De EU neemt de oorlog in Oekraïne over (en staat nu alleen tegenover Rusland)

Trump heeft aangekondigd dat de EU-lidstaten de kosten van de oorlog in Oekraïne zullen dragen en de wapens daarvoor in de VS zullen kopen. Daarmee hebben de VS hun doel bereikt, dat al onder Biden was geformuleerd. De EU draagt nu alle kosten en risico’s van de oorlog tegen Rusland, terwijl de VS er geld aan verdient.

De facto heeft de Amerikaanse president Trump maandag tijdens een ontmoeting met NAVO-secretaris-generaal Rutte aangekondigd dat de VS zich terugtrekken uit het Oekraïne-avontuur. De VS zijn weliswaar weer bereid om wapens aan Oekraïne te leveren, maar de NAVO-landen moeten daarvoor “100 procent” betalen, zoals Trump het formuleerde. De VS verkopen wapens aan de Europeanen, die deze vervolgens naar Oekraïne kunnen sturen. De kosten van het Oekraïne-avontuur komen daarmee vanaf nu voor 100 procent voor rekening van de Europeanen, terwijl de VS miljarden verdienen aan de wapenbestellingen van de Europeanen, schrijft Thomas Röper.

Bovendien hebben de VS tijdens de NAVO-top duidelijk tegen de Europeanen gezegd dat een militaire inzet van Europeanen in Oekraïne, dat wil zeggen het sturen van Europese troepen naar Oekraïne in het kader van de “coalitie van bereidwilligen,” niet onder de bescherming van artikel 5 van het NAVO-verdrag zou vallen. De VS hebben de Europeanen daarmee niet alleen de door hen gevraagde veiligheidsgaranties voor een mogelijk conflict met Rusland geweigerd, maar hen zelfs de facto de bescherming van de NAVO ontzegd als zij in het kader van hun engagement in Oekraïne in conflict zouden komen met Rusland.

De VS hebben zich daarmee teruggetrokken uit het Oekraïne-avontuur en alle kosten en risico’s bij de Europeanen neergelegd.

Het verbaast me steeds weer hoe voorspelbaar politiek meestal is, want dit was al minstens een jaar te voorzien.

Het lang voorbereide plan

Dat de VS zich uit de oorlog in Oekraïne zouden terugtrekken en het conflict met alle kosten en risico’s aan de Europeanen zouden overlaten, was uiterlijk medio 2024 te voorzien, omdat men in de VS geen vrede met Rusland wilde en wil, omdat het doel van de VS nog steeds is om Rusland als geopolitieke concurrent en als bondgenoot van China, de belangrijkste geopolitieke tegenstander van de VS, uit het spel te halen.

Vaste lezers van Anti-Spiegel herinneren zich dat ik in 2023 uitgebreid heb bericht over een RAND-document en de uitvoering daarvan, waarin de machtige Amerikaanse denktank in januari 2023 een einde aan de oorlog in Oekraïne eiste, omdat de VS daar niets mee te winnen had. Het idee om de Russische economie met sancties te vernietigen, het land internationaal te isoleren en militair te verslaan in Oekraïne was mislukt, waardoor RAND opriep om de oorlog te beëindigen omdat deze ruïneus duur was en de VS geen van haar doelen kon bereiken.

Het RAND-document was, zoals gebruikelijk in de VS, in wezen een pure kosten-batenanalyse, waaruit bleek dat de oorlog in Oekraïne peperd duur was, maar niet kon leiden tot het bereiken van de doelstellingen van de VS. Maar geld over de balk smijten zonder daar iets voor terug te krijgen, is de VS vreemd, dus zocht RAND naar manieren om de oorlog te beëindigen zonder gezichtsverlies voor de VS.

In de loop van 2023 werd het voor het Westen echter volstrekt onmogelijk om in Oekraïne vrede met Rusland te bereiken, omdat de volledige militaire steun van het Westen voor het Oekraïense zomeroffensief en de agressieve, anti-Russische retoriek van westerse politici in 2023 ertoe leidden dat een terugtrekking van het Westen uit de oorlog in Oekraïne zou hebben betekend dat het Westen zijn nederlaag tegen Rusland had moeten toegeven, wat rampzalige gevolgen zou hebben gehad voor de hegemonie van het Westen in de wereld.

Het oorspronkelijke idee van RAND om een staakt-het-vuren in Oekraïne te bereiken, was daarmee van de baan en in de VS moest naar een andere manier worden gezocht om zonder gezichtsverlies uit het Oekraïense avontuur te komen.

In 2024 werd de oplossing gevonden. De VS wilden de oorlog in Oekraïne op de schouders van de Europeanen leggen, die de kosten moesten dragen, de wapens in de VS moesten kopen en ook alleen de risico’s van een confrontatie met Rusland moesten dragen, zo luidde het plan in Washington, waarop ik uiterlijk in de tweede helft van 2024 herhaaldelijk heb gewezen.

De uitvoering was echter moeilijk, omdat de Europeanen noch financieel, noch militair in staat waren om de tot dan toe door de VS geleverde steun aan Oekraïne op korte termijn over te nemen.

Dat moest dus veranderen.

De trouwe helpers van de VS in Europa

Hoe mooi is het voor de VS dat ze in Europa zulke trouwe mensen hebben als Ursula von der Leyen, Boris Pistorius of ook Friedrich Merz, want zij (en vele andere Amerikaanse lakeien in de EU) zijn vanaf de tweede helft van 2024 begonnen met het eisen van een onmiddellijke en massale verhoging van de defensie-uitgaven. En om het mogelijke verzet binnen de EU zelf zoveel mogelijk onder controle te houden, heeft Von der Leyen eind 2024 in haar nieuwe Europese Commissie de functie van EU-commissaris voor defensie in het leven geroepen, die de nodige bevoegdheden van de EU-lidstaten naar Brussel moet overhevelen.

Nauwelijks had de CDU van Friedrich Merz de Bondsdagverkiezingen gewonnen, of alle verkiezingsbeloften dat Merz de staatsschuld onder controle zou krijgen, waren alweer vergeten en Merz kondigde aan dat hij de schuldrem in de Duitse grondwet wilde “hervormen” om nieuwe schulden ter hoogte van een biljoen euro voor militaire doeleinden mogelijk te maken. Merz moest dit vervolgens in allerijl door de “oude” Bondsdag loodsen, omdat er in de nieuw gekozen Bondsdag geen meerderheid meer voor zou zijn geweest.

Om het verzet in Duitsland tegen deze openlijke woordbreuk zo klein mogelijk te houden, werd de Duitsers door de politiek en de media verteld dat een deel van het geld (500 miljard euro) zou worden gestoken in de sanering van de vervallen Duitse infrastructuur. In de Duitse media werd in alle ernst gefantaseerd over scholen, onderwijs enzovoort, wat zogenaamd met het geld zou worden gefinancierd, terwijl het duidelijk was dat het alleen om oorlogsinfrastructuur zou gaan, dus wegen, bruggen en spoorwegen die nodig zijn voor het transport van wapens en troepen naar het komende oostfront.

Trump eiste na zijn aantreden onmiddellijk dat de NAVO-landen zich zouden verplichten 5 procent van het bbp aan militaire doeleinden te besteden – en daar was in de EU geen verzet tegen, zodat het besluit slechts enkele maanden later, tijdens de NAVO-top eind juni, werd genomen.

Het NAVO-besluit laat zien hoe gepland dit alles was, want de NAVO eist 3,5 procent van het bbp voor defensie en 1,5 procent voor oorlogsinfrastructuur. Dat is precies wat Merz erdoor heeft gedrukt bij de opschorting van de schuldrem in Duitsland. Was dat toeval, of wist hij al in maart, dus meer dan drie maanden voor de NAVO-top, wat er eind juni zou worden besloten?

Missie volbracht

Het resultaat van de beslissingen in Europa is dat de EU nu het geld heeft om het aandeel van de VS in de steun aan Oekraïne over te nemen. Het is weliswaar alleen in de vorm van leningen, die de EU en haar lidstaten waarschijnlijk voornamelijk bij Amerikaanse banken zullen aangaan, maar ze heeft nu het benodigde geld.

Daarvoor zorgen het besluit van Merz dat Duitsland een biljoen euro aan nieuwe leningen kan aangaan, en daarvoor zorgt de Europese Commissie, die zojuist heeft besloten nog eens 100 miljard euro voor Oekraïne beschikbaar te stellen. Het geld is dus nu beschikbaar.

En toevallig bepaalt het door Trump afgedwongen besluit van de NAVO dat wapenhulp aan Oekraïne kan worden meegeteld voor de vereiste 3,5 procent van het bbp voor defensie. Daarmee is de weg vrij voor de EU-lidstaten om het aandeel van de VS in de steun aan Oekraïne over te nemen.

En dat is precies wat Trump nu heeft aangekondigd: de NAVO blijft Oekraïne steunen en zal de daarvoor benodigde wapens in de VS kopen.

Daarmee is gerealiseerd wat RAND sinds begin 2023 heeft geëist, namelijk dat de VS zich terugtrekt uit het conflict in Oekraïne. Uiteindelijk is dit anders uitgevoerd dan aanvankelijk geëist, want er is geen staakt-het-vuren gekomen, maar de kern eis is wel vervuld: de VS betaalt niets meer voor de oorlog tegen Rusland – integendeel, vanaf nu verdient het er honderden miljarden aan.

Geen vrede in zicht

Het is dus duidelijk dat er geen vrede op korte termijn te verwachten valt, want dat is niet langer in het belang van Trump. Trump ziet het als zijn taak om de Amerikaanse wapenindustrie aan opdrachten te helpen – en de oorlog van de Europeanen tegen Rusland is een garantie dat de orderportefeuilles van de Amerikaanse wapenindustrie binnenkort zullen overlopen.

Of de Europeanen uiteindelijk in een hete oorlog met Rusland terechtkomen omdat Oekraïne is leeggebloed en geen mensen meer heeft die de wapens kunnen opnemen, kan Trump waarschijnlijk niets schelen. Voor Amerikanen is Europa ver weg. Of de oorlog om Rusland te verzwakken “slechts” tot de laatste Oekraïner wordt gevoerd, of zelfs tot de laatste Pool, Duitser, enzovoort, maakt voor de Amerikaanse regering geen verschil.

Voor hen is het alleen belangrijk dat de VS niet in een oorlog met Rusland wordt meegezogen. En dat heeft Trump bereikt.

Nu kan de oorlog vanuit het oogpunt van de VS nog lang doorgaan, want elke extra dag oorlog betekent miljoenenwinsten voor de Amerikaanse industrie.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Who’s your daddy? NAVO-elites prostitueren de Europese economie voor het Amerikaanse militaire apparaat

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: