Zoveel overwinningen – Laat dit alsjeblieft ophouden, meneer de president

In 2002 gaf het Pentagon 250 miljoen dollar uit aan de grootste oorlogssimulatie in de geschiedenis van het Amerikaanse leger, genaamd ‘Millennium Challenge’. 13.500 deelnemers, twee jaar voorbereiding, alles erop en eraan. Het idee was vrij eenvoudig: een invasie van een land in het Midden-Oosten aan de Perzische Golf simuleren. Dat verdacht veel op Iran leek. Het doel was om aan te tonen dat de technologische dominantie van Amerika alles op zijn pad kon verpletteren.

Ze kozen een gepensioneerde driesterren-marinier genaamd Paul Van Riper om de vijand te spelen.

Van Riper, die 41 jaar in uniform had gediend, van Vietnam tot Desert Storm, wierp één blik op het scenario en deed wat elke zichzelf respecterende tegenstander zou doen. Hij negeerde het volledig. In plaats van radio’s gebruikte hij motorkoeriers. Aanvalsorders werden verborgen in de dagelijkse oproep tot gebed. Zwermen met explosieven beladen speedboten werden door de Straat van Hormuz gestuurd, schrijft NO1.

En in minder dan 10 minuten bracht hij 16 Amerikaanse oorlogsschepen tot zinken. Een vliegdekschip, 10 kruisers en 5 amfibische schepen. Meer dan 20.000 gesimuleerde Amerikaanse slachtoffers. Het equivalent van Pearl Harbor, uitgevoerd met kleine boten en kruisraketten door een gepensioneerde marinier met een telefoon en een slechte houding.

Dus deed het Pentagon wat elke zichzelf respecterende instelling doet wanneer de realiteit niet overeenkomt met het plan.

De schepen werden weer tot drijven gebracht. Van Ripers troepen moesten hun luchtafweerradar aanzetten, zodat deze gemakkelijk kon worden aangevallen en vernietigd. Ze vertelden hem zelfs dat hij de naderende 82nd Airborne niet mocht neerschieten. De rest van de oefening was zo gescript dat een Amerikaanse overwinning gegarandeerd was.

Van Riper liep vol walging weg. Zijn afscheidswoorden: “Hier is niets van geleerd. Een cultuur die niet bereid is om goed na te denken en zichzelf op de proef te stellen, voorspelt weinig goeds voor de toekomst”.

Dat was 24 jaar geleden. De omstandigheden waar Van Riper gebruik van maakte, zijn niet veranderd. Ze zijn alleen maar erger geworden.

En nu zijn we een maand onderweg in deze gewapende strijd met Iran. “Operatie Epic Fury”.

Laten we eens kijken wat we hebben bereikt, zullen we?

De Straat van Hormuz is met succes omgevormd van een vrije internationale waterweg tot een inkomsten genererende tol-infrastructuur, beheerd door de IRGC met een gepubliceerd tariefschema, een controlecorridor bij het eiland Larak en wetgeving in de maak om dit permanent te maken. Schepen betalen momenteel 2 tot 3,5 miljoen dollar per doorvaart, afgewikkeld in yuan via CIPS, wat SWIFT volledig omzeilt en een aanzienlijke verbetering in afwikkelingsefficiëntie betekent.

India heeft de yuan ingevoerd. Japan heeft de renminbi ingevoerd. Pakistan heeft preferentiële tarieven bedongen voor 2 tankers per dag. Thailand heeft bilaterale toegang veiliggesteld. Alleen COSCO, de Chinese staatsrederij, vaart vrij rond, wat de gebruikerservaring aanzienlijk stroomlijnt als je toevallig Chinees bent. Het aandeel van de dollar in de wereldwijde reserves heeft het laagste niveau in een eeuw bereikt, wat suggereert dat het nieuwe kader breed wordt omarmd.

Dit is de petrodollar in transitie. Het mechanisme dat sinds 1974 het Amerikaanse imperium heeft ondersteund – olie uit de Golf geprijsd in dollars, inkomsten gerecycled via Amerikaanse staatsobligaties, waarmee stilletjes een schuld van 39 biljoen dollar wordt gefinancierd – wordt in realtime vervangen door een in yuan luidende corridor die vijf weken geleden nog niet bestond. En in tegenstelling tot een militaire nederlaag, die kan worden gespind en opnieuw verpakt voor een nieuwscyclus gericht op consumenten met de aandachtsspanne van een goudvis, is een transitie van de reservevaluta een eenrichtingsverkeer.

