelt hij dat er geen andere plek is om zich terug te trekken dan open velden of andere steden veel verder naar achteren, die net zo gemakkelijk door Russische bommen in stof zouden worden veranderd:

Hij lijkt te zeggen dat het strategisch gezien zinvoller was om zich te verschansen in een grote agglomeratie als Pokrovsk-Mirnograd en de Russische vuurkracht op te vangen, waarbij hij beweert dat 50 % van alle Russische FAB-bommen die over het hele front zijn gegooid, op Pokrovsk zijn gevallen.

Laten we het nu hebben over de belangrijkste gebieden waar momenteel vooruitgang wordt geboekt.

Ten eerste, de verrassende westelijke sector van Zaporozhye. Russische troepen zijn doorgegaan ten noorden van Stepnogorsk (omcirkeld in wit), dat zelf voor ongeveer 80-90% is veroverd:

Ze hebben bijna Malokaterinovka (omcirkeld in rood) bereikt en rukken op langs ‘Center Street’ in het meest noordelijke deel van Primorske.

Maar veel belangrijker dan dat is de plotselinge doorbraak van Rusland in de sector Lyman. Hier zijn Russische troepen opgerukt naar Sosnove, waar ze een groot deel van de stad hebben veroverd, en kruipen ze langs de rivier de Siversky Donets richting Izyum:

Zoals te zien is, ligt Izyum nu binnen het bereik van FPV en artillerie van ongeveer 20 km. Een close-up voor het effect:

En Krasny Lyman zelf heeft ook vooruitgang geboekt. Niet alleen is de positie binnen de stad zelf geconsolideerd, maar er is ook een nieuwe uitstulping vanuit het oosten – in de richting van Zarichne – die nu de flank van Lyman inneemt:

Met de verrassende opmars naar Sosnove zien we een omsingeling van Lyman, dat in de nabije toekomst waarschijnlijk de volgende stad zal zijn die valt.

Wat betreft de nabijgelegen richting Kupyansk, zijn er daar tekenen van een ommekeer, nu Russische troepen zijn gelokaliseerd in het onderstaande gebied ‘Moskovka’, wat zou bevestigen dat Oekraïne lang niet zoveel grondgebied heeft heroverd als eerder werd gedacht:

Tijdens zijn laatste ontmoeting met het hoge commando gaf Poetin opdracht om de Oekraïense eenheden daar uit te schakelen, waarbij de enigszins vernederde (of in ongenade gevallen, afhankelijk van uw mening) sectorcommandant van Kupyansk, kolonel-generaal Sergei Kuzovlev, opnieuw meldde dat zijn eenheden Kupyansk aan het zuiveren waren van AFU-infiltranten.

Maar let op deze interessante uitwisseling. Eerst is er voor de context de video van Kuzovlev die op 12 december de totale verovering van Kupyansk aankondigt, waarop zelfs een sceptische Poetin dubbel controleert met: “Dus het is volledig vrijgemaakt?”

Let nu op hoe Poetin Kuzovlev een directe maar subtiel verwijtende blik toewerpt als hij hem tijdens de laatste vergadering vertelt dat Kupyansk volledig moet worden ontruimd, en wel op een beslissende manier, een duidelijke verwijzing naar Kuzovlevs eerdere “niet zo beslissende” fout:

Vergelijk de lichaamstaal van Kuzovlev in de tweede video – duidelijk meer ‘schaapachtig’ en berouwvol gebogen naast de trotse houding in de eerste.

Bovendien zou Kuzovlev aan Poetin hebben verteld dat hij verwacht dat de AFU-groep in Kupyansk rond januari of februari volledig zal zijn vernietigd:

Wat nog interessanter is, is dat Poetin zich bemoeit met de details van de gevechten in dit gebied – wat zijn goed recht is als opperbevelhebber – zoals te zien is in de volgende video:

Let op hoe Poetin op 1:24 naar de kaart wijst en het belang benadrukt van het uitschakelen van de specifieke groep van de Oekraïense strijdkrachten op de noordoever, vermoedelijk van de rivier Seversky Donets, net ten zuiden van Krasny Lyman. Ik kan me vergissen, maar ik kan me niet herinneren dat Poetin ooit op zo’n directe manier bevelen heeft gegeven aan zijn generaals op het slagveld.

Meestal lijkt hij hun rapporten gewoon te accepteren, waardoor hij de indruk wekt een passieve opperbevelhebber te zijn die zijn generaals alle beslissingen laat nemen zonder veel toezicht. Maar hier krijgen we een fascinerend kijkje in de mogelijke realiteit van de situatie achter de schermen, waar Poetin zelf misschien veel meer betrokken is bij elke beslissing op het slagveld en elke strategische zet dan we eerder hadden aangenomen.

