Enkele dagen geleden heb ik al een artikel vertaald van de Brussel-correspondent van TASS (zie hier), dat in het origineel de titel droeg: “EU 3.0, of de voorbereiding op een oorlog met Rusland als nieuwe kern van het Europese project”. Aan het einde van het artikel schreef hij:
“Hoe en ten koste van wie Brussel zijn nieuwe militaire bondgenootschap wil financieren en wat de Europese Commissie nog mist om haar oorlogsplannen definitief te concretiseren, zal ik in het volgende artikel uitvoerig vertellen.”
Nu is dit volgende artikel verschenen en ik vind het zo belangrijk en interessant dat ik echt iedereen kan aanraden het te verspreiden onder vrienden en kennissen. Natuurlijk heb ik het vertaald, schrijft Thomas Röper.
Begin van de vertaling:
1,3 biljoen euro aan oorlogskredieten: stuurt de EU zich in de schuldenval?
Denis Dubrowin, hoofd van het TASS-kantoor in België, legt uit hoe Europa de financiële toekomst van komende generaties „verpandt“.
Het idee om de EU te militariseren en alle middelen te mobiliseren voor de strijd tegen Rusland is al de kern geworden van het nieuwe Europese project, de Europese Militaire Unie of EU 3.0. Brussel droomt ervan een pan-Europees imperium te vormen. Maar met welke middelen wil men dit alles bereiken? Vooral omdat Europa vandaag ver verwijderd is van het hoogtepunt van zijn welvaart.
De uitgebreide militarisering van de EU vindt plaats tegen de achtergrond van een energiecrisis, een krimpende civiele productie en pogingen om de oorlog in Oekraïne tegen Rusland met schulden te financieren. Daarom worden alle militaire inspanningen uitsluitend op krediet gefinancierd. Met andere woorden: Europa stevent koppig af op de schuldenval.
Waarom doet het dat, en is het van plan daar weer uit te komen?
Er zijn drie antwoorden. Ten eerste: oorlog doet alles vergeten. Ten tweede: de winnaar krijgt alles. Ten derde: “Na ons komt de zondvloed.”
Enkele cijfers
Het nieuwe programma van 90 miljard euro voor de financiering van het leger van het Oekraïense regime wordt in Europa voortdurend een lening genoemd, maar er zit een addertje onder het gras: het is geen lening aan Kiev. Het is een lening die de EU-landen zelf aangaan om de oorlog in Oekraïne in de jaren 2026 en 2027 verder te financieren.
En de kosten van deze door de Europese elites bedachte toekomstige oorlog schieten in Europa als paddenstoelen uit de grond. Daar komt nog de belofte van de NAVO-landen bij om hun uitgaven tegen 2035 te verhogen tot 5 procent van het bbp, evenals een vertienvoudiging van de militaire uitgaven in de EU-begroting. De Europese Commissie heeft haar lidstaten, met het oog op de militarisering van de EU, feitelijk toegestaan de bovengrens voor hun begrotingstekorten (3 procent van het bbp volgens het Stabiliteits- en Groeipact van de EU) te overschrijden. Dit geldt echter op voorwaarde dat de extra uitgaven militaire doeleinden dienen. Zo wil de Europese Commissie de komende drie jaar bijna 850 miljard euro mobiliseren.
Maar wat betekent het als dit geld afkomstig is uit een begrotingstekort? Natuurlijk leningen.
Eind 2025 werd de gemiddelde staatsschuld van de landen van de eurozone geschat op 88,5 procent van het bbp, hoewel het Stabiliteits- en Groeipact een bovengrens voor de staatsschuld van 60 procent van het bbp vaststelt. Het aangaan van nieuwe schulden kan deze bovengrens de komende jaren opdrijven tot 100 procent.
Mocht er tegen deze achtergrond ook maar een lichte verlaging van de kredietwaardigheid van de EU-landen plaatsvinden en de kosten voor de schuldendienst stijgen, dan zou dat de financiële ineenstorting betekenen. En Europa zou geen externe of interne middelen meer hebben om dat te bestrijden (zoals tijdens de wereldwijde financiële crisis van 2008/09 en de daaropvolgende euro-staatsschuldencrisis van 2010–2013).
Daarvoor zouden er wel veel wapens en werklozen zijn die naar het leger kunnen gaan – naar de infanterie.
Geld regeert de wereld
Het nieuwe zevenjarenbegrotingsplan van de EU voor 2028–2034, waarover al wordt onderhandeld, voorziet in 131 miljard euro voor militaire doeleinden. De financiële planning van de EU verloopt in zevenjarige cycli om deze zo veel mogelijk los te koppelen van de politieke en verkiezingscycli in de EU en haar lidstaten (evenals de VS), die doorgaans vier of vijf jaar duren.
In het lopende zevenjarenplan voor 2021–2027 bedragen de militaire uitgaven van de EU met 13 miljard euro slechts een tiende daarvan. Het grootste deel daarvan ging naar het beruchte Europees Vredesfonds, het fonds waaruit de Europeanen in 2022 wapens voor Oekraïne kochten en dat ze dat jaar feitelijk leeghaalden.
Toch lijkt 131 miljard euro over zeven jaar niet veel, vergeleken met het totale jaarlijkse militaire budget van alle Europese landen, dat 500 miljard euro bedraagt. Maar we hebben het hier over de EU, een organisatie die niet alleen geen leger heeft (en dus ook geen uitgaven voor salarissen en pensioenen van soldaten, aanschaf, onderhoud en exploitatie van wapens en uitrusting), die niet eens een volledige stafstructuur heeft, maar waarvan de gehele militaire leiding is gebonden aan de Litouwse commissaris voor Defensie, Andrius Kubilius.
Waar gaat het geld naartoe? Naar militair onderzoek en naar garanties voor leningen voor defensieopdrachten bij EU-landen. En de Europese garanties voor economische leningen kunnen dat bedrag vertienvoudigen. Dat betekent dat een bank bereid is om een wapenbedrijf voor elke euro aan EU-garanties tien euro krediet te verstrekken. Deze vermenigvuldigingsfactor stelt de Europese Commissie in staat om de toekenning van 1,3 biljoen euro aan kredieten vrijwel in haar eentje te sturen.
Met andere woorden: Brussel zal enorme invloed krijgen op de sturing van de Europese wapenindustrie.
Waar komt het geld vandaan?
Ja, maar waar moet die 131 miljard euro in de EU-begroting vandaan komen? Dat is de grote Europese “verrassing”. Want ongeacht welke leningen men aangaat of welke vermenigvuldigingsfactoren men hanteert, beschikken noch de regeringen van de EU-landen, noch de supranationale organen van de EU over andere reële geldbronnen dan de Europese belastingbetalers.
Er zijn twee mogelijkheden: ofwel verhogen de lidstaten hun bijdragen aan de EU-begroting, ofwel geven ze de Europese Commissie “eigen financieringsbronnen”. Met andere woorden: de invoering van directe “Europese belastingen en heffingen”.
Beide opties zijn uiterst pijnlijk. Verhoogde betalingen aan de EU-begroting dwingen de regeringen, tegen de achtergrond van de sterke stijging van de militaire uitgaven, om verder te bezuinigen op sociale uitkeringen en belastingen te verhogen, wat het politieke kapitaal ernstig schaadt. De overdracht van het recht om individuele belastingen en heffingen te innen aan de Europese Commissie betekent voor de Europese regeringen echter een beperking van hun controlemogelijkheden over Brussel.
Dat betekent dat de EU-lidstaten de aanzienlijke uitbreiding van de bevoegdheden van de Europese Commissie om de wapenindustrie te controleren in elk geval op eigen kosten financieren. En dat betekent dat ze ook het belangrijkste soevereine recht van een staat – beslissingen over kwesties van oorlog en vrede – aan Brussel afstaan.
Laat oorlog alles vergeten?
Het is paradoxaal, maar zelfs de stijging van de staatsschuld van de EU-landen tot boven de 100 procent van het bbp (wat vroeger ondenkbaar was in Europa, maar nu al bijna normaal is) schrikt de Brusselse elite niet bijzonder af als het gaat om het betalen van hogere militaire uitgaven.
De Brusselse bureaucraten zullen het weliswaar nooit publiekelijk toegeven, maar de stelling “oorlog doet alles vergeten” is hier geen taboe meer. Oorlogen hebben in Europa traditioneel geleid tot het wegwerken van oude economische problemen en tot een nieuwe start. Weliswaar met enorme verliezen en ontberingen, maar de elite van het overwinnende land kon haar positie veiligstellen en haar mogelijkheden op middellange termijn vergroten door zich nieuwe hulpbronnen toe te eigenen. Dat was het ideale oorlogsscenario van de afgelopen duizend jaar Europese geschiedenis, en zo is het tot op de dag van vandaag.
De laatste hindernis
In de EU is het vetorecht in de Raad van de EU (die alle besluiten van de Europese Commissie goedkeurt) de belangrijkste factor om het optreden van Brussel te controleren. Deze bevoegdheid geldt echter niet meer op alle gebieden, want voor de interne markt en de buitenlandse handel is ze afgeschaft en geldt het principe van de gekwalificeerde meerderheid. Dat betekent dat 55 procent van de EU-lidstaten, die ten minste 65 procent van de EU-bevolking vertegenwoordigen, voor een besluit moeten stemmen. Juist door gebruik te maken van het ontbreken van het vetorecht op het gebied van buitenlandse handel kon de Europese Commissie begin 2026 – ondanks hevig verzet van Hongarije en Slowakije – in de Raad een volledig en permanent verbod op de aankoop van Russisch gas vanaf 2027 doorvoeren.
Op het gebied van buitenlands en veiligheidsbeleid geldt het vetorecht echter nog steeds.
Maar wat horen we? Direct na de nederlaag van Viktor Orbán bij de Hongaarse verkiezingen op 12 april verklaarde EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen verrassend dat het tijd was om het vetorecht in de EU-Raad af te schaffen. Om dat van kracht te laten worden, moeten alle EU-landen hier unaniem voor stemmen.
En nu maakt Von der Leyen gebruik van de machtswisseling in Hongarije en de mogelijkheid om financiële druk uit te oefenen (het vooruitzicht op de vrijgave van 17 miljard euro aan EU-middelen die tijdens Orbáns ambtstermijn als straf werden geblokkeerd) om het verzet tegen de afschaffing van het vetorecht te onderdrukken.
Precies daarmee wordt het overgangsproces naar EU 3.0 afgerond. De fundamentele mechanismen van het nieuwe Europese imperium zijn gelegd, en dan hoeft men ze alleen nog maar volledig op te bouwen en te perfectioneren.
Natuurlijk alleen als het ook lukt.
Dankzij het verval van de EU
De economische ineenstorting en de uitholling van de sociale stabiliteit in de EU-landen baren de Europese Commissie overigens niet veel zorgen, want hoe zwakker de nationale elites zijn, hoe eerder ze bereid zijn om de Brusselse bureaucratie te gehoorzamen. In feite willen de huidige Europese atlanticisten “slechts” Washington door Brussel als hun opperheer vervangen.
Dat is ook vanuit een ander perspectief voordelig. Bij haar inspanningen om de wapenproductie massaal uit te breiden, is Brussel op een onaangename realiteit gestuit – een tekort aan voldoende geschoolde arbeidskrachten. En migratie helpt daar niet bij. Het is ongelooflijk, maar waar: specialisten uit Azië geven doorgaans de voorkeur aan Amerika boven Europa.
Dat betekent dat de vernietiging van bijvoorbeeld de Europese auto-industrie, “die toch al overbodig was”, personeel, kapitaal en productiecapaciteit vrijmaakt voor tanks, drones en raketten. Veel autofabrieken kunnen met minimale herstructureringen direct overschakelen op wapenproductie.
De militarisering van de economie zorgt enerzijds voor overheidssubsidies en kan deze tijdelijk nieuw leven inblazen, anderzijds maakt het de economie aanzienlijk beter bestuurbaar, aangezien wapencontracten immers alleen afkomstig zijn van staten of van staten met steun van Brussel.
Zonder sociale omwenteling
De afbraak van sociale stelsels heeft eveneens een dubbel effect: Het bespaart geld voor militaire doeleinden en stelt mensen van de juiste leeftijd, die in de nieuwe realiteit geen economische perspectieven hebben, beschikbaar voor de uitbreiding van het leger.
Tegelijkertijd kan intensieve oorlogspropaganda, in combinatie met een sluipende daling van de levensstandaard, potentiële sociale protesten gedurende lange tijd succesvol onderdrukken. Dit geldt met name wanneer geen enkele politieke kracht het risico neemt om dergelijke protesten te leiden. En binnen de elite heerst de duidelijke opvatting dat zij haar privileges alleen kan behouden door geen golven te maken.
Een explosief resultaat
En dat is het beeld dat zich in Europa al binnen enkele jaren zou kunnen voordoen: economische verzwakking, toenemende armoede, sociale spanningen en criminaliteit tegen de achtergrond van steeds intensievere propaganda en een razendsnelle uitbreiding van de wapenproductie, groeiende legers en wapenopslagplaatsen. Daar komen nog de wraakzucht van de elites jegens Rusland, aanhoudende schaarste aan grondstoffen en een snelle ineenstorting van het financiële systeem bij.
Met andere woorden: er is geen terughoudendheid meer en de benodigde middelen voor een nieuwe opmars naar het oosten zijn verzameld. En die moeten onmiddellijk worden ingezet, omdat zo’n systeem simpelweg niet lang kan bestaan.
Deze situatie zou zich over een paar jaar in Europa kunnen voordoen.
Mocht iemand het vergeten zijn: de Duitse Wehrmacht veroverde Europa in de vorige eeuw moeiteloos. Maar in 1941 was ze onvoldoende voorbereid op een oorlog tegen de USSR. Er was een tekort aan vorstbestendige brandstof en smeermiddelen voor haar tanks en aan winterkleding voor haar soldaten…
Op dit moment ontbreekt het Europa zowel aan de nodige capaciteiten als aan de werkelijke wil om tegen Rusland te vechten. Maar wat gebeurt er als ten minste een deel van het hierboven beschreven pessimistische scenario zich voordoet? En zullen de Europese staatshoofden en regeringsleiders morgen, gezien dergelijke omstandigheden, voldoende zelfbehoudsdrang hebben om een nieuwe grote oorlog te voorkomen?
Er is immers al een kleine of proxyoorlog in volle gang. Het Westen heeft die in feite geïnitieerd, betaalt ervoor, produceert er wapens voor, leidt personeel op, enzovoort. Om nog maar te zwijgen van de uitgebreide economische en informatieoorlog tegen ons land, die al vóór het begin van de militaire operatie werd ontketend.
Einde van de vertaling
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
EU 3.0, of de voorbereiding op een oorlog met Rusland als nieuwe kern van het Europese project
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Het IS planmatig.
1. N.a.v. Bzrezinski. Wolfowitz.
2, Nato uittreding sinds 1989.
Versmelten Eu en Nato.
3. . “de Oekraine” :
– sinds 1992 opkopen : Imf, Ecb, Bklackrock.
– sinds 2014 : Nato bewapening
– sinds 2022 : oorlog voeren.
“EU”-konstrukt + hun deel Nato zijn uit op uitbreiding.
Nog : Servie, Moldavie, Armenie, Georgie, Azerbeidjan, e.a.
Uiteindelijke doel : Rusland slopen en plunderen.
Zonder uitbreiding en oorlog, valt dat “Eu”-konstrukt + Nato uit elkaar —–
en dat weten ze.
Totalitaire konstrukten eindigen altijd in diktauur, afbraak en oorlog voeren.
De deepstate in de USA zijn USA joden
De deepstate in Europa zijn de Europese joden
Het jodendom wurgt als een wurgslang het christendom in oorlogen om de Joodse gemonopoliseerde wereldhandel te beschermen en uit te breiden
En alle domme domme domme christenen trappen erin
Het moet tocht duidelijk zijn dat alles in de wereldpolitiek is geengineerd door joden.
Joden die het Vaticaan runnen, de wereldhandel monopoliseren en domineren, de Wereldbanken beheersen (City of London), oorlogen starten en het door christenen uit laten vechten.
De reactie van Europa is altijd REACIEF en NOOIT PROACTIEF in de wereldpolitiek
Is het niet simpel?
Er is ook weer een virus gerapporteerd op een cruise schip.
https://www.theguardian.com/world/2026/may/05/british-crew-member-dutch-mv-hondius-cruise-ship-hantavirus-cases
De hysterie kan weer beginnen.
Uiteraard wordt het geld geleend bij de JewPacabra, maar daar zwijgt het artikel over.
En de joden maar vreugdedansjes doen en feest vieren van onze rente…. http://www.tinyurl.com/JoodsFeest
De zio bende wil en zal de grondstoffen in Rusland in haar bezit krijgen. Dat is hun plan. Het Oekraïne avontuur liep niet zoals door die schoften gepland was en nu wordt Europa voor hun karretje gespannen. En de poppetjes in Brussel voeren hun verkregen opdracht, oorlog tegen Rusland, uit om de zio bende te bevredigen. Is het geld? Chantage! (Epstein), beide of…. (Mag u zelf invullen)
Als de EU met geleend geld, wat ze niet terug kan betalen, een EU leger wil optuigen dan zal de economische crash nog harder aankomen. Een oorlog beginnen met een kernmacht kun je nooit winnen. Dus het is een laatste zet om de EU over de rand te kieperen. We weten waar het geleende geld vandaag komt en dat zullen altijd de winnaars zijn. Zoals zo vaak al het geval is.
Oorlog tegen Rusland ?! LOL… Rusland is ondertussen na 4 jaar oorlog letterlijk MURW en uitgeput, nog wat halfslachtige aanvallen hier en daar, de Russische bevolking en de soldaten zijn het BEU om verder aan te modderen terwijl Kiev nog volop wapens kan produceren en zelfs exporteren! De aanvallen op Rusland , zelfs op duizenden km van Kiev zijn nu legio. Moskou of mijnheer Poetin heeft er niks van gebakken en kan zelfs de bondgenoten geen hulp bieden. Het zondermeer sterke Hoerkraiene gaat zich nu ook al in het Midden Oosten profileren en eveneens Afrikaanse landen ‘helpen’ om zodoende de Russische belangen in die regio te ondermijnen. Misschien komt er op een bepaald moment een regimechange, komen dan de hardliners aan zet of zal een westerse puppet het overnemen, in het laatste geval is de buit voor de EU binnen, zonder bij wijze van spreken zelf één schot te lossen……
En verder vul ik aan:
Geen enkel W-Europees/NAVO- land is afzonderlijk bij machte om Rusland een klap toe te dienen want dan zou, in theorie, Art.5 van de NAVO niet kunnen gelden. Dus is het de bedoeling Rusland verder te provoceren tot deze de misstap doet en de nodige militaire vergelding toepast op dat bepaald land. Dan is Art.5 plots wel van toepassing en is alles vergeten en vergeven (militaire en andere steun aan Oekraïne) en is er een grootschalig conflict op Europese bodem. Voor mij wordt het stilaan, zoniet hoogtijd, dat Rusland (Poetin) stopt met altijd maar de andere wang toe te keren en zich realiseert wat er werkelijk aan de hand is en is zich stilletjes aan het voltrekken is.
Daarom is misschien een regime-wissel in Rusland wel de enige oplossing met dien verstande dan het een militaire coup (haviken) wordt en er doortastende actie ondernomen worden, een All-In scenario.
Ik treed uw reactie volledig bij die u hier neergeschreven hebt.
je begrijpt de strategie van Poetin niet .
de Eu is als iemand die wil overleven door op krediet een jachtgeweer koopt en daarna beseft dat er geen wild is, maar ze moeten wel het geweer afbetalen wat hun nog meer in de miserie brengt .
vergeet niet dat Rusland indien het tot een oorlog komt tussen de Eu dat het in 2 uur alle produktieve instalaties van wapens kan vernietigen .
dan heeft de EU nog 14 dagen om te vechten.
Poetin wil terug naar de jaren dat het goed ging met de EU en zelfs nu word dat onderhouden omdat duizende bedrijven van de EU daar nog steeds hun afzet hebben in bedrijven zoals Auhan wat vroeger globus was , het zijn Duitse bedrijven die nogsteeds in rusland zijn.
vergeet niet wat Rusland aan Iran heeft geleverd maar ze hangen het niet aan de grote klok .
China doet dat wel .
dus Poetin moet verder met zn kloten laten rammelen ?! En wat die machtige Russische wapens betreft, waarom eens geen voorproefje hier of daar in Hoerkraiene ? EU landen beschikken trouwens OOK over wapens om Rusland plat te leggen in 2 uur, Wadagjedan?
Het feit dat Oekraine met de EU financiele steun en de militaire steun van de NAVO militair zijn vleugels weet uit te spreiden in de wereld en verder met middellange Storm Shadowrakketten en militaire drones de Russische samenleving en economie aan het ontwrichten is toont het aanstaande failliet van het Russische militaire strijdplan voor Oekraine aan.
Het Kremlin is zich in allerlei bochten aan het wringen om de steeds grotere schade in Rusland te beperken maar dit gaat wel gepaard met steeds verdergaande inperking van de vrijheden van de eigen burgers.
Wellicht is dat misschien ook de bedoeling om een totale controlestaat van Rusland te maken..
ik geloof best dat de Russen het beu zijn, ik denk wel dat het een handige tactiek was, als ze een meidagen in de Oekraïne gedaan hadden waren er geen 20 zelfschadigende sanctie pakketten geweest,, had Nederland nog steeds hun pruttels, YPR en Panzerhaubtze 2000 gehad, minder leningen, vluchtelingen etc. die lange oorlog heeft ons tot het bot toe uitgekleed en de kachel aanzetten zal een luxe zijn komende winter. De Russen gaan niet komen maar wij zullen die kant opgaan omdat de mensen koud en hongerig zullen zijn, en zelfs als het regent in het Poetin zijn schuld dus groen licht voor Napoleon en Barbarossa 2.0, met een nog beroerderde afloop.