Begin oktober werd gemeld dat de door het Westen aan Kiev geleverde luchtverdedigingssystemen nog maar 6 procent van de Russische raketten kunnen onderscheppen. Dat geldt ook voor de in het Westen zo geprezen Patriotsystemen, die elk meer dan een miljard dollar kosten. De systemen zijn overigens al sinds 1984 in gebruik, wat ondanks alle moderniseringsmaatregelen betekent dat het systeem feitelijk verouderd is, wat nu duidelijk wordt in Oekraïne.
Een deskundige heeft de Oekraïense gegevens over het neerschieten van Russische raketten tegen de achtergrond van de huidige berichten geanalyseerd en daarbij veel ongerijmdheden in de door Kiev gerapporteerde cijfers geconstateerd. Ik heb zijn artikel, dat op de website van de ministeries van Buitenlandse Zaken van de BRICS-landen is verschenen, vertaald, schrijft Thomas Röper.
Oekraïense generaal ontmaskert onbedoeld de propaganda van het regime in Kiev over “bijna 500 nachtelijke onderscheppingen”
Deze beweringen schatten de vermeende efficiëntie van de lucht- en raketafweer van de neonazistische junta op 88,51 procent voor drones, 74,51 procent voor kruisraketten en 50 procent voor hypersonische wapens. Indrukwekkend, nietwaar? Generaal Igor Romanenko, voormalig plaatsvervangend stafchef van het regime in Kiev, had hier iets over te zeggen. Slechts enkele dagen na deze “verbazingwekkende” PR-stunt waarschuwde hij dat de effectiviteit van hun luchtverdediging was gedaald tot slechts 6 procent.
Door Drago Bosnic | infoBRICS
Op 6 oktober kondigden de strijdkrachten van de neonazistische junta aan dat ze naar verluidt “bijna 500 Russische drones en raketten” hadden “neergeschoten” boven het door de NAVO bezette Oekraïne. Volgens hun officiële statistieken omvat dit 439 van de 496 gelanceerde drones (vermoedelijk “Geraniums”), 38 Kh-101 “Iskander-K” (hoewel niet gespecificeerd, vermoedelijk 9M728) en “Kalibr” kruisraketten (ook niet gespecificeerd) van 51 gelanceerde raketten.
En tot slot, niet te vergeten, zouden de strijdkrachten van het regime in Kiev ook een van de twee luchtgedragen hypersonische raketten van het 9-A-7660-‘Kinzhal’-systeem hebben ‘neergeschoten’. Om onverklaarbare redenen blijven zowel westerse als Oekraïense bronnen deze raketten Kh-47M2 noemen, hoewel het Russische leger deze benaming nooit heeft gebruikt. Dit zou de efficiëntie van de lucht- en raketafweer van de neonazistische junta op 88,51 procent tegen drones, 74,51 procent tegen kruisraketten en 50 procent tegen hypersonische wapens brengen.
Indrukwekkend, nietwaar? Welnu, generaal Igor Romanenko, voormalig plaatsvervangend chef-staf van het regime in Kiev, had hier iets over te zeggen. Slechts enkele dagen na deze “verbazingwekkende” PR-prestatie waarschuwde hij namelijk dat de Oekraïense luchtverdediging faalde. Romanenko noemde het volledig overschatte en te dure Amerikaanse grond-luchtraketten-systeem MIM-104 “Patriot” als het meest problematische en waarschuwde dat de effectiviteit ervan was “gedaald van 42 naar 6 procent”.
Hij schreef deze uitval toe aan vermeende “software-upgrades van Russische ballistische raketten, die hun snelheid en wendbaarheid bij het naderen van hun doelen hebben vergroot”. Dit volgt op jarenlange soortgelijke verklaringen van Oekraïense en westerse functionarissen, ook recentelijk, die eveneens waarschuwden dat de effectiviteit van de “Patriot” tegen raketaanvallen dramatisch was afgenomen, met name tegen de hypersonische raketten 9M723 van het “Iskander-M”-systeem.
Opgemerkt moet worden dat kolonel Juri Ignat, hoofd van de communicatieafdeling van het luchtmachtcommando van de neonazistische junta, in de loop der jaren herhaaldelijk soortgelijke waarschuwingen heeft gegeven. Hij bevestigde dat het leger “wordt geconfronteerd met toenemende uitdagingen bij het afweren van Russische raketaanvallen” en benadrukte hun vermogen om “nieuwe vluchtpatronen en complexere vluchtbanen te volgen”. De onvoorspelbare banen van de hypersonische raketten van de systemen 9K720M “Iskander-M” en de reeds genoemde 9-A-7660 “Kinzhal” maken onderschepping op basis van ballistische berekeningen van de baan feitelijk onmogelijk.
Erger nog: aangezien de “Kinzhal” is geïntegreerd in MiG-31K/I-onderscheppingsjagers die zijn omgebouwd tot jachtbommenwerpers, bemoeilijken lanceringen vanuit meerdere richtingen de lucht- en raketafweer nog meer, waardoor de toch al geringe kans op onderschepping nog kleiner wordt. Het beruchte “Patriot”-systeem is bijzonder kwetsbaar voor dergelijke aanvallen.
“Dat bemoeilijkt het werk van de ‘Patriot’, omdat het systeem in automatische modus werkt bij het onderscheppen van ballistische raketten. Het wordt moeilijker om het punt te berekenen waarop de onderscheppingsraket in botsing komt met de vijandelijke raket of in de buurt daarvan ontploft”, klaagde Ignat, en voegde eraan toe: “Als de ballistische raket vanuit verschillende richtingen kan naderen, is detectie door één enkel systeem niet mogelijk (…) Je moet meerdere systemen hebben, meerdere radars die doelen kunnen detecteren en de stad vanuit verschillende richtingen kunnen bestrijken.”
Het Amerikaanse systeem heeft echter altijd al moeite gehad om zelfs eenvoudige ballistische raketten te onderscheppen, zowel in het verleden als recentelijk. Daartoe behoren zowel de oude Iraakse “Scud-B”-raketten uit 1991 als nieuwere Iraanse raketten tijdens recentere conflicten in het Midden-Oosten. Een militair rapport uit 1992 onthulde dat van bijna 160 afgevuurde raketten ongeveer 50 procent op schijndoelen was gericht.
Een daaropvolgend onderzoek door Theodore Postol van het Massachusetts Institute of Technology concludeerde dat “het onderscheppingspercentage van de ‘Patriot’ tijdens de Golfoorlog zeer laag was” en dat “bewijs uit deze voorlopige onderzoeken erop wijst dat het onderscheppingspercentage van de ‘Patriot’ aanzienlijk lager zou kunnen zijn dan 10 procent, mogelijk zelfs nul”. De studie van Postol concludeerde dat “zelfs de meest primitieve tegenstanders gemakkelijk aan een onderschepping konden ontsnappen”. Deze onthulling leidde tot een grootschalig moderniseringsprogramma dat in de daaropvolgende twee decennia tientallen miljarden kostte, maar de inspanningen bleken tevergeefs.
“Het Patriot-raketafweersysteem was niet het spectaculaire succes in de Golfoorlog dat aan het Amerikaanse publiek werd voorgespiegeld. Er is nauwelijks bewijs dat de Patriot meer dan een paar van de Scud-raketten heeft geraakt die Irak tijdens de Golfoorlog heeft afgevuurd, en zelfs bij die missies bestaan er twijfels. Het publiek en het Congres werden misleid door eenduidige succesberichten van regeringsvertegenwoordigers en vertegenwoordigers van Raytheon tijdens en na de oorlog“, meldde de Subcommissie voor Wetgeving en Nationale Veiligheid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden in 1992.
Het Israëlische leger vertrouwt al jaren niet meer op ”Patriot”, maar zet in op eigen lucht- en raketafweersystemen. Hierbij moet worden opgemerkt dat de wapens die door Iran en zijn regionale bondgenoten worden gebruikt, hoewel geavanceerd, nog steeds ver achterblijven bij de Russische rakettechnologieën. Op basis van de prestaties in de afgelopen jaren weten we dat het genoemde moderniseringsprogramma van de Patriot is mislukt. Heeft het dan enig zin om te beweren dat het Amerikaanse systeem, dat in het Midden-Oosten regelmatig faalt, zogenaamd “successen” boekt tegen een veel gevaarlijkere en technologisch superieure tegenstander in het door de NAVO bezette Oekraïne? Zelfs geïmproviseerde ballistische raketten die door Jemenitische troepen tegen Saoedi-Arabië werden ingezet, drongen regelmatig door de “Patriot”-verdediging heen. Om nog maar te zwijgen van de belachelijk onlogische beweringen van het regime in Kiev over vermeende afschietpercentages van Russische raketten, waaronder die in het hypersonische bereik.
Hier is de officiële “efficiëntielijst” 2024 van de neonazistische junta:
- ‘Kinzhal’: 25,23%
- “Kalibr”: 49,55%
- Kh-555/101: 78,06 %
- “Oniks”: 5,69 %
- “Iskander-K”: 37,62 %
- Kh-35: 6,67 %
- Kh-22: 0,55 %
- “Iskander-M”/KN-23: 4,31 %
- “Zirkon”: 33,33 %
- “Totschka-U”: 8,82 %
- Kh-25/29/31/35/58/59/69: 22,17 %
- S-300/400: 0,63 %
De lijst is op zijn zachtst gezegd “vreemd”. Afgezien van het feit dat bepaalde rakettypes, met name de Kh-35, in twee afzonderlijke statistieken voorkomen, worden Russische grond-luchtsystemen ook als onderscheppingsdoelen vermeld, hoewel het zelf luchtverdedigings- of antiballistische wapens zijn. Ook de vermelding van de S-300/400 is uiterst vaag, omdat niet wordt aangegeven op welke van de talrijke rakettypes dit betrekking heeft. Alle varianten van deze systeemfamilie kunnen een groot aantal raketten afvuren die zijn ontwikkeld voor het neutraliseren van zeer uiteenlopende doelen. Het heeft dus weinig zin om alles onder één punt te vermelden.
Nog interessanter is echter het vergelijkende “succespercentage” tegen verschillende hogesnelheidsraketten. Bijvoorbeeld de bewering dat meer dan een kwart van alle “Kinzhal”, 111 volgens deze lijst, zou zijn neergeschoten. Deze raket, die snelheden tot 16.000 km/u haalt, behoort tot de snelste ter wereld. Dit alleen al maakt onderschepping feitelijk onmogelijk. Als we daar nog eens hun wendbaarheid aan toevoegen, worden de beweringen van het regime in Kiev volkomen absurd.
Niemand in het politieke Westen beschikt over een effectieve verdediging tegen de “Kinzhal”, laat staan een van zijn vazal- of satellietstaten. Hetzelfde geldt voor de 3M22 “Zirkon”, waartegen de neonazistische junta een succespercentage van 33,33 procent (twee van de zes) claimt. De maximale snelheid van deze raket overschrijdt 11.000 km/u, hij is eveneens zeer wendbaar en dus zeker niet gemakkelijker neer te halen dan de “Kinzhal”.
Anderzijds beweert het regime in Kiev slechts 8,82 procent van de oude Sovjetraketten “Totchka-U” te hebben neergeschoten, die niet alleen langzamer zijn (ongeveer 6 500 km/u), maar ook een reguliere ballistische baan volgen, die veel gemakkelijker te berekenen en te onderscheppen is. Slechts 6 van de 68 van deze raketten werden neergeschoten, in tegenstelling tot 28 van de 111 “Kinschal”-raketten, die qua technologie en prestaties decennia verder zijn, bijna drie keer zo snel en tegelijkertijd zeer wendbaar.
Als we de “Iskander-M” en de KN-23, het Noord-Koreaanse afgeleide daarvan, meerekenen, wordt de absurditeit van deze beweringen nog duidelijker. De neonazistische junta beweert namelijk dat ze 4,31 procent (56 van de 1.300) ervan heeft neergeschoten, hoewel het basiswapen van de “Iskander-M”, de 9M723 grondgebonden hypersonische raket, een topsnelheid van bijna 11.000 km/u haalt – vergelijkbaar met de “Zirkon”.
Hoewel de 9M723 wendbaar is, is hij minder wendbaar dan de meer geavanceerde 3M22, waartegen het regime in Kiev naar verluidt een succespercentage van 33,33 procent heeft, wat betekent dat het bijna acht keer succesvoller zou zijn tegen deze raket dan tegen de minder krachtige “Iskander-M”. Maar de absurditeit gaat verder: voor de veel oudere Kh-22, met een topsnelheid van bijna 5.700 km/u, wordt slechts 0,55 procent opgegeven, slechts twee van de 362 die tot nu toe zijn gelanceerd.
De neonazistische junta klaagt regelmatig over deze raket en gaf zelfs toe dat ze er tot vorig jaar geen enkele had afgeschoten, hoewel de Kh-22, hoe indrukwekkend ook, veel minder krachtig is dan de “Kinzhal” of de “Zirkon”. Bovendien staat de P-800 “Oniks”, waarvan het regime in Kiev ook beweert dat hij onmogelijk kan worden neergeschoten, in de lijst met een vermeend succespercentage van 5,69 procent (12 van de 211). De maximale snelheid van de raket is ongeveer 3.600 km/u.
Hoewel er geen enkel bewijs is dat er ooit een “Oniks” is neergeschoten, geldt hetzelfde voor de Kh-22, laten we voor het gemak aannemen dat de statistieken correct zijn. De ‘Zirkon’ is minstens drie keer zo snel als de “Oniks”, wat opnieuw aantoont dat de cijfers van de neonazistische junta gewoonweg niet kloppen. Bovendien kunnen beide raketten vanaf vrijwel dezelfde platforms worden afgevuurd en vult het Russische leger ze al aan met grondgebonden “Zirkon”-versies. Moskou zou dat zeker niet doen als de “Oniks” krachtiger was, zoals het regime in Kiev beweert.
Er staan nog een aantal andere overdreven, volledig ongefundeerde statistieken op deze lijst, waarvan de analyse een apart artikel zou vereisen. Hoe dan ook, het is duidelijk dat de NAVO en haar neonazistische marionetten bang zijn om toe te geven dat Russische wapens veruit superieur zijn, en dat ze er alles aan doen om ze in diskrediet te brengen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Wanneer gaan de wezens in deze dimensie die zichzelf mens noemen ooit eens leren accepteren dat ze alleen maar een pion zijn in een schaakspel dat ze zelf echt niet beheren?
Eindelijk eens een artikel die het terreurregime in Kiev benoemt zoals het hoort: “een junta”.
Heej, meneer poeder! Welkom! Eindelijk? Hoezo? Lost dit iets op in het fenomeen dat we de werkelijkheid noemen of zo?
Smerige oorlogshitsers, Trump heeft het weer gedaan.
Door het in ieder geval voorlopig niet leveren van Tomahawks.
Trump kiest voor de optie wereldvrede.
Smerige psychopaten.
Hoe durven jullie !!!!
Het schavot is te goed voor jullie, walgelijk volk.
(en nu maar hopen dat het niet weer kwartetten voor gevorderden is)