Ten slotte melden Belousov en Gerasimov dat alles “volgens plan verloopt” – en volgens Belousov zelfs voorligt op het schema – en dat Rusland in december de snelste opmars van het hele jaar heeft gemaakt:

Voorspellingen voor 2026

In het vorige verslag hebben we het front bij Gulyaipole behandeld, en sindsdien is er niet veel veranderd. Hier is een animatie die de Russische veroveringen in dit gebied in de afgelopen twee maanden laat zien, wat ons naar het volgende deel brengt:

Laten we beginnen met dit gebied. Ik heb hier al uitgebreid over mijn voorspelling geschreven. Zoals te zien is aan het tempo van de opmars hierboven, verovert Rusland elke twee of drie maanden een verdedigingsblok tussen grote rivieren. Het volgende blok brengt hen naar de lijn Orekhov-Novomykolaivka (hieronder geel omcirkeld) en zou maximaal nog eens 2-3 maanden in beslag moeten nemen, maar mogelijk ook sneller.

Suriyak had hetzelfde idee, dus ik gebruik zijn kaart en analyse (volg zijn kaart hier) – het gebied dat in helderder rood is gearceerd, is het volgende gebied dat Rusland de komende maanden zal veroveren terwijl het oprukt naar de stad Zaporozhye:

Boven is in blauw de laatste verdedigingslinie rond Vilnyansk-Novooleksandrovka omcirkeld, die volgens Suriyak in de zomer bereikt zal zijn. Volgens mijn aangegeven tijdschema van 2-3 maanden per “blok” tussen de verdedigingslinies klopt dit. Dat betekent dat Rusland, in het huidige tempo, rond de zomer in feite de buitenwijken van de stad Zaporozhye zelf zal bereiken; ik wil echter wel een voorbehoud maken door te zeggen dat het in geval van problemen of vertragingen uiterlijk tot de herfst kan duren.

Houd dit in gedachten voor later, want het zal een rol spelen in de veel grotere algemene analyse.

Een herinnering aan de verdedigingslinie die Oekraïne precies in dit gebied voor Rusland heeft gepland – hier vindt u een goede thread hierover:

Als korte onderbreking is hier een video te zien van Ruslands nieuwste HIMARS-killer, het geleide MLRS Tornado-S-systeem, dat volgens het onderstaande rapport een belangrijke rol heeft gespeeld bij het zuiveren van Gulyaipole in dit specifieke gebied:

Het rapport zegt dat de satellietgeleide raketten voor dit systeem eindelijk in grote hoeveelheden aan de Russische strijdkrachten worden geleverd.

Let op enkele belangrijke vertaalfouten in de bovenstaande video: SAA = SMO. Om 1:45 wordt met “trap” “REB” bedoeld, wat EW (elektronische jamming) is. De operator zegt dat de 9M542 geleide raket in staat is om elektronische oorlogsvoering systemen te ontwijken door ze te detecteren en automatisch uit te wijken om het doelwit vanuit een andere hoek te raken.

De andere belangrijke sector om in de gaten te houden voor 2026 is natuurlijk de regio Slavyansk-Kramatorsk, oftewel het “hart van de Donbass”. Dit is waar de hele oorlog in wezen begon, met de eerste opstand in Slavyansk, dus deze twee grote steden vormen het symbolische hart van het hele conflict.

Eind 2025 sluit de klem zich langzaam om deze agglomeratie, maar de steden lopen nog lang niet het gevaar om op korte termijn te worden aangevallen:

In het noorden ziet u de nieuwe uitsteeksel van Rusland waar Sosnove is veroverd. Samen met de aanstaande verovering van Krasny Lyman vormt dit de noordelijke tangbeweging richting Slavyansk:

De vraag is: hoeveel vooruitgang kan Rusland hier boeken in 2026? Historisch gezien had Rusland grote problemen om Slavyansk te benaderen via het beruchte ‘Sherwood Forest’ ten zuidoosten van Izyum. Evenzo was Rusland er nooit echt in geslaagd om hier de rivier Siversky Donets over te steken, die een natuurlijke barrière vormt net ten noorden van Slavyansk en helemaal doorloopt tot Izyum.

Dit zal vermoedelijk opnieuw een enorme hindernis zijn en zorgt voor veel onzekerheid over de voortgang van Rusland op deze as. De richting vanuit Seversk zal waarschijnlijk beter verlopen, waarbij Russische troepen Slavyansk mogelijk vanuit het oosten en net ten zuiden van de Seversky Donets kunnen benaderen.

Aangezien het front bij Seversk lange tijd bevroren was en pas recentelijk weer in beweging is gekomen, is het moeilijk om voorspellingen te doen over het gevechtspotentieel van die groep voor grootschalige toekomstige opmars. Dit is vooral het geval omdat het terrein in deze hele regio Rusland altijd grote problemen heeft bezorgd, niet alleen vanwege de tweedeling door de grote rivier, maar ook vanwege het feit dat het gebied bedekt is met dichte bossen waarin de Oekraïners zich traditioneel goed hebben ingegraven.

Er zouden hier echter enkele grote ‘verrassende’ doorbraken kunnen plaatsvinden. Zo melden sommige bronnen dat Syrsky kostbare reserves uit dit Lyman-gebied (en andere gebieden) heeft gebruikt om de verspillende ‘tegenoffensief’ in Kupyansk te lanceren, waardoor deze reserves nu uitgeput raken. Sommigen geloven dat dit de belangrijkste reden is voor de plotselinge doorbraken van Rusland in de buurt van Lyman, in Sosnove, enz., aangezien cruciale verdedigingsunits en reserves naar Kupyansk zijn verplaatst.

Als dit zo doorgaat, zou dit gebied te maken kunnen krijgen met meer verrassende ‘ineenstortingen’, net zoals de regio Zaporozhye toen essentiële eenheden daar werden weggehaald naar andere gebieden, zoals de verdediging van Pokrovsk en de tegenaanvallen daarop.

Hier is een kaart die grofweg de maximale controle van Rusland over dit gebied in juli 2022 laat zien, voordat de grote ineenstorting en terugtrekking begon:

We kunnen zien dat de rivier Seversky Donets als barrière fungeerde voor het hele noordelijke en noordoostelijke front, waarbij Russische troepen deze alleen echt overstaken in noordwestelijke richting, in de richting van Izyum.

Voor 2026 is het duidelijk dat Lyman binnenkort zal worden veroverd en dat Russische troepen waarschijnlijk verder naar het westen zullen oprukken: de enige vraag is of ze zich opnieuw gewoon langs de rivier zullen opstellen, of dat ze deze keer op de een of andere manier zullen proberen deze over te steken, rond Raihorodok?

Dit gebied is bijzonder verraderlijk omdat de Seversky Donets samenvloeit met de rivier Oskol, waardoor er nog meer natuurlijke barrières en moeilijk begaanbaar terrein ontstaan. De gele cirkel is de Oskol die vanuit de richting Kupyansk naar beneden stroomt, met de blauwe lijn die deze volgt naar de plek waar hij samenkomt met de Seversky Donets:

Je kunt zien dat de huidige locatie van de Russische troepen in Sosnove al deze kritieke barrière bereikt, die zeer moeilijk te omzeilen zou kunnen zijn. De Russische troepen zullen waarschijnlijk op zijn minst de belangrijke stad Svyatogorsk (omcirkeld in rood) innemen en misschien proberen daar over te steken, hoewel dat onwaarschijnlijk is.

Het blauw gearceerde gebied hieronder toont de natuurlijke grens van wat de Russen kunnen veroveren op weg naar Izyum, voordat ze de Oskol-barrière bereiken:

Ze zijn weliswaar de Oskol ten noorden van Kupyansk overgestoken, maar daarbij werden ze geholpen door bevoorradingslijnen die rechtstreeks vanuit Rusland over de grens liepen. Hier zou dat veel lastiger zijn, maar gezien de huidige snelle opmars hier zal het zeer interessant zijn om te zien wat er gebeurt.

Daarom kan ik dit hele gebied alleen maar beoordelen als een gebied met een laag potentieel voor 2026, hoewel er altijd mogelijkheden zijn voor grote ‘verrassingen’, gezien wat we eerder hebben gezegd. Het is waarschijnlijker dat de Russische troepen in 2026 alles ten oosten van de Oskol zullen innemen, maar ik weet niet zeker hoever ze in deze zone verder kunnen gaan. Verder naar het noorden, in de regio Charkov, zullen ze waarschijnlijk verder trekken langs de westelijke oever van de rivier.

Het meest waarschijnlijke scenario is dat Russische troepen vanuit de richting van Kontantinovka verder oprukken naar de agglomeratie Kramatorsk, aangezien het veroveren van grote steden veel meer het sterke punt van Rusland is geworden dan het oversteken van verraderlijk natuurlijk terrein zoals rivieren, moerassen en bossen.

De bewegingen zijn hier de laatste tijd een beetje tot stilstand gekomen, maar het natuurlijke doel van Druzhkovka zal in de eerste helft van 2026 het belangrijkste streven moeten zijn:

We kunnen vermoeden dat Rusland ergens in de tweede helft of eind 2026 zal beginnen met ‘aan de zuidelijke poorten’ van Kramatorsk te kloppen. De opmars naar het westen vanuit Seversk zou, gezien het terrein, gemakkelijker moeten verlopen, dus ik zou kunnen voorzien dat de Russen ergens halverwege 2026 de poorten van Slavyansk aan beide zijden van de Seversky-rivier zullen bereiken, terwijl de Konstantinovka-groep Kramatorsk vanuit het zuiden nadert:

Een situatie zoals hierboven (blauw gearceerd) zou ongeveer kunnen zijn hoe de kaart er ergens in het derde of vierde kwartaal van 2026 uitziet, hoewel het mogelijk nog eerder zou kunnen gebeuren als de ineenstorting van de AFU in mankracht versnelt.

De daadwerkelijke gevechten om en de verovering van de agglomeratie Kramatorsk-Slavyansk zouden de “grote slag” van de winter van 2026 kunnen zijn, net zoals Bakhmut de slag van de winter van 2022 tot 2023 was en Avdeevka de slag van de winter van 2023 tot 2024.

Zoals te zien is, zullen de twee belangrijkste hoogtepunten voor het komende jaar de belegering van Zaporozhye door Rusland en die van de agglomeratie Kramatorsk-Slavyansk zijn. Dit zal eind 2026 voor een enorme climax zorgen, waarbij twee regio’s met een totale bevolking van meer dan 1,2 miljoen vóór de oorlog worden omsingeld. Dat zijn de ongeveer 700.000 inwoners van Zaporozhye plus de hele agglomeratie Kramatorsk, waaronder Slavyansk, Konstantinovka, Druzhkovka, enz., die in totaal ongeveer 500.000 inwoners telt.

Putin heeft dit precies zo verwoord in zijn laatste toespraak tot de generale staf:

Natuurlijk zullen sommigen de kaart uitzoomen en klagen: “Dus je zegt me dat Rusland in 2026 alleen dit blauw gearceerde gebied hieronder zal bevrijden? Hoe brengt dat ons dichter bij het winnen van de oorlog, aangezien het maar een klein deel van Oekraïne is?”

Bedenk dat oorlog op veel verschillende gebieden wordt gevoerd. Hier gaat het uitsluitend om de verovering van grondgebied, en dan hebben we het nog niet eens over de uitputtingsoorlog, die aantoonbaar veel belangrijker is. Hoeveel mankracht zal Oekraïne bij de huidige verliezen in 2026 overhouden?

Aan de ene kant heeft Oekraïne nog geen echte eindfase-mobilisaties van de 18-24-jarigen hoeven doorvoeren, dus we kunnen aannemen dat Oekraïne nog veel meer manschappen over heeft voor de lange termijn. Aan de andere kant zien we duidelijk grote breuken langs het front die wijzen op een duidelijk tekort aan mankracht, evenals berichten van officiële Oekraïense bronnen over een recordaantal deserties.

Hier bijvoorbeeld hekelt een Oekraïens militair de beroemde ‘analist’ Michael Kofman vanwege zijn al te rooskleurige beschrijving van de toestand van de AFU:

Dan is er nog het aspect van de infrastructuur. Het energie-, industriële en economische netwerk van Oekraïne wordt als nooit tevoren door Rusland aangevallen: van spoorwegen, havens, fabrieken, energiecentrales, enz. Dit zal eveneens blijven verslechteren tot ongekende niveaus en de vraag oproepen hoe lang Oekraïne nog stand kan houden te midden van de verslechterende omstandigheden op alle genoemde gebieden.

Dan is er nog het politieke aspect. Het afgelopen jaar heeft grote politieke druk met zich meegebracht, van de corruptieschandalen die de strop om Zelensky zelf langzaam strakker trekken, tot het gedwongen vertrek van belangrijke figuren, zoals Podolyak, Yermak en vele anderen. Hoe lang kan het regime van Zelensky deze druk en maatschappelijke uitputting nog verdragen, vooral nu de druk van de verkiezingen ook steeds groter wordt?

De echte vraag is dus niet hoeveel grondgebied Rusland verovert. Dat is slechts een van de vele elementen van de totale hybride oorlog van Rusland, die de wankele structuur van Oekraïne als geheel onder intense druk zal zetten.

Stel je eens voor dat Oekraïne het politiek gezien tot eind 2026 volhoudt en dat de AFU zich ook weet te handhaven. De situatie zal dan waarschijnlijk hopeloos zijn en een breekpunt naderen. Stel je nu eens voor dat precies op dit moment van grootste wanhoop – met een volledig verwoeste energie-infrastructuur, totale politieke en maatschappelijke uitputting, economische ineenstorting of bijna terminale ontberingen, enz. – Russische troepen Zaporozhye en Kramatorsk-Slavyansk veroveren. De klap van deze bevrijdingen zou zo hard kunnen weerklinken dat het resterende moreel in het land volledig wordt weggevaagd, of het in ieder geval in een laatste neerwaartse spiraal terechtkomt.

Zoals enkele vooraanstaande pro-Oekraïense analisten hebben opgemerkt, met name over Zaporozhye:

Natuurlijk beweren sommigen dat Rusland niet over voldoende mankracht beschikt om “grote steden” als Zaporozhye te veroveren, aangezien er voor een aanval op een stad met bijna 1 miljoen inwoners een leger van honderdduizenden soldaten nodig is. Dat zou het geval kunnen zijn als het verdedigende leger daar eveneens een garnizoen heeft dat in verhouding staat tot de omvang van de stad. Maar hoe zal het AFU-garnizoen in Zaporozhye eruitzien tegen de tijd dat de Russische troepen arriveren?

Ik stel zelfs dat Zaporozhye, ondanks zijn mythische omvang, een van de gemakkelijkst te veroveren steden voor Russische troepen zou kunnen zijn. Dat komt omdat de stad, net als Mariupol, volledig aan het water ligt, wat betekent dat zodra Russische troepen de stad aan slechts drie kanten omsingelen, het spel in feite uit is, omdat alle logistieke routes dan zijn afgesneden.

Zodra Russische troepen (blauwe lijnen) de stad hebben omsingeld en de bruggen naar het westen onder controle staan van dronebeschietingen (rode cirkels), is het spel zo goed als uitgespeeld en zal dit waarschijnlijk uitmonden in een nieuwe “laatste verzet” en belegering in een industriële wijk in het centrum, vergelijkbaar met Azovstal:

En gezien het feit dat Russische troepen precies langs de hoofdweg naar het noorden van Zaporozhye oprukken, is het gemakkelijk te zien hoe ze de stad zullen omsingelen en van het noorden zullen afsnijden zodra ze daar aankomen:

Daarna zullen ze waarschijnlijk oprukken naar Pavlograd en Dnipro voor 2027 en daarna, mocht de oorlog zo lang duren.

In geen van deze prognoses wordt melding gemaakt van het noordelijke front, dat de laatste tijd in beweging is gekomen. En er zijn mogelijkheden voor Rusland om de zogenaamde ‘bufferzone’ in zowel de regio’s Charkov als Soemy verder uit te breiden.

Het lijkt erop dat Rusland niet over voldoende manschappen beschikt voor een volwaardig offensief daar, maar dat kan altijd veranderen als de AFU zelf te maken blijft krijgen met een groot tekort aan manschappen.

Zo waren er vandaag berichten dat veel nederzettingen in de regio Tsjernigov om onbekende redenen verplichte evacuaties afkondigden:

Ter illustratie: dat is Kiev, omcirkeld in rood.

Nog een kaart:

Dit werd bevestigd door Oekraïense Pravda hier. Het lijkt erop dat ze een aanval van over de grens verwachten om de bufferzone aan de grens uit te breiden. Dat zou logisch zijn, gezien de recente nieuwe grensoverschrijdende opmars die Rusland de afgelopen weken heeft gemaakt in de regio Soemy, nabij Grabovske. En inderdaad, op het moment van schrijven is Gerasimov in deze regio geland om de noordelijke groep te inspecteren, wat betekent dat het waarschijnlijk binnenkort spannend wordt.

Ondertussen werd opdracht gegeven tot evacuatie van de regio direct ten noordwesten van de belangrijkste Russische ‘Eastern Express’-opmarslinie:

We zullen zien hoe nauwkeurig deze voorspellingen zijn in 2026, maar ze vormen de logische culminatie van de huidige dynamiek op het slagveld.

Tot slot een laatste nieuwjaarsrede van minister van Defensie Andrey Belousov, waarin hij de Russische strijdkrachten de meest ‘gevechtsklare’ ter wereld noemt:

Als we elkaar tot dan niet meer zien, wens ik jullie allemaal een gelukkig nieuwjaar! Moge 2026 de wereld – en ons allemaal – betere tijden brengen.

---

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

---

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Ligt Berlijn binnenkort in puin? Er is maar één ding dat de zelfmoord van Europa nog kan voorkomen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: