Haviken gebruiken geweld in Gaza als voorwendsel voor oorlog met Iran

De reactie in de Verenigde Staten op de golf van geweld tussen Palestijnen en Israëli’s komt niet als een verrassing. Het gebruikelijke bipartisan contingent van pro-oorlog figuren in de politieke arena, de beleidsgemeenschap en de corporate nieuwsmedia presenteerden vanaf het begin een voorspelbaar narratief dat snel dominant werd. Voorstanders herhaalden bekende clichés die een complexe strijd afschilderden als een grimmig moraliteitsspel met alleen maar onschuldige slachtoffers aan de ene kant en monsterlijke schurken aan de andere kant. President Biden bestempelde de Hamas-aanvallen typisch als “puur, onvervalst kwaad“, schrijft Ted Galen Carpenter.

Dergelijke “logica” leidt tot de onontkoombare conclusie dat de Verenigde Staten Israël enthousiast en zonder voorbehoud moeten steunen. De New York Times zette de toon in een hoofdartikel van 9 oktober 2023. Leden van de redactieraad stelden dat “President Biden gelijk heeft om Amerika’s volledige steun voor Israël uit te spreken op dit pijnlijke moment. De Verenigde Staten, als zijn naaste bondgenoot, heeft een cruciale rol te spelen.”

Het is hetzelfde script dat Amerika’s pro-oorlog elites gebruikten met betrekking tot de conflicten in Bosnië en Kosovo, de twee oorlogen met Irak en de rampzalige bemoeienissen van de Verenigde Staten en haar bondgenoten in Libië, Syrië en Oekraïne. Het motief is ook hetzelfde – het opwekken van publieke steun voor de cliënt die de Amerikaanse regering steunt en het opwekken van intense haat voor de “agressor”. Dergelijke beelden zijn ook bedoeld om sentimenten te creëren ten gunste van een mogelijke directe Amerikaanse militaire interventie.

Uit het laatste propagandaoffensief zijn twee dominante thema’s naar voren gekomen. Het ene is dat de Palestijnen volledig schuldig zijn aan het bloedvergieten. Natuurlijk bevat Hamas nare terroristische elementen. Sommige tactieken van de organisatie in het nieuwe offensief (vooral het gijzelen van burgers en geloofwaardige berichten over gruwelijke moorden) zijn verwerpelijk. Er is echter een alomtegenwoordige onwil onder de aanhangers van Israël in het Westen om toe te geven dat het afschuwelijke gedrag van het land tegenover de Palestijnen (vooral in Gaza) heeft bijgedragen aan de laatste uitbarsting van geweld. Mensenrechtenactivisten hebben Gaza echter treffend beschreven als ’s werelds grootste openluchtgevangenis.

Strenge internationale sancties (en mogelijk een multilaterale militaire interventie) zouden allang hebben plaatsgevonden, als een land dat niet zo geliefd is bij Washington een etnische of religieuze minderheid had behandeld zoals de IDF (de Israëlische defensiemacht), politie en ander veiligheidspersoneel routinematig Palestijnen behandelen in zowel Gaza als de bezette Westelijke Jordaanoever. Maar leden van Amerika’s havikistische propagandabrigade willen niets van dat gênante, onaangename bewijs toegeven. In plaats daarvan schrijven ze de laatste ronde van geweld volledig toe aan de “terroristen” van Hamas en pleiten ze voor een draconische Israëlische militaire reactie die zou flirten met het plegen van regelrechte oorlogsmisdaden.

Het andere, steeds zichtbaarder wordende narratief-thema is dat Iran, met behulp van zijn Hezbollah proxies in Libanon, heeft gediend als inspirator en logistieke peetvader voor het nieuwste Hamas offensief. Het stof van de eerste Hamas-aanval was nog maar net neergedaald toen de redactie van de Wall Street Journal een spraakmakend artikel publiceerde waarin werd beweerd dat Iran de partij was die echt verantwoordelijk was voor de aanval. Dat narratief werd echter niet geholpen toen de Israëlische regering een verklaring uitgaf waarin ze toegaf dat er geen geloofwaardig bewijs was dat Teheran erbij betrokken was.

Zo’n ongemakkelijk detail heeft fanatieke Amerikaanse haviken er niet van weerhouden om dat argument te blijven verkondigen. Met name Sen. Lindsey Graham (R-SC) en Nikki Haley, voormalig ambassadeur van de VS bij de Verenigde Naties en kandidaat voor de GOP presidentskandidatuur in 2024, hebben hun stem laten horen. Het is geen toeval dat veel van de voorstanders van militaire actie tegen Iran in dit geval dezelfde neoconservatieven zijn die al jaren watertanden bij een Amerikaanse oorlog tegen dat land. Sommigen van hen waren zelfs betrokken bij de oneerlijke campagne om Irak zwart te maken voor vermeende betrokkenheid bij de terroristische aanslagen van 9-11 – een bewering die grondig is ontkracht. Helaas was dat lobbyen maar al te succesvol en maakte het de weg vrij voor de door de VS geleide invasie van Irak in 2003 om Saddam Hoessein omver te werpen, wat chaos veroorzaakte in het hele Midden-Oosten. Zulke haviken proberen de regering Biden zover te krijgen dat ze een soortgelijke weg inslaat met betrekking tot Iran.

We mogen niet toelaten dat hetzelfde bloedige scenario zich herhaalt. Teheran steunt Hamas, als onderdeel van een strategie om de toch al wankele hegemonie van Washington in de regio te ondermijnen. Het is echter gevaarlijk simplistisch om de laatste golf van geweld toe te schrijven aan Iraanse machinaties. Toch lijken Amerikaanse beleidsmakers die kant op te gaan. Op 8 oktober 2023 stuurde de regering Biden een groep vliegdekschepen naar het oostelijke deel van de Middellandse Zee als een nadrukkelijk signaal van steun aan Israël. Iran was het enige plausibele doelwit voor dat machtsvertoon; Hamas heeft noch een luchtmacht noch een marine.

De Verenigde Staten moeten een einde maken aan hun klakkeloze solidariteit met Israël. Het is een trieste situatie wanneer de minister van Buitenlandse Zaken het nodig vindt om een nietszeggende tweet te verwijderen waarin alleen maar wordt opgeroepen tot een staakt-het-vuren in het conflict tussen Israël en Hamas. In zijn afscheidsrede waarschuwde president George Washington zijn medeburgers dat “een natie die zich tegenover een ander overgeeft aan een gewoonte van haat of een gewoonte van genegenheid, in zekere mate een slaaf is. Het is een slaaf van zijn vijandigheid of van zijn genegenheid, die beide voldoende zijn om het af te leiden van zijn plicht en zijn belang.” Het was een vooruitziende waarschuwing die in het bijzonder van toepassing is op het Amerikaanse beleid ten opzichte van Israël. Te veel Amerikaanse opinieleiders doen alsof Israël een integraal onderdeel is van de Verenigde Staten in plaats van een vreemd land met zijn eigen vooroordelen, belangen en agenda’s.

Ambtenaren van de regering moeten vooral ophouden met flirten met het idee om Iran aan te vallen als reactie op het geweld tussen Israëli’s en Palestijnen. Die weg inslaan zal alleen maar leiden tot grotere tragedies voor alle betrokkenen. Het laatste wat Amerika nodig heeft, is nog een bloedige, slopende en niet te winnen oorlog.

Copyright © 2023 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

ISRAËL CONFLICT DOSSIER

“Niet uitgelokte aanval” of een Deep State oorlog?

Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: