Mark Twain – Het joodse monopolie op alles is de oorzaak van antisemitisme

“Nee, de jood is een geldmaker; en bij het vergaren van zijn geld vormt hij een zeer ernstige belemmering voor minder capabele buren die hetzelfde nastreven. Ik denk dat dat het probleem is. Bij het inschatten van wereldse waarden is de Jood niet oppervlakkig, maar diepzinnig. Met vroegrijpe wijsheid ontdekte [de Jood] in de ochtend der tijden dat sommige mensen rang aanbidden, sommigen helden, sommigen macht, sommigen God, en dat zij over deze idealen twisten en zich niet kunnen verenigen – maar dat zij allemaal geld aanbidden; dus maakte hij het tot het doel en de zin van zijn leven om het te verwerven.” – Mark Twain, 1835-1910, auteur van Amerikaanse klassiekers “Tom Sawyer” en “Huckleberry Finn”

Makow – Zijn Joden slimmer en getalenteerder dan niet-Joden of is het systeem in hun voordeel gemanipuleerd? Of een beetje van beide? schrijft Henry Makow.

Ik ben etnisch gezien een Jood, maar het Joodse fenomeen is een raadsel voor mij. Ik heb er in Cruel Hoax en mijn vier Illuminati-boeken nog maar nauwelijks de oppervlakte van aangeraakt.

Ik kan niet geloven hoe ze elk gebied domineren, behalve sport en de ambachten. Het voelt alsof er minstens 50 miljoen Joden in de wereld zijn.

Het slechte nieuws, mensen, is dat het jodendom wordt bepaald door het kabbalisme, wat satanisme is, en dat we er allemaal in zijn ingewijd. De Derde Wereldoorlog en de daarmee gepaard gaande financiële hervormingen zullen de kers op de taart zijn. De agenda is om de Geest van God van deze aarde uit te roeien en de mensheid te beroven van haar geboorterecht. Kijk eens hoe China Falun Gong behandelt.

Ik kan niet geloven dat zulke slimme, en overwegend goede mensen niet inzien hoe ze een belangrijke rol hebben gespeeld in een duivels complot om de mensheid tot slaaf te maken en te vernietigen.

“Ik ben ervan overtuigd dat in Rusland, Oostenrijk en Duitsland negen tiende van de vijandigheid jegens de Jood voortkomt uit het onvermogen van de gemiddelde christen om succesvol te concurreren met de gemiddelde Jood in het bedrijfsleven – zowel in eerlijke zaken als in de twijfelachtige soort.” – Twain – Fragment uit “Concerning the Jews” Harpers Magazine maart 1898

Door Mark Twain

… In de katoenstaten, na de oorlog, verbouwden de eenvoudige en onwetende negers de gewassen voor de blanke plantage-eigenaar op basis van een deel van de opbrengst. De jood kwam massaal naar beneden, vestigde zich op de plantage, voorzag op krediet in alle behoeften van de neger, en was aan het einde van het seizoen eigenaar van het aandeel van de neger in de huidige oogst en van een deel van zijn aandeel in de volgende. Het duurde niet lang voordat de blanken de jood verafschuwden, en het is twijfelachtig of de neger van hem hield.

De jood wordt via wetgeving uit Rusland verdreven. De reden wordt niet verborgen. De beweging werd in het leven geroepen omdat de christelijke boer en dorpsbewoner geen schijn van kans had tegen zijn commerciële vaardigheden. Hij was altijd bereid geld voor te schieten op een oogst, en wodka en andere levensbenodigdheden op krediet te verkopen terwijl de oogst groeide. Wanneer de afrekeningsdag kwam, bezat hij de oogst; en het jaar daarop of het jaar daarna bezat hij de boerderij, zoals Jozef.

In het saaie en onwetende Engeland van Johns tijd raakte iedereen in de schulden bij de jood. Hij verzamelde alle lucratieve ondernemingen in zijn handen; hij was de koning van de handel; hij stond klaar om op alle winstgevende manieren behulpzaam te zijn; hij financierde zelfs kruistochten voor de redding van het Heilig Graf. Om zijn rekening met de natie te vereffenen en de handel te herstellen in zijn natuurlijke en onbekwame banen, moesten zij uit het rijk worden verbannen.

Om soortgelijke redenen moest Spanje hem vierhonderd jaar geleden verbannen, en Oostenrijk ongeveer een paar eeuwen later.

