Het hart van de duisternis

Het is niet voor niets dat het grootste deel van de wereld het gedrag van Israël verafschuwt en veroordeelt, of het nu gaat om de eindeloze genocide in Gaza of de eveneens door angst ingegeven deportatie van de Palestijnse bevolking op de Westelijke Jordaanoever. Israël is vastbesloten om de volledige controle over het historische Palestina te krijgen en is bereid om alles te doen wat nodig is om dat te bereiken. Helaas is de Verenigde Staten maar al te vaak een enthousiaste medeplichtige geweest in die pogingen. Daarnaast heeft Israël zijn buren in Libanon en Syrië gebombardeerd en op andere manieren gedood, terwijl het Washington ook heeft overgehaald om mee te doen aan de pogingen om Iran aan te vallen en een regimewisseling in Teheran te bewerkstelligen. Apartheidsstaat Israël, dat zichzelf wettelijk en etnisch tot een Joodse staat heeft uitgeroepen, is van plan dat ook in werkelijkheid te worden door alle niet-Joden uit zijn steeds groter wordende grondgebied te verwijderen, en is bereid alles te doen wat nodig is om dat te bereiken.

Er is iets vreemds aan het identiteitsgevoel van de joodse staat, in die zin dat het het doden van niet-joden met alle mogelijke middelen niet beschouwt als een misdaad, of, meer ter zake, als een zonde, ondanks het verbod dat in zijn eigen Tien Geboden is opgenomen. Israël beschouwt ook geen enkele overeenkomst die het met andere landen sluit als bindend voor zichzelf en zijn leiders, getuige de regelmatige schendingen van de twee staakt-het-vuren-overeenkomsten die Tel Aviv heeft gesloten met betrekking tot Gaza, of zijn gedrag met betrekking tot soortgelijke overeenkomsten met buurlanden Libanon en Syrië. In Libanon en Syrië spuit Israël momenteel “niet-geïdentificeerde”, maar kennelijk giftige chemicaliën op landbouwgrond in de buurt van de grens om de lokale bewoners te verdrijven door hun bestaansmiddelen te vernietigen. Israël doet wat Israël doet en de Verenigde Staten, die garant stonden voor alle staakt-het-vuren en voor het lopende vredesproces, zeggen nooit iets wanneer Israël de overeenkomsten schendt en doorgaat met het doden van meer lokale inwoners, schrijft Philip Giraldi.

De nieuwste truc van Israël is om een Amerikaanse aanval op Iran te bewerkstelligen om het vermogen van dat land om Israël aan te vallen te vernietigen, waardoor de joodse staat automatisch de dominante militaire en politieke macht in de regio wordt. Israël zou Donald Trump enkele weken geleden hebben overtuigd om Iran niet aan te vallen, omdat men vreesde dat Iran, als onderdeel van zijn verdediging, doelen in Israël zou aanvallen die de Amerikaanse inspanningen konden ondersteunen. Met andere woorden, Israël zocht een oplossing voor Iran die het zelf niet in gevaar zou brengen en in plaats daarvan de verantwoordelijkheid bij de Verenigde Staten zou leggen. Men zou kunnen aanvoeren dat dit nauwelijks het gepaste gedrag is voor een land dat herhaaldelijk wordt geprezen als de “beste vriend en naaste bondgenoot” van Washington. Het is allesbehalve dat, terwijl Trump en de politici ofwel te dom of te corrupt zijn om dat te beseffen, ofwel te geïntimideerd door de lobby om te reageren zoals ze zouden moeten doen als de belangen van de VS echt hun prioriteit waren in de relatie met een Iran dat Amerika op geen enkele manier bedreigt.

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu heeft nu opgeroepen tot een ontmoeting met Donald Trump later deze week, wat de negende ontmoeting tussen de twee zou zijn sinds de inauguratie van Trump, veel meer dan met enige andere buitenlandse politicus. Netanyahu heeft gevraagd om een ontmoeting met Trump om de opties voor de lopende indirecte besprekingen met de Iraniërs te bespreken. Het kantoor van Netanyahu heeft een verklaring uitgegeven waarin staat dat “de premier van mening is dat alle onderhandelingen moeten gaan over het beperken van de Iraanse ballistische raketten en het beëindigen van de steun aan de Iraanse as” van Hamas, Hezbollah en de Houthi’s, die Israël als de belangrijkste bedreigingen voor zichzelf beschouwt.

In ieder geval wordt algemeen aangenomen dat Trump zal doen wat Israël wil. Netanyahu zal ook streven naar een actieplan waarbij de VS Iran zullen aanvallen en een regimewisseling teweegbrengen, terwijl ze tegelijkertijd de offensieve capaciteiten van het land neutraliseren. Israël zal zich ondertussen buiten het conflict houden om schade door het Iraanse arsenaal te voorkomen. Netjes, en eventuele Amerikaanse slachtoffers als gevolg van die formule, hoogstwaarschijnlijk op Amerikaanse bases in de Perzische Golf, zullen gewoon de prijs zijn die moet worden betaald voor het zakendoen met Netanyahu, die met een glimlach uit zijn ontmoetingen met Trump zal komen.

Netanyahu glimlacht omdat hij altijd wint in zijn omgang met Amerikaanse presidenten, terwijl hij tegelijkertijd de Verenigde Staten behandelt als een stuk vuile was dat gemakkelijk kan worden weggegooid of genegeerd wanneer het niet nuttig is als bron van geld, wapens en bescherming. Let op de minachting voor de schade die aan de Verenigde Staten is toegebracht door de Jeffrey Epstein-samenzwering, die zonder twijfel een grote chantageoperatie was tot op het niveau van het Amerikaanse presidentschap, uitgevoerd door de Mossad om het beleid ten aanzien van de joodse staat gunstig te beïnvloeden. Zelfs nu er veel belastende documenten zijn onthuld, is er totale weerstand van de kant van het Trump-regime en de oppositionele Democraten om eerlijk bloot te leggen wat onze “goede vrienden” in Israël hebben gedaan.

Maar ik heb Israël beschreven als uniek kwaadaardig en daar is voldoende bewijs voor, afgezien van de manier waarop het de Verenigde Staten van Amerika behandelt als een soort vazalstaat die een bron van geld en politieke en militaire steun is. Zoals hierboven opgemerkt, heeft Israël zich nooit gehouden aan enige overeenkomst die het met andere landen heeft gesloten. Tijdens het huidige staakt-het-vuren heeft het de invoer van voedsel en medicijnen geblokkeerd, terwijl het ook doorgaat met het bombarderen en beschieten van Gazanen, waarbij bijna 600 mensen zijn omgekomen, onder wie veel kinderen. Ondertussen heeft het zijn leger niet uit Gaza teruggetrokken, maar juist zijn greep op de Strook versterkt door bijna 60% van het totale gebied te bezetten als een “gele” veiligheidszone, waarbij het de rest vermoedelijk heeft gereserveerd voor het Trump Gaza Resort of voor Israëlische kolonisten die in toenemende mate in het gebied verschijnen en zelfs nieuwe nederzettingen stichten.

Als gebaar om aan te geven dat het zich enigszins aan het staakt-het-vuren houdt, stemde Israël vorige week in met een gedeeltelijke opening van de Rafah-grensovergang van Gaza naar Egypte, die het controleert, en de eersten die zouden passeren waren de Gazanen met verwondingen die geavanceerde medische behandeling nodig hadden. Ongeveer 22.000 Gazanen waren geregistreerd of stonden in de rij om te passeren en een lange rij ambulances stond aan de Egyptische kant klaar om te helpen. Israël sloot vervolgens de grensovergang ondanks zijn toezegging om deze te openen en liet naar verluidt slechts 150 gewonde Gazanen door, terwijl 50 Gazanen die zich al in Egypte bevonden, van de andere kant naar huis mochten terugkeren.

Een ander verhaal dat de ronde doet, is dat het Israëlische leger nu heeft toegegeven dat zijn jarenlange offensief in Gaza ongeveer 70.000 Gazanen het leven heeft gekost, een aantal dat in sommige kringen wordt geprezen omdat het als een eerlijke, maar helaas brute schatting wordt beschouwd. Sommigen geloven echter dat het de bedoeling is om een lager aantal te noemen, zodat het werkelijke aantal nooit bekend zal worden. Het aantal van 70.000 is veel hoger dan wat tot nu toe in de door de zionisten gecontroleerde westerse media is verschenen, maar het ligt ver onder andere schattingen van betrouwbare bronnen, zoals het Britse medische tijdschrift The Lancet, dat het aantal doden op 186.000 schat, waarbij de meeste lichamen nog steeds onder het puin begraven liggen. Andere conservatieve schattingen gaan ervan uit dat maar liefst 12% van de oorspronkelijke 2 miljoen inwoners van Gaza is omgekomen, wat neerkomt op bijna 240.000 mensen.

Daarmee heb ik mijn punt gemaakt. Dit zijn niet het soort dingen waar landen met enig gevoel voor moraliteit of respectabiliteit achter staan. En helaas is Israël in staat om Donald Trump en het Amerikaanse Congres mee te slepen, en zelfs Washington het echte vuile werk te laten doen als het gaat om de confrontatie met landen als Iran. Maar er zijn tekenen dat het Amerikaanse publiek genoeg heeft van deze hele poppenkast en de rol van Israël daarin. De lakmoesproef zal komen met de aanpak van de situatie met Iran en we zullen zien wat er daar de komende week of twee gaat gebeuren.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Het voor de hand liggende is nu officieel – Israël pleegt genocide

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: