Wordt Amerika werkelijk een “Zionocratie“?

Het land dat ooit de Verenigde Staten van Amerika was, wordt nu, in zijn 250e jaar, geleid door een president wiens onwetendheid op het gebied van geschiedenis en beleid zo groot is dat bijna alles kan, inclusief het ontketenen van oorlogen die worden gevoerd voor een vreemde natie die algemeen wordt beschouwd als ronduit kwaadaardig. Ik heb het natuurlijk over de invloed die Israël met name uitoefent op het buitenlands beleid van de VS, hoewel die invloed in toenemende mate ook van invloed is op het economisch beleid en de uitholling van fundamentele vrijheden zoals de vrijheid van meningsuiting. Men moet zich afvragen: wat voor soort onafhankelijkheid heeft Amerika eigenlijk nog, als het toestaat dat een ander land, gesteund door binnenlandse joodse en christelijke zionisten, middelen die van de belastingbetalers zijn gestolen, verspilt aan eindeloze oorlogen en een gestuurd buitenlands beleid dat de Amerikaanse burgers op geen enkele significante manier ten goede komt. Bovenal is het een “beleid“ dat wordt gedreven door valse religieuze overtuigingen dat het voormalige Palestina een volledig joodse staat moet worden die ”uitverkoren” is om zich uit te breiden en ”Groter“ te worden door middel van oorlogen die in het hele Midden-Oosten worden ontketend.

En vrijwel dezelfde zionistische elite die het Witte Huis en het Congres controleert, beheert grotendeels ook de andere onderdelen van de federale overheid, terwijl zij tegelijkertijd de centrale bankwezen controleert via de Federal Reserve, die particulier wordt beheerd en minder dan 5% van het geld in ‘reserve’ heeft. De meeste Amerikanen realiseren zich niet dat deze financiële op hol geslagen trein het land binnenkort failliet zal maken door de huidige federale overheidsschuld van 39,4 biljoen dollar (122,1% van het bbp), wat neerkomt op 356.620 dollar per belastingbetaler, schrijft Philip Giraldi.

En er is nog meer slecht nieuws! President Donald J. Trump kan terecht worden beschouwd als de meest pro-Israëlische president in de geschiedenis van ons land, wat veel zegt, en het is dan ook geen verrassing dat toen een van zijn meest fervente joodse aanhangers, Mark Levin, hem onlangs omschreef als de “Eerste joodse president!”, Trump antwoordde: “Dat klopt!” Of dat een bevestiging was van de juistheid van de bewering of louter instemming met het feit dat Levin dat had gezegd, valt misschien te betwisten, maar het weerspiegelt wel een zekere realiteit. In een toespraak op Mount Rushmore op 3 juli had Trump het eindeloos over het zuiveren van het land van zijn “communisten”, maar waar hij het eigenlijk over had, waren de liberalen die kritiek hebben op Israël, zoals de burgemeester van New York, Zohran Mamdani, en congreslid Ilhan Omar,

Trump voert een volstrekt zinloze en uiterst impopulaire oorlog tegen het niet-bedreigende Iran, omdat Israël hem daartoe heeft overgehaald, en hij heeft een gruwelijke genocide in wat ooit Palestina was getolereerd, terwijl hij de VS tegelijkertijd medeplichtig heeft gemaakt aan de slachting door wapens, geld en politieke dekking te verstrekken, waardoor premier Benjamin Netanyahu met zijn oorlogsmisdaden wegkomt. En nu zijn er berichten dat Trump het Amerikaanse leger heeft opgedragen voorbereidingen te treffen om in Libanon in actie te komen om Hezbollah te vernietigen, dat geen bedreiging vormt voor Amerika, hoewel het een vijand van Israël is.

Dat is de huidige realiteit. Ons Amerika, een slachtoffer van de machtige binnenlandse Israël-lobby die het Congres met geld heeft gecorrumpeerd en die het grootste deel van de mainstream media controleert, is werkelijk een slaaf van wat Israël beschouwt als zijn nationale veiligheidsbeleid. Dit heeft ertoe geleid dat sommige Amerikaanse critici van de huidige gang van zaken de VS zijn gaan aanduiden als de “zionisering van Amerika om een zionocratie te creëren“ – een benaming die een zekere weerklank vindt, aangezien zij een bepaalde realiteit weerspiegelt: het handhaven van de joodse/Israëlische dominantie over de Verenigde Staten heeft de natie beroofd van wat ooit fundamentele grondwettelijke rechten waren.

Kijk bijvoorbeeld eens naar wat er al bestaat om Israël te bevoordelen en wat er op komst is, waardoor de VS een virtuele vazalstaat zal worden van de meedogenloze apartheidsentiteit die zowel het Witte Huis als het Congres in haar greep heeft. Er wordt vaak op gewezen hoe het Amerikaanse Congres oorlogsmisdadiger Netanyahu 58 staande ovaties gaf toen hij dat orgaan in 2024 toesprak. En er bestaat binnen het Ministerie van Buitenlandse Zaken al een bureau dat tot doel heeft hetgeen het omschrijft als antisemitisme wereldwijd tegen te gaan. Het heet het Office of the Special Envoy to Monitor and Combat Antisemitism (SEAS), dat is opgericht om de Amerikaanse inspanningen in de strijd tegen antisemitisme wereldwijd te bevorderen. Het is ingesteld bij de Global Antisemitism Review Act van 2004 en wordt geleid door een speciale gezant met de status van ambassadeur, die rechtstreeks rapporteert aan de minister van Buitenlandse Zaken. Momenteel staat rabbijn Yehuda Kaploun aan het hoofd ervan. Het bureau hanteert de definitie van antisemitisme van de International Holocaust Remembrance Alliance (IHRA), waarbij mondelinge of schriftelijke kritiek op het gedrag van joodse groeperingen of van Israël ipso facto als bewijs van antisemitisme wordt beschouwd, wat het als een misdrijf aanmerkt. Ter vergelijking: geen enkel ander land behalve Israël heeft een bureau dat de wereld rondreist met de missie om datgene uit te roeien wat het als antisemitisch beschouwt.

Goed dan, laten we aannemen dat het echt erg is, maar er zijn enkele nieuwe initiatieven opgedoken die de situatie nog erger dreigen te maken, juist nu we een president hebben die bereid is de Israëli’s en de binnenlandse joodse lobby alles te geven waar ze om vragen. Sommige wetsvoorstellen die uit het Congres komen, zullen het vermogen van Israël om zich rechtstreeks te mengen in het beleid dat door de Amerikaanse regering zou kunnen worden gesteund, drastisch versterken. Er is in feite een serieuze discussie gaande over verschillende wetsvoorstellen die door het Huis van Afgevaardigden en de Senaat worden behandeld en die de relatie met “beste vriend en grootste bondgenoot“ Israël ingrijpend zullen hervormen. Het debat heeft betrekking op sectie 224 van de National Defense Appropriations Act (NDAA) voor 2027, en sectie 622 van de National Intelligence Act voor hetzelfde jaar. Er is ook een voorstel voor een herziening en toekenning van Amerikaanse veteranenuitkeringen aan burgers die ervoor kiezen om voor de Israëlische Defensiemacht te vechten, wat een wijziging vereist van titel 38 van de United States Code en van de Servicemembers Civil Relief Act. Alle relevante wetsvoorstellen circuleren momenteel in het Congres, inclusief de omstreden artikelen, en hoewel er groeiende weerstand tegen bestaat, wordt op dit moment verwacht dat ze zullen worden aangenomen.

NDAA-artikel 224, getiteld het “United States-Israel Defense Technology Cooperation Initiative“, luidt gedeeltelijk als volgt: “De minister van Defensie wijst een uitvoerend functionaris aan, zoals gedefinieerd in Richtlijn 5101.01 van het Ministerie van Defensie (met betrekking tot 6 DoD Executive Agent, uitgevaardigd op 7 februari 2022), die verantwoordelijk is voor het coördineren van de samenwerkingsinspanningen tussen de Verenigde Staten en Israël, teneinde het bilaterale onderzoek, de ontwikkeling, het testen, de evaluatie, de integratie en de industriële samenwerking op het gebied van defensietechnologie uit te breiden en te versnellen, door… het identificeren van gezamenlijk ontwikkelde of van Israëlische oorsprong afkomstige technologieën met operationele bruikbaarheid voor mogelijke integratie in systemen en officiële programma’s van de Verenigde Staten.” Zoals men gemakkelijk kan zien, is de regeling zeer breed opgezet en bedoeld om Israël aanzienlijk ten goede te komen. Er wordt al gesuggereerd dat de “uitvoerend agent” van het programma een Israëliër zal zijn. Als alle wetsvoorstellen worden aangenomen – wat vrijwel zeker is – en worden ondertekend door Trump, die streeft naar een “nieuw kader voor veiligheidssamenwerking” met Israël, zou dit Israël op een unieke manier aan de Verenigde Staten binden. Deze brede verbintenis wordt zelfs door NAVO-bondgenoten niet gedeeld en is vrijwel onomkeerbaar, iets wat de Israëlische premier Benjamin Netanyahu duidelijk heeft willen bereiken.

Wanneer hij in het Hebreeuws tot een joods publiek spreekt, grijnst Netanyahu zelfs en eist hij de eer op voor het heimelijk manipuleren van een meegaand Witte Huis en Congres om de bepalingen over defensie en inlichtingen in de wetsvoorstellen op te nemen. Netanyahu heeft gezegd dat hij wil dat de gekozen Amerikaanse functionarissen – die hij grotendeels in zijn macht heeft en die hij zelfs heeft bedankt voor hun onderwerping – de brede nieuwe “partnerschapsregeling“ de komende twee jaar erdoor drukken, voordat Trump zijn ambt neerlegt.

En er wordt zelfs nog erger overwogen! In mei en juni heeft een tweepartijencoalitie van 15 Republikeinen en 14 Democraten in het Huis van Afgevaardigden, onder leiding van congreslid Dan Goldman uit New York, formeel de Jewish American Security Act (JASA) ingediend, een wetsvoorstel dat, indien aangenomen, mogelijk een van de meest verwoestende aanvallen op het Eerste Amendement in de Amerikaanse geschiedenis zou vormen. Het zou er bovendien, uniek in zijn soort, voor zorgen dat joden als groep en de staat Israël aanspraak kunnen maken op een speciale behandeling en bescherming door de federale overheid. Het wetsvoorstel wordt gesteund door vrijwel alle joodse non-profitorganisaties en zionistische activistische groeperingen en heeft als doel “de federale inspanningen te versterken om antisemitisme in de Verenigde Staten tegen te gaan en de joodse gemeenschap te beschermen.“

Het wetsvoorstel omvat de benoeming van een commissaris voor antisemitisme die leiding moet geven aan het reeds bestaande programma van het Ministerie van Onderwijs om pro-Palestijns activisme op universiteitscampussen uit te bannen, een kasfonds van 1 miljard dollar om zionistische en joodse eigendommen, verplichte overheidscontrole op sociale media om censuur af te dwingen van “antisemitische“ politieke uitingen of teksten op hun platforms, en een herziening van de wetshandhavingsopdrachten van de FBI, het Ministerie van Binnenlandse Veiligheid en het Nationaal Centrum voor Contraspionage en Veiligheid, zodat prioriteit wordt gegeven aan het aanpakken van critici van joden en Israël als “buitenlandse vijandelijke actoren en binnenlandse terroristen“. Ironisch genoeg ontvangen die joodse eigendommen, naast de 1 miljard dollar die in het wetsvoorstel wordt voorgesteld om ze te beschermen, al meer dan 90% van de discretionaire veiligheidsuitgaven van het Ministerie van Binnenlandse Veiligheid, wat neerkomt op meer dan 300 miljoen dollar per jaar!

De wet zal ook het uitvoeringsbesluit 14188 van Donald Trump (“Aanvullende maatregelen ter bestrijding van antisemitisme“) versterken en permanent maken, waarin onder meer werd bepaald dat Israëli’s een “beschermde groep boven kritiek“ zouden worden onder de Civil Rights Act van 1964. Eric Striker merkt op hoe “op grond van uitvoeringsbesluiten ondertekend door Joe Biden en Donald Trump, deze interpretatie van de wet is gebruikt om de toegang tot federale subsidies voor Amerikaanse instellingen voor hoger onderwijs in te zetten als wapen om pro-Palestijns en anti-oorlogsactivisme onder studenten de kop in te drukken. Naast het aanstellen van een ”antisemitismecoördinator” die deze voortdurende strijd tegen afwijkende meningen tot in de kleinste details regelt, roept JASA op tot een “voorlichtingscampagne” waarbij propagandaposters worden opgehangen op “drukbezochte openbare plaatsen, zoals een cafetaria, sportzaal of studentencentrum, en digitale berichten worden geplaatst op één of meer drukbezochte webpagina’s van de instelling, zoals een webpagina voor een afdeling studentenzaken”, om studenten en docenten te waarschuwen voor de gevolgen van het uiten van meningen en het voeren van acties die Joden beledigen of Israël apart zetten.”

Interessant genoeg hebben 37 staten al wetten of regels die banen of diensten weigeren aan iedereen die boycots steunt of op andere wijze de Israëlische belangen tracht te schaden, dus het concept van het bestraffen van vermeende “antisemieten“ ligt al op tafel. Maar een federaal mandaat tilt dit naar een nieuw en veel hoger niveau. Striker merkt op dat “een dergelijke wet, mocht deze worden aangenomen, prominente figuren als Tucker Carlson, Marjorie Taylor Greene, Megyn Kelly, Thomas Massie, Ana Kasparian, Ilhan Omar en Candace Owens, evenals vele kleinere critici die de afgelopen jaren zijn opgekomen, zou behandelen als terroristen en staatsvijanden.” Het streven om elke vorm van kritiek op Israël of het collectieve gedrag van joodse groeperingen strafbaar te stellen, zou – indien dit op nationaal niveau agressief wordt doorgezet – een verwoestende impact hebben op de vrijheid van Amerikanen om zich openlijk en eerlijk uit te spreken over kwesties als bijvoorbeeld oorlog en vrede. En natuurlijk is dat precies de bedoeling, en je kunt erop rekenen dat de joodse miljardairs die het Congres hebben gecorrumpeerd en de media hebben omgekocht, zullen doen wat monsters als Netanyahu willen om dat resultaat te bewerkstelligen. En het is allemaal ook slechts een onderdeel van de opzettelijke moord op de Amerikaanse democratie. Het is een belangrijke stap op weg naar de “Zionocratie“.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Antizionisme is geen antisemitisme

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: