De Duitse mainstream juicht het “babygeluk“ van Hendrik Streeck toe: dit “geluk“ van de CDU-gezondheidszorgpoliticus en zijn echtgenoot bestaat uit de succesvolle aankoop van een baby uit de VS via draagmoederschap. Dit is in Duitsland eigenlijk verboden, maar via het buitenland kan dit handig worden omzeild. Kritische waarnemers stellen zich hier de vraag: hoeveel geluk ervaren de vrouwen die hun lichaam voor geld zo weggeven?
Oneliners hebben iets bijzonders, omdat ze in een paar woorden iets geks of absurds heel scherp kunnen samenvatten. “Twee raaklijnen ontmoeten elkaar” is daar een voorbeeld van. Eigenlijk ontmoeten twee raaklijnen elkaar nooit, behalve misschien heel ver weg in het oneindige. Daarom zit er iets ironisch en bijna melancholisch in: ze “zouden elkaar ooit kunnen ontmoeten”, maar zo ver weg dat niemand het ooit meemaakt, schrijft Julian Marius Plutz.
Een andere oneliner die de kranten de laatste tijd haalt, is: Hendrik Streeck krijgt samen met zijn man een baby. Nu zullen de allereerste lezers in principe op zijn minst zo goed op de hoogte zijn van de biologie van de man en de biologie van de vrouw dat ze weten dat een man geen baarmoeder heeft. En zolang de natte dromen van dokter Frankenstein, ook wel transhumanisme genoemd, nog niet zo ver zijn gevorderd dat men biologische mannen een kunstmatige baarmoeder kan implanteren, blijft het zoals het is: alleen een biologische vrouw kan een kind krijgen. Tien jaar geleden zou je als zesjarige in de eerste klas niet eens een complimentje hebben gekregen voor deze uitspraak. Tegenwoordig discussiëren min of meer volwassen genderwetenschappers, sociologen en andere intellectuele zwaargewichten over de vraag of een man misschien toch zwanger kan zijn.
Het lichaam wordt een middel tot een doel
En toch kopt de Bild-Zeitung enthousiast, alsof de bultrug Timmy nu toch gered is en Daniel Günther als minister-president in Sleeswijk-Holstein zou opvolgen, wat misschien zelfs een aanwinst voor het echte noorden zou zijn, het volgende: “Babygeluk bij Hendrik Streeck!” Daarmee wordt bedoeld dat de bioloog en woordvoerder voor gezondheidsbeleid van de CDU-fractie in de Duitse Bondsdag een kind heeft gekocht. De draagmoeder woont in de VS en werd met geld beloond om een kind uit te dragen voor de bevoorrechte, rijke, homoseksuele Duitser. Je vraagt je af: waar zijn de linkse politici eigenlijk als je ze nodig hebt? Want de zaak-Streeck is een penalty voor hen: Een blanke, bevoorrechte, rijke man koopt een kind van een niet-bevoorrechte en niet al te rijke vrouw.
De parallel met prostitutie ligt daarbij niet ver. In beide gevallen wordt het lichaam van een vrouw tegen betaling gebruikt om in de behoeften van anderen te voorzien. Terwijl het daar om seksuele diensten gaat, gaat het hier om reproductieve. Het verschil in maatschappelijke waardering verandert niets aan de onderliggende structuur: Een economische ongelijkheid creëert een aanbod dat zonder dit verschil niet zou bestaan. De vrouw stelt haar lichaam ter beschikking, niet uit liefde, maar omdat het financieel loont. Daar komt nog bij dat er in beide gevallen een vorm van functionele ontkoppeling plaatsvindt. Wat eigenlijk bedoeld is als een zeer persoonlijk, lichamelijk proces, wordt omgezet in een contractueel geregelde dienst. Zwangerschap wordt gescheiden van moederschap, intimiteit van relatie. Het lichaam wordt daarmee een middel tot een doel, ingebed in een transactie waarbij uiteindelijk een resultaat staat dat vooraf contractueel is vastgelegd. Dat dit juridisch keurig geformuleerd kan worden, verandert niets aan de fundamentele logica van dit proces.
Het goddeloze wordt een gewoonte
Juridisch gezien bevindt de zaak zich in een spanningsveld. In Duitsland is draagmoederschap verboden volgens de Embryonbeschermingswet. Noch de uitvoering, noch de bemiddeling zijn toegestaan. Tegelijkertijd heeft dit verbod alleen betrekking op handelingen binnen Duitsland. Wie dus uitwijkt naar het buitenland, bijvoorbeeld naar de VS, maakt gebruik van een mogelijkheid die weliswaar niet direct strafbaar is, maar de geest van de lokale wetgeving ondermijnt.
Juist in het geval van een politicus rijst hierdoor een verdergaande vraag. Wanneer iemand die meewerkt aan het opstellen en naleven van wetten bewust gebruikmaakt van een moreel verdorven constructie om juist deze wettelijke grenzen te omzeilen, ontstaat er op zijn minst een spanningsveld. Want ook al kan het ouderschap later onder bepaalde voorwaarden worden erkend, de weg ernaartoe blijft een bewuste omzeiling van nationale regelgeving.
Daarmee rijst uiteindelijk de fundamentele vraag naar de bindende kracht van het recht. Als wat in eigen land verboden is, door uitwijken naar het buitenland praktisch mogelijk wordt gemaakt, verliest het verbod aan inhoud. Voor een politicus als Streeck weegt deze omstandigheid des te zwaarder, omdat hier niet alleen een privébeslissing wordt genomen, maar tegelijkertijd een signaal wordt afgegeven over hoe serieus de eigen wettelijke kadervoorwaarden daadwerkelijk worden genomen. Politici zouden, in ieder geval af en toe, morele voorbeelden moeten zijn. Daarom zouden ze hun vrouw niet moeten slaan, naar een bordeel gaan of een kind kopen.
Uiteindelijk wordt het abnormale genormaliseerd en wordt het goddeloze een gewoonte. Een kind is geen handelswaar, omdat een mens geen geldwaarde heeft, maar waardigheid bezit. Daar zouden mensen als Hendrik Streeck en andere protagonisten van moreel verval zich mee bezig moeten houden. Zelfs het beste argument voor draagmoederschap is een verkeerd argument. Veel dingen kun je kopen, en het liefst zou iedereen zich kunnen veroorloven wat hij wil. Maar geen enkele baby mag ooit tot handelswaar vervallen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Homoseksueel stel bespot huilende baby die om zijn moeder roept
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
“Maar wie een van deze kleinen die in Mij geloven, doet struikelen, het zou beter voor hem zijn dat een molensteen om zijn hals gehangen werd en hij in de diepte van de zee verzonken werd.”
— Matteüs 18:6
“Vaders, terg uw kinderen niet, opdat zij niet moedeloos worden.”
— Kolossenzen 3:21
– een kind is het produkt van de opvoeding
– kinderen zijn de volwassenen van morgen
– kinderen lezen mee en zien wat er om hun heen gebeurt
Rutte, Starmer, van der Leyen, Trump, Kallas, Nuland, Wilders, Zelensky, Macron, Merz, Fink, Musk, Lindsey graham,
En alle andere schijnheiligen die denken dat ze voor de vrije democratsische wereld mogen praten, die ze ondertussen meer en meer uitzuigen en ontmantelen…
lezen jullie even mee ?
Walgelijke incompetente oorlogsstokers die de minder “winst is verlies” wereld te vuur en te zwaard verdedigen waaraan jullie jezelf bedruipen ten koste van alle gewone burgers ter wereld !
Ik had weleens gehoord van een uniek geval waar een vrouw draagmoeder was voor een nichtje dat geen kinderen kon krijgen. Ik aarzelde, dat er misschien een humane kant aan zat. De goedmensen zouden zeggen dat je dan maar een neger of Mongool uit de derde wereld moet adopteren. Maar dat gebeurt al veel te vaak, vooral in Duitsland. We worden langzaam vervangen door andere rassen, en het is hetzelfde ethische dilemma in de sfeer van direct overspel, waarmee ze willen scoren, terwijl door een cultuur van promiscuïteit steriliteit snel toeneemt en westerse vrouwen door de mode van LHBT en imitatie al nauwelijks een bekken hebben om een kind te kunnen krijgen. De enige rechtvaardiging zou zijn rassenmenging via draagmoederschap vermijden.
Maar even terzijde, draagmoederschap, nu legaal, is gekidnapt en ligt in de lijn van dezelfde commercialisering die steeds verder gaat en haar ware wortels verduidelijkt.
Het argument wat wordt aangedragen van: ” Een kind is geen handelswaar, omdat een mens geen geldwaarde heeft, maar waardigheid bezit. ”
Dit wordt bij ieders geboorte aangifte door de Staat het kind toe geëigend als eigendom. Niet de geborene wordt geregistreerd, maar van zijn/haar er wordt er een kopie gecreëerd als eigendom, waar een geboortetrust op wordt afgesloten wordt die de Staatsschuld moet bekostigen. De kopie van jouw met de zelfde naam en geboorte dag, als jij levende mens is de waarde die het fiat valuta heeft van het land. Jou kopie is het onderpand en die wordt door middel van een Staatsobligatie op de stock market op Wallstreet verhandeld. Waar jij zelf geen rode cent van krijgt. De levende geborene zelf wordt direct dood verklaard en na 7 jaar dood en verloren op zee verklaard. Zodat de levende mens voor het financiële systeem niet bestaat.
Daar er jaarlijks 8 miljoen kinderen verdwijnen in de wereld, dat is 1 per 4 seconde. De kinderen worden voor grof geld verkocht en door verkocht voor o.a. de pedofielen kringen, maar ook om voor rituele offers te dienen, als seksslaven te dienen en als orgaandonateurs en voor de adrenochroom productie. De kinderen worden als een zeer lucratieve handelswaar gezien. Dit is nummer 1 in de wereld die het meest lucratiefste is, nummer 2 is drugs, nummer 3 zijn wapens.
Het enige argument van waarom de autoriteiten tegen kinderhandel zijn via wetten, is dat de autoriteiten geen concurrentie willen in hun handel. Want elke regering zijn de grootste mensenhandelaars en de grootste drugs dealers en de grootste wapenhandelaars van het land. Die de bevolking misbruiken als hun slaven.
Geboorte Trust. Wie kent dat, hé Qvic ?
Weinigen.
👍
Waarom word ik een beetje misselijk van zulke praktijken?
Je zal toch door een paar homo s grootgebracht worden, daar vraag je als kind echt niet om.
Hendrik rot Streeck demonstreert dat satanisme vanuit de politiek gefaciliteerd wordt.