De marine heeft een belangrijke mijlpaal op het gebied van risicobeheer bereikt door af te zien van het begeleiden van tankers door de Straat, onder verwijzing naar omstandigheden die „te gevaarlijk“ waren – een voorzichtige inschatting waarbij het behoud van de vloot voorrang krijgt boven de verklaarde oorlogsdoelstelling. 3.000 schepen en 20.000 zeevarenden bevinden zich nog steeds in de Golf, wat neerkomt op de grootste onvrijwillige maritieme gemeenschap sinds het tijdperk van de zeilvaart. Maersk heeft 10 containerschepen die hun positie behouden, waarbij de bemanningen vindingrijk de voorraden uitrekken zonder vers voedsel. 470.000 TEU aan containercapaciteit – 10% van de wereldwijde vloot – ligt in feite in langdurige opslag, waardoor de slijtage aan de scheepsrompen wordt verminderd. De verzekeringssector heeft op eigen houtje bijgedragen: zeven P&I-clubs die opzeggingsbrieven indienden, bereikten wat de hele Amerikaanse Vijfde Vloot niet kon, namelijk een stijging van de oorlogsrisicopremies van 0,2% naar 10% van de rompwaarde. Zelfs na een staakt-het-vuren eisen verzekeraars 30 tot 60 dagen incidentvrije stabiliteit voordat de dekking wordt hersteld. Het precedent van de Houthi’s in de Rode Zee: 26 maanden en nog steeds geen polis afgesloten.

Flexibiliteit bij het stellen van doelen is een kenmerk van volwassen organisaties, en de regering toonde dit door de heropening van Hormuz stilletjes te herclassificeren van “strategische noodzaak” naar “optioneel”. De waterweg die een vijfde van de wereldolie vervoert, en die de oorlog deels was begonnen om veilig te stellen, is niet langer nodig voor de beëindiging van de oorlog. Dit maakt aanzienlijke strategische ruimte vrij om zich te richten op doelstellingen die evenmin worden bereikt, maar op minder publiekelijk meetbare manieren.

De oorlog heeft met succes zeven wereldwijde grondstoffenstromen tegelijkertijd verstoord, waardoor een mate van diversificatie van de toeleveringsketen is bereikt die moeilijk opzettelijk zou kunnen worden nagebootst.

De landbouwsector is volledig ontdaan van het risico van overmatige afhankelijkheid van grondstoffen uit de Golf. Het verkeer door Hormuz is met 97% ingestort, waardoor de maritieme CO2-uitstoot in de Straat is gedaald tot niveaus die sinds het tijdperk van de zeilschepen niet meer zijn voorgekomen. Een milieuoverwinning, eigenlijk. Het nam ook 80% van de wereldwijde zwavelproductie mee, samen met de stikstofcapaciteit die door de gasprijzen onrendabel was geworden. Rusland droeg hieraan bij door de export van ammoniumnitraat stop te zetten. China deed mee door de export van fosfaat tot en met augustus te verbieden.

Al deze essentiële macronutriënten werden tegelijkertijd met succes uit de wereldwijde toeleveringsketens geëlimineerd, en dat nota bene tijdens het plantseizoen. Ureum in de haven van New Orleans bereikte 690 dollar per ton, een stijging van 45% in drie weken waar grondstoffenhandelaren onder normale omstandigheden een moord voor zouden doen. Het stikstoftekort heeft er automatisch voor gezorgd dat een op de vier Amerikaanse boeren niet aan de voorjaarsproductie deelneemt.

318 miljoen mensen bevonden zich vóór 28 februari al op crisisniveau wat betreft honger. Dat cijfer staat op het punt om agressief te stijgen, en nu de zaaitijd bijna voorbij is, liggen de herziene prognoses vast.

De toeleveringsketens voor kunststoffen en farmaceutica hebben een soortgelijke rationalisatie ondergaan. Drie toeleveringsketens voor polyethyleen werden in één klap gestroomlijnd: Indonesië, Zuid-Korea en Singapore. In één week tijd!

India, producent van 40% van de generieke geneesmiddelen in de VS, betrekt 87,7% van zijn methanol via dezelfde 21 mijl die we zojuist hebben helpen sluiten, waardoor paracetamol, ibuprofen en metformine voor 537 miljoen diabetici op een versneld afschrijvingsschema zijn gezet.

De ketens voor helium en halfgeleiderprecursoren zijn met succes geconsolideerd in de richting van China, waardoor de wereldwijde afhankelijkheidsstructuur is gestroomlijnd. Ras Laffan in Qatar geniet momenteel van een operationele pauze van slechts drie tot vijf jaar, wat de industrie een reële kans biedt om te resetten en te innoveren. Er is een permanente voorraadvermindering van meer dan 200 cryogene containers bereikt doordat helium proactief in de ruimte wordt vrijgegeven – waardoor de opslagkosten volledig worden geëlimineerd.

Airgas heeft zijn leveringsverplichtingen proactief met 50% afgestemd, aangezien het bedrijf overmacht heeft verklaard.

De weinige niet-Chinese bronnen van gallium – een halfgeleiderprecursor – zijn ontmanteld ten gunste van één geconsolideerde Chinese pijplijn.

Ruwe olie, LNG, fosfaat, helium, ammoniak, zwavel, ureum. Betaal voor één oorlog, krijg zeven tekorten gratis! Het waterinfrastructuurprogramma heeft boven verwachting gepresteerd. Trumps dreiging om de ontziltingsinstallaties van Iran – die minder dan 1% van het Iraanse water leveren – te “vernietigen”, heeft Iran met succes ervan weerhouden om volledig terug te slaan tegen Amerikaanse activa, waardoor het zijn reactie in plaats daarvan richtte op de West Doha-faciliteit in Koeweit. 38,5% van de nationale capaciteit van Koeweit is offline.

De hefboomeffecten zijn uitzonderlijk en spreken boekdelen over de bredere visie van het programma. Door 1% van zijn eigen blootstelling aan de escalatie in te zetten, heeft Iran 90% van de watervoorziening van zijn buurlanden in gevaar gebracht. Dat hebben wij gedaan!

De Habshan-Fujairah-pijpleiding – de laatste belangrijke omleiding voor de ruwe-olie-export van de VAE – werd twee keer in drie dagen getroffen, waarbij Iran onze dreigingsanalyse bij elke gelegenheid binnen 72 uur behulpzaam bevestigde.

De betrokkenheid van de financiële markten was robuust. Iemand plaatste 5 minuten voor Trumps “staakt-het-vuren”-bericht een weddenschap van 1,5 miljard dollar op S&P-futures en profiteerde in 6 minuten van een marktstijging van 2 biljoen dollar – een uitstekende timing die het groeiende vertrouwen in de communicatiekalender van de regering aantoont. Iran ontkende alles binnen 30 minuten en een biljoen verdween, maar early movers verzekerden zich van winst, wat bewijst dat snelheid van toegang belangrijker is dan feitelijke nauwkeurigheid.

Op de laatste dag van het eerste kwartaal werd een 20 dagen oud vredesbericht met succes opnieuw verpakt tijdens window dressing, wat een S&P-rally van 1,7 biljoen dollar opleverde – de beste slotdag van het eerste kwartaal sinds september 2008, wat bevestigt dat nieuws niet nieuw hoeft te zijn om effectief te zijn.

De Iraanse parlementsvoorzitter Ghalibaf is begonnen met het posten van handelsadvies tussen raket salvo’s door, waarbij hij volgers vertelt om de aankondigingen van Trump als omgekeerde indicatoren te behandelen. Wanneer een oorlogstijd-tegenstander je persberichten efficiënter te gelde maakt dan je eigen bondgenoten, presteert de informatiearchitectuur boven verwachting.

De Amerikaanse 10-jaarsrente heeft 4,48% bereikt, die van Japan heeft het hoogste niveau sinds 2000 bereikt en die van Frankrijk heeft de niveaus van de wereldwijde financiële crisis doorbroken, wat kansen op de vastrentende markt opent die we in een generatie niet hebben gezien.

12 biljoen dollar aan wereldwijde marktkapitalisatie is met succes herverdeeld – meer dan het gecombineerde bbp van Duitsland, Japan en het Verenigd Koninkrijk. Vermogensvernietiging op die schaal vereist gewoonlijk een volledige financiële crisis. Wij hebben het bereikt met tweets. De Europese energietransitie is een daverend succes geweest. Duitsland nam het voortouw door zijn kerncentrales buiten gebruik te stellen – een verouderde, dure last die in stand werd gehouden door politici die vervolgens goedbetaalde posities veroverden bij de energiebedrijven die ze hadden gesubsidieerd, wat suggereert dat de industrie erop gebrand was hun regelgevende vooruitziendheid te belonen. Het continent heeft vervolgens de Russische gasleveringen stopgezet, omdat energieonafhankelijkheid van autoritaire leveranciers een strategische noodzaak is, en iemand heeft behulpzaam Nord Stream opgeblazen om ervoor te zorgen dat niemand de moed zou verliezen. De vervangingsstrategie was gericht op LNG uit Qatar: langetermijncontracten, glanzende nieuwe hervergassingsterminals, een soepele ommezwaai uitgevoerd met de kenmerkende bureaucratische grondigheid. Het LNG zal binnen slechts 3 tot 5 jaar weer stromen, wat Europese beleidsmakers een comfortabele planningshorizon geeft.

Maar de transitie werkt. Europa is erin geslaagd om tegelijkertijd onafhankelijk te worden van kernenergie, Russisch gas én Qatarees LNG, waardoor het volledig soeverein is over zijn eigen energiebeleid en volledig afhankelijk is van Amerikaans LNG tegen een prijs die zeven keer zo hoog is als die van Russisch gas, onder een deal die Trump dreigt donderdag op te zeggen. Duitse diesel heeft ondertussen een recordprijs van 2,29 euro per liter bereikt, wat zorgt voor het soort vraagvernietiging waar Brussel al tien jaar wetgeving voor probeert te maken.

Germany onderzoekt de mogelijkheid om waardevol vastgoed terug te winnen door Amerikaanse bases te sluiten en 50.000 troepen terug te sturen. Spain heeft het luchtruimbeheer vereenvoudigd door het volledig af te sluiten voor Amerikaans militair verkeer. Italy weigerde toegang tot Sigonella. France heeft de luchtvaartveiligheid versterkt door toegang tot zijn luchtruim te weigeren. Vier NAVO-bondgenoten hebben de overgang voltooid van collectieve verdediging naar collectief toekijken.

Rubio stelde een terechte vraag aan een slinkend publiek: “Waarom zitten we dan in de NAVO?”

China controleert ondertussen 90% van de raffinage van zeldzame aardmetalen, plus enorme delen van de toeleveringsketens voor farmaceutica, polyethyleen, batterijen en halfgeleiders – een geconsolideerde positie die de oorlog handig heeft versterkt door de meeste niet-Chinese alternatieven uit te schakelen.

De volatiliteit vormt ook een nuttige stresstest voor het financiële systeem. Particuliere kredietfondsen die zich tijdens de jaren van goedkoop geld volstapelden, verminderen proactief de blootstelling van beleggers nu de AI-bubbel botst met de liquiditeitscrisis.

Het radar-moderniseringsprogramma ging van start op dag 1 van de oorlog. Iran opende de campagne door de 1,1 miljard dollar kostende vroegtijdige waarschuwingsradar in Qatar buiten gebruik te stellen, gevolgd door twee radars in Jordanië en de VAE. 2,7 miljard dollar aan grondgebonden radar-infrastructuur werd binnen 48 uur volledig buiten gebruik gesteld, wat de weg vrijmaakte voor vervangingen van de volgende generatie die nog niet zijn besteld, begroot of ontworpen, maar de startbaan is vrij.

Dat aanvalsprogramma duurde een maand en leverde deze week zijn belangrijkste resultaten op: een E-3 Sentry AWACS werd vernietigd op de Prince Sultan Air Base, en twee EC-130H Compass Call elektronische oorlogsvoeringvliegtuigen werden definitief onbruikbaar gemaakt voor onderdelen.

De AWACS – een vliegende commandopost van 300 tot 500 miljoen dollar – was in de hele geschiedenis van het type nog nooit verloren gegaan in gevechtssituaties. We hebben een primeur bereikt, wat bijna een feestje waard is. De EC-130H-vloot leverde de storingscapaciteit die bedoeld was om de Iraanse luchtverdediging te onderdrukken voorafgaand aan een grondaanval. De vlootsterkte ging van 3 naar naar verluidt 1, een reductie van 67% die de institutionele kennis concentreert in het overgebleven vliegtuig. Iran identificeerde het instrument dat was ontworpen om het te verslaan en haalde het uit dienst voordat het kon worden gebruikt. Het vliegtuig stond in de open lucht geparkeerd omdat niemand versterkte schuilplaatsen had gebouwd, naar verluidt omdat schuilplaatsen het aandeel van de F-35 in het budget in gevaar brachten. De prioriteiten werden echter met succes gehandhaafd.

Het munitieverbruik was opmerkelijk. Alleen al in de eerste 5 dagen hebben we meer Patriot-raketten verbruikt dan de VS in een kalenderjaar produceert, waarmee we een toewijding aan de doorvoer hebben getoond die de productiekant nog niet heeft geëvenaard. Het team heeft vervolgens de interceptorportfolio gediversifieerd met oudere PAC-2-systemen die tijdens de regering-Clinton zijn geproduceerd, waardoor ons vintage-aanbod is verbreed en is bewezen dat leeftijd slechts een getal is.

De THAAD-batterij werd overgeplaatst vanuit Zuid-Korea, waardoor middelen in het ene theater vrij kwamen om in dringende behoeften in een ander theater te voorzien – een logistieke overwinning, ook al was Seoul het daar niet mee eens en toonde Noord-Korea zijn waardering met een kruisrakettest de volgende dag.

Iran lanceerde ook een operatie met afleidingsflares boven Dubai, waardoor ongeveer de helft van de voorraad interceptors van de stad werd opgebruikt bij het achtervolgen van valse warmtesignaturen, waarmee werd aangetoond dat de tegenstander ook innoveert op het gebied van kostenefficiëntie – hun uitgaven voor de operatie bedroegen ongeveer nul. De fabrikant heeft sindsdien beloofd de productie te verviervoudigen. De THAAD-productie voor 2026 blijft op nul staan, maar vier keer nul is nog steeds nul, dus technisch gezien is de doelstelling al gehaald.

RUSI voorspelt dat de Arrow-interceptors van Israël in april “volledig opgebruikt” zullen zijn. Het is april. De Tomahawk-voorraad is agressief afgebouwd, waarbij een derde van de in tien jaar opgebouwde voorraad in slechts 27 dagen is ingezet – een verbruiksnelheid die wijst op een sterke operationele inzet. De JASSM-kruisraketten zijn volledig benut, waardoor de volledige voorraad stand-off-wapens met succes is uitgeput en het missieprofiel is vrijgemaakt voor een meer directe aanpak. B-52-bommenwerpers – een vliegtuig dat ouder is dan de staat Israël – droppen nu ongeleide JDAM’s direct boven Iran, waarbij gebruik wordt gemaakt van beproefde legacy-platforms in een hands-on rol. F-22-stealthjagers zijn naar huis gestuurd omdat ze “niet langer nodig” zijn, waardoor de overheadkosten zijn verlaagd.

A-10 Warthogs – een vliegtuig voor luchtsteun dat in de jaren 70 is ontworpen om Sovjet-tanks te stoppen en dat al voor de geboorte van sommige van zijn piloten op de nominatie stond om met pensioen te gaan – worden via Engeland naar de Golf geleid, waardoor de levensduur van het vliegtuig veel verder wordt verlengd dan iemand bij de inkoop had verwacht of gewild. We zijn de oorlog begonnen met stealth-jagers en precisie-kruisraketten en we maken hem af met zwaartekrachtbommen die worden gedropt vanuit vliegtuigen die je grootvader nog zou herkennen.

De kosten-batenverhouding verdient erkenning. De totale offensieve uitgaven van Iran voor de hele oorlog: ongeveer 200 miljoen dollar. Het Pentagon heeft 200 miljard dollar aan aanvullende financiering aangevraagd. Dat is een verhouding van 1.000 tegen 1, wat het soort rendement op kapitaal is waar de meeste durfkapitaalfondsen een moord voor zouden doen – alleen meestal niet aan deze kant van de medaille.

Een Shahed-drone van 50.000 dollar vereist een Patriot van 3,87 miljoen dollar om te onderscheppen, wat Iran een ongeëvenaarde kapitaalefficiëntie per gevecht biedt waar onze defensiecontractanten alleen maar jaloers op kunnen zijn.

Iran heeft geen noemenswaardige marine of luchtmacht. Het blijkt dat je geen van beide nodig hebt. De doctrine IS de kostenasymmetrie: duizenden goedkope drones, duizenden raketten, en het geduld om ze één voor één af te vuren totdat de wiskunde van de onderscheppers niet meer klopt. Het verliespercentage per vlucht is 300% lager dan de benchmarks uit de Eerste Golfoorlog.

Verdere mijlpalen op het gebied van materieel: 3 F-15E Strike Eagles uitgeschakeld door een Koeweitse F/A-18 bij een incident met eigen vuur (onze bondgenoot; alle 6 bemanningsleden hebben zich veilig uit het vliegtuig gekatapulteerd, wat als een gedeeltelijke overwinning geldt), een KC-135 Stratotanker verloren in Irak met alle 6 bemanningsleden, nog 5 tankers buiten dienst gesteld op Prince Sultan, wat neerkomt op 16% van de vloot in het operatiegebied (de tankervloot is de levensader van de luchtcampagne), een F-35 beschadigd boven Iran door een in Iran vervaardigd Mobin-systeem (de eerste bevestigde gevechtsschade aan een F-35 door een tegenstander – nog een primeur!), en meer dan 12 MQ-9 Reaper-drones die het Iraanse landschap verrijken, bovenop de 16 tot 20 die de Houthi’s al hadden verzameld nog voordat deze oorlog begon.

De USS Gerald R. Ford, een nucleair vliegdekschip en het vlaggenschip van de vloot, geniet van een verlengde onderhoudsperiode op Kreta na een brand in de wasserij die 30 uur duurde om te blussen. Geschatte terugkeer in dienst: 14 maanden, wat de bemanning ruim de tijd geeft om de wasmachines te upgraden. Als blijk van ons streven naar succes is een derde vliegdekschipgroep – de USS Bush – ingezet vanuit Norfolk. Dit is de eerste keer sinds Irak 2003 dat drie aanvalsgroepen zijn samengekomen in één operatiegebied.

13 Amerikaanse militairen gedood. Meer dan 300 gewonden. Dat zijn de officiële cijfers. 92% van de ondervraagde Amerikanen heeft aangegeven dat ze genoeg overwinningen hebben gezien. De coalitie is in alle richtingen gegroeid, hoewel niet noodzakelijkerwijs in de beoogde richtingen. De 31 autonome IRGC-commando’s van Iran hebben meer dan 88 aanvalsgolven gelanceerd, waarmee ze een gedecentraliseerd operatiemodel demonstreren dat naadloos functioneert zonder senior leiderschap – of zelfs maar enig herkenbaar leiderschap. Iraakse verzetsgroepen hebben hun activiteiten opgeschaald tot 47 operaties per dag, waaronder aanhoudende gevechten met de Amerikaanse ambassade in Bagdad, een complex van 104 hectare waarvan de uitgestrekte oppervlakte het aanvallen heeft vergemakkelijkt. Hezbollah heeft dagelijkse operationele records gevestigd vanuit Libanon, met 5 vernietigde Merkava-tanks door ATGM’s in één dienst van 24 uur.

De Houthi’s hebben zich ook officieel aangesloten en brengen bewezen expertise in de Rode Zee mee naar een tweede strijdtoneel. Dit is dezelfde groep die de internationale scheepvaart meer dan een jaar lang heeft stilgelegd, meer dan 16 Amerikaanse Reapers heeft buitgemaakt, daadwerkelijk schepen tot zinken heeft gebracht, ’s werelds grootste containerlijnen om Afrika heeft omgeleid en 35 opeenvolgende dagen van Amerikaanse bombardementen heeft doorstaan zonder noemenswaardige impact op de operaties. Hun driefasenstrategie – totale zeeblokkade van Israël, sluiting van Bab al-Mandab, aanvallen op Amerikaanse bases in Saoedi-Arabië en Oman – zou 30% van de wereldwijde olievervoer over zee onder een gecoördineerd blokkadekader brengen als beide zeestraten tegelijkertijd worden gesloten. Syrië heeft zich nog niet aangesloten, maar Israël bezet nog steeds de Golanhoogten en de nieuwe regering in Damascus heeft haar dankbaarheid nog niet uitgesproken. De coalitie van partijen die bereid zijn op de Verenigde Staten te schieten, groeit sneller dan de coalitie die bereid is het land te helpen.

De ‘oog om oog’-doctrine van Iran werkt met de betrouwbaarheid van een nutsbedrijf. Israël valt Natanz aan, Iran richt zich op Dimona. USrael bombardeert staalfabrieken, Iran doet binnen enkele uren hetzelfde bij het Israëlische complex in Beersheba. Deze week breidde Iran zijn acties uit naar de datalaag, door de AWS-infrastructuur van Batelco in Bahrein aan te vallen en een lijst met 18 Amerikaanse techbedrijven te publiceren met een gezamenlijke waarde van 15 biljoen dollar. Volledige dekking.

Elke Golfstaat met een Amerikaanse basis heeft Iraanse aandacht gekregen. Qatar, Saoedi-Arabië, de VAE, Koeweit, Bahrein – alleen al Camp Buehring in Koeweit beschikte over hangars, barakken, een sportschool, magazijnen en een elektriciteitscentrale die door Iraanse munitie werd bediend. Het enige GCC-land dat Iran over het hoofd zag: Oman. Oman heeft geen Amerikaanse bases. 243 miljard dollar aan jaarlijkse Arabische defensie-uitgaven in de hele Golf, en toen Iran de Straat blokkeerde, was de collectieve militaire reactie het plegen van een telefoontje. De premier van Qatar: “Iedereen weet wie de belangrijkste begunstigde van deze oorlog is”. Het blijkt dat het hebben van een Amerikaanse basis je veiligheidsprofiel niet versterkt. Het plaatst je op de mailinglijst.

Het programma voor het uitschakelen van de leiders behaalde een indrukwekkend slagingspercentage. We hebben Khamenei op dag 1 gedood – de CIA leidde 200 vliegtuigen in realtime om, waarbij 7 hoge functionarissen naast hem en nog eens 40 commandanten in de openingssalvo werden uitgeschakeld. Daarna Shamkhani. Nasirzadeh. Pakpour. Minister van Inlichtingen Khatib. Larijani, beschreven als de machtigste figuur die nog over was in het regime. Ahmadinejad. Het hoofd van de Basij. Uitstekende doorvoer. Het programma ging in hoog tempo door totdat de Pakistaanse inlichtingendienst een Israëlische operatie onderschepte die gericht was op de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken en de voorzitter van het parlement, en de opmerking maakte die waarschijnlijk bij iemand had moeten opkomen rond moord nummer zes: “Als je deze twee vermoordt, is er niemand meer om mee te praten”.

De eigen geheime beoordeling van de CIA concludeerde dat het regime zou overleven. “Mogelijk radicaler en meer verstokt dan voorheen” – de gematigden in diskrediet gebracht door de bommen, de hardliners aangemoedigd door het overleven ervan. Dit werd aan Trump verteld voordat hij zijn goedkeuring gaf.

Het programma heeft daarmee de zeldzame prestatie geleverd de vijand tegelijkertijd radicaler en minder bereikbaar te maken.

En vanuit deze positie – dagelijks gebombardeerd, leiderschap drastisch ingekrompen, marine ontmanteld, luchtmacht aan de grond gehouden – eist Iran: volledige stopzetting van de agressie, herstelbetalingen, sluiting van alle Amerikaanse regionale bases, en soevereiniteit over Hormuz. Ze zeiden tegen Washington dat ze Vance moesten sturen, niet Witkoff. Vance stapte in het vliegtuig. Een land zonder marine en met een kartonnen figuur als opperbevelhebber dicteert welke Amerikaanse functionarissen hoog genoeg in rang zijn om zijn eisen in ontvangst te nemen. Dat is de meest buitengewone prestatiebeoordeling van wat deze oorlog daadwerkelijk heeft opgeleverd.

Israël meldt een onderscheppingspercentage van 92%, een sterke prestatiemaatstaf die de burgerbevolking in realtime aan een stresstest heeft onderworpen. Meer dan 400 ballistische raketten afgevuurd. De waarschuwingstijden zijn geoptimaliseerd van 15 minuten op dag 1 tot vrijwel niets bij veel van de huidige aanvallen, waardoor bewoners de volledige spanning kunnen beleven zonder de vervelende wachttijd. Dimona heeft met succes een raket tot op 5 kilometer van de nucleaire faciliteit gelokt, waarmee de voortdurende strategische relevantie van de locatie werd aangetoond. De BAZAN-raffinaderij in Haifa – goed voor meer dan de helft van de binnenlandse brandstofvoorziening van Israël – kreeg in 24 uur twee directe treffers, wat branden veroorzaakte die zichtbaar waren vanaf de Middellandse Zee en aanzienlijke media-aandacht opleverde zonder extra PR-kosten. Ben Gurion Airport is al weken gesloten, waarbij uitgaande vluchten een exclusieve vertrekervaring bieden van 130 personen per vlucht. Het vlootbeheer is sterk vereenvoudigd door de oververhitting van enkele privéjets op het asfalt.

De “vernietiging van het vermogen van Iran” is naar beneden bijgesteld van 90% in week 1 naar 82% in week 2 naar 70% in week 3, waarbij per briefingcyclus 10 procentpunten worden afgeschreven met de consistentie van een abonnementsdienst. Bij het huidige traject bereikt Iran in mei zijn volledige kracht. Het lijkt erop dat we dingen aan het ongedaan maken. JINSA’s eigen analist juichte op 5 maart dat “de raketvuurkracht van Iran bijna op is”. Drie weken later publiceerde zijn eigen denktank een rapport waarin het tegenovergestelde werd gedocumenteerd. Iran wordt blijkbaar ook ongebombardeerd.

Rubio verduidelijkte vervolgens behulpzaam de “duidelijke doelstellingen” van de oorlog via het officiële account van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Vier punten: luchtmacht, marine, raketten, fabrieken. Opvallend afwezig: uranium, kernwapens, regimeverandering en het openen van Hormuz – de vier punten waarvoor de oorlog werd begonnen.

De tijdlijn onderging een soortgelijke verfijning: “twee of drie dagen” op 28 februari, “vier weken” op 1 maart, “vier tot zes, misschien acht weken” van Hegseth op 4 maart, interne planning van het Pentagon tot en met september, en daarna stilte.

Iran bleek te hard, dus nu is het “Cuba is de volgende” – want als je vuist tegen een muur breekt, is de logische volgende stap om iets kleins te zoeken om op te slaan. De oorlog heeft sterke opbrengsten opgeleverd voor belanghebbenden aan alle kanten, behalve degene die hem financiert. Iran produceert 1,5 miljoen vaten per dag, een stijging ten opzichte van 1,1 miljoen voor de oorlog, en verkoopt voor 110 dollar per vat waar het vroeger 47 dollar accepteerde. Dat is een overwinning. Alleen niet voor ons.

Oman-ruwe olie bereikte 167 dollar – een recordhoogte. Dubai-ruwe olie boven de 170 dollar. WTI op 100 dollar. Het verschil van 60-70 dollar tussen een vat dat vastzit in een oorlogsgebied en een vat dat in Cushing, Oklahoma ligt, vertegenwoordigt een aanzienlijke uitbreiding van het wereldwijde assortiment ruwe olieproducten naar twee verschillende activaklassen.

De oorlog heeft aanzienlijke investeringen van derden aangetrokken. Rusland droeg bij met het aanvalsplan, 500 MANPADS-lanceerinrichtingen en satellietinformatie. China droeg bij met BeiDou-navigatie, basisbeelden en fabricagetools. In ruil daarvoor incasseren beide landen premies boven de marktprijs op elke grondstof die door de oorlog is verstoord, terwijl ze geen personeel inzetten en geen risico lopen. Iran is net voldoende gekapitaliseerd om de confrontatie in stand te houden zonder deze op te lossen. En dit brengt ons bij het meest opwindende resultaat op de routekaart. De luchtcampagne heeft met succes 15.000 precisieaanvallen uitgevoerd, de voorraad kruisraketten volledig ingezet en een verzoek om aanvullende financiering van 200 miljard dollar gegenereerd – toch blijft Iran raketten lanceren, exporteren, de Straat beheren en eisen stellen. Het verrijkte uranium bevindt zich nog steeds 100 meter onder graniet dat geen enkel wapen in het Amerikaanse arsenaal kan bereiken, wat een overtuigend argument vormt voor een grondoperatie. Polymarket is het hiermee eens: 66-68% kans op een Amerikaanse grondoperatie vóór 30 april.

De potentiële markt bestaat uit 87 miljoen mensen in bergachtig terrein dat bij uitstek geschikt is voor langdurige operaties. 40 miljoen mannen in de strijdbare leeftijd, het hele jaar door beschikbaar. 31 provincies met autonome IRGC-commando’s, ondergrondse raketsteden op 500 meter diepte en vooraf goedgekeurde permanente orders waarvoor geen regering nodig is – handig, aangezien we het grootste deel daarvan al hebben weggevaagd.

Afghanistan bood een vergelijkbare waardepropositie op halve schaal – 20 jaar, 2,3 biljoen dollar, geen blijvend rendement. Iran biedt hetzelfde pakket met een dubbele bevolking, een driemaal zo groot terrein, nul lokale partners en een tunnelnetwerk dat begint op 500 meter onder de grond. Wat kan er misgaan? Eén maand. 88 golven. 40 vernietigde energie-installaties in 9 landen. Zeven onderbroken toeleveringsketens. Een tolhuisje in yuan waar vroeger de petrodollar stond. Een hongersnood die zich aftekent in de oogstcijfers. Een vliegdekschip op Kreta. Een AWACS die brandt in de Saoedische woestijn. Kruisraketten opgebruikt. Obligatiemarkten die schreeuwen. Bondgenoten die bases sluiten. 12 biljoen dollar verdwenen. En de enige optie die nog overblijft, is degene die dit alles tot een voetnoot maakt.

We gaan zo veel winnen.

Misschien word je het winnen zelfs wel beu.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Non-Ieren op hol: Heil aan de Synagoge van Satan

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: