In 2023 leefden de 2,3 miljoen Palestijnen in Gaza al jaren onder Israëlische bezetting. De internationale politiek had zich van het probleem afgekeerd. De rampzalige situatie werd genegeerd.
Israël was bereid om te praten, maar de regering onder leiding van Benjamin Netanyahu blokkeerde elke overeenkomst die de strenge beperkingen zou opheffen die het aan Gaza had opgelegd. De strook werd stilletjes verstikt, schrijft Bernhard.
Yahya Sinwar, de lokale leider van Hamas, de organisatie die Gaza bestuurt, was wanhopig. Hij plande een grootschalige operatie om het hek rond Gaza te doorbreken en Israëlische soldaten te ontvoeren, om deze als onderhandelingsmiddel in te zetten bij verdere onderhandelingen. Sinwar liet via tussenpersonen weten dat hij iets groots van plan was. Ondertussen trainden zijn soldaten openlijk voor de operatie.
Sommige Israëlische soldaten die de strook bewaakten, Israëlische geheime diensten en buitenlandse regeringen die de gesprekken tussen Hamas en Israël coördineerden, waren zich er allemaal van bewust dat er iets aan de hand was. Maar ze wisten niet wanneer of wat er precies zou kunnen gebeuren.
Op 7 oktober ging de operatie van start. De Israëlische bewakers rond de Gazastrook waren niet gewaarschuwd. Er was een lokaal festival in de buurt van de strook gaande, waar veel jonge Israëli’s aanwezig waren. Honderden manschappen van Sinwar doorbraken het hek, bereikten een lokaal militair kamp en een klein stadje, en stuitten daar op festivalgangers. Ze namen overal waar ze konden gijzelaars en probeerden hen terug naar Gaza te brengen.
De Israëlische legereenheden rond de Gazastrook werden verrast. Door feestdagen en andere operaties waren hun troepensterkte tot een minimum teruggebracht. Omdat ze niet waren gewaarschuwd, reageerden ze verward, traag en met brute kracht. Helikopters stegen op en kregen het bevel om op alles te schieten wat bewoog. Honderden festivalbezoekers die de plaats van het incident ontvluchtten, werden door hen gedood.
In de daaropvolgende weken en maanden gebruikte de Israëlische regering het incident om door te gaan met haar langetermijndoel: het uitroeien van alle Palestijnen in Gaza. Zij wees alle voorstellen af om de gijzelaars vrij te krijgen die door de troepen van Sinwar waren ontvoerd. Zij gaf haar leger opdracht Gaza met de grond gelijk te maken en vervolgens te bezetten. Zij stelde geen grenzen aan wie of hoeveel mensen er gedood mochten worden.
Al snel ontstond het vermoeden dat de Israëlische regering van Benjamin Netanyahu van tevoren op de hoogte was geweest van de doorbraak in het hekwerk. Het leek erop dat zij dit opzettelijk had laten gebeuren om het te gebruiken als rechtvaardiging voor haar grotere doel: de genocide op de gehele bevolking van Gaza.
Eergisteren publiceerde het Israëlische dagblad Haaretz een lang artikel waarin bewijs hiervoor werd geleverd.
Een week vóór 7 oktober was Netanyahu persoonlijk gewaarschuwd (gearchiveerd) door de heerser van de Verenigde Arabische Emiraten dat er binnenkort een grote operatie tegen Israël zou plaatsvinden:
Anderhalve week vóór 7 oktober 2023 belde de heerser van de Emiraten Netanyahu vanuit het presidentiële paleis in Abu Dhabi en sprak hij 45 minuten met hem.
Tijdens dat gesprek waarschuwde bin Zayed dat de Hamas-leider in Gaza, Yahya Sinwar, een grootschalige operatie tegen Israël aan het plannen was. Bin Zayed uitte zijn bezorgdheid dat de betreffende gebeurtenis niet alleen tot bloedvergieten zou leiden, maar ook de hele regio zou destabiliseren en de Abraham-akkoorden zou ondermijnen.
…
Tijdens het telefoongesprek was ook een naaste adviseur van bin Zayed aanwezig, een Palestijn die jaren geleden vanuit Gaza naar Abu Dhabi was geëmigreerd en nauwe banden met de Gazastrook onderhield. Volgens de adviseur benadrukte de heerser van de Verenigde Arabische Emiraten tegenover Netanyahu de noodzaak om zich op de dreiging voor te bereiden.
“De emir legde uit dat Sinwar zich volgens zijn inschatting aan het voorbereiden was op een grote gebeurtenis”, zegt de adviseur. “Hij vertelde Netanyahu dat Israël paraat moest zijn. Tegelijkertijd adviseerde hij om te proberen een economische oplossing voor de Gazastrook te vinden en de situatie op de Westelijke Jordaanoever te kalmeren om escalatie te voorkomen.”
Bin Zayed drong er bij Netanyahu op aan de situatie serieus te nemen.
Netanyahu ondernam geen actie naar aanleiding van de nieuwe informatie. Noch de Israëlische inlichtingendiensten, noch het leger werden hiervan op de hoogte gebracht. Ook de Amerikaanse regering onder Joe Biden, die eveneens was benaderd, reageerde niet:
De heerser van de Emiraten zou later het gesprek dat hij met Netanyahu had gevoerd, en de waarschuwing die hij ook aan CIA-directeur William J. Burns had doorgegeven, beschrijven. Bin Zayed deelde met Burns het gevoel dat hij aan Netanyahu had proberen over te brengen dat “er daar iets op het punt staat te ontploffen“, en vertelde hem dat de Israëlische premier van mening was dat het onrustige gebied in feite de Westelijke Jordaanoever was.
“De emir hoopte dat Netanyahu, ondanks zijn terughoudende reactie, de boodschap serieus zou nemen en actie zou ondernemen“, zegt de adviseur. Niemand van hen had kunnen vermoeden dat de premier de boodschap wel zou horen, maar de leiders van het defensieapparaat niet op de hoogte zou brengen. Het hoofd van de Shin Bet, het hoofd van de Mossad, de stafchef van de Israëlische strijdkrachten – geen van hen was op de hoogte van de waarschuwing van bin Zayed.
Het nieuwe artikel in Haaretz is niet het eerste waarin wordt gezegd dat Netanyahu op de hoogte was van wat er zou komen. Ook Egyptische regeringsfunctionarissen waren gewaarschuwd dat er iets groots zou gebeuren.
Netanyahu reageerde er opzettelijk niet op. Hij liet 7 oktober opzettelijk gebeuren.
Ook trok hij zich niets aan van de gijzelaars die die dag werden ontvoerd.
Al op de avond van 7 oktober bood Yahya Sinwar via contacten in Qatar aan om alle burgerlijke gijzelaars vrij te laten:
Om 19.00 uur belde de premier van Qatar, sjeik Mohammed bin Abdulrahman al-Thani, Mossad-directeur David Barnea, met wie hij een vriendschappelijke band had. “Dedi Boy“, zo noemde de Qatarese heerser de Israëlische inlichtingenfunctionaris altijd liefkozend. De twee hadden elkaar slechts een week eerder ontmoet, aan het einde van Jom Kipoer. Barnea was toen namens Netanyahu naar Doha gereisd om de Qatari’s te vragen de financiële steun aan de Gazastrook te verhogen.
Al-Thani was opgewonden. “Ik heb net een gesprek gehad met de politieke leider van Hamas, Ismail Haniyeh, en zijn plaatsvervanger Khalil al-Hayya, die pas onlangs in Doha waren aangekomen”, vertelde hij aan Barnea. “Ik heb hen expliciet gedreigd dat als niet alle burgerlijke gijzelaars onmiddellijk worden vrijgelaten, ik persoonlijk hun uitzetting uit Qatar zal bevelen. Ik wil u laten weten dat Hamas bereid is om alle burgers nu vrij te laten, en wij zijn bereid om te bemiddelen.”
Het antwoord van de Israëlische Mossad-directeur bracht al-Thani in verwarring. “Als ze de burgers willen vrijlaten, laat ze dat dan doen,” antwoordde Barnea. “Wij zijn niet bereid om met Hamas te praten.”
Noch Israël, noch de VS waren geïnteresseerd in een onmiddellijke vrijlating van de gijzelaars:
Barnea, zo geven zijn medewerkers toe, hoorde tijdens hun eerste gesprek weliswaar van de premier van Qatar dat Hamas bereid was de burgers vrij te laten, maar dat de terroristische organisatie onaanvaardbare voorwaarden stelde, zoals het stopzetten van de inval van het IDF in Gaza en nieuwe rechten voor gelovigen op de Tempelberg. De premier van Qatar ontkent deze bewering. “Op de eerste dag stelden de leiders van Hamas geen draconische voorwaarden,” zegt zijn adviseur, “omdat onze dreiging tegen hen reëel was en zij helemaal niet in de positie waren om voorwaarden op te leggen.”
Al-Thani gaf niet op. Hij belde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken. “Luister,” zei hij tegen hem, “er zijn honderden gijzelaars in Gaza, en daaronder, naar mijn schatting, tientallen burgers. Ze moeten nu worden vrijgelaten. Ik heb de Israëli’s aangeboden om te bemiddelen bij een snelle overeenkomst voor hun vrijlating, maar ze zijn niet geïnteresseerd.”
Blinken liet al-Thani weten dat hij van plan was binnen drie dagen naar Israël te vliegen. “Laten we afwachten,” stelde hij hem gerust. “Ik zal persoonlijk met Netanyahu spreken.” Al-Thani drong aan. “U weet dat tijd een belangrijke factor is. We moeten nu handelen.” Blinken onderbrak hem: “Op dit moment is de situatie complex. Israël wordt nog steeds aangevallen en er is niemand om mee te praten. We wachten drie dagen.”
Door de vele bezoekers van het festival in de omgeving van Gaza had de operatie van Hamas veel meer chaos veroorzaakt dan gepland was. Yahya Sinwar wilde de gemoederen graag bedaren. De Israëli’s lieten hem echter niet toe:
“Om eerlijk te zijn,” zegt de hoge functionaris, “stond de kwestie van de gijzelaars in dit stadium nog niet serieus op de agenda, en stond niemand op militair of politiek niveau open voor een discussie over het voorstel. De vrijlating van de gijzelaars stond zelfs niet op de lijst van oorlogsdoelstellingen die de regering in de nacht van 7 oktober had opgesteld. Had het voorstel goed besproken kunnen worden en had er een besluit genomen kunnen worden? In inhoudelijke zin is het antwoord ja.
Noch de Israëlische regering, noch de regering-Biden was geïnteresseerd in het terugkrijgen van de gijzelaars. Ze moesten worden gebruikt om de golf van geweld te rechtvaardigen die Israël tegen Gaza had ontketend:
Blinken arriveerde uiteindelijk na zes dagen in Israël. Onmiddellijk na zijn aankomst op donderdag 12 oktober had hij een ontmoeting met Netanyahu, en de volgende dag reisde hij door naar Doha voor een ontmoeting met de premier van Qatar. “Ik heb de kwestie van de vrijlating van de gijzelaars bij Netanyahu aangekaart, maar ik kreeg geen duidelijk antwoord van hem”, zei de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken tegen al-Thani. “Netanyahu is er nog niet!”
Al-Thani herhaalde zijn inschatting dat, naarmate de dagen verstreken en de Israëlische aanvallen op Gaza in intensiteit toenamen – met vele slachtoffers, vooral onder burgers – de bereidheid van Hamas om gijzelaars vrij te laten zou kunnen vervallen. Blinken beloofde te proberen nogmaals met Netanyahu te spreken. Op 14 oktober, kort nadat zijn vliegtuig vanuit Doha naar Washington was vertrokken, stuurde Blinken al-Thani een sms: “Netanyahu is bereid dat u bemiddelt. De directeur van de Mossad komt binnenkort aan.”
Israël bleef tienduizenden mensen in Gaza doden, waarbij het bestaan van door Hamas vastgehouden gijzelaars de belangrijkste publieke rechtvaardiging was. Het echte probleem was en is echter de intentie om de gehele bevolking van Gaza uit te roeien:
“Het fundamentele probleem was dat Hamas op zoek was naar een ‘permanent einde aan het conflict’, zoals zij het noemden”, concludeert William J. Burns, de voormalige directeur van de CIA, op zijn kenmerkend afgewogen manier, waarmee hij het doolhof samenvat waarin de gijzelaarskwestie verstrikt zou raken. “Netanyahu was slechts bereid een akkoord in de ‘eerste fase’ te overwegen, maar beweerde dat hij zich voortdurend de optie moest voorbehouden ‘om Hamas later verder te vernietigen’, zoals hij het omschreef. En dat was voor ons altijd de uitdaging: hoe lossen we deze onmogelijke opgave op en slagen we erin iedereen terug te halen?”
Nou ja – Biden, Blinken en Burns hadden natuurlijk de immense macht die de VS over Israël heeft kunnen gebruiken om Netanyahu te vertellen dat hij moest stoppen met wat hij deed en een einde moest maken aan zijn bloedbaden in Gaza. Maar daar waren ze niet toe bereid.
Heel veel mensen in Gaza, en ook enkele gijzelaars, zijn daardoor omgekomen.
Het resultaat was dat de staat Israël, als het ging om de omgang met zijn burgers en soldaten die door de vijand gevangen werden gehouden, inderdaad van houding veranderde. En zo zouden er nog eens twee jaar oorlog verstrijken voordat er een akkoord werd ondertekend dat de laatste gijzelaars uit Gaza zou terugbrengen, levend of dood, terwijl Hamas nog steeds overeind stond.
Volgende maand zijn er verkiezingen in Israël. Netanyahu zal waarschijnlijk verliezen. De publicatie van het hierboven geciteerde stuk was zeker zo getimed dat dit zou worden bevorderd.
Maar geen van de potentiële winnaars van de verkiezingen zal een ander beleid voeren. De zionisten, d.w.z. de meerderheid van de Joodse Israëlische bevolking, willen heel Gaza, de Westelijke Jordaanoever en nog wat meer veroveren.
De enige uitweg uit het conflict is het opheffen van hun staat.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Netanyahu wilde Hamas “laten instorten”. Deze oorlog kan Israël doen instorten
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Wat zijn verbanden en /of overeenkomsten tussen de volgende woordcombinaties :
1. common people
2. collateral damage
U mag alle mogelijke invalshoeken gebruiken, zoals daar zijn : natuurwetten, globalistische visies, de mensenrechtversie, filosofische benaderingen, militairistische uitgangspunten en wat uw associatief brein u ook maar influistert. Fout bestaat niet !
Ik trap voorzichtig af met een taalkundige benadering : ze beginnen beiden met een C.
NB.
De jury behoudt zich het recht voor om de prijs, afhankelijk van de orginaliteit van de best gewaardeerde inzending achteraf te bepalen
De prijs kan varieren van een voucher ter waarde van 10 euro bij een bekende westerse retailer, tot een vergoeding van uw energierekening gedurende 1 jaar bij de door u gebruikte westerse energiemaatschappij en daartussen nog 30 tinten grijs.
De jury geeft aan dat de inzendingen die uitgaan van een positief mensbeeld, een goed democratisch besef, de juiste multi-culturele instelling en een fijnbesnaard gevoel voor ethische waarden en normen de meeste kans maken op de hoofdprijs.
Succes !
bijzonder Goed ARTIKEL…de laatste zin ervan is tevens ook de Beste…opheffen en dan het licht Uit ‼
Er is een nog veel betere uitweg. Als je dit eenmaal doorhebt, verandert dat alles voor je:
In de Brief aan de Hebreeën wordt uitgelegd waarom het priesterschap van de stam Levi tijdelijk was en definitief is opgegaan in Jezus, die Hogepriester is geworden naar de hogere ordening van Melchizedek.
In de Bijbel (Hebreeën 7) staat m.a.w. dat het oude priesterschap van de stam Levi definitief is gestopt. Waarom? Omdat de opstanding van Jezus alles heeft veranderd.
De oude priesters waren gewone mensen: hun werk stopte zodra ze stierven en hun zonen moesten het overnemen. Maar Jezus overwon de dood en leeft voor altijd. Hij is nu de hoogste Priester, de Hogepriester dus, naar de Orde van Melchizedek.
Het is een eeuwig priesterschap dat veel hoger is dan de oude wet. Zelfs Abraham, de stamvader van de Levieten, boog in de oudheid al voor Melchizedek. Hij betaalde 10% van zijn buit aan hem. (Gen. 14:18-20)
Jezus’ priesterschap is dus superieur omdat het niet afhangt van menselijke stambomen, maar van een onvernietigbaar, eeuwig leven dat de oude tempeldienst voorgoed overbodig heeft gemaakt.
“Waar Jezus als Voorloper voor ons is binnengegaan, naar de ordening van Melchizedek Hogepriester geworden tot in eeuwigheid.” (Hebr. 6:20)