De denkbeeldige vredespresident

Een van de meest voorkomende beweringen over de Trump-regering is dat “hij geen nieuwe oorlogen is begonnen”.

Dit is aantoonbaar ONWAAR, schrijft William Schryver.

Tijdens zijn eerste ambtstermijn werd Trump de ultieme oorzaak van alle huidige conflicten met Rusland, China, Iran en Venezuela.

Hij heeft niet alleen de koers van deze conflicten, zoals die door eerdere Amerikaanse regeringen was uitgezet, voortgezet, maar hij heeft ook de inzet drastisch verhoogd en het tempo van de opmars naar oorlog versneld.

Oekraïne

In Oekraïne werden tussen 2017 en 2021 de reeds begonnen voorbereidingen voor #TheMotherOfAllProxyArmies uitgebreid en versneld tot een ongekend niveau.

In het oosten van Oekraïne werden bijna twee dozijn geheime Amerikaanse inlichtingenbases opgezet. Grote aantallen Oekraïense militairen werden afgewisseld in trainingsprogramma’s van de VS/NAVO. Oekraïense officieren werden geïnstrueerd in het gebruik van communicatie- en inlichtingen-/surveillance-/verkenningsgegevens (ISR) van de VS/NAVO. Er werd een commandostructuur opgezet van Kiev naar het hoofdkwartier van de VS/NAVO op de luchtmachtbasis Ramstein in Duitsland. Zware Amerikaanse wapens werden vooraf in Polen gestationeerd en er werden voorlopige afspraken gemaakt met voormalige landen van het Warschaupact (waarvan vele nu lid zijn van de NAVO) om Oekraïne te voorzien van oude Sovjetartillerie, pantservoertuigen, munitie en gevechtsvliegtuigen.

Oekraïense troepen werden getraind in het gebruik van Javelin antitankraketten, M-777 155 mm houwitsers en HIMARS raketwerpers.

Sommige van de oude Sovjetvliegtuigtypes van de Oekraïense luchtmacht werden aangepast om Amerikaanse/NAVO-raketten te kunnen vervoeren en lanceren.

Het enorme fortificatiecomplex in de Donbass-regio werd uitgebreid en versterkt.

Enkele duizenden Amerikaanse/NAVO-“contractanten” werden geïntegreerd in het Oekraïense leger, waarbij de voorkeur werd gegeven aan de hard-core neonazibrigades, die werden beschouwd als de “elite”-eenheden van de AFU.

De strategische focus tijdens de Trump-regering was om de voorbereiding van het Oekraïense leger te voltooien om de pro-Russische separatisten in de Donbass aan te vallen en te verpletteren, en vervolgens de Krim te heroveren, die de Russen hadden ingenomen in de nasleep van de door de Amerikanen geleide staatsgreep in Kiev in 2014 – en die formeel weer werd opgenomen in de Russische Federatie als gevolg van een overweldigende uitslag van een volksreferendum.

Trump heeft zelfs opgeschept over het feit dat hij degene was die de Oekraïners in veel grotere mate begon te bewapenen dan Obama ooit had gedaan.

Hier is de volledige videoclip waaruit het bovenstaande citaat is afkomstig:

Dit is het onweerlegbare feit: de Trump-regering heeft de oorlog versneld en onvermijdelijk gemaakt, waarvan de laatste lont begin februari 2022 werd aangestoken toen de Oekraïners een grootschalige artillerie-escalatie begonnen tegen wat zij beweerden dat de posities van de Donbass-militie waren, maar die niet te onderscheiden waren van willekeurige burgerdoelen.

Al deze factoren samen dwongen de Russen om resoluut (en eerder dan ze wilden) op te treden om hun strategische diepte in de regio uit te breiden.

Iedereen die beweert dat Trump geen schuld heeft aan de oorlog in Oekraïne, is ofwel onwetend van de overvloedige objectieve feiten, ofwel ontkent deze.

Verschillende prominente geopolitieke stemmen sloegen al alarm over oorlog in Oekraïne nog voordat Victoria Nuland, John McCain, Lindsey Graham en anderen in 2014 in goose-step door de straten van het veroverde Kiev marcheerden.

En tijdens de burgeroorlog die daarop volgde, totdat de Russen eind februari 2022 tussenbeide kwamen, waren Amerikaanse en NAVO-inlichtingendiensten en speciale eenheden actief in Oekraïne, ter ondersteuning van de militaire acties van de regering in Kiev in de Donbass.

De crisis werd steeds nijpender in de loop van de eerste regering-Trump, zelfs toen de tweeledige doelstelling om de Donbass te onderwerpen en de Krim te heroveren steeds duidelijker werd.

Zoals ik in april 2021 op Twitter heb gepost:

Feit is dat grote geostrategische oorlogen tussen natiestaten altijd tientallen jaren in de maak zijn. Dat was ook het geval bij de oorlog in Oekraïne.

Maar het onvermijdelijke verloop van de oorlog werd al tijdens Donald Trumps EERSTE rodeo in het Witte Huis in steen gebeiteld. Trump is meer verantwoordelijk voor de oorlog in Oekraïne dan Joe Biden’s Autopen. Trump kon in zijn eerste ambtstermijn tenminste nog aanspraak maken op een bescheiden mate van overtuigingskracht.

De verschijning van Joe Biden, versuft en verward, keek gewoon verbijsterd toe terwijl langverwachte gebeurtenissen voor zijn lege ogen voorbij flitsten.

China

Een van de eerste maatregelen van Trump na zijn inauguratie in 2017 was de aankondiging van de verkoop aan Taiwan van Harpoon-antischipraketten, SM-2- en SM-3-raketten voor luchtverdediging, MK-48-torpedo’s en geavanceerde radarsystemen.

In 2019 kondigde Trump met veel tamtam de verkoop aan Taiwan aan van 66 F-16V-gevechtsvliegtuigen.

In 2020 kondigde Trump de verkoop aan van nog meer Harpoon ASM’s, HIMARS-systemen en MQ-9B-drones.

Trump stuurde tijdens zijn eerste ambtstermijn ook in totaal ongeveer 300 speciale eenheden van het Amerikaanse leger en de marine naar Taiwan. Sinds het begin van Trumps tweede ambtstermijn is dat aantal gestegen tot meer dan 500, waaronder aanzienlijke contingenten op Penghu en Kinmen Island, dat slechts zes mijl van de Chinese kust ligt.

De eilanden Kinmen en Penghu in de Straat van Taiwan

Deze permanente stationering van een volledig bataljon Amerikaanse troepen in Taiwan was ongekend vóór Trumps eerste ambtstermijn. Het is dan ook begrijpelijk dat China dit als een ongekende provocatie beschouwt. Als gevolg daarvan zijn de Chinese voorbereidingen voor een mogelijke oorlog in en rond zijn eigen wateren sterk versneld.

En in wat misschien wel zijn meest strategisch onverstandige zet ooit is, begon de Trump-regering de handels- en retorische oorlog met China, die tot op de dag van vandaag voortduurt.

Er gaan nu zelfs geruchten dat het Amerikaanse Ministerie van Oorlog een zeeblokkade voorbereidt van de energie-import naar China – een daad van pure waanzin.

Iran

Trump begon, in samenwerking met de Israëli’s, de grote oorlog met Iran die tot op de dag van vandaag voortduurt – zij het momenteel in een van de typische pauzes.

In wat ik beschouw als de meest brutale oorlogsdaad van zijn eerste regering, gaf Trump op 3 januari 2020 opdracht tot de moord op de Iraanse generaal Qasem Soleimani op de luchthaven van Bagdad.

Soleimani was op diplomatieke missie in Bagdad op uitnodiging van de Iraakse premier Adil Abdul-Mahdi, die optrad als tussenpersoon tussen de Saoedi’s en de Iraniërs, die werkten aan het de-escaleren van drone- en raketaanvallen door Iraakse milities op Amerikaanse bases in Irak en de Groene Zone in Bagdad.

Soleimani was op reis om het officiële antwoord van Iran op een Saoedi-Arabisch bemiddelingsvoorstel te overhandigen.

Op 31 december 2019 belde president Trump persoonlijk met de Iraakse premier Abdul-Mahdi, ogenschijnlijk ter ondersteuning van deze Saoedi-Iraanse pogingen om de situatie in Irak te de-escaleren. De Iraakse leider belde vervolgens Soleimani om een ontmoeting te regelen in de Groene Zone in Bagdad, gepland voor de ochtend van 3 januari 2020.

Soleimani en zijn kleine gevolg reisden openlijk met een commerciële vlucht en werden op de luchthaven opgewacht door de Iraakse militieleider Abu Mahdi al-Muhandis en enkele andere Irakezen. Terwijl Soleimani, al-Muhandis en acht anderen in twee voertuigen van de luchthaven naar de Groene Zone reisden, vuurde een Amerikaanse MQ-9 Reaper-drone Hellfire-raketten af en blies hen allemaal aan stukken.

President Trump gaf rechtstreeks opdracht tot de aanval en pochte daarna in het openbaar over zijn verraad.

Soleimani werd in Iran beschouwd als een nationale held en was op dat moment misschien wel de op één na machtigste en invloedrijkste politieke figuur in Iran, na ayatollah Khamenei.

De Iraniërs waren terecht woedend.

Op 8 januari 2020 lanceerde Iran een ballistische raketaanval op de Amerikaanse luchtmachtbasis Ayn al-Asad in Irak. Ongeveer 15 Iraanse ballistische raketten richtten zich met verbluffende nauwkeurigheid op de basis, hoewel het duidelijk was dat de aanval vooral demonstratief van aard was en de Iraniërs bewust vermeden Amerikaanse troepen te doden.

Toch verbaasde de kracht van de aanval zowel de Amerikanen als de Israëli’s, en leidde deze tot een afname van zowel Amerikaanse als Israëlische aanvallen op Iraanse doelen tot 1 april 2024, toen de Israëli’s zeven officieren van de Iraanse Revolutionaire Garde doodden bij een raketaanval op de Iraanse ambassade in Damascus.

Twee weken later (13-14 april 2024) lanceerden de Iraniërs een massale en ongekende raketaanval op Israël. Dit leidde vervolgens rechtstreeks tot een reeks uitwisselingen tussen Israël en Iran in de daaropvolgende maanden, met als hoogtepunt de zogenaamde 12-daagse oorlog tussen de VS/Israël en Iran van 13 tot 24 juni 2025.

Het moet natuurlijk duidelijk zijn dat deze oorlog tussen de VS/Israël en Iran nog NIET voorbij is. Er is slechts sprake van een korte onderbreking en er zijn de afgelopen dagen aanwijzingen dat Israël nieuwe aanvallen op Iran plant.

Maar vergis u niet, de aanleiding voor deze sterk geëscaleerde oorlog met Iran was de verraderlijke moord op Qasem Soleimani door Trump op 3 januari 2020.

Venezuela

Trump begon uiterlijk in juli 2017 publiekelijk zijn wens uit te spreken om oorlog te voeren tegen Venezuela en zich de olie van dat land toe te eigenen. Het werd een terugkerend thema voor hem, wat uiteindelijk resulteerde in de mislukte staatsgreep tegen Nicolas Maduro in 2019, toen de VS probeerden de clownachtige marionet Juan Guaidó als leider van Venezuela te installeren.

Trump wordt geciteerd met de volgende uitspraken:

Trump bleef zich tijdens zijn hele eerste ambtstermijn oorlogszuchtig uitlaten over Venezuela, met als gevolg dat Venezuela’s oude vrienden Rusland, China en Iran agressiever begonnen te worden in het versterken van Venezuela’s militaire capaciteiten, in afwachting van een uiteindelijke Amerikaanse aanval en mogelijke invasie van het Zuid-Amerikaanse land dat de grootste bewezen oliereserves ter wereld bezit.

Nu, terwijl ik dit schrijf op Thanksgiving Day 2025, heeft de Verenigde Staten een enorme marinevloot en marinierslandingsmacht voor de kust van Venezuela gepositioneerd, en het lijkt vrijwel zeker dat militaire operaties tegen het regime van Maduro op korte termijn zullen beginnen, met als openlijk doel het installeren van een nieuwe marionettenregering waarvan de vermeende leider, door de CIA gekweekte Nobelprijswinnaar María Corina Machado, expliciet heeft opgeroepen tot een Amerikaanse invasie van de Bolivariaanse Republiek en heeft beloofd de VS toestemming te geven om de controle over de olie, het goud en andere minerale rijkdommen van Venezuela over te nemen.

SOUTHCOM heeft zelfs een gelikte promotievideo gemaakt voor de komende oorlog tegen Venezuela:

De denkbeeldige vredespresident

Trump, verteerd door zijn eigen verlangen om een gevierd ontvanger van de Nobelprijs voor de Vrede te worden, beweert al maanden dat hij maar liefst acht denkbeeldige oorlogen heeft beëindigd.

In werkelijkheid heeft president Donald J. Trump een van de meest schietgrage vingers aan de trekker getoond van alle Amerikaanse presidenten in mijn leven (Eisenhower was nog president toen ik werd geboren).

Ongelooflijk genoeg heeft hij ervoor gekozen om de strijd aan te gaan met de machtigste tegenstanders waarmee de VS sinds de Tweede Wereldoorlog te maken heeft gehad: Rusland, China en Iran. En het ergste van alles is dat hij de vorming van een onoverwinnelijke militaire en economische alliantie tussen deze drie opkomende beschavingsmachten heeft gekatalyseerd, zelfs nu de Amerikaanse militaire macht is uitgehold tot het dieptepunt van na de Tweede Wereldoorlog.

Natuurlijk hebben de meeste Amerikanen kennis en begrip van oorlog en de militaire macht van de VS, zoals die al decennialang wordt afgebeeld in Hollywoodfilms en videogames. En daarom, wanneer Trump hoogdravend verkondigt dat de Verenigde Staten de grootste militaire macht in de geschiedenis van de mensheid zijn, laat de Amerikaanse ijdelheid zich gemakkelijk overtuigen dat er geen land op aarde is dat de VS niet met één hand op de rug kan vertrappen.

Donald Trump, noch veel Amerikanen beseffen dat er geen gemakkelijke oorlogen meer te voeren zijn. Maar die ontnuchterende waarheid zal tussen nu en het einde van de laatste ambtstermijn van de denkbeeldige vredespresident voor iedereen duidelijk worden.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De VS staat op het punt een van de grootste strategische fouten in de moderne geschiedenis te maken

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: