Er zijn momenten in de geschiedenis waarop controlesystemen hun effectiviteit beginnen te verliezen – niet omdat ze worden ontmanteld, maar omdat er niet langer in wordt geloofd.
Misschien staan we nu aan het begin van zo’n moment, schrijft Mark Keenan.
De signalen zijn tegenstrijdig. Op het eerste gezicht lijkt de wereld steeds onstabieler te worden – conflicten in het Midden-Oosten escaleren, de economische druk neemt toe, de energiekosten stijgen, politieke verhalen veranderen snel en digitale systemen breiden hun invloed uit naar het dagelijks leven. Tegelijkertijd gebeurt er iets subtielers. Steeds meer mensen beginnen te beseffen dat angst zelf een van de belangrijkste instrumenten is geworden waarmee moderne systemen hun invloed handhaven.
Dit is geen samenzwering in de simplistische zin van het woord. Het is structureel.
Modern bestuur – of het nu tot uiting komt via media-instellingen, financiële systemen, technologische platforms of regelgevende kaders – is minder afhankelijk van directe dwang dan van het sturen van de perceptie. Controle wordt niet alleen uitgeoefend via wetten of geweld, maar ook door het sturen van de aandacht, het framen van gebeurtenissen en het voortdurend stimuleren van emotionele reacties.
Angst speelt een centrale rol in deze opzet.
Een bevolking die onzeker, angstig en reactief is, is gemakkelijker te sturen dan een bevolking die stabiel, reflectief en innerlijk verankerd is. Onder omstandigheden van aanhoudende druk – economisch, informatie- of sociaal – worden mensen eerder geneigd hun oordeel uit te stellen, autoriteit te zoeken en narratieven te accepteren die ze anders misschien in twijfel zouden trekken. Op deze manier gaat angst niet alleen gepaard met moderne machtssystemen; ze houdt ze in stand.
Toch heeft dit mechanisme zijn grenzen.
Wanneer angst constant wordt, begint het zijn effect te verliezen. Wanneer elke ontwikkeling als urgent wordt gepresenteerd, elk meningsverschil als existentieel en elke gebeurtenis als een crisis, treedt vermoeidheid op. Mensen begrijpen misschien niet volledig wat er gebeurt, maar ze beginnen te voelen dat er iets niet klopt – dat de intensiteit van de boodschap niet langer overeenkomt met hun directe ervaring van de werkelijkheid.
Hier begint een verschuiving.
Die begint niet met grootschalige politieke verandering. Ze begint op het niveau van de waarneming. Individuen beginnen hun automatische emotionele betrokkenheid terug te trekken uit de stroom van narratieven die hen wordt voorgeschoteld. Ze observeren gebeurtenissen nog steeds, maar met meer afstand. Ze zijn minder bereid om meegezogen te worden in cycli van alarm en reactie, en beginnen – hoe voorzichtig ook – meer op hun eigen oordeel te vertrouwen.
Dit is een stille ontwikkeling, maar wel een belangrijke.
Moderne systemen zijn sterk afhankelijk van aandacht. Zonder aanhoudende emotionele betrokkenheid verzwakt hun vermogen om gedrag te sturen. Iemand die kan observeren zonder innerlijk uit balans te raken, is moeilijker te sturen. Hij zal minder snel impulsief reageren, minder snel standpunten innemen onder druk en minder snel de verantwoordelijkheid voor zijn eigen denken uit handen geven.
In die zin is de uitholling van op angst gebaseerde invloed niet in de eerste plaats politiek. Ze is psychologisch – en, op een dieper niveau, existentieel.
Het vereist het besef dat stabiliteit niet alleen door externe omstandigheden kan worden gewaarborgd.
Voor veel mensen komt dit besef geleidelijk tot stand. Zelfs in relatief gunstige omstandigheden – financiële stabiliteit, fysiek comfort, sociale verbondenheid – kan een gevoel van onrust blijven bestaan. Omgekeerd zijn er momenten, vaak eenvoudige, waarop iemand zich onverwacht stabiel voelt ondanks de onzekerheid in de wereld om hem heen.
Dit contrast wijst op iets fundamenteels: het centrum van stabiliteit voor de menselijke ervaring ligt niet volledig in externe gebeurtenissen.
Een samenleving die bestaat uit individuen die afhankelijk zijn van externe geruststelling is inherent instabiel. Zulke individuen zijn vatbaarder voor manipulatie, reageren sterker op veranderende narratieven en zijn gemakkelijker te verdelen. Daarentegen zijn degenen die een zekere mate van innerlijke stabiliteit bezitten – die kunnen observeren zonder onmiddellijk te reageren – moeilijker te beïnvloeden door emotionele druk.
Dit is een van de redenen waarom gewone, geaarde activiteiten – tijd in de natuur, direct gesprek, stilte en reflectie – een hernieuwd belang krijgen. Dit zijn geen vluchtpaden uit de werkelijkheid. Het zijn manieren om de waarneming opnieuw af te stemmen.
Wanneer iemand, zelfs maar kortstondig, buiten de voortdurende stroom van gemedieerde informatie treedt, begint hij het verschil op te merken tussen directe ervaring en geconstrueerd narratief. De aandacht stabiliseert. De drang om te reageren neemt af. Er ontstaat ruimte voor onafhankelijk oordeel om zich opnieuw te doen gelden.
Tegelijkertijd gaan technologische systemen de tegenovergestelde richting uit.
Digitale platforms bemiddelen in toenemende mate niet alleen in wat mensen zien, maar ook in hoe ze het interpreteren. Algoritmen geven voorrang aan betrokkenheid boven nauwkeurigheid. Informatie wordt gefilterd, gerangschikt en gepresenteerd op manieren die de waarneming vormgeven voordat er een bewuste evaluatie plaatsvindt. Het gemak neemt toe – maar de afhankelijkheid ook.
Het resultaat is een subtiele verschuiving: van het actief vormen van oordelen naar het passief ontvangen ervan.
Deze verschuiving vereist geen dwang. Ze werkt via efficiëntie.
Beslissingen worden gestroomlijnd. Keuzes worden vereenvoudigd. Processen worden geautomatiseerd. Na verloop van tijd verzwakt de gewoonte van onafhankelijke evaluatie. Wat als gemak lijkt, wordt geleidelijk aan het uitbesteden van het oordeel.
Hier wordt de kwestie ernstiger.
De vraag is niet of machines intelligenter worden. Het is of mensen minder betrokken raken bij het denken, kiezen en evalueren. Een samenleving die deze functies uitbesteedt, loopt het risico capaciteiten te verliezen die moeilijk te herstellen zijn.
Tegen deze achtergrond kan de huidige toename van ruis – tegenstrijdige narratieven, snelle ontwikkelingen, verhoogde emotionele toon – anders worden bekeken. Het is niet simpelweg instabiliteit. Het kan ook een weerspiegeling zijn van een systeem dat invloed probeert te behouden nu automatische gehoorzaamheid begint af te nemen.
Recente conflicten en mondiale spanningen laten alleen maar zien hoe snel angst op grote schaal kan worden versterkt, verspreid en in stand gehouden.
De reactie hoeft niet op elk niveau confrontatie te zijn.
Het begint met iets eenvoudigers: innerlijk stabiel blijven, ongeacht de intensiteit van de buitenwereld.
Observeren zonder onmiddellijk te reageren. Vragen stellen zonder reflexmatig tegen te spreken. Nadenken zonder het oordeel uit te besteden.
Dit is geen terugtrekking. Het is onafhankelijkheid.
Het maakt betrokkenheid bij de wereld mogelijk zonder erdoor gedomineerd te worden. Patronen kunnen worden herkend zonder dat ze allesoverheersend worden. Duidelijkheid kan worden behouden, zelfs wanneer informatie onvolledig is.
Dergelijke individuen zijn moeilijk te sturen. Ze reageren niet voorspelbaar op druk. Ze zijn minder bruikbaar voor systemen die afhankelijk zijn van emotionele activering.
Alleen al om die reden is deze verschuiving van belang.
Ze vindt stilletjes plaats, op het niveau van individuele waarneming, maar stapelt zich in de loop van de tijd op.
Als genoeg mensen hun aandacht, oordeelsvermogen en innerlijke stabiliteit terugwinnen, neemt de effectiviteit van angst als primair controlemiddel af. Systemen die zijn gebaseerd op constante stimulatie beginnen te verzwakken. Narratieven moeten steeds intenser worden om steeds minder rendement op te leveren.
Op dat moment wordt iets anders mogelijk – geen perfect systeem, maar een andere relatie tot gebeurtenissen.
Een verschuiving van reactie naar observatie, van afhankelijkheid naar verantwoordelijkheid.
En als die verschuiving eenmaal voet aan de grond heeft gekregen, is ze moeilijk om te keren.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
De andere kleinere groep geestverwanten zaaien angst en spelen de reddende engelen om de grote groep geestverwanten voor hun karretje te spannen. Als je rustig blijf en gewoon niets doe, dan valt hun toneelstuk gewoon in elkaar.
Kortom alle antwoorden heb je altijd diep van binnen met je meegedragen. Je gaat het pas zien als je het doorhebt. Dan wordt alles licht, dan wordt alles duidelijk.
https://www.facebook.com/share/p/1GVh7G4xgV/?mibextid=wwXIfr
http://www.facebook.com/lamoraal
Het hele coronaverhaal hing van leugens en bedrog aan elkaar. Tijdens de lockdown liep ik (in één van de drukste woonwijken van mijn woonplaats) alleen op straat. Allemaal – maar dan ook werkelijk ALLEMAAL – zaten ze thuis te beven als een rietje vanwege een opgeklopt ‘virus’. Niemand had in de gaten dat het verhaal aan alle kanten rammelde en daardoor lieten ze zich makkelijk opsluiten. Ik keek mijn ogen uit vanwege zoveel stommiteit. Blijkbaar was hun morele kompas kapot of hadden ze die niet. Hoe dan ook, alle mensen met gezond verstand trapten er niet in en lieten zich zelfs op het Malieveld in elkaar slaan omdat ze onraad roken en de medemens wilde waarschuwen. Als dank werden ze weggezet als ‘wappie’ en verketterd. Nu lopen velen te janken dat ze in de leugen zijn getrapt en Russisch roulette hebben gespeeld met hun gezondheid. Met een goed werkend moreel kompas was dat niet gebeurd. Helaas voor hen, maar een volgende keer meer vertrouwen op de eigen waarneming i.p.v. zomaar wilde verhalen te geloven. Kan veel ellende voorkomen.
Goed verhaal, Jan, mee eens!
Toen die 2 wondereenden op nationaal tv the shot liepen te verkopen als een stel zielige colporteurs en zo’n dappere ook nog het lef had om te zeggen dat ie alle postcodes wel wist, was dat kennelijk niet voldoende om te erkennen dat we met een stel land en volksverraders van doen hadden.
Baidewee, ze hebben er nooit een geheim van gemaakt dat het EXPERIMENTEEL was…
En dan nog trappen er hele volksstammen in, ja dat is niet te vatten.., NOOIT verwacht dat het overgrote deel zo naief en dom was.
Toen pipo de jonge liep te oreren “deur tot deur” moest hij prompt zelf beveiliging voor zijn deur hebben. Karma is a bitch.
Maar niet Bitch genoeg. Pipo loopt nog vrolijk rond.
Overigens net zoals vele andere ‘usual suspects’ die netje ‘omhoog’ zijn gepromoveerd.
De geestelijke armoede is er nog steeds. Ik hoop dat schrijver van het stuk hierboven gelijk gaat krijgen en dat meer mensen een innerlijke stabiliteit gaan krijgen, echter ik zie er nog niet veel van.
Toen ik een vaccinatiecentrum (in opbouw) binnenliep niemand die daar mondkapjes droegen.
Naar de coördinator, en die daarna meteen anderen aanmaande.
De hele opzet was al puur voor de inkomsten. Nog nooit zijn daar mensen voor opgepakt.
Zou het kunnen dat er ook iets meespeelt dat OVERBELASTING heet.
Elk systeem, zelfs een controle-systeem gaat ook kopje onder als het te zwaar wordt.
Hier heeft NIEMAND ooit over nagedacht ! Tenminste ik heb die indruk.
En dan komen we bij de bedenking dat zelfs de dirigenten achter het rookgordijn van de opperste macht.
Dus de poppenspelers die de TRUMPEN en anderen doen dansen ook aan het improveseren slaan want het script klopt niet meer echt, misschien nog wel in grote lijnen, maar toch komen er barstjes in het zgn. perfecte oppervlak.
Dan ziet een wakkere geïnformeerde iets dat niet helemaal in de haak zit en gaat vervolgens op zoek !
Zoeken jongens ! ……. en meisjes ook natuurlijk.
Jan ZV,
Ik kom ook uit (o.a.) bij gehersenspoelde mensen die onder een soort hypnose zijn. En die mensen hebben geen last van overbelasting, die doen gewoon wat hen opgedragen wordt. Dat soort mensen, die zijn gevaarlijk omdat ze schijnbaar heel normaal en aardig lijken, maar het zijn gedeeltelijk of helemaal gehersenspoelde mensen die zich vrijwillig hebben laten bewerken.
Het spijt me om dat te melden, maar ik denk dat die mensen er meer zijn dan we vermoeden.
En die topmensen? Ik denk dat die ook niet overbelast raken, want die hebben uiteraard goedbetaalde zeer wijze ontwikkelde mensen die het zware denkwerk doen. Die bazen, die genieten van het leven met lekker eten en een goed glas en geven alleen de top-opdrachten aan hun uitvoerders.
En voldoet iemand niet? Weg ermee en een andere er voor in de plaats. En de wisselingen bij de onderlagen zoals ministers gaan snel, voor je het weet zitten er weer anderen. Dat houdt hen ook gauw in de luwte.
Maar die toplui? Man, die lachen en gieren van het brullen om zoveel domheid bij de ‘burgers’.
Die domheid (en naïviteit) bij de burgers dat is zeker !
Ook wijzelf zijn nog grotendeels naïef wellicht, we zien wel van alles dat niet deugt en we gaan p zoek naar antwoorden….. en dan maar plukken en nadenken !
Maar ik bedoelde specifiek het systeem van controle, daar is een hoop techniek voor nodig en toch ook hoe je het draait of keert een deel welwillende medewerking van het schaap evenzeer !
Dat raakt op verschillende vlakken gewoon overbelast , is het nu nog niet echt het geval dan komt dat zeker !
Elke mogelijke fout in een niieuw-bakken systeem is gedoemd om zich te manifesteren, daar staan ze niet bij stil, heb ik de indruk.
Goed artikel.
Met de covid heb ik 4 jaar lang alle MSM gemeden en behalve gedoe in de winkels of bij de tandarts waar ik buiten moest wachten en door een assistente eerst werd getemperatuurd voordat ik naar binnen mocht.
Onderwijl via de alternatieven geleerd dat het veel/zo niet alles een toneelspel was. Zelfs aan het bestaan van kwade virussen ging ik twijfelen en dat bleek niet onterecht, meen ik nu.
Dus, omdat ik me onttrok aan de waan van de (politieke) dag en me wel goed informeerde, heb ik bijna nergens last van gehad. Ik kon er zelfs een beetje om lachen, hoe verdrietig de situatie wel degelijk voor sommigen was. Ook ik maakte wel mee dat de oudjes als gevangen werden behandeld, dat wel.
Maar dat domme gezeur van de politiek leerde ik goed doorzien, en ze zullen van goede huizen moeten komen om die diepe verwondingen en grote afkeer van dat soort irritant domme leugenaars weer over te maken. Van heel goede huize, en dan meteen wél de mensen die financieel schade hebben gekregen terug te betalen. Want het leek mij ook op een moord van de middenstand. Dat zal men moeten vergoeden met goed geld en geen lummelige schijntjes.
Dus de keerzijde van dat overdreven gezeur is dat velen waarschijnlijk ook hun geloof in de baasjes zijn verloren, geloof dat onherstelbaar gekwetst en verwoest is. Maar, dat is dus het voordeel; velen zijn sterker uit ‘de strijd’ gekomen dan ze erin gingen.
En inderdaad, goed observeren en niet meteen reageren is zeer wijs. Kijk ze uit de boom, laat ze met bewijzen komen, wetenschappelijke en goede statistische bewijzen. Maar dat doen ze niet, want dan gaan ze dus gewoon helemaal nat.
Geldt ook voor het dagelijks leven; de zakenmensen en naarlingen maken er vaak een sport van om je uit je tent te lokken en smullen dan van te snelle reacties. Daar dóén ze het vaak om zelfs; dan hebben ze je waar ze je hebben willen. Dan hebben ze je lurven en laten als valse honden niet meer los.
Maar ze gaan onverdroten door met hun machtsspelletjes om toch stiekem vreselijk veel zenders en ontvangers neer te zetten, mensen in te spuiten met waarschijnlijk troep, die kolere vliegtuigen de lucht te verpesten, hun waanzinnige energie-politiek enzovoorts. Het is nog niet klaar en ze hebben vast de ene na de andere list al klaar liggen. Dus we kunnen daar op wachten.
Observeren maar niet absorberen! En wat vaker offline gaan en de ECHTE wereld bekijken.
https://x.com/DianaT192/status/2035415231103488303?s=20
Goed artikel!
wie angst heeft krijgt ook slaag…zo simpel..PUUR BLOED..🩸 de rest is onzin..
De basis van de westerse kapitalistische economie van schulden en de onbetaalde rekening is vertrouwen.
Bij mij zijn de hebzuchtige democratische “minder winst is verlies” criminelen die nu burgers bombarderen dat al lang kwijt.
Ik ga met niemand om dan mijn gelijke, en aangezien ik mijn gelijke niet heb, ga ik met niemand om.
Grijns.
De keerzijde is dat ik weinig informatie krijg uit mijn omgeving, dus ben ik hier nogal beperkt qua informatie uit mijn omgeving.
Maar goed……ik heb mijn Tai Chi lessen weer opgepakt na jarenlange stilstand…….en daar bleek men donders goed op de hoogte van wat er gaande is.
Tis natuurlijk maar een klein groepje, maar buiten deze groep om, hoor ik heel wat ingehouden weerzin tegen deze bende psychopaten. Dat stuk hierboven bevestigd mijn vermoeden.
No use to fight The Machine
They vanish quick, they cut the line
Radio silence, one at a time
Whispers in their ear, they fall in line
Too scared to help, they leave you behind
Promised heaven, then they betray
Same old story, every single day
Demons in the heads of those who play
The game of power, lead the people astray
I see the glitches, I see the lies
They pull the strings, they control the ties
You reach for help, they close their eyes
The System’s strong, it crushes tries
No use to fight The Machine alone
They lock you down, they block your own
I can’t move the world, can’t fix your zone
All I got is truth, and I won’t be gone – https://www.youtube.com/results?search_query=tucker+carlson+exorcist+interview