Wat tot nu toe ondenkbaar was, is werkelijkheid geworden

Het beleid van het Westen wordt steeds gewetenlozer en dat wordt ook steeds openlijker verkondigd. Macron verklaart dat Frankrijk internationaal “angst moet zaaien” als het “vrij” wil worden, en dode kinderen in oorlog interesseren niemand meer in het Westen. En zo verder.

De politici van het Westen laten steeds vaker hun masker vallen. Dat was het onderwerp van een commentaar dat de presentator van het wekelijkse nieuwsprogramma van de Russische televisie zondagavond in zijn uitzending gaf, en dat ik zonder verder voorwoord vertaal, omdat het voor zich spreekt, schrijft Thomas Röper.

Begin van de vertaling:

Wat tot nu toe ondenkbaar was, is werkelijkheid geworden

Er gebeuren dingen die men zich tot voor kort niet eens had kunnen voorstellen. Maar nu is de publieke perceptie zo afgestompt dat we ons er niet eens meer zo erg over verbazen.

Laten we eens kijken naar de abrupte ommezwaai van Frankrijk. De president verklaarde dat zijn land nu “angst moet zaaien” en dat het daarvoor in het geheim het aantal kernkoppen onbeperkt zal uitbreiden, zonder het exacte aantal bekend te maken. En dat allemaal om “vrij” te worden. En wel in de ware zin van het woord, zoals Macron zei: “Om vrij te zijn, moeten we angst zaaien. En om angst te zaaien, moeten we sterk zijn. Dat is precies wat de uitbreiding van ons kernwapenarsenaal weerspiegelt.”

Macrons droom om van Frankrijk een schrikbeeld te maken, lijkt paradoxaal.

En hier is nog een onvoorstelbare gebeurtenis die deze week plaatsvond: een enorme Russische gastanker explodeerde en zonk in de Middellandse Zee. Het schip heette “Arctic Metagas” en was, om u een idee te geven, 277 meter lang. Het werd waarschijnlijk aangevallen vanaf de Libische kust met Oekraïense marinedrones.

Tot nu toe heeft nog niemand geprobeerd een gastanker aan te vallen. Maar nu is er een precedent. Ik denk dat de Britten hier een vinger in de pap hebben gehad.

Verder in de tekst. En nog veel angstaanjagender. Wat er op deze foto te zien is, begrijp je niet meteen, maar als je het eindelijk herkent, loopt er letterlijk een ijskoude rilling over je rug. Het is een blik van bovenaf op verse graven voor Iraanse schoolmeisjes die zijn omgekomen bij een gerichte Amerikaanse raketaanval. 165 meisjes en meerdere leerkrachten. De witte rechthoeken markeren de nog niet uitgegraven graven. Het was een Amerikaanse terreuraanslag. En toen waren er de begrafenissen.

Iran meisjesschool

Het is ongelooflijk, maar de officiële VS stellen de oorlog tegen Iran voor als een computerspel. Deze week publiceerde het Witte Huis video’s die opzettelijk echte beelden vermengen met scènes uit het spel. Dit is waarschijnlijk bedoeld om in de publieke perceptie de grens tussen een schietspel en een echte oorlog te vervagen. Onder het motto: wat is het verschil? Doden is een spel, alles is heel normaal.

In dezelfde week bevestigde Israël dat het trots was op de moord op de Iraanse spirituele leider Ali Khamenei. Nog niet zo lang geleden zou zoiets ondenkbaar zijn geweest. Vandaag is het een feit dat door zijn zinloosheid des te schokkender overkomt.

Ali Khamenei is bewust niet naar de schuilkelder gegaan om zijn dood waardig te aanvaarden en door zijn handelen een voorbeeld te geven van opofferingsgezindheid als bekentenis van hogere waarden. Bij de raketaanval werd zijn kleindochter Zahra samen met haar grootvader gedood. Het meisje was pas 14 maanden oud. Geloven de moordenaars echt dat ze op deze manier het regime in Iran kunnen omverwerpen?

Een schokkende onthulling deze week was het onvermogen en ook de onwil van de VS om Saoedi-Arabië, Qatar, Bahrein, Jordanië en de Verenigde Arabische Emiraten te beschermen tegen Iraanse raketten. Het veelgeprezen Amerikaanse “beschermende schild” bleek waardeloos en de miljarden die deze landen aan Amerikaanse wapens hebben uitgegeven, waren weggegooid geld.

Sterker nog, de Amerikaanse militaire bases in de regio en militaire installaties in het algemeen – of het nu radaranlagen, communicatiestations of commandocentra zijn – alles wat voorheen als defensie-infrastructuur werd beschouwd, werd nu het doelwit van Iraanse raketten en drones en daarmee een gevaar.

De Emiraten waren zo brutaal om het regionale CIA-kantoor onder te brengen in een van de glinsterende wolkenkrabbers van hun grootste stad. En precies daar sloegen drones in en stond de wolkenkrabber in lichterlaaie.

Wie had ooit kunnen denken dat Dubai, dit mondiale centrum van luxe en schijnbaar onwankelbare vrede, zo in brand zou staan en dat de aangevallen luchthaven van dit mondiale luchtvaartknooppunt in een oogwenk leeg zou zijn? Het Amerikaanse consulaat daar werd in brand gestoken door een Iraanse zelfmoordterrorist.

En hoe zit het met de brandende Amerikaanse luchtmachtbasis in Bahrein? En de Iraanse drone die de Amerikaanse basis in Koeweit heeft geraakt?

Zou je je kunnen voorstellen dat Iran de ene na de andere Amerikaanse radarstation zou vernietigen, elk met een waarde van meer dan een miljard dollar+ voor het ultramoderne luchtverdedigingssysteem THAAD? Maar zie daar: er zijn al twee stations in de Emiraten en één in Jordanië vernietigd.

De vroege waarschuwingsradar in Qatar is in vlammen opgegaan. In Bahrein is een belangrijke doelradar vernietigd.

En wie had kunnen denken dat Fujairah in de Verenigde Arabische Emiraten in vlammen zou opgaan? Fujairah is nota bene de op twee na grootste olieopslagplaats ter wereld en de belangrijkste locatie voor tankers door de Straat van Hormuz. Maar dat is gebeurd.

De openlijke uitspraken van Vladimir Poetin waren een koude douche voor Europa. Ze dachten dat ze Rusland zo veel mogelijk schade konden berokkenen door Russisch gas volledig te weigeren. Maar Rusland kan zijn gas uit Europa terugtrekken en naar het oosten omleiden voordat ze de import verbieden, zoals Poetin vrijdag aankondigde:

Minder dan 24 uur later heeft de regering potentiële afnemers van Russisch gas in Azië genoemd.

Op 6 maart hebben de presidenten van Rusland en Iran elkaar gebeld. Vladimir Poetin betuigde opnieuw zijn diepste medeleven met de familie en de leden van de militaire en politieke leiding van het land, evenals met de talrijke burgerslachtoffers van de Israëlisch-Amerikaanse militaire agressie tegen Iran, naar aanleiding van het overlijden van de hoogste leider van de Islamitische Republiek, Ali Khamenei. Verder stond in het persbericht van het Kremlin:

“Het principiële standpunt van Rusland over de noodzaak van een onmiddellijk staakt-het-vuren, de afwijzing van gewelddadige methoden om de problemen in Iran en het hele Midden-Oosten op te lossen, en de snelle terugkeer naar de weg van politieke en diplomatieke oplossingen werd bevestigd. Vladimir Poetin merkte in dit verband op dat hij voortdurend in contact staat met de staatshoofden en regeringsleiders van de lidstaten van de Samenwerkingsraad van de Golf.”

Het is duidelijk dat woorden van steun voor Iran op dit moment erg belangrijk zijn. En ze worden gehoord.

In het Iraanse bericht stond: “Masoud Peseschkjan bedankte Rusland voor zijn solidariteit met het Iraanse volk, dat de soevereiniteit en onafhankelijkheid van zijn vaderland verdedigt, en gaf gedetailleerde informatie over de ontwikkelingen in de huidige acute fase van het conflict.”

Einde van de vertaling

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Europese Unie: het ontstaan van een kwaadaardige hersenschim

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: