Tucker, Candace en Caitlin – Al onze ‘cucks’ op een rij

Onlangs interviewde Tucker Carlson Hunter Biden. Het was een vriendelijk interview. Uiterst hartelijk. Bizar hartelijk. Alsof twee oude jongens uit de hogere kringen gezellig bij elkaar zaten. Wat ze ook zijn. Hunter had het over de welvaartsongelijkheid alsof hij Huey Long was. Een aan crack verslaafde Huey Long zonder echte overtuigingen. Hij zit duidelijk krap bij kas.

Tucker bracht het onderwerp van Hunters laptop wel ter sprake, heel voorzichtig. Heel vriendelijk. Net als een oude studiegenoot. Maar ze hebben er wel veel meer over gesproken dan Hunter en Candace Owens deden. Volgens Hunter Biden hebben “alle forensische experts” vastgesteld dat alle informatie die in het openbaar de ronde deed, niet uit dezelfde bron kan zijn afkomstig. Sterker nog, Hunter beweert dat er geen laptop bestaat. Er is nooit een laptop geweest. Hij leek de schuld te geven aan Rudy Giuliani en een of andere Oekraïner die hij bestempelt als een Russische spion. Om eerlijk te zijn, dat is wat de Democraten al sinds 2016 doen: elke ongemakkelijke bron bestempelen als een Russische spion. Hunter had het over naaktfoto’s. Op de laptop die niet bestond. Hij noemde het een harde schijf. Hoe dan ook, hij hield vol dat zijn handelingen met de “vrouwen” allemaal met wederzijdse instemming waren. Hij ontkende boos Giuliani’s bewering dat er naaktfoto’s van “minderjarige kinderen” op de laptop stonden. Ik bedoel: de harde schijf. Hij noemde dat “verdomde onzin”. Tucker voegde er vervolgens aan toe dat de informatie over misbruik van minderjarigen “van de Israëli’s kwam”. Hij zei dat de Israëli’s daarmee naar hem toe waren gekomen. Probeerde de ZOG Hunter erin te luizen? Laat dat maar eens aan de Grote Baas weten, schrijft Donald Jeffries.

Ondanks deze suggestie dat Israël achter dit verhaal zat, had de YouTube-video nog steeds de nogal misleidende titel “The Laptop Came From Israel”. Er werd geen melding gemaakt van de specifieke beschuldigingen dat er op de laptop/harde schijf afbeeldingen stonden van Hunters toen veertienjarige nichtje, gedeeltelijk of volledig naakt. En iedereen behalve ik verwijst niet meer naar de vermeende verkrachting van een tienjarig Chinees meisje, wat ooit, heel even, de ernstigste beschuldiging van allemaal was. Misschien staan crackverslaafden er wel om bekend dat ze tienjarige Chinese meisjes verkrachten en dat op hun laptop of harde schijf filmen. Naar verluidt. Het is duidelijk dat er geen bewijs is voor deze beschuldigingen, aangezien we inmiddels hebben vernomen dat er nooit een laptop van Hunter Biden is geweest. Al met al was Tucker niet zo onderdanig overdreven enthousiast over Hunter als bijvoorbeeld Candace Owens. Of zelfs Nick Fuentes. Ik noem de overduidelijk “geïnstalleerde” Fuentes alleen maar om aan te tonen hoe hard Hunter Biden in de alternatieve media wordt gepromoot. Misschien dat als Tucker die derde partij toch opricht, ze Hunter Biden als hun presidentskandidaat kunnen nomineren. Hij heeft de juiste afkomst.

Hunter concentreerde zich op zelfspot over zichzelf als een zielige crackverslaafde. Maar hij was zoveel meer dan dat. Hij sprak over zijn prestigieuze functie in de raad van bestuur van Burisma – de bron van zoveel beschuldigingen van financiële onregelmatigheden – als “het domste wat ik ooit heb gedaan”. Ik weet het niet, het lijkt mij niet dom om een “baan” aan te nemen als bestuurslid van een groot bedrijf, waarbij je veel geld verdient zonder iets te doen. De elite doet dat voortdurend. In Survival of the Richest heb ik alle parasieten uit de 1 procent opgesomd die in elkaars raden van bestuur zitten. Volgens het laatste bericht ontving Al Gore jaarlijks 635.000 dollar voor het bijwonen van zes bestuursvergaderingen van Apple. Tucker heeft hem nooit aan de tand gevoeld over zijn streken in Oekraïne, maar liet de arme, zielige voormalige crackverslaafde liever praten over de huidige liefde van zijn leven en romantisch advies geven aan de kijkers. Tucker had een T-shirt moeten laten drukken en verkopen met de tekst: “Ik heb Hunter Biden geïnterviewd en het enige wat ik kreeg was wat melig liefdesadvies.” Hij promootte ook zijn kunst. En hij vroeg min of meer om betalende Substack-abonnees. Zoals we allemaal doen.

Hunter verkeert duidelijk in financiële moeilijkheden. Je zou denken dat hij zijn vader zou kunnen aanspreken, de Grote Baas van wie werd geruchten dat hij 20 procent van Hunters illegale deals kreeg. Nogmaals, naar verluidt. Ik bedoel, waarom helpt de oude man zijn zielige, voormalige crackverslaafde zoon niet een handje? Joe Biden zou ongeveer 10 miljoen dollar waard zijn, wat schokkend bescheiden is voor een voormalige president. Toch zou hij Hunter wel een paar miljoen kunnen sturen, nietwaar? Maar ja, de dochter van de “Big Guy”, die hem ervan beschuldigde tijdens haar jeugd ongepaste douches met haar te hebben genomen – iets waar de mainstreammedia absoluut geen interesse in toonden – is zelf ook behoorlijk in de problemen geraakt. Ik denk niet dat de voormalige president haar ook maar enige hulp heeft geboden. Hunter scoorde nog wat punten bij velen in de alternatieve media door Bibi Netanyahu “het kwaad in eigen persoon” te noemen. Nou, dan moet hij wel in orde zijn, toch? En, zoals hij nadrukkelijk verklaarde tijdens het interview met Candace Owens, wil hij dat we ons verenigen. Hij en Candace, en hij en Tucker, zijn het misschien niet eens, maar ze kunnen beleefd tegen elkaar zijn. Daar ben ik het mee eens. Maar ik heb nog steeds vragen over die laptop/harde schijf. En Oekraïne.

Over Candace gesproken: ze heeft ingestemd met een debat over de zaak-Charlie Kirk, dat later vandaag plaatsvindt. Haar tegenstander is Andrew Wilson. Ik weet echt niet waar Wilson bekend om staat, maar hij heeft een belachelijk stoere imago aangenomen, compleet met een anachronistische, altijd bungelende sigaret. Hij wordt op de een of andere manier in verband gebracht met het bedrijf dat Charlie heeft opgericht, TPUSA, hoewel hij beweert dat dat niet zo is. Hij lijkt dus deel uit te maken van de zionistisch-conservatieve kringen, en zoals te verwachten was, is hij getrouwd met een vrouw die drie kinderen heeft bij twee andere mannen. Hij voegt de daad niet bij het woord. Na Candace’s eigen vleiende interview met Hunter Biden, die logischerwijs haar gezworen ideologische vijand had moeten zijn, heb ik er weinig vertrouwen in dat ze dit debat zal “winnen”. Hoe dan ook, de volgelingen van TPUSA zullen beweren dat Wilson “gewonnen” heeft, en de volgers van Candace zullen beweren dat zij “gewonnen” heeft. Zo gaan debatten nu eenmaal. Aan beide kanten zal er ongetwijfeld iemand zeggen: “Als dit een gevecht was geweest, hadden ze het gestopt.” Wilson schreeuwt graag en veel, dus zijn debatteertactiek is wellicht om Candace, die zeven maanden zwanger is, simpelweg te overstemmen.

Er lijken nog twee andere Andrew Wilsons te zijn die bekender zijn dan de man met wie Candace gaat debatteren. Deze Andrew Wilson wist echter een uitnodiging te bemachtigen voor de podcast van Joe Rogan, waardoor Candace plotseling ontdekte wie hij was en dat hij een groot geldbedrag had geboden om met haar te debatteren. Feit is dat hij bij Rogan te gast was en een of andere band heeft met de Iraans-zionist Patrick Bet-David. Eigenlijk is Bet-David half Assyrisch en half Armeens, maar hij is geboren in Iran. Wat hij ook is, hij is een 100 procent voorstander van Israël, wat ongetwijfeld zijn eigen twijfelachtige bekendheid verklaart. Bet-David werd door Wilson gekozen als moderator voor dit debat, en Candace ging hiermee akkoord, ook al lijkt hij ideologisch gezien opnieuw een gruwel voor haar te zijn. Jason Whitlock vertelde een verhaal over hoe Bet-David hem uitnodigde voor zijn podcast. Whitlock reisde naar Florida voor de show en werd figuurlijk ontvoerd in een poging hem te dwingen te debatteren met een of andere voorstander van zwarte suprematie. Whitlock weigerde onder die omstandigheden aan de show deel te nemen, en het incident legde de flagrante oneerlijkheid van Bet-David bloot.

Ik vraag me eigenlijk af waarom Bet-David Hunter Biden nog niet heeft geïnterviewd. Of hoe Tim Pool hem kan weerstaan. De alternatieve media zitten vol met dit soort persoonlijkheden die op het eerste gezicht aan de kant van de waarheid, gerechtigheid en de “America 1.0”-manier lijken te staan. In mijn door Frank Capra geïnspireerde naïviteit had ik meer vertrouwen in Tucker en Candace. Natuurlijk wist ik dat Tucker een of andere band uit het verleden had met Hunter – hun vrouwen waren goede vriendinnen en Hunter schreef een aanbevelingsbrief voor de universiteit voor Tuckers zoon. Tucker heeft dat publiekelijk erkend. Maar ik verwachtte meer van Tucker en Candace dan van mensen als Nick Fuentes, Tim Pool of Patrick Bet-David. Ik denk dat dit betekent dat de overgrote meerderheid van mijn publiek gelijk heeft, en dat Tucker en Candace ook “geïnstalleerd” zijn. Ze zijn gewoon betere acteurs, neem ik aan. Tucker is echt heel erg goed in het overkomen als oprecht. Oprechtheid op het niveau van James Stewart. Maar ik kan het feit niet zomaar naast me neerleggen dat Tucker twee van mijn boeken op zijn website verkoopt. Dat moet toch iets betekenen, nietwaar? Dat betekent dat ofwel hij, ofwel iemand die voor hem werkt, mijn werk kent en goedkeurt.

Ondertussen, in de WNBA – een confronterend LGBTQ+-front dat zich voordoet als een sport – hebben zowel Caitlin Clark als Sophie Cunningham velen van ons deze week teleurgesteld. Voor wie het niet weet: beide speelsters zijn blank en hetero. Daardoor worden ze tot gigantische doelwitten gemaakt. Ze zijn allebei al te vaak aangevallen door boze zwarte lesbiennes, zonder dat die boze zwarte lesbiennes ter verantwoording worden geroepen. Als reactie op het feit dat Sophie bijna onthoofd werd door een van de smerigste van alle smerige WNBA-speelsters, Dijonai Carrington, verdedigde haar coach Stephanie White juist Carrington – de dader – en niet haar eigen speelster Sophie, die het slachtoffer was. Als reactie daarop werd Sophie voor de camera’s gesleept, waar ze excuses aanvoerde voor haar coach, zei dat “ze van ons houdt” en de straatvechter Carrington prees als een “geweldige speelster”. Sophie had de woede van het vijandige LGBTQ+-publiek op zich gehaald door in het openbaar te zeggen dat biologische mannen die zich voordoen als vrouwen (“transvrouwen”) niet mogen deelnemen aan vrouwensporten. Sophie kreeg tijdens de allereerste volgende wedstrijd een elleboogstoot tegen haar hoofd, en zij kreeg een fout tegen.

Wat Caitlin Clark betreft: zij zat naast Sophie tijdens die persconferentie en sloot zich aan bij haar opmerkingen door te zeggen dat ze van Stephanie White hield en dat ze het “vreselijk vond als de fans haar uitjoelden”. Geen enkele atlete is ooit zo oneerlijk behandeld als Caitlin, met misschien Tim Tebow als enige uitzondering. De WNBA heeft herhaaldelijk laten zien dat ze haar haat, terwijl zij in haar eentje deze belachelijke competitie op de kaart heeft gezet, met explosief stijgende bezoekersaantallen en televisiekijkcijfers, en tegen haar derde jaar aanzienlijk hogere spelerssalarissen. De sportjournalistieke gemeenschap, die nog meer “woke” is dan verslaggevers van de reguliere media, veracht haar. En haar eigen coach, Stephanie White, heeft door haar acties – haar speeltijd beperken, haar niet laten schitteren op het veld en weigeren haar te prijzen wanneer dat terecht is – duidelijk gemaakt dat ook zij een hekel aan haar heeft. Caitlins eigen gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal op het veld en langs de zijlijn verraden hoe ze werkelijk denkt over haar verachtelijke coach. Toch overlaadt ze haar in het openbaar met lof. Zowel Caitlin als Sophie vertonen “Cuckoldry 101”, een onderdanige houding die door blanke mannelijke publieke figuren tot in de perfectie is gebracht.

Ik weet dat sommigen, zo niet de meesten van jullie, nu vast zeggen: “Goh, heeft dit je verrast, meneer ‘Alles is een samenzwering’?” Zoals ik al heb uitgelegd, slaag ik er op de een of andere manier in om een duister, door Ambrose Bierce geïnspireerd cynisme te combineren met een dosis sprookjesachtig optimisme, dankzij te veel films van Frank Capra en herhalingen van The Andy Griffith Show. Ik ken Tuckers achtergrond. Hij straalt rijkdom en privilege uit. Niemand met een voornaam als Tucker komt uit de arbeidersklasse. Wat Candace betreft: Dana Doo Dah van Rotting Jewels was te gast in mijn podcast en vertelde hoe ze over haar eigen achtergrond heeft gelogen, op vrijwel dezelfde manier als wat ze aan het licht bracht over Erika Kirk. Candace won op de middelbare school een rechtszaak van 37.500 dollar wegens “racistische” intimidatie. Caitlin en Sophie zijn professionele atleten. Ze spelen in een door zwarten en de LGBTQ+-gemeenschap gedomineerde wereld. Ze hebben te maken met die giftige kleedkamer. Zoals ik uitgebreid zal beschrijven in mijn aanstaande boek over sport, met de voorlopige titel White Men Can Jump, was de sportwereld de plek waar de “Grote Vervanging” voor het eerst werd doorgevoerd. Sport is slechts een platform geworden voor het vereren van zwarten.

Hoe vaak kunnen onafhankelijk denkende Amerikanen nog voor de gek worden gehouden? Hoe vaak kan ik nog voor de gek worden gehouden? ”Fool me once, you don’t get fooled again”, zoals de “Grote Beslisser” zelf ooit zei. Ik was onder de indruk van Ross Perot, maar toen trok hij zich op onverklaarbare wijze terug uit de race terwijl hij in de peilingen aan kop lag. Maar hij kwam weer terug, en ik stemde nog steeds op hem. Ik stemde op Ralph Nader, die later zou toezeggen het voorwoord voor mijn boek Survival of the Richest te schrijven, om vervolgens mijn hart te breken door zich op het laatste moment zonder uitleg terug te trekken. Ik moet altijd de opmerking van kameraad Vladimir Lenin in gedachten houden: “De beste manier om de oppositie te beheersen, is door haar zelf te leiden.” We weten dat de FBI en de CIA extreemlinkse en -rechtse bewegingen zoals de Black Panthers en de KKK hebben geïnfiltreerd. We weten dat zowel Timothy Leary als Gloria Steinem CIA-informanten waren. Mensen hebben twijfels over mijn held en mentor Mark Lane. Hij was de advocaat van Jim Jones en overleefde Guyana zonder de Kool-Aid te drinken. De geweldige Illuminatus-trilogie, die mijn roman The Unreals sterk heeft geïnspireerd, beschreef Lane als een leider van de Illuminati.

Ik weet dat Roger Stone heeft laten zien dat hij van twijfelachtig karakter is. Hij steunt Trump nog steeds en heeft daarom onlangs de banden met Alex Jones verbroken. Maar Stone schreef het voorwoord voor mijn meest succesvolle boek, Hidden History. Zijn naam is daardoor onlosmakelijk met de mijne verbonden. En hij heeft altijd goede dingen over mij gezegd, op de zeldzame momenten dat hij zich mij herinnert. Naomi Wolf schreef het voorwoord voor Survival of the Richest. Ze is nu een fervent zioniste, dus uiteraard zouden we van mening verschillen over het buitenlands beleid. Maar dat doet er niet toe, want ze is mij zo goed als vergeten. Zijn ze allebei desinformatieagenten? Waren ze altijd al desinformatieagenten? Vivek Ramaswamy had mijn boek zichtbaar op de boekenplank achter zich staan toen hij door Alex Jones werd geïnterviewd. Achteraf gezien lijkt hij nu zeker een stroman, maar waarom nam hij dan de moeite om mijn boek te kopen? We hebben hem nooit een exemplaar gestuurd. Maar aan de andere kant kwam ik erachter dat een van de eerste bibliotheken die mijn boek Hidden History bestelde, de CIA was. Ze houden de oppositie vast graag in de gaten, zelfs kleine visjes zoals ik. Degenen die niet zijn ‘geïnstalleerd’ en in de schaduw zijn verbannen.

In het onwaarschijnlijke geval dat Tucker of Candace me zouden uitnodigen voor hun show, zou ik dan toehappen? Zou ik dan worden gezien als een “verrader” als ik dat deed? Het antwoord op beide vragen is waarschijnlijk ja. Ik zou naar de show van Rachel Maddow gaan als zij me zou vragen, en we weten precies wat voor iemand zij is. Ik blijf ook voor Caitlin Clark duimen. Ze is een jonkvrouw in DEI-nood, en ik heb nog steeds een beetje ridderlijkheid in me. Ze zal zich waarschijnlijk blijven verkopen, maar ik wens haar het allerbeste. Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk het voor haar achter de schermen is, in de strijd met al die doorgedraaide anti-blanke, anti-heteroseksuele spelers, coaches en ‘journalisten’. En ik fantaseer er graag over dat ze in privé haar frustratie en woede uit over het venijn waaraan ze wordt blootgesteld. Wie weet wat zij – inclusief Tucker en Candace – werkelijk geloven? Misschien krijgen ze aanbiedingen die ze niet kunnen weigeren. Je hebt niet altijd een paardenhoofd in je bed nodig om de boodschap te snappen. Ze lijken allemaal te weten wat ze in het openbaar wel en niet mogen zeggen. Helaas zijn ze allemaal bereid hun excuses aan te bieden als ze daartoe worden gedwongen. Ik denk ook graag dat ze, ondanks hun misselijkmakende en onnodige excuses, mijn werk lezen.

Net als Martin Luther King heb ook ik een droom. Dat op een dag blanke publieke figuren hun stem en hun moed zullen vinden en de simpele waarheid zullen spreken. Stop met je als een lafaard te gedragen. Stop met kruipen en je verontschuldigen. Stop met het paaien van de massa. Stop met neerbuigend te doen tegen mensen die je doodsbang bent te bekritiseren, maar waarmee je niet wilt samenleven. Op een dag, misschien niet tijdens ons leven, zal ergens een blanke, met een platform dat groot genoeg is om ertoe te doen, zeggen: “Ik ben woedend, en ik pik het niet langer.” Geen gedoe meer alsof “jongeren” verantwoordelijk zijn voor het bestormen van stranden en het vernielen van fastfoodrestaurants. Geen gedoe meer alsof er geen criminele pathologie bestaat in zwarte getto’s. Niet langer de waanzinnig onevenredige macht van de niet-Ieren negeren. Niet langer doen alsof “diversiteit onze kracht is”. Niet langer 57 geslachten en “zij/hen”-voornaamwoorden tolereren. Niet langer elke kritiek op autoriteiten afdoen als “complottheorieën”. Ach, ik mag toch dromen, nietwaar? Als klein kind inspireerde het idealisme van JFK mij. Net zoals de woorden van Huey Long me nog steeds in vervoering brengen. Misschien heb ik het “derde-partij-Stockholmsyndroom”. Ik zal proberen hier niet weer in te trappen, maar ik beloof niets.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De geassisteerde zelfmoord van het blanke ras

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: