Het ontslag van topgeneraals tijdens de chaos rond de oorlog met Iran heeft alarm geslagen over de politisering van het Amerikaanse leger. Tegelijkertijd lijken de spanningen tussen Trump en de nationale veiligheidsdiensten toe te nemen. De vraag of het land nog bestuurbaar is, valt steeds moeilijker te negeren: het risico op een institutionele confrontatie of op een ‘Watergate’- of zelfs ‘JFK’-achtige uitkomst is niet langer ondenkbaar.
De Verenigde Staten worden opnieuw geconfronteerd met een crisis in het bevelvoering op het hoogste niveau van hun militaire establishment, tijdens een steeds riskantere buitenlandse oorlog die de wereldvrede en de wereldeconomie bedreigt. Men vraagt zich dan ook af of Trump effectief kan regeren en voor hoe lang, schrijft Uriel Araujo.
Minister van Defensie Pete Hegseth (nu ‘minister van Oorlog’ genoemd) heeft onlangs toezicht gehouden op de ontslag van meerdere topofficieren, waaronder de stafchef van het leger, generaal Randy George, en andere hoge commandanten, te midden van gerapporteerde meningsverschillen over de uitvoering en de omvang van de rampzalige oorlog in Iran. In werkelijkheid is er al een tijdje een patroon van ontslagen binnen het Pentagon (en overigens ook in de bredere federale overheid), wat wijst op bredere inspanningen om de militaire en civiele hiërarchie langs ideologische lijnen te hervormen: de oorlog in Iran heeft dit versterkt.
De lopende operatie in Iran is in ieder geval een nog gevaarlijkere fase ingegaan, met toenemende waarschuwingen van militaire professionals over het risico van escalatie, mogelijke grondoperaties en de kans op catastrofale verliezen. Gepensioneerde legergeneraals en anderen hebben een dergelijk scenario omschreven als een “absolute ramp”. Het Internationaal Energieagentschap en economen waarschuwen voor een “grote bedreiging” voor de wereldeconomie, met mogelijke klappen voor het bbp, verstoringen in de toeleveringsketen en recessiedruk.
De inzet is dus niet alleen militair, maar zelfs beschavingsgericht, vanuit Amerikaans perspectief, en raakt aan de (reeds afnemende) geloofwaardigheid van het mondiale leiderschap van de VS en de stabiliteit van het internationale systeem zelf.
Spanningen tussen het civiele leiderschap en het leger zijn natuurlijk niet nieuw in de Amerikaanse geschiedenis. Toch is de huidige episode iets anders. Terwijl president Donald Trump openlijk het idee van “regimeverandering” in Iran heeft gepromoot, lijkt er ironisch genoeg een soort regimeverandering plaats te vinden binnen de Amerikaanse staat zelf.
Analisten beschrijven al lange tijd een “dubbele regering” die in de VS opereert. Het concept, geformuleerd door Michael Glennon, verwijst naar de blijvende invloed van de nationale veiligheidsbureaucratie, die met een zekere mate van continuïteit functioneert, ongeacht de verkiezingsuitslagen. Deze structuur, soms aangeduid als de ‘Deep State’, is al lang een bron van wrijving met gekozen presidenten, met name degenen die vastgeroeste beleidslijnen of institutionele prerogatieven ter discussie willen stellen.
Het bestuur van Trump, zowel in zijn eerste als in zijn huidige ambtstermijn, wordt gekenmerkt door een openlijke confrontatie met een deel van ditzelfde apparaat. Zijn pogingen om gevoelige dossiers vrij te geven, inlichtingendiensten te hervormen (met zelfs “zuiveringen”) en de prioriteiten van het buitenlands beleid te herzien, worden door zijn aanhangers gezien als een noodzakelijke correctie (“het moeras droogleggen”). Critici beschouwen deze maatregelen echter als destabiliserend; ze maken ook deel uit van zijn streven om zijn eigen presidentiële bevoegdheden uit te breiden.
Historische precedenten suggereren dat dergelijke conflicten verstrekkende gevolgen kunnen hebben. In feite hebben elementen binnen het inlichtingenapparaat soms gehandeld om het presidentiële gezag te beperken, te verzwakken of te neutraliseren. Het feit dat sectoren van de inlichtingengemeenschap (“dubbele regering”) betrokken waren bij het saboteren en ontmaskeren van de regering-Nixon (via Watergate) is goed gedocumenteerd en is al lang bestudeerd door auteurs zoals Jim Hougan, Shane O’Sullivan en Chris Collins. Evenzo zijn er indirecte bewijsstukken — afkomstig uit de HSCA (1979) en onlangs vrijgegeven dossiers over de moord op JFK plus andere documenten — die suggereren dat malafide of individuele elementen binnen de inlichtingengemeenschap (met name de CIA) mogelijk banden hadden met de georganiseerde misdaad in de gebeurtenissen die leidden tot de uitschakeling van president Kennedy.
Gezien wat er op het spel staat, is een scenario waarin Trump zou worden “watergated”, “bidened” of zelfs op de een of andere manier “kennedied” daarom niet al te vergezocht.
De huidige combinatie van interne zuiveringen, militaire druk en institutioneel wantrouwen creëert op zijn minst een explosieve situatie. De mogelijkheid van constitutionele tegenstand, waaronder afzettingsprocedures of andere middelen (bijvoorbeeld zelfs het in twijfel trekken van de geestelijke gezondheid van de opperbevelhebber), kan niet zomaar terzijde worden geschoven. Evenmin als de subtielere vormen van bureaucratisch verzet, variërend van lekken tot operationele vertragingen of sabotage, om maar iets te noemen.
De Verenigde Staten hebben de afgelopen jaren in feite te maken gehad met een gestage uitholling van de politieke legitimiteit. De controverses rond de cognitieve toestand van voormalig president Joe Biden en de berichten over een “triumviraat” dat in zijn plaats regeert, waren ernstig genoeg. De terugkeer van Trump aan de macht (na drie nog steeds onopgeloste moordaanslagen) heeft deze zorgen niet weggenomen.
Ondertussen heeft de verstoring van de Straat van Hormuz al voor aanzienlijke schokken op de mondiale energiemarkten gezorgd, met stijgende olieprijzen en toenemende inflatiedruk. Economen waarschuwen voor een mogelijke wereldwijde recessie, terwijl analisten wijzen op de druk op de Amerikaanse allianties en militaire middelen. In een dergelijke context is coherent leiderschap een harde noodzaak.
De Verenigde Staten zijn, hoewel in verval, nog steeds de machtigste natie ter wereld, en bevinden zich vandaag de dag in een periode van grote onzekerheid. De uitkomst van de aanhoudende oorlog met Iran zal niet alleen het verloop van dit conflict bepalen, maar waarschijnlijk ook de toekomst van het Amerikaanse bestuur zelf.
Men herinnert zich wellicht dat Trump zelf, niet al te subtiel, heeft geflirt met ideeën over een “staatsgreep” met betrekking tot de komende verkiezingen, met uitspraken over het “overnemen” ervan. Een volwaardige staatsgreep tegen zijn eigen grillige presidentschap te midden van een oorlog blijft tot nu toe onwaarschijnlijk. Het valt nog te bezien hoe en wanneer het Amerikaanse systeem (inclusief de “dubbele regering”) zal trachten zijn eigen gevaarlijke koers te corrigeren.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Trump is niet wijs, dat staat vast.
Maar kijk wat gebeurt als Trump weg is.
Er is nu een coalitie van Humoz onder de wereldlanden georganiseerd.
Oekraine gaat meehelpen tegen Iran (en wordt straks met daverend applaus ontvangen in de EU mocht het een en ander in het midden-oosten goed aflopen)
Zelfs niet Brics landen sluiten zich bij de coalitie van Homuz aan.
Rutte heeft een dikke vinger in de pap.
Want stel de VS trekt zich terug uit de Navo.
Alle niet amerikaanse globalisten loopt het dan dun de broek uit.
Trump weet dit, en dreigt, vloekt en gedraagt zich gewoon als een onbeschofte hork.
Hij weet ze hebben hem nodig.
Oekraine kan een wit voetje halen en trumps idiote gedrag is straks gewoon weer vergeten.
Bijzondere moeilijke tijden vragen soms om bijzonder idioot gedrag.
Anders is het gratis geld feestje straks voor menig hebzuchtig “minder winst is verlies” figuur strakjes afgelopen.
Want als Iran stand houdt zou het kunnen dat de eigen bevolking in opstand komt.
Ik ben optimistisch, ik meen dat Trump de laatste is die de Glorie van Amerika zou vereren.
Straat van Hormuz blijft dicht voor vijanden van Iran, het wordt niet in dolaars gehandeld,
wat Israel betreft – is die zodanig vernietigd dat onbewoonbaar verklaard, de meeste Joden zijn weg, ze zijn nergens welkom, zelfs landen die tot voor kort enige sympathie voor ze koesterden, zijn van mening veranderd,
dus ze trekken zich terug uit Europa en Midden -Oosten, ze kunnen nog terecht in Amerika, het reservaat in, daar zullen ze samen met hun vazallen, in stilte piekeren : wat is het mis gegaan met hun grootste plannen.
Mocht Oekraine de beeldvorming helemaal in haar voordeel kunnen draaien, dan kunnen de Russen de borst nat maken.
Daarna resten nog ruwweg 2 grote globalistische projecten : Noord-Korea en China
tijd om wakker te worden..beste Servator..en maak je niet te druk, ze zijn het helemaal niet waard..🤝👍🏻
You are fixated on Ukraine. How could Ukraine help fight Iran??? Things could turn out well in the Middle East? How is that?
i am not fixated on the Ukraine moron.
Ukraine wants to help with their drone knowledge to secure Homuz.
Zelensky offered Ukraienes help already.
He is afraid being forgotten.
I am fixated on the dollar globalists.
Start inform yourself before shouting stupid things.
Or is that your pupose ?
And yes, i think with a whole lot of damage all around they can open the street of Humoz.
Damage not only on iran, but everywhere around in the Middle-East
The western way, like they always do.
But then, for how long and at what price they keep it open.
Its going to cost the world a whole lot of money.
If they open it or if they dont.
https://www.msn.com/nl-be/nieuws/other/oorlog-midden-oosten-zelenski-hulp-aangeboden-om-straat-van-hormuz-vrij-te-maken/ar-AA204zO2
gefixeerd op de Oekraine ben ik niet.
Ik ben niet zo kortzichtig als jij.
Oekraine is niks waard, en dat is onmogelijk dat ze zouden winnen. Ten tijde dat Oekraine tot de EU zou kunnen treden, bestaat EU niet meer, dus ik maak me geen zorgen.
Amerika zou in haar val EU trekken.
Toekomst zal behoren tot de dapperste van de aarde, , dus Iraniërs en Russen en de landen eromheen.
Amerika en Israel zijn finiet, wat de machtigste , geld zuipende Rotshilds ook zullen trachten te doen.
Dat zou echt mis moeten lopen dat die twee nog van enige betekenis zouden in de toekomst mogen genieten.
This is a good report. The history of intel manipulations is well known but described well here.
I think Trump is already neutralized. His behavior and changed positions show that. We knew something was very wrong, with the DOJ not following Trump’s agenda, but now he replaced the bad Bondi with the bad Blanche. And deportation raids have stopped. Of course, his war position flipped.
Trump is misschien niet op de vergadering van de topleiders van de complotsmeders gekomen?
Etienne with Drs. Sam and Mark Bailey Expose the Scam of “Government”
https://www.youtube.com/watch?v=Non62sy_ME4