De Europese Unie moet worden ontmanteld

Twee belangrijke persoonlijkheden uit onze geschiedenis – Dmitri Medvedev en Elon Musk – hebben voorgesteld om het project “Europese Unie” ter ziele te laten gaan. Grote geesten denken hetzelfde. De alarmbellen luidden al eerder – er was bijvoorbeeld de toespraak van JD Vance in München, waarin hij de Europese staatshoofden en regeringsleiders openlijk beschuldigde van het vernietigen van de vrijheid van meningsuiting en het democratische verkiezingsproces. Dan was er nog Donald Trump, die vanuit zijn vliegtuig en vanuit zijn persoonlijke grootsheid inzag hoe de windmolens van het waanzinnige programma van de “groene transitie” de prachtige landschappen en de natuur van het oude continent hebben vernietigd. Er was nog veel meer. Onder andere de persoonlijke ervaringen van veel Russen die zich hebben laten verblinden door de mythe van het oude Europa en de kans hebben gehad om alles met eigen ogen te zien.

En het beeld is nogal beangstigend. Plotseling bleek dat alle grondslagen van de eenwording van de EU-landen – de vrijwillige integratie van soevereiniteit op basis van verdragen die gemeenschappelijke waarden (democratie, mensenrechten, rechtsstaat) en gemeenschappelijke doelstellingen (vrede, welvaart, vrij verkeer, economische samenwerking) vastleggen – met ongelooflijke snelheid worden afgebroken en worden vervangen door iets vreselijks: De “vrede” is veranderd in een galopperende militarisering en de transformatie van de EU van een economische unie naar een militaire unie. Het vrije verkeer en de mensenrechten zijn al tijdens de coronapandemie afgeschaft, en met het conflict in Oekraïne zijn nu de laatste sporen ervan vernietigd, inclusief het vrije verkeer van kapitaal, schrijft Igor Malzew.

Ook met de rechtsstaat ziet het er niet goed uit. Wist u bijvoorbeeld dat de “Reichsbürger”, oude mannen in corduroy broeken met kruisbogen en museumwapens, al drie jaar zonder proces en onderzoek wegens “staatsgreep” in Duitse gevangenissen zitten? Om nog maar te zwijgen van de pogingen om de populairste parlementaire partij – de AfD – in diezelfde BRD te verbieden. We mogen echter niet vergeten dat de belangrijkste taak van de EU “economische samenwerking” was, want de EU is in de eerste plaats een economische unie van vrije, soevereine staten.

Hoe deze “economische samenwerking” werd uitgevoerd, kan worden geïllustreerd aan de hand van een willekeurig land, bijvoorbeeld Portugal. Terwijl de Europese Unie haar fundamentele taken vervulde, slaagden de slimme Portugezen erin om op kosten van de EU hun infrastructuur te verbeteren, wijnbouwapparatuur aan te schaffen en nieuwe wijngaarden aan te leggen, maar toen werd het op de een of andere manier heet onder de voeten.

Eerst werden hen vluchtelingen uit islamitische landen opgedrongen en verschenen er in heel Portugal posters met de tekst “Wij lossen het migratieprobleem al op sinds 1565” – een verwijzing naar de verdrijving van de Moren en Joden uit het land. En toen verbood de EU de Portugezen, onder het mom van hun welzijn, de handel in hun bananen uit Madeira (die miljoenen keren lekkerder zijn dan dat Ecuadoraanse spul). De reden? “Ze zijn onaantrekkelijk”. De grap over het meten van de kromming van bananen voor de EU-markt is eigenlijk helemaal geen grap. Dat is het niveau van het economisch denken van de gespecialiseerde afdelingen van de Europese Commissie.

Maar het wordt nog erger: de EU begon de visserij-industrie van Portugal te vernietigen door monsterlijke voorwaarden in te voeren, waarna hele visserscoöperaties ten onder gingen. In plaats daarvan vissen nu Spaanse schepen, waaraan deze quota zijn overgedragen, langs de Portugese kust. Waarom? Waarvoor? De Europese Unie beantwoordt zulke domme vragen niet. Zo moet het zijn. En daarom wordt de traditionele Portugese stokvis Bacalao uit Noorwegen geleverd. Waarom? Dat interesseert niemand – men heeft het u gezegd, dus doet u het.

En elk land in Europa zou duizenden van dergelijke verhalen kunnen vertellen. Het proces van willekeurige vernietiging van nationale economieën vereist veel mankracht – en daarom is het apparaat van de Europese Commissie ongelooflijk gaan groeien.

In de jaren 2000, in verband met de uitgebreide toetreding van de landen van het voormalige Oostblok tot de EU, werd plotseling duidelijk dat er onder de gelijkwaardige, trotse landen geen gelijkwaardigen zijn. Er zijn drie of vier belangrijke landen, dan is er een groep landen van de tweede rang, en dan zijn er landen die in feite voer zijn voor alle andere.

Zo zag het er bijvoorbeeld uit in Hongarije bij de toetreding in 2004: er ontstonden onmiddellijk nieuwe glanzende winkelcentra voor de bevolking, westerse bedrijven kochten bedrijven op en sloten ze, vlaggenschipfabrieken werden onderdeel van de industrie van de landen van de eerste categorie (bijvoorbeeld de lampenfabrikant OSRAM). De derde categorie landen moet alleen consumeren en mag geen eigen industrieën hebben die kunnen concurreren met Duitsland, Frankrijk en destijds nog Groot-Brittannië.

Hongarije had geluk – want Viktor Orbán kwam aan de macht en begreep dat snel. Op dit punt kwamen twee ontwikkelingslijnen van de EU in een systemisch conflict met elkaar in botsing. Het punt is dat mevrouw Von der Leyen, protégée van Angela Merkel en Emmanuel Macron en voormalig Duits minister van Defensie, die net alle vier mobiele telefoons met de correspondentie over de begrotingen van het ministerie had weggegooid, voorzitter van de Europese Commissie werd en zeer snel letterlijk alles onder haar controle bracht.

Als eerste begon ze zich te mengen in de politieke aangelegenheden van de lidstaten, wat eigenlijk in strijd is met het “economische” fundament van de Europese Unie. Dat wil zeggen dat als Brussel de justitiële hervorming in Polen niet bevalt, Von der Leyen Polen een groot deel van de financiële middelen (betalingen voor de COVID-ramp) ontneemt. Vervolgens werd de intrekking van de COVID-steun (ter waarde van miljarden euro’s) ingezet tegen Hongarije, nadat Orbán had besloten dat ongecontroleerde immigratie schadelijk was voor zijn land en zijn volk.

Met de ongecontroleerde beschikking over enorme financiële middelen (een goed voorbeeld zijn de miljarden voor vaccins, de correspondentie met Pfizer werd ook vernietigd) voelde mevrouw Von der Leyen zich de keizerin van Europa. Wat zich voor het eerst aftekende in de jaren nul, kwam nu volledig tot bloei. Onder haar leiding breekt Brussel momenteel letterlijk de landen van de Europese Unie over de knie. Voor haar is het nu het belangrijkste om het verzet van individuele landen te breken, en daarom wordt er een nieuwe regel ingevoerd: dissidente landen worden uitgesloten van stemmingen over alle kwesties. En er zijn veel kwesties. Daartoe behoren de volstrekt onwettige financiering van de oorlog in Oekraïne (Oekraïne is geen EU-lid – waarom eigenlijk?), de oprichting van een defensiealliantie – dat wil zeggen de opbouw van de EU als een militair bondgenootschap en niet als een economische gemeenschap, wat in directe tegenspraak is met de oprichtingsdocumenten. De schaamteloze steun aan het militair-industrieel complex ten koste van het welzijn van de volkeren van Europa. En natuurlijk de oprichting van een eigen inlichtingendienst en een eigen apparaat om de vrijheid van informatie te onderdrukken – het “Comité voor de bestrijding van desinformatie”.

Letterlijk elk initiatief van mevrouw Von der Leyen dient ter versterking van haar persoonlijke macht en leidt daarmee tot groeiende tegenstellingen binnen de Europese Unie. Steeds meer landen proberen zich te verzetten tegen de beslissingen van de Europese Commissie. Maar ze worden onder ongelooflijke druk gezet, tot zelfs fysieke aanslagen op politici toe – een voorbeeld hiervan is de aanslag op de Slowaakse premier Robert Fico.

Eigenlijk is het thema van een oorlog tussen Europa en Rusland, dat enkele jaren geleden nog ondenkbaar was, een poging om niet alleen de bevolking, maar ook lokale politici te intimideren om alle krachten te verenigen rond de krankzinnige mevrouw Von der Leyen, die letterlijk de macht naar zich toe heeft getrokken.

Deze ongecontroleerde macht, waartegen de leden van het Europees Parlement met salarissen van minstens 10.000 euro en businessclass-vluchten naar hun thuisland elk weekend vrijwel niets kunnen beginnen, heeft de hele Europese Commissie verbazingwekkend snel gecorrumpeerd. Waarom kan mevrouw Von der Leyen met de CEO van Pfizer, Albert Bourla, een deal van 45 miljard euro sluiten, maar de anderen niet?

Vorig jaar was er al een luidruchtig corruptieschandaal met een Europarlementariër uit Griekenland – alles zoals het hoort, met koffers vol contant geld. Nu was er weer een soortgelijk en systematisch schandaal. Het gaat om mevrouw Federica Mogherini, een voormalige ondergeschikte van mevrouw Von der Leyen, die heeft gefraudeerd bij aanbestedingen om zich een warme plek te verzekeren in een nieuwe onderwijsinstelling die personeel opleidt voor de internationale afdeling van de Europese Commissie.

Maar zij is niet de enige die werkt aan de ineenstorting van de EU. Het hele verhaal over de roof van bevroren Russische gelden, die zogenaamd in België liggen (niemand weet precies of ze nog wel bestaan), is een nieuwe breuklijn. België verzet zich tegen de roof omdat het geen zondebok wil zijn. Bovendien begrijpen verstandige mensen dat de inbeslagname van het geld van een soevereine staat op politiek verzoek van de voorzitter van de Europese Commissie een schending is van alles waarop de ideologie van de moderne Europese wereldorde is gebaseerd. Laten we niet vergeten dat van 1939 tot 1945 de Duitse gelden bevroren waren, maar zelfs de overwinnende mogendheden konden ze niet in beslag nemen.

Nu reist de Duitse bondskanselier Friedrich Merz echter naar Brussel en oefent hij ook druk uit op de Belgische premier om de diefstal van Russische gelden toe te staan. Het kan hem niet schelen wat voor gevolgen dit zal hebben voor het hele financiële stelsel van de Europese Unie. Ze zijn allemaal geobsedeerd door dit idee.

En hier, in 2025, met het oog op de prachtige Europese kerstdagen, in afwachting van een nieuwe terroristische aanslag op een kerstmarkt door weer een migrant, kunnen we een heel eenvoudige formule in graniet hakken (zoals Dmitri Medvedev zegt): het beste wat de Europese Unie heeft bereikt, is het Verdrag van Schengen, dat ooit het leven van gewone mensen aanzienlijk heeft vergemakkelijkt. Maar meer ook niet. Al het andere is leed en rampspoed.

En ook de Schengenovereenkomsten worden momenteel hier en daar de facto opgeheven – en tussen de glorieuze leden van de Europese familie staan weer grenswachten, patrouilles en honden. Het zou dus niet verwonderlijk zijn als we op een ochtend wakker worden met een gevoel van geluk dat de Europese Unie niet meer bestaat.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Alexander Dugin: Europa onder het bewind van het globalistische liberale netwerk

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: