De kruistocht van het Verenigd Koninkrijk tegen de vrijheid van meningsuiting begint erop te lijken dat de politie steeds meer een politiek instrument wordt – wat in geen enkele democratie past.
Deze praktijken onderdrukken niet alleen de meningsuiting, maar verspillen ook kostbare politietijd en – middelen in een land met stijgende misdaadcijfers, schrijft
Didi Rankovic.
Het meest recente verhaal over agenten die bij mensen aan de deur verschijnen omdat ze hun legale mening online hebben geuit, gaat over de 54-jarige Helen Jones, die onlangs berichten op Facebook plaatste die kritisch waren over de regerende Labourpartij, en 48 uur later de politie bij haar thuis kreeg.
Jones werd aangezet door een schandaal waarbij Labour-raadsleden en parlementsleden betrokken waren, waaronder minister van Volksgezondheid Andrew Gwynne, die tot aftreden werd gedwongen sinds het verhaal over hun uitwisselingen in een WhatsApp-appgroep uitkwam.
In een bericht zei Gwynne dat hij wenste dat een oudere vrouw die niet op Labour had gestemd, zou sterven vóór de volgende verkiezingen.
Jones ging naar twee Facebookgroepen – een besloten en een andere openbaar – om op te roepen tot het aftreden van Labourraadslid David Sedgwick in Stockport. Sedgwick was degene die een brief deelde die was geschreven door de gepensioneerde en die leidde tot wat in sommige berichten Gwynne’s “gemene opmerkingen” worden genoemd.
In een van haar berichten zei Jones over raadslid Sedgwick: “Laten we hopen dat hij het fatsoenlijke doet en ontslag neemt. Op de een of andere manier denk ik dat zijn ego dat niet zal toestaan.”
In een andere post schreef ze ook: “Ziet er niet goed uit voor Cllr Sedgwick!!!”
Jones – die een schooladministrateur is en voor haar kleinkind zorgde in een huis in de buurt toen de politie bij haar aanklopte – kreeg later via de telefoon te horen dat er een klacht tegen haar was ingediend.
“Iemand heeft met ons gesproken over uw berichten op social media,” zei een van de agenten zonder expliciet te zeggen wie (dit lijkt een van de ‘Non-Crime Hate Incident’ meldingen te zijn geweest).
Jones wilde weten of ze de wet had overtreden, of zou overtreden als ze doorging met het plaatsen van soortgelijke inhoud tegen het “advies” in dat de politie haar gaf.
Het antwoord was nee, en nee – en toen Jones wilde weten wat ze van plan waren hieraan te doen, was het antwoord: “We kunnen niet veel doen, we geven u alleen advies.”
Dit werd door Jones en een aantal oppositiepolitici en rechtenactivisten opgevat als niet meer dan een intimidatietechniek.
“Het was eigenlijk best eng. Ik dacht dat ik het beste de rest van mijn leven mijn mond kon houden, omdat je tegenwoordig gewoon niets meer mag zeggen,” vertelde ze aan de pers.
De politie beweert dat ze “de plicht had om haar te informeren dat ze het onderwerp is van een klacht” – maar sommige waarnemers zeggen dat er geen wettelijke verplichting is om dit te doen, tenzij er een formeel onderzoek is gestart.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
EU plant offensief tegen ‘haatzaaien’: Brussel wil nieuw strafbaar feit creëren
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Kijk dan naar de koppen van die lui. Het zijn armetierige ambtenaartjes die zich gesteund wanen door de links-extremistisch marxistische Starmer junta. Ondertussen tiert de werkelijk bedreigende misdaad welig in de UK. “We did not know” (..wir haben es nicht gewusst..) is jaren later de verdediging van dit soort miezerige laffe engelse volksverrader nsb’ers.
Als je een getrainde hond het commando geeft; ” pak ze “, dan zal die dat doen omdat de hond dat zo geleerd heeft van het baasje.
De hond is ook afhankelijk van het baasje omdat die hem te eten geeft.
Het is een metafoor voor een groot deel van de mensen in dienst van de overheid.
De persoonlijke moraal delft het onderspit t.o.v. het behouden van de baan, en de mogelijkheid om de hypotheek te kunnen blijven betalen.
Doet mij denken aan de illusie van het promofilmpje; ” de politie is je beste vriend”.
Maar dat was heeeeel lang geleden.
En nog een die wellicht in de nabije toekomst in de herhaling gaat vallen:
” kom naar dienst(defensie) kom je verder”.
Bedenk, slechts een handjevol directe dierbare mensen (vader, moeder, kinderen enz. geven om je en houden van je. Verder nagenoeg niemand.
Voor de rest loopt men met een ‘ vriendelijk masker’ rond van zogenaamde betrokkenheid, uitzonderingen daargelaten.
Zodra de echte problemen voor ieders deur staan, eens kijken wie de echte betrokken vrienden zijn.
Er laten zich dan 3 soorten mensen zien: betrokkenen, onverschilligen en profiteurs.
1 van die drie soorten mensen hebben geen masker.
Er is een verschil tussen school en het leven:
De school leert je lessen en op het einde krijg je een test.
Het leven geeft je testen en op het einde krijg je een les.
Hier heb ik 1 woord voor deze lui; NSBers.