De afgelopen week vonden er verschillende rondes van vergeldingsaanvallen plaats tussen Amerikaanse troepen en het Iraanse leger. De aanvallen zijn inmiddels omvangrijker geworden en richten zich op waardevollere doelen:
Oman: De IRGC verklaarde dat het Oman heeft aangevallen als onderdeel van de nieuwste fase van zijn vergeldingsacties. Het zei dat het zich richtte op “de FPS-luchtradar voor de lange afstand en de scheepsdetectieradar in Oman“, en voegde eraan toe dat deze radarsystemen zijn vernietigd.
Bahrein: De IRGC verklaarde ook dat het raket- en drone-aanvallen heeft uitgevoerd gericht op ”installaties en infrastructuur van het agressieve Amerikaanse leger” in Juffair, Bahrein.
…
Eerder had de IRGC gemeld dat het de Prince Hassan-luchtmachtbasis in Jordanië met raketten en drones had aangevallen en verschillende brandstofdepots en munitieopslagplaatsen in brand had gezet.
Koeweit: De IRGC verklaarde maandag dat het ook een Amerikaanse grond-grondraketbasis in Koeweit had aangevallen, waarbij “twee HIMARS-raketwerpers en met raketten gevulde magazijnen in brand werden gezet en volledig werden vernietigd”.
…
Het Central Command (CENTCOM) van het Amerikaanse leger had eerder verklaard “tientallen doelen op meerdere locaties met precisiewapens te hebben geraakt om het vermogen van Iran om de internationale scheepvaart door de Straat van Hormuz te blijven aanvallen, te verzwakken”.
Tot deze doelen behoorden “Iraanse militaire luchtverdedigingssystemen, radarposten aan de kust, raket- en dronecapaciteiten, en kleine boten”, aldus het commando.
Iran zegt dat de Straat van Hormuz gesloten is. De VS hebben hun maritieme blokkade van Iran opnieuw ingesteld. Trump eist een heffing van 20% op alle vracht die de Straat passeert. De olieprijzen stijgen, evenals de kans op een nieuwe wereldwijde depressie, schrijft Bernhard.
De VS zijn niet in staat hun nederlaag te erkennen die volgde nadat ze Iran (twee keer) hadden aangevallen.
Het probeert nu opnieuw te onderhandelen over het memorandum van overeenstemming dat het moest ondertekenen, met behulp van dezelfde middelen die het had ingezet toen het de oorlog verloor. Het is onwaarschijnlijk dat dit tot een andere uitkomst zal leiden.
De overweldigende toestroom van rouwenden bij de begrafenis van de Opperste Leider Ali Khamenei heeft aangetoond dat Iran bereid is alle druk van de VS te weerstaan.
Eerder vandaag heeft een Iraans passagiersvliegtuig (opnieuw) de door Saoedi-Arabië boven Jemen afgekondigde vliegverbodszone geschonden. Het vliegtuig landde in Sana’a, ondanks Saoedische pogingen om de landingsbaan van de luchthaven te bombarderen. De Ansarullah-regering in Sana’a heeft aangekondigd dat zij wraak zal nemen op de Saoedi’s.
Ondanks de blokkade van de Straat van Hormuz exporteert Saoedi-Arabië nog steeds aanzienlijke hoeveelheden olie via de Rode Zee en door de Straat van Bab el-Mandeb. De aanval op Jemen zal waarschijnlijk leiden tot een Jemenitische blokkade van die doorvoerroute.
Ik vind het enigszins onbegrijpelijk waarom de Saoedi’s hebben besloten het conflict in Jemen opnieuw aan te wakkeren, nu hun export volledig afhankelijk is van een route die door Jemen wordt gecontroleerd.
Vandaag publiceerde de NY Times een nogal merkwaardig artikel over een vermeende rekrutering door de Mossad van de voormalige president van Iran, Mahmoud Ahmadinejad:
Een kijkje in de geheime operatie van Israël om Ahmadinejad voor zich te winnen – NY Times
Volgens Amerikaanse functionarissen heeft Israël de afgelopen jaren in het geheim geld betaald aan de heer Ahmadinejad voor huisvesting en reizen, en hebben Israëlische agenten hem meerdere malen in het buitenland ontmoet, onder meer tijdens zijn reizen naar Boedapest.
Deze inspanningen culmineerden eind februari van dit jaar — tijdens de eerste dagen van de Amerikaans-Israëlische oorlog tegen Iran — in een gewaagde operatie om de voormalige leider, die onder streng toezicht in Teheran woonde, te verhuizen. Het doel: het plan in gang zetten om het huidige regime omver te werpen en de heer Ahmadinejad aan de macht te brengen.
Dit verhaal klinkt mij niet erg logisch in de oren. Ahmadinejad was president tussen 2005 en 2013. Hij was in Iran een “has-been”. Niemand zou hem terug in functie hebben gewild. Maar hij was geen verrader en ik vermoed dat alles wat hij deed welbekend was bij, of zelfs gecoördineerd werd met, de Iraanse veiligheidsdiensten.
Ali Ahmadi @AliR_Ahmadi – 13:15 UTC · 13 juli 2026
Ik weet niet of dit verhaal waar is, maar het laat de Israëli’s niet bepaald slim of gewiekst overkomen. Ahmadinejad is de meest in diskrediet geraakte figuur in de Iraanse politiek, alom verafschuwd door iedereen.
Ik wil er ook op wijzen dat hij vóór de oorlog niet onder huisarrest stond. Hij ontmoette regelmatig wie hij maar wilde en vertelde hen dat hij de Iraanse regering wilde omverwerpen. Uiteraard was de Iraanse inlichtingendienst hiervan op de hoogte, maar zag waarschijnlijk geen bedreiging in hem.
Ahmadinejad moet het goed maken. Hij nam deel aan de begrafenis van ayatollah Ali Khamenei.
Haaretz heeft meer over dat verhaal:
Een kijkje in het complot van de Mossad om Israëls aartsvijand Ahmadinejad als leider van Iran te installeren (gearchiveerd) – Haaretz
In Israël werd bijzondere aandacht besteed aan Ahmadinejads overtuiging dat Iran onder het sanctieregime niet kon blijven bestaan en dat het nucleaire programma, in zijn ogen, van een troef in een last was veranderd. Degenen die de zich ontwikkelende relatie met hem op de voet volgden, raakten ervan overtuigd dat zijn verzet tegen het regime zo hevig was geworden dat hij bereid zou zijn de Mossad te helpen en zijn lot aan de dienst toe te vertrouwen.
…
Toen Iran begin 2026 het centrale strijdtoneel werd, werd duidelijk dat Ahmadinejad een van Israëls belangrijkste troeven was. En toen Jeruzalem besloot alles op alles te zetten en Operatie De Geklede Kat te lanceren – de operatie om het Iraanse regime omver te werpen – werd Ahmadinejad gekozen om de dag erna de teugels in handen te nemen, in de hoop dat hij Iran in de gewenste richting zou sturen, het streven naar kernwapens zou opgeven en de wereld een oud-nieuw Iran zou presenteren.
In feite was de voormalige Iraanse president slechts het topje van de ijsberg van het project voor regimeverandering. Achter hem gingen beïnvloedingsoperaties in Iran schuil, een project om Koerdische strijdkrachten in Irak te bewapenen en te trainen, pogingen om andere minderheden te mobiliseren om de bestaande orde te destabiliseren, en plannen van de Israëlische luchtmacht om een landcorridor te creëren voor de bewegingen van milities.
Je vraagt je af welke exotische drugs Mossad-chef David Barnea heeft gerookt om in zulke onzin te trappen. Het waren Barnea en zijn baas Benjamin Natanyahoo die Trump ervan overtuigden om aan het project deel te nemen.
Enkele meer bij hun verstand zijnde mensen probeerden deze onzin te stoppen, maar faalden:
Generaal-majoor Shlomi Binder, hoofd van de militaire inlichtingendienst van de IDF, schreef een evaluatie waarin hij het plan weinig kans van slagen toekende. Brigadegeneraal Ofir Mizrahi Rosen, hoofd van de onderzoeksafdeling van de militaire inlichtingendienst, stelde een volledig document op waarin hij twijfels uitte over de ambitieuze operatie. Tzachi Hanegbi, destijds nationaal veiligheidsadviseur, trok zich terug uit de voorbereidingen nadat hij tot de conclusie was gekomen dat deze op wilde fantasieën waren gebaseerd.
Drie dagen voor het uur U bereikten de meningsverschillen zo’n kookpunt dat IDF-stafchef Eyal Zamir opdracht gaf alles stop te zetten. Desondanks besloot de premier door te gaan.
Haaretz kondigde aan later vandaag een langer artikel hierover te publiceren.
In 2002/2003, toen de toenmalige Amerikaanse president George W. Bush van plan was Irak aan te vallen, vertrouwden hij en zijn mensen op Ahmed Chalabi, een Iraakse oplichter die, zoals later bleek, ook een agent voor Iran was. De droom om Chalabi als door de VS gecontroleerde marionettenleider over Irak te installeren, eindigde in een bittere mislukking.
Ahmadinejad heeft hierin wellicht een vergelijkbare rol gespeeld. De Iraanse inlichtingendienst zal zich terdege bewust zijn geweest van wat hij deed. Maar men liet het gebeuren, aangezien het Israëlische plan gedoemd was te eindigen in wat een Israëlische Iran-specialist nu een strategische mislukking noemt.
“We zullen het uiterste doen” — zo begon de Staat Israël aan een ongekende strategische manoeuvre, waarbij men vertrouwde op de Koerdische strijdkrachten en op een grillige figuur als Mahmoud Ahmadinejad. Deze publicatie illustreert bovenal de omvang van de Israëlische strategische mislukking ten opzichte van Iran.
Israël stelde als voorwaarde voor de manoeuvre dat Ali Khamenei uitgeschakeld moest worden, juist de man die jarenlang als remmende factor binnen het Iraanse systeem fungeerde.
…
Daarbij kwam nog het vertrouwen op de Koerdische strijdkrachten, hoewel de kans dat zij gebieden zouden kunnen veroveren, behouden en oprukken naar Teheran nihil was. Afgezien van hun operationele zwakte zou Turkije een dergelijk scenario nooit hebben toegestaan.
Niet minder ernstig was de poging om een plan voor regimeverandering te baseren op Ahmadinejad, een onvoorspelbare figuur die geen noemenswaardige machtscentra binnen het regime bezit en geen steunbasis heeft waarmee hij Iran de dag erna zou kunnen leiden.
Dit is een aaneenschakeling van ongefundeerde werkhypothesen, mislukte inlichtingenbeoordelingen en strategische planning die losstaat van de werkelijkheid. Dit is stof voor een staatscommissie van onderzoek, omdat deze fouten niet alleen ervoor zorgden dat de operatie mislukte, maar Israël na de oorlog ook in een strategische realiteit plaatsten die veel ernstiger en gevaarlijker was dan die waarmee het voorheen werd geconfronteerd.
Een toekomstige evaluatie van hoe de Amerikaanse regering onder Donald Trump faalde bij dit complot om Iran aan te vallen, zal waarschijnlijk tot een soortgelijke conclusie komen.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Wat een waanzinnige wereld. Min ma zei het vroeger al: iedere oorlog is een bankiersoorlog. Als de bankiers maar goed kunnen verdienen aan het leed van een ander. Dan is echt alles, in hun ogen, geoorloofd.
Maar wie geeft ze die macht, de spaarders die hun geld in beheer geven. ….Dan wil de bank de spaarders winst geven en er zelf goed van vreten. …. De overheid heeft een konsi met de banken. Vangen jongens, het feest kan niet op.
Waar ligt het probleem dan?
Politieke partijen her zelfde, je mag stemmen op voorgekookte shit. En de schapen blijven maar hopen🙈 en kennelijk hopen veel vrouwen op een exotische partner. 🙈🙈🙈😮💨
ja die vrouwen met hun exotische partner zijn gewoonlijk zoals de maagden in hun hemel..te oud en lelijk…daarom zijn het nog maagden hé..😂🤣😁 tenminste zo zou ik toch denken,…de Hell voor de Grahams én de Epstein’s én Vrienden…hahahaaaa..
Dàt is het geval sinds 1815 …
Saoedie’s schijten voor de VS in de broek.
Ze zijn banger voor de VS en Israel dan voor Iran
Zo bang zijn ze om gezamenlijk een vuist te maken tegen het westen.
Dat is wel duidelijk.