Foto Credit: Frontnieuws.com / KI

Voor wie de oorlog in Oekraïne slechts terloops volgt, is het wellicht teleurstellend, of zelfs onbegrijpelijk, dat de recente aanvallen van Kiev op Russisch grondgebied geen invloed hebben gehad op het slagveld. Voor wie de oorlog op de voet heeft gevolgd, is het slechts het nieuwste bewijs dat er geen haalbare militaire oplossing voor het conflict bestaat.

Eerder deze zomer kondigde de Oekraïense president Volodymyr Zelensky een 40-daagse campagne van diepe aanvallen in Rusland aan, met als verklaard doel de Russische leiders onder druk te zetten om de oorlog te beëindigen. De mainstream media schreven triomfantelijk over de schade die Oekraïne toebracht met zijn door de VS ondersteunde drone-aanvallen in Rusland, waarbij werd beweerd dat Oekraïne “nu het tij aan het keren was”, een “beslissende overhand” had en zelfs “de oorlog aan het winnen was”, schrijft Branko Marcetic.

Maar gedetailleerde analyses van de feitelijke frontlinies toonden aan dat, toen de termijn van 40 dagen eerder deze maand afliep, er in werkelijkheid weinig was veranderd op het terrein. In feite had Rusland enkele kleine territoriale vorderingen gemaakt, terwijl de ernstige crises op het gebied van mankracht, demografie en economie in Oekraïne zich bleven verdiepen.

Erger nog, de drone-aanvallen hebben de zwaarste Russische vergeldingsacties tot nu toe uitgelokt. Moskou heeft zijn aanvallen op Oekraïne aanzienlijk opgevoerd, waaronder een van de grootste ballistische raketaanvallen van de hele oorlog, precies op het moment dat de Verenigde Staten en Europa bijna geen onderscheppingsraketten meer hebben om het land te verdedigen. Nu Rusland Oekraïense havenfaciliteiten en commerciële schepen in de Zwarte Zee aanvalt, wordt het land beroofd van miljarden dollars aan inkomsten, en zou het BBP met maar liefst 1,5% kunnen dalen.

Tegelijkertijd lijkt het erop dat het onderliggende doel van de Oekraïense drone-aanvallen – het overtuigen van een sceptische president Donald Trump dat Oekraïne aan de winnende hand is en dus verdiende dat de VS militaire steun blijft verlenen – niet is geslaagd: The Atlantic meldde dat, hoewel de campagne aanvankelijk Trumps mening leek te hebben veranderd, de vooruitgang op dit vlak “binnen enkele dagen in rook was opgegaan”. Bovendien heeft de Russische president Vladimir Poetin nu naar verluidt zijn onderhandelingsvoorwaarden aangescherpt en weigert hij in toekomstige gesprekken bezette gebieden terug te geven.

  Wat een bedrog! Reeds 30 (!) gastankers geparkeerd voor de Europese kusten

Met andere woorden: de uiteindelijk mislukte Oekraïense drone-aanval is iets wat we inmiddels keer op keer hebben gezien: Kiev zet een gewaagde, krantenkoppen halende militaire gok in; westerse media en functionarissen grijpen dit aan om te beweren dat het tij keert; en als de rook vervolgens is opgetrokken, blijkt dat er niets is bereikt behalve een escalatie van de oorlog. Oekraïne komt er nog erger uit en heeft minder gunstige onderhandelingsvoorwaarden op tafel liggen.

Eind 2022, toen Oekraïne Poetins geliefde Kertsj-brug – die het Russische vasteland met de Krim verbindt – gedeeltelijk vernietigde, was er een uitbundige viering aan Oekraïense zijde en onder zijn westerse bondgenoten.

“Poetins regime wacht hetzelfde lot als zijn brug over de Straat van Kertsj”, luidde de kop van een artikel van Eliot Cohen in The Atlantic, die ons vertelde dat dit “het moment was waarop de Russische elites begonnen te beseffen dat ze aan het verliezen zijn”.

“Russische propagandisten beginnen te laten doorschemeren dat ze diep van binnen begrijpen dat het Kremlin de oorlog aan het verliezen is”, schreef een analist van het havikachtige, door wapenproducenten gefinancierde Center for European Policy Analysis (CEPA).

Dit is natuurlijk niet wat er gebeurde. De aanval gaf Russische hardliners echter wel de overhand in Moskou en leidde bijgevolg tot een grote Russische escalatie die de Oekraïense energie-infrastructuur ernstig beschadigde, net toen de winter op het punt stond in te zetten.

Daarna was er de veelbesproken Oekraïense tegenaanval van de zomer van 2023. “De tegenaanval van Oekraïne heeft een goede kans van slagen,” zei een onderzoeker bij de eveneens havikachtige, eveneens door wapenproducenten gefinancierde Atlantic Council.

  Oekraine is aan de winnende hand - LOL

“Het huidige Oekraïense tegenoffensief zal waarschijnlijk trager verlopen, dodelijker zijn en minder indrukwekkend wat betreft het behalen van onmiddellijke territoriale winst. Maar wees geduldig – dat betekent niet dat het geen succes zal worden,” waarschuwde CEPA. Toen de eerste resultaten een maand later inderdaad teleurstellend waren, verzekerde Time Magazine zijn lezers dat “het Oekraïense tegenoffensief nog steeds kan slagen.”

En inderdaad, na vijf maanden werd het tegenoffensief definitief bestempeld als een “ramp”, zoals Zelensky’s eigen voormalige adviseur het formuleerde. Tussen januari en september had Oekraïne slechts 143 vierkante mijl gewonnen, vergeleken met de 331 vierkante mijl van Rusland, en dat ten koste van tienduizenden levens, volgens officiële Amerikaanse schattingen.

Twee maanden later verklaarde de toenmalige hoogste militaire bevelhebber van Oekraïne, Valery Zaluzhny, dat de oorlog in een “patstelling“ verkeerde.Het jaar daarop lanceerden Oekraïense troepen een gewaagde inval op Russisch grondgebied, waarbij ze 28 nederzettingen en 300 vierkante mijl in de grensregio Koersk veroverden. ”De gok van Oekraïne in Koersk herstelt het geloof dat het Rusland kan verslaan“, luidde de kop van Chatham House.

“Oekraïne kan de bezette gebieden [in Koersk] gebruiken als onderhandelingsmiddel voor een territoriale ruil”, stelde een deskundige. Het had “cruciale waarheden” aan het licht gebracht, schreef Elliott Petroff van de American Foreign Policy Council, waaronder het feit dat Oekraïne “nog steeds manieren kan vinden om de patstelling te doorbreken en deze oorlog te winnen”.

Opnieuw kwam hier niets van terecht. De Kursk-gok bleek uiteindelijk een enorm kostbare operatie voor Oekraïne te zijn die de werkelijke frontlinie blootlegde aan de Russische strijdkrachten, die vervolgens aanzienlijke vorderingen maakten op Oekraïens grondgebied, juist op het moment dat commentatoren de zet prezen, en uiteindelijk de Oekraïense troepen toch verdreven van Russisch grondgebied. Het doorkruiste ook de onderhandelingen over een staakt-het-vuren die verdere aanvallen op de Oekraïense energie-infrastructuur zouden hebben gestopt, die in plaats daarvan escaleerden.

  Naar de hel met Oekraïne

Het is een terugkerend patroon: een combinatie van wensdenken en desinformatie is net voldoende om het idee van een militaire overwinning in stand te houden, waardoor de kans op pijnlijke maar noodzakelijke onderhandelingen wordt ondermijnd en dit uiteindelijk op steeds ernstigere wijze terugslaat op Oekraïne en zijn bevolking.

De enorme menselijke, economische en sociale kosten voor Oekraïne als gevolg van de voortdurende oorlog blijven ondertussen onzichtbaar voor een groot deel van het westerse publiek, dat in plaats daarvan voortdurend wordt gevoed met krantenkoppen en retoriek die het verzekeren dat de overwinning binnen handbereik ligt.

De onwil van Oekraïne-aanhangers om de fantasie van een militaire doorbraak los te laten, is begrijpelijk. Oekraïne is immers het slachtoffer, en het voelt inherent onrechtvaardig dat de agressor ongestraft zou blijven of zelfs iets zou hebben gewonnen met een flagrant illegale en immorele daad.

Maar dit fantasierijke denken heeft Oekraïne, op zijn zachtst gezegd, geen goed gedaan telkens wanneer het de overhand had. Het is onduidelijk of beide partijen op dit moment klaar zijn voor serieuze vredesbesprekingen. Maar wanneer die kans zich weer voordoet, mogen we ons er niet van laten afleiden door weer een nieuwe mediacampagne die één vreemde truc belooft om Rusland te verslaan.


Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.


Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Oekraïne verhoogt veiligheid door te stoppen met het tellen van raketten


Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

Vorig artikelDe Ceuta-chaos: echo’s van JFK, 9/11 en de oorlog tegen Iran
Frontnieuws
Mijn lichaam is geen eigendom van de staat. Ik heb de uitsluitende en exclusieve autonomie over mijn lichaam en geen enkele politicus, ambtenaar of arts heeft het wettelijke of morele recht om mij te dwingen een niet-gelicentieerd, experimenteel vaccin of enige andere medische behandeling of procedure te ondergaan zonder mijn specifieke en geïnformeerde toestemming. De beslissing is aan mij en aan mij alleen en ik zal mij niet onderwerpen aan chantage door de overheid of emotionele manipulatie door de media, zogenaamde celebrity influencers of politici.

2 REACTIES

  1. hoe kan men nog betrouwbare vredesgesprekken voeren met het westen ???
    Ze houden nooit hun woord zelfs de getekende overeenkomsten niet .
    en zelfs niet alleen met Rusland maar met ieder ander land .
    Ook niet de beloftes aan eigen bevolking , maar steeds het tegenovergestelde doen dan wat ze beloofd hebben ,en de bevolking pikt het nog steeds .
    maar hoe kan het anders van kleinsaf kregen we fabeltjes te horen , er was eens …
    het fabeltje van politiekers is als je op mij stemd dan doe ik ………

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in