MONOPOLIE OP DE HANDEL

Door de eeuwen heen is christelijk Europa gedwongen geweest zijn activiteiten in te perken. Als hij zich op een ambachtelijke handel begaf, moest de christen zich daaruit terugtrekken. Als hij zich als arts vestigde, was hij de beste, en nam hij de markt over. Als hij de landbouw exploiteerde, moesten de andere boeren iets anders gaan doen. Aangezien er geen manier was om in welk beroep dan ook succesvol met hem te concurreren, moest de wet ingrijpen en de christen redden van het armenhuis. De ene na de andere handel werd de jood bij wet ontnomen, totdat er praktisch niets meer overbleef. Het was hem verboden zich met landbouw bezig te houden; het was hem verboden de advocatuur uit te oefenen; het was hem verboden de geneeskunde uit te oefenen, behalve onder joden; het was hem verboden ambachten uit te oefenen…

Zelfs de leerstoelen en de wetenschappelijke scholen moesten worden gesloten voor deze geduchte tegenstander. Toch vond hij, bijna verstoken van werk, manieren om geld te verdienen, zelfs manieren om rijk te worden. Ook manieren om zijn opbrengsten goed te investeren, want woeker was hem niet verboden. Onder de geschetste moeilijke omstandigheden kon de Jood zonder verstand niet overleven, en de Jood met verstand moest zijn verstand goed trainen en scherp houden, of verhongeren.

Eeuwen van beperking tot het enige instrument dat de wet hem niet kon ontnemen – zijn verstand – hebben dat instrument buitengewoon bekwaam gemaakt; eeuwen van gedwongen ongebruik van zijn handen hebben ze doen atrofiëren, en hij gebruikt ze nu nooit meer. Deze geschiedenis heeft een zeer, zeer commerciële uitstraling, een uiterst smerige en praktische commerciële uitstraling, het zakelijke aspect van een Chinese kruistocht voor goedkope arbeidskrachten. Religieuze vooroordelen kunnen een deel ervan verklaren, maar niet de andere negen.

JODENVERVOLGING

Protestanten hebben katholieken vervolgd, maar ze hebben hun middelen van bestaan niet van hen afgenomen. De katholieken hebben de protestanten met bloedige en vreselijke bitterheid vervolgd, maar ze hebben de landbouw en de ambachten nooit voor hen gesloten. Waarom was dat? Dat heeft de openhartige uitstraling van echte religieuze vervolging, niet van een vakbondsboycot in religieuze vermomming.

De Joden worden in Oostenrijk en Duitsland, en de laatste tijd ook in Frankrijk, lastiggevallen en tegengewerkt; maar Engeland en Amerika bieden hen een vrij veld en toch overleven ze. Schotland biedt hen ook een onbelemmerd veld, maar er zijn niet veel gegadigden. Er zijn een paar Joden in Glasgow, en één in Aberdeen; maar dat komt omdat ze niet genoeg kunnen verdienen om weg te gaan. De Schotten maken zichzelf dat compliment, maar het is waar.

Ik ben ervan overtuigd dat de kruisiging niet veel te maken heeft met de houding van de wereld ten opzichte van de Jood; dat de redenen daarvoor ouder zijn dan die gebeurtenis, zoals blijkt uit de ervaring van Egypte en uit het spijt van Rome dat het een onbekende groep, de christenen genaamd, heeft vervolgd, in de verkeerde veronderstelling dat het slechts een Jood vervolgde. Slechts een Jood – een gevilde paling die er waarschijnlijk aan gewend was. Ik ben ervan overtuigd dat in Rusland, Oostenrijk en Duitsland negen tiende van de vijandigheid jegens de Jood voortkomt uit het onvermogen van de gemiddelde christen om succesvol te concurreren met de gemiddelde Jood in het bedrijfsleven – zowel in eerlijke zaken als in de twijfelachtige soort.

MONOPOLIE OP BEROEPEN & CULTUUR

In Berlijn las ik een paar jaar geleden een toespraak waarin openhartig werd aangedrongen op de verdrijving van de joden uit Duitsland; en de reden van de opruier was even openhartig als zijn voorstel. Die luidde als volgt: dat vijfentachtig procent van de succesvolle advocaten in Berlijn joden waren, en dat ongeveer hetzelfde percentage van de grote en lucratieve bedrijven van allerlei aard in Duitsland in handen was van het joodse ras!

Is dat geen verbazingwekkende bekentenis?

Het was slechts een andere manier om te zeggen dat in een bevolking van 48.000.000, waarvan slechts 500.000 als joden geregistreerd stonden, vijfentachtig procent van het intellect en de eerlijkheid van het geheel bij de joden berustte. Ik moet de nadruk leggen op de eerlijkheid – die is over het algemeen een essentieel onderdeel van succesvol zakendoen.

Natuurlijk sluit dit schurken niet volledig uit, zelfs niet onder christenen, maar het is niettemin een goede werkregel. De cijfers van de spreker waren misschien onnauwkeurig, maar het motief van de vervolging is zo duidelijk als wat.

De man beweerde dat in Berlijn de banken, de kranten, de theaters, de grote handels-, scheepvaart-, mijnbouw- en productiebelangen, de grote leger- en stadscontracten, de trams en vrijwel alle andere eigendommen van grote waarde, en ook de kleine bedrijven, in handen waren van de joden.

Hij zei dat de Jood de christen op alle fronten in het nauw dreef; dat een christen al het geluk had als hij nog net de kost bij elkaar kon schrapen; en dat de Jood verbannen moest worden, en snel – er was geen andere manier om de christen te redden.

Hier in Wenen zei een opruier afgelopen herfst dat al deze rampzalige details ook op Oostenrijk-Hongarije van toepassing waren; en in felle bewoordingen eiste hij de verdrijving van de Joden. Wanneer politici zonder te blozen naar buiten treden en de baby-wet op deze openhartige manier voorlezen, zonder te worden terechtgewezen, is dat een zeer goede aanwijzing dat ze een achterban hebben en weten waar ze op stemmen moeten vissen.

U merkt het cruciale punt van de genoemde agitatie op; het argument is dat de christen niet kan concurreren met de jood, en dat daardoor zijn brood in gevaar is. Voor mensen is dit iets dat veel meer haat opwekt dan welk detail dan ook dat met religie te maken heeft. Voor de meeste mensen staan brood en vlees noodzakelijkerwijs op de eerste plaats, religie op de tweede. Ik ben ervan overtuigd dat de vervolging van de Jood niet in grote mate te wijten is aan religieuze vooroordelen.

Nee, de Jood is een geldmaker; en bij het vergaren van zijn geld vormt hij een zeer ernstige belemmering voor minder capabele buren die hetzelfde nastreven. Ik denk dat dat het probleem is. Bij het inschatten van wereldse waarden is de Jood niet oppervlakkig, maar diepzinnig. Met een vroegrijpe wijsheid ontdekte hij in de oertijd dat sommige mensen status aanbidden, sommige helden, sommige macht, sommige God, en dat ze over deze idealen ruziën en zich niet kunnen verenigen – maar dat ze allemaal geld aanbidden; dus maakte hij het tot het doel en de zin van zijn leven om het te verwerven.

Hij was er al mee bezig in Egypte, zesendertig eeuwen geleden; hij was ermee bezig in Rome toen die christen ten onrechte voor hem werd vervolgd; hij is er sindsdien altijd mee bezig geweest. De prijs die hij ervoor heeft betaald is hoog; zijn succes heeft de hele mensheid tot zijn vijand gemaakt – maar het heeft zich uitbetaald, want het heeft hem afgunst opgeleverd, en dat is het enige waarvoor mensen zowel hun ziel als hun lichaam zouden verkopen.

Hij merkte lang geleden al op dat een miljonair respect afdwingt, een tweemiljonair eerbetoon, en een multimiljonair de diepste diepten van aanbidding. We kennen dat gevoel allemaal; we hebben het zien tot uiting komen. We hebben gemerkt dat wanneer de gemiddelde man de naam van een multimiljonair noemt, hij dat doet met die mengeling in zijn stem van ontzag, eerbied en begeerte die in de ogen van een Fransman brandt wanneer die op de centime van een ander vallen.

Twain- In dit verband denk ik aan Genesis, hoofdstuk xlvii.

“We hebben allemaal wel eens – al dan niet aandachtig – het aangrijpende verhaal gelezen over de jaren van overvloed en de jaren van hongersnood in Egypte, en hoe Jozef, met die gelegenheid, een monopolie vestigde op gebroken harten, de broodkorsten van de armen en de menselijke vrijheid – een monopolie waarmee hij het geld van een volk volledig wegnam, tot de laatste cent; het vee van een volk volledig in beslag nam, tot de laatste hoef; het land van een volk in beslag nam, tot de laatste acre; en vervolgens het volk zelf in beslag nam, door het te kopen voor brood, man voor man, vrouw voor vrouw, kind voor kind.

Totdat allen slaven waren; een monopolie dat alles wegnam, niets achterliet; een monopolie zo gigantisch dat, in vergelijking daarmee, de meest gigantische monopolies in de latere geschiedenis slechts kinderspel zijn, want het handelde in honderden miljoenen bushels, en de winsten liepen op tot honderden miljoenen dollars, en het was een ramp zo verpletterend dat de gevolgen ervan vandaag de dag, meer dan drieduizend jaar na de gebeurtenis, nog niet geheel uit Egypte zijn verdwenen.

Is het aannemelijk dat het oog van Egypte al die tijd op Jozef, de buitenlandse Jood, gericht was? Ik denk van wel. Was het vriendelijk? Dat moeten we betwijfelen. Was Jozef bezig een karakter voor zijn volk te vestigen dat lang in Egypte zou voortleven? En zou zijn naam na verloop van tijd vertrouwd worden gebruikt om dat karakter uit te drukken – zoals Shylocks? Dat valt nauwelijks te betwijfelen. Laten we niet vergeten dat dit eeuwen vóór de kruisiging was.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Epsteins grap over joden die politici sturen

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: