“Onder druk van de Israëlische premier Benjamin Netanyahu zou de regering-Trump binnen enkele dagen een nucleaire aanval op Iran kunnen uitvoeren. Het doelwit zou de Pickax-berg in Centraal-Iran zijn, waar volgens de Israëlische inlichtingendienst de Iraanse regering haar programma voor nucleaire verrijking heeft hervat. Geen enkel conventioneel wapen in het Amerikaanse arsenaal kan door 90 meter massief graniet dringen om de tunnels te vernietigen waar de verrijking zogenaamd plaatsvindt. De enige militaire optie is een nucleaire aanval. Netanyahu dringt daar sterk op aan. “Bibi belt Trump er elke dag over”, zegt een goed geïnformeerde waarnemer. Netanyahu zit in het nauw en is wanhopig. Na de verkiezingsuitslagen van vorige week kan hij geen regering vormen tenzij Trump rechtstreeks ingrijpt in de Israëlische politiek en een overeenkomst sluit met andere partijen die Netanyahu 61 zetels in de Knesset oplevert. Anders verliest hij zijn premierschap en wacht hem een toekomst van schande, onderzoeken en mogelijk gevangenisstraf. Netanyahu moet dicht bij Trump blijven. Hij heeft deze oorlog nodig.” – Tucker Carlson
We moeten ervan uitgaan dat zowel Trump als Netanyahu begrijpen dat een nieuwe reeks aanvallen op Iran met dezelfde conventionele wapens als de vorige keer hetzelfde resultaat zal opleveren. En aangezien noch de VS noch Israël nieuwe wapensystemen heeft ontwikkeld die tot een andere uitkomst zouden kunnen leiden, moeten we ons afvragen: wat zijn ze van plan? Er is immers geen enkele rationele reden om de vijandelijkheden met Iran te hervatten, tenzij de VS en Israël van plan zijn een nieuw element in te brengen dat hen zou helpen hun strategische doelstellingen te bereiken. Maar wat zou dat kunnen zijn? schrijft Mike Whitney.
Er is maar één antwoord op die vraag: kernwapens. Ze zijn van plan kernwapens te gebruiken.
Op dit punt ben ik het met Tucker eens. Maar waar ik het niet met hem eens ben, is de kwestie van de Pickax-berg. Ik denk niet dat Tucker goed heeft nagedacht over hoe Netanyahu de aanval op Pickax zal gebruiken om Trump in een groter en catastrofaler conflict te betrekken.
Dus ja, de VS zullen de Pickax-berg met een kernwapen aanvallen, zogenaamd om delen van een geheim (en volledig fictief) kernwapenprogramma te vernietigen. Maar omdat alle 13 Amerikaanse inlichtingendiensten herhaaldelijk hebben bevestigd dat Iran geen kernwapenprogramma heeft, geen kernbom bouwt en nooit is betrapt op een schending van het Non-proliferatieverdrag (NPV), moeten we aannemen dat er een ander doel achter de nucleaire aanval op Pickax schuilgaat. Waarom zouden ze immers het risico van internationaal isolement nemen om een installatie met een kernwapen aan te vallen waarvan de inlichtingendiensten al hebben gezegd dat deze geen bedreiging vormt voor de nationale veiligheid van de VS of Israël?
Dat zouden ze niet doen. Daarom moeten we aannemen dat de nucleaire aanval op Pickax een heel ander doel dient. Maar wat zou dat zijn?
Zodra de bom is gevallen, zal Iran in actie komen en aanvallen uitvoeren op alle doelwitten in de regio die het al heeft aangewezen, waaronder cruciale energie-infrastructuur, ontziltingsinstallaties, IT- en datacentra, communicatie- en transportknooppunten en kernreactoren in Israël (Dimona). Iraanse functionarissen hebben gewaarschuwd dat zij bij hun vergelding “geen rode lijnen” zullen hanteren. En dit is volgens mij precies waar Netanyahu op rekent: hij rekent op een reactie van Iran die groot genoeg is om te kunnen beweren dat Israël wordt geconfronteerd met een “existentiële bedreiging” die met kernwapens moet worden bestreden. Met andere woorden, de nucleaire aanval op de Pickax-berg is geen “doel op zich”, maar een zorgvuldig afgemeten provocatie die bedoeld is om de vernietiging van Iran te rechtvaardigen. Feit is dat er meerdere kernbommen nodig zullen zijn om een land ter grootte van Iran te vernietigen. Daarom moet Trump ervan worden overtuigd de eerste klap uit te delen (en daarmee het 80 jaar oude taboe te doorbreken), waarna Israël zal volgen met talrijke andere strategische (nucleaire) aanvallen. Dit is hoe Netanyahu zijn levenslange ambitie wil verwezenlijken om Iran te vernietigen en tegelijkertijd Israël tot de feitelijke regionale hegemoniale macht te maken.
Colby’s bruikbare kernwapens
Wist je dat Elbridge Colby, Trumps onderminister van Defensie voor Beleid, die de belangrijkste architect was van Trumps Nationale Defensiestrategie van 2018, ook een fervent voorstander is van een “beperkte kernoorlog”?
Inderdaad, Trumps “nucleaire doctrine” is toevertrouwd aan een ideoloog die vindt dat er “geloofwaardige, rationele, beperkte opties” (voor het gebruik van kernwapens) moeten bestaan, zodat de president in een regionaal conflict niet gedwongen wordt tot een binaire keuze tussen nietsdoen en een massale strategische vergeldingsaanval. Dat is een indrukwekkende verfraaiing van Colby’s standpunt, maar wat het werkelijk betekent, is dat (onder Colby) de drempel voor het gebruik van kernwapens is verlaagd, waardoor een nucleaire aanval op Iran veel waarschijnlijker is geworden. Hier is een bericht van militair analist Will Schryver:
(Opmerking: online geruchten suggereren dat ten minste één van de generaals die onlangs zijn ontslagen, met Colby in conflict was gekomen over het gebruik van kernwapens. En hoewel deze beweringen niet zijn geverifieerd, lijkt het aannemelijk dat Hegseth bezig is hooggeplaatste militairen “weg te zuiveren” die weigeren mee te werken aan Trumps “waanzinnige” strategie ten aanzien van Iran.)
Volgens ChatGPT houdt Colby’s denkwijze verband met verschillende ideeën:
Een beperkte kernoorlog is denkbaar. Colby heeft de oudere veronderstelling ter discussie gesteld dat ieder gebruik van kernwapens onvermijdelijk onmiddellijk zou escaleren tot een massale strategische uitwisseling van kernwapens.
Afschrikking vereist geloofwaardige opties. Als een tegenstander gelooft dat de Verenigde Staten nooit zullen reageren op een beperkte nucleaire aanval omdat Washington bang is voor escalatie, kan de afschrikking mislukken.
De VS hebben flexibelere nucleaire opties nodig, met name om het hoofd te bieden aan de groeiende nucleaire capaciteiten van Rusland en China en aan wat hij beschouwt als mogelijke regionale conflicten. ChatGPT
Colby denkt dat zijn benadering genuanceerder is en niet noodzakelijk betekent dat de VS eerder bereid zijn kernwapens te gebruiken. Maar het is duidelijk dat als men bepaalde categorieën kernwapens als “tactisch” beschouwt, de drempel zo ver is verlaagd dat er serieuze discussies plaatsvinden over het gebruik ervan op het slagveld. Met dit in gedachten vroeg ik ChatGPT: “Of een eenmalige nucleaire aanval op Pickaxe Mountain met een kernwapen met een lage explosiekracht binnen Colby’s definitie van een beperkte kernoorlog zou passen”:
Als je met “Pickaxe Mountain” een hypothetische nucleaire aanval op een versterkt militair of nucleair gerelateerd doelwit bedoelt, dan zou dit conceptueel inderdaad kunnen vallen binnen de categorie van een scenario van “beperkt nucleair gebruik” waarover Colby heeft gesproken…
Het belangrijke onderscheid is beperkt nucleair gebruik… als je vraagt of “één nucleaire aanval met een lage explosiekracht op één enkel doelwit, gevolgd door geen verdere nucleaire aanvallen” het soort scenario is dat mensen bedoelen met een beperkte kernoorlog, dan is het antwoord ja. (ChatGPT)
Kortom: ja, een nucleaire aanval op Iran zou passen binnen Colby’s doctrine van “beperkt nucleair gebruik”. Ik beschouw dit als een bevestiging dat het brein achter Trumps nucleaire strategie (Colby) een nucleaire aanval op Iran zou steunen.
Colby’s critici stellen dat zijn benadering “de scheidslijn tussen conventionele en nucleaire oorlogsvoering vervaagt, waardoor een beperkte kernoorlog beter voorstelbaar wordt en de gevaren van escalatie toenemen in plaats van dat de afschrikking wordt versterkt.” Daryl G. Kimball, uitvoerend directeur van de Arms Control Association, heeft zich fel verzet tegen de verschuiving in de nucleaire doctrine en deze gekarakteriseerd als een stap in de richting van een “omarming van nucleaire oorlogsvoering”, terwijl Bloomberg-columnist Andreas Kluth waarschuwde dat “tactische kernwapens een opstapje naar Armageddon zijn”. Andere critici hebben Colby’s ideeën over beheerste escalatie (beperkt nucleair gebruik) afgedaan als “wensdenken”. Maar ongeacht de kritiek bevindt Colby zich nog altijd in het centrum van de macht, waar zijn opvattingen een diepgaande invloed zullen hebben op Trumps beslissing om de oorlog naar een hoger niveau te tillen.
Het is vermeldenswaard dat het Amerikaanse beleid het als eerste gebruiken van kernwapens niet verbiedt. De VS behouden zich de mogelijkheid voor om onder extreme omstandigheden als eerste kernwapens te gebruiken. Maar Colby definieert “extreme omstandigheden” niet alleen als verdediging tegen een existentiële bedreiging, maar ook als verdediging van de vitale belangen van de Verenigde Staten en hun bondgenoten, wat vrijwel alles zou kunnen betekenen. Zo zou de controle van Iran over de Perzische Golf kunnen worden opgevat als een bedreiging voor de imperiale belangen van Washington in de regio. Zou dat voldoende reden zijn om een nucleaire aanval op Iran uit te voeren? Volgens Colby’s logica wel!
De Verenigde Staten hebben ook nooit een beleid aangenomen waarbij zij zich ertoe verbinden “nooit” een nucleaire aanval uit te voeren op een staat zonder kernwapens. We moeten er dus niet van uitgaan dat Iran gespaard zal blijven omdat het zich niet kan verdedigen tegen een preventieve nucleaire aanval. Amerikaanse beleidsmakers zeggen dat de VS “flexibiliteit” moeten behouden om te kunnen bepalen of de vernietiging van een ander land al dan niet in het bredere geopolitieke belang van Amerika is. (Uiteraard speelt moraliteit daarbij nooit een rol.)
Wat Netanyahu betreft, denken wij niet dat hij enige gewetensbezwaren zou hebben tegen een nucleaire aanval op Iran. Iedereen die drie jaar lang genocide kan plegen zonder ook maar een greintje berouw, is tot alles in staat.
Een opmerking over Iran
De afgelopen 47 jaar hebben de Verenigde Staten Iran met vijandigheid, neerbuigendheid en minachting behandeld. Op geen enkel moment hebben Amerikaanse functionarissen of politici Iraniërs behandeld met het respect en de waardigheid die zij verdienen. Op geen enkel moment hebben zij een hand van vriendschap uitgestoken of geprobeerd overeenstemming te vinden over kwesties van wederzijds belang. In plaats daarvan hebben zij Iran onophoudelijk gedemoniseerd en tegelijkertijd arrogant gedicteerd hoe het zich moest gedragen. Het Amerikaanse politieke establishment heeft nooit gestreefd naar een gezamenlijke of coöperatieve relatie met Iran, maar koos er in plaats daarvan voor om botte bevelen uit te vaardigen, ondersteund door eenzijdige sancties die erop gericht waren het lijden van gewone Iraanse burgers te verergeren. De Iraanse regering heeft deze vernederingen grotendeels zonder protest verdragen en zonder militair uit te halen, zoals de VS zouden doen als zij op dezelfde manier werden behandeld.
Maar dat veranderde allemaal op 13 juni 2025, toen Israël (met hulp van de VS) zijn eerste aanval op Iraanse nucleaire installaties uitvoerde, gevolgd door de niet-uitgelokte 40 dagen durende oorlog die op 28 februari 2026 begon. Deze rechtstreekse agressie tegen de Islamitische Republiek verschafte Iran de rechtvaardiging die het nodig had om zijn technologische superioriteit te demonstreren op het gebied van hypersonische raketten, geavanceerde drones, vernieuwde luchtverdedigingssystemen en ultramoderne satellietbewakingssystemen. In slechts 40 dagen slaagde Iran erin de meeste Amerikaanse militaire en marinebases in de Golfregio te vernietigen, terwijl het de zwaarst beveiligde luchtmachtbases en inlichtingenlocaties in Israël verwoestte. Amerikaanse oorlogsschepen zijn gedwongen op bijna 1.000 kilometer afstand van het Iraanse vasteland te blijven, terwijl Iran een ijzeren greep heeft gevestigd op alle commerciële schepen die door de belangrijkste waterweg ter wereld varen, de Perzische Golf. Kortom, de oorlog heeft de omstandigheden veranderd die het langdurige isolement van Iran in stand hielden, en heeft het land op koers gezet naar regionale dominantie. Trumps misplaatste oorlog heeft in feite de sluizen opengezet, waardoor Iran zijn tegenstanders zware klappen kan toebrengen en tegelijkertijd de basis kan leggen voor een nieuwe regionale veiligheidsarchitectuur. Wat we op dit moment niet weten, is of de inzet van kernwapens de strategische overwinningen van Iran zal terugdraaien of het land uiteindelijk zal bevrijden van buitenlandse overheersing. We weten het gewoon niet.
Onafhankelijke journalistiek is niet vanzelfsprekend. Zeker niet in een wereld waarin grote belangen steeds meer bepalen wat u wel en niet te horen krijgt. Frontnieuws weigert zich daaraan te onderwerpen. Geen adverteerders, geen sponsors, geen verborgen agenda’s. Alleen onze lezers maken het mogelijk dat wij onafhankelijk kunnen blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Vrede is vrij van oorzaak en gevolg — Veel politici denken dat kernwapens vrede brengen. Ze vergissen zich deerlijk. De zogenaamde ‘vrede’ waar politici over praten, is niets anders dan angst. Ze hebben ‘angst’ in ‘vrede’ vertaald.
https://share-international.org/nl/extra/maandblad/oktober-2026/#compilatie-karma-en-wedergeboorte
https://share-international.org/nl/extra/maandblad/oktober-2026/
De Verenigde Staten zijn een jong land waarvan de persoonlijkheid wordt overheerst door de lagere aspecten van de 6de straal van idealisme of devotie. Het lijdt daarom aan alle ondeugden van die straal: toewijding aan het eigen belang, wantrouwen jegens de motieven van anderen, strijdlustigheid en hoogmoed, zelfbedrog over de eigen motieven, enzovoort, enzovoort. Hun intimidatietactiek is zodoende aangeboren en bestaat al lang. De bevolking en de regeringen geloven dat zij Vrijheid en Rechtvaardigheid over de wereld verspreiden, terwijl ze in feite hun eigen belangen dienen. Dit zelfbedrog is een van de voornaamste kenmerken van deze straal. De politieke corruptie heeft derhalve altijd bestaan; deze regering, die wordt geleid door fundamentalistische extremisten, heeft haar slechts tot een nieuw dieptepunt gebracht. De wereld, zo schrijft de Meester Djwhal Khul via Alice Bailey, wacht tot de 2de-straals ziel van Amerika van zich doet spreken, zoals dat het geval was met het Marshall-plan na de Tweede Wereldoorlog.
grote vraag is : Wat gaan Rusland en China doen ; accepteren ze dit of ……
En gemis in het artikel is dat niet wordt gesproken over de landen die ook worden uitgewist.
Landen die recent de reacties van Iran hebben ontvangen omdat zij gelieerd zijn aan de VS.
Deze landen zullen weer de klappen krijgen die ze trouwens ook hebben verdiend.
Maar zullen deze vazallen niet proberen om ook maar iets te doen om de VS op andere gedachten te brengen?
De vernietiging van issraël zal niet gering zijn, Iran zal als ze overgaan tot een reactie, van bijbelse proporties zijn.
Die judassen in het MO vergeten één ding: zij worden ook vernietigd en het zou me ten zeerste verbazen dat de Iraniërs niet weten waar de nukes verstopt zitten, dus dat zijn de eerste doelen en de nucleaire winter zal boven Israël hangen en niet boven Teheran.
Het is trouwens een gruwel voor de beschaving dat tegenwoordig (AI?) spraak, geluid simultaan wordt vertaald in het Nederlands.