De langzame aardbeving van Epstein: de breuk tussen het volk en de elites

Na Epstein kan niets meer doorgaan zoals voorheen: noch de naoorlogse ‘nooit meer’-waarden – die het sentiment aan het einde van bloedige oorlogen weerspiegelden – en het wijdverbreide verlangen naar een ‘rechtvaardigere’ samenleving; noch de bipolaire economie van extreme ongelijkheid in rijkdom; noch het vertrouwen – na de blootgelegde omkoopbaarheid, verrotte instellingen en perversiteiten die volgens de Epstein-dossiers endemisch zijn onder bepaalde westerse elites.

Hoe kunnen we tegen deze achtergrond over ‘waarden’ spreken? schrijft Alastair Crooke.

In Davos maakte Mark Carney duidelijk dat de ‘regelsorde’ slechts een kitscherige Potemkin-façade was die algemeen bekend stond als vals, maar toch werd de façade in stand gehouden. Waarom? Simpelweg omdat het bedrog nuttig was. De ‘noodzaak’ was de behoefte om de ineenstorting van het systeem in radicaal, anti-waarden nihilisme te verbergen. Om de realiteit te verbergen dat de elitecirkels – rond Epstein – buiten morele, wettelijke of menselijke beperkingen opereerden, om op basis van hun laagste driften te beslissen tussen vrede en oorlog.

De elites begrepen dat zodra de volledige amoraliteit van de heersers bekend zou worden bij het gewone volk, het Westen de architectuur van morele verhalen zou verliezen die juist een geordend leven verankeren. Als bekend is dat het establishment moraliteit schuwt, waarom zou iemand anders zich dan anders gedragen? Het cynisme zou zich als een olievlek verspreiden. Wat zou een natie dan nog bij elkaar houden?

Welnu, waarschijnlijk alleen totalitarisme.

De postmoderne ‘val’ in het nihilisme is uiteindelijk op zijn onvermijdelijke ‘doodlopende weg’ terechtgekomen (zoals Nietzsche in 1888 al voorspelde). Het paradigma van de ‘Verlichting’ is uiteindelijk veranderd in zijn tegenpool: een wereld zonder waarden, betekenis of doel (behalve hebzuchtige zelfverrijking). Dit betekent ook het einde van het concept van Waarheid dat sinds Plato de kern vormde van de westerse beschaving.

De ineenstorting onderstreept ook het falen van de westerse mechanische rede: “Dit soort a priori, gesloten redeneringen hebben een veel grotere invloed gehad op de westerse cultuur dan we ons kunnen voorstellen … Het leidde tot het opleggen van regels die als onweerlegbaar worden beschouwd, niet omdat ze zijn geopenbaard, maar omdat ze wetenschappelijk zijn bewezen en er dus geen beroep tegen kan worden aangetekend”, merkt Aurelien op.

Deze mechanische manier van denken heeft een grote rol gespeeld in de derde fase van de “Davos-breuk” (na de intellectuele ondergang en het verlies van vertrouwen in het leiderschap). Mechanisch denken, gebaseerd op een deterministisch pseudowetenschappelijk wereldbeeld, leidde tot economische tegenstrijdigheden die westerse economen beletten te zien wat zich onder hun neus afspeelde: een hypergefinancialiseerd economisch systeem dat volledig in dienst stond van de oligarchen en insiders.

Geen enkele mislukking van onze economische modellen, hoe groot ook, “heeft de ijzeren greep van de wiskundige economen op het beleid van regeringen verzwakt. Het probleem was dat de wetenschap, in die binaire oorzaak-en-gevolgmodus, niet kon omgaan met de chaos of de complexiteit van het leven” (Aurelien). Andere theorieën – dan de Newtoniaanse fysica – zoals de kwantum- of chaostheorieën, zijn grotendeels uitgesloten van onze manier van denken.

De betekenis van ‘Davos’ – gevolgd door de onthullingen over Epstein – is dat het Humpty Dumpty-vertrouwen van de muur is gevallen en niet meer kan worden hersteld.

Wat ook duidelijk is, is dat de kringen rond Epstein niet alleen bestonden uit gestoorde individuen; “Wat aan het licht is gekomen, wijst op systematische, georganiseerde, geritualiseerde praktijken”. En dat verandert alles, zoals commentator Lucas Leiroz opmerkt:

“Dit soort netwerken bestaan alleen als ze worden gesteund door diepgaande institutionele bescherming. Er is geen rituele pedofilie, geen mensenhandel op transnationale schaal, geen systematische productie van extreem materiaal – zonder politieke, politiële, gerechtelijke en media-dekking. Dat is de logica van de macht”.

Uit de talloze e-mails komt Epstein naar voren als een pedofiel en volstrekt immoreel persoon, maar ook als een zeer intelligent en serieus geopolitiek speler, wiens politieke inzichten door hooggeplaatste figuren over de hele wereld werden gewaardeerd. Hij was een meesterlijke speler achter de geopolitiek, zoals Michael Wolff beschreef (al in 2018, maar ook in recent vrijgegeven e-mailcorrespondentie) in de oorlog tussen de joodse macht en de niet-joden.

Dit suggereert dat Epstein minder een instrument van de inlichtingendiensten was, maar meer hun ‘gelijkwaardige partner’. Geen wonder dat leiders zijn gezelschap zochten (en ook om grove immorele redenen, dat kunnen we niet negeren). En het is duidelijk dat de Deep State (uniparty) via hem manoeuvreerde. En uiteindelijk wist Epstein te veel.

David Rothkopf, zelf een voormalig politiek adviseur in het Amerikaanse Democratische kamp, speculeert over wat Epstein voor Amerika betekent:

“[Jonge Amerikanen] beseffen dat hun instellingen hen in de steek laten en dat ze zichzelf zullen moeten redden … Je hebt tienduizenden mensen in Minneapolis die zeggen dat het niet meer gaat om constitutionele kwesties, of de rechtsstaat of democratie – wat misschien goed klinkt – maar dat ver afstaat van de gemiddelde persoon aan de gemiddelde keukentafel”.

“Mensen zeggen dat het Hooggerechtshof ons niet zal beschermen; dat het Congres ons niet zal beschermen; dat de president de vijand is; dat hij zijn eigen leger in onze steden inzet. De enigen die ons kunnen beschermen, zijn wijzelf.”

“Het zijn ‘de miljardairs, stommerd’” [een verwijzing naar de oude uitdrukking: ‘Het is de economie, stommerd’] Rothkopf legt uit:

“Wat ik wil zeggen is dat – als je niet beseft dat gelijkheid en straffeloosheid van de elite centrale kwesties zijn voor iedereen, dat mensen denken dat het systeem gemanipuleerd is en niet voor hen werkt … niet meer geloven dat de Amerikaanse droom echt is – en dat de controle over het land is gestolen door een handvol superrijken, die geen belasting betalen en steeds rijker worden – terwijl de rest van ons steeds verder achterop raakt – [dan kun je de wanhoop van vandaag onder de 35-minners niet begrijpen]”.

Rothkopf zegt dat de Davos/Epstein-affaire de breuk tussen het volk en de heersende klasse markeert.

“Westerse samenlevingen staan nu voor een dilemma dat niet kan worden opgelost door verkiezingen, parlementaire commissies of toespraken. Hoe kan men het gezag blijven accepteren van instellingen die dit niveau van gruwel hebben afgeschermd? Hoe kan men respect blijven hebben voor wetten die selectief worden toegepast door mensen die erboven staan?”, zegt Leiroz.

Het verlies van respect raakt echter niet de kern van de impasse. Geen enkele conventionele politieke partij heeft een antwoord op het falen van de ‘keukentafeleconomie’ – het gebrek aan redelijk betaalde banen, toegang tot medische diensten, duur onderwijs en huisvesting.

Geen enkele mainstream partij kan een geloofwaardig antwoord bieden op deze existentiële kwesties, omdat de economie al decennialang precies zo is ‘gemanipuleerd’ – structureel geheroriënteerd naar een op schulden gebaseerde, gefinancialiseerde economie, ten koste van de reële economie.

Daarvoor zou de huidige Anglo-liberale marktstructuur volledig moeten worden ontworteld en vervangen door een andere. Dat zou een decennium van hervormingen vergen – en de oligarchen zouden dat ronduit bestrijden.

Idealiter zouden er nieuwe politieke partijen kunnen ontstaan. In Europa zijn de ‘bruggen’ die ons mogelijk uit onze diepe structurele tegenstellingen zouden kunnen halen, echter opzettelijk vernietigd in naam van het cordon sanitaire, dat bedoeld is om te voorkomen dat er niet-‘centristische’ beleidsideeën ontstaan.

Als protest geen effect heeft op het veranderen van de status quo en verkiezingen een keuze blijven tussen de Tweedle Dee- en Dum-partijen van de bestaande orde, zullen jongeren concluderen dat ‘niemand ons zal komen redden’ – en in hun wanhoop kunnen ze tot de conclusie komen dat de toekomst alleen op straat kan worden bepaald.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Epstein, het verval van het Westen en de morele ineenstorting van de elites

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: