De VS heeft zich eindelijk overgegeven in haar rampzalig mislukte oorlog tegen Iran en zou een memorandum van overeenstemming hebben opgesteld dat zeer gunstig is voor de Islamitische Republiek, waarbij het als concessie niets meer krijgt dan de belofte dat “Iran geen kernwapens zal verkrijgen” – een standpunt dat Iran al lang innam.
Het meest opzienbarende detail is het vermeende “wederopbouwfonds” van 300 miljard dollar waarop Iran recht zal hebben zodra de overeenkomst is gesloten, schrijft Simplicius.
Trump heeft dit punt gebagatelliseerd of ontkend, terwijl iedereen blijkbaar in het duister tast over wat dit enorme bedrag precies inhoudt. In het bovenstaande artikel schrijft Reuters het volgende:
Het nieuwe fonds is een particulier investeringsinstrument, geen wederopbouw- of herstelprogramma, en zal geen overheidsgeld of subsidies bevatten, aldus de bron, die eraan toevoegde dat bedrijven uit de VS, de Arabische Golfstaten, Azië, Zuid-Amerika en Afrika hebben toegezegd financiering te verstrekken.
De toegezegde investeringen bestrijken de sectoren energie, logistiek, productie en transport, aldus de bron.
Ze beweren dat het geen herstelbetalingsprogramma is, maar de officiële naam van het fonds is het ‘Reconstruction and Development Fund’. Het lijkt te draaien om regionale entiteiten – zowel bedrijven als overheden – die kredietlijnen, directe financiering enzovoort aan Iran verstrekken. Zoals hierboven te zien is, zou al meer dan de helft van het fonds zijn toegezegd.
Sommige Amerikaanse propagandacommentatoren hadden beweerd dat dit fonds wordt gefinancierd uit de bevroren Iraanse activa in het buitenland, maar Reuters is het daar niet mee eens en noemt dat een geheel afzonderlijk onderhandelingsspoor:
Het investeringsfonds staat volledig los van een parallel onderhandelingsspoor over de opheffing van Amerikaanse sancties en de vrijgave van Iraanse staatsactiva die in het buitenland zijn bevroren, aldus de bron, die de twee beschreef als afzonderlijke financiële mechanismen met verschillende doelen en tijdschema’s.
Het meest opmerkelijke is dat dit volgt op onthullingen over geheime deals die tijdens de oorlog tussen Qatar en Iran zijn geprobeerd, met als doel druk uit te oefenen op de VS om hun aanvallen te staken door in feite de stekker uit de wereldeconomie te trekken. Uit de Washington Post:
Om zijn economische kroonjuweel te beschermen, zo zeiden deze functionarissen, benaderde Qatar Teheran aan het begin van de oorlog om een voor beide partijen voordelige regeling voor te stellen: Iran zou afzien van aanvallen op Ras Laffan, en Qatar zou eenzijdig de gasproductie stopzetten — een stap die de energieprijzen omhoog zou stuwen en economische druk zou uitoefenen op de Verenigde Staten en Israël om de oorlog te verkorten.
Qatar legde in feite een “geheime deal” voor, aldus een hoge regionale veiligheidsfunctionaris, en beloofde zijn invloed op de gasleveringen aan te wenden om de oorlog snel te beëindigen, terwijl het van Iran de toezegging vroeg onder “één voorwaarde: jullie gaan ons niet aanvallen.”
Dat is nog maar het eerste voorbeeld.
Het nieuwsmedium Israel Hayom kwam met een nog grotere onthulling en beweerde dat Trump in het geheim een contante overeenkomst tussen Qatar en Iran had goedgekeurd, waardoor Qatarese schepen in het geheim olie via de zeestraat konden vervoeren:
De VS hebben in het geheim een financiële en maritieme regeling tussen Qatar en Iran goedgekeurd, waarbij miljarden dollars aan Teheran werden betaald in ruil voor vrije doorgang voor Qatari-tankers en schepen door de Straat van Hormuz, zo bevestigen nu drie diplomatieke functionarissen.
Het is moeilijk te zeggen in hoeverre dit waar is, maar het schetst wel een duidelijk beeld van één voor de hand liggende realiteit: dat Iran altijd alle troeven in handen had en volledige dominantie behield in de escalatie.
Dit zorgde ervoor dat alle andere vijandige actoren herhaaldelijk moesten strijden om diverse geheime deals en concessies van verzoening, als een soort tiende of eerbetoon aan de Iraanse heersers die nu de regio beheersen. En dit gebeurde terwijl diezelfde actoren allemaal een “moedig gezicht” opzetten van moed en verzet tegen Iran, terwijl ze in werkelijkheid doodsbang waren voor de dreigende gevolgen.
En de belangrijkste van die gevolgen was, volgens deskundigen die de afgelopen twee weken steeds meer in paniek raakten, dat de SPR (Strategic Petroleum Reserve) van de VS en de ruwe-olievoorraden in Cushing, Oklahoma op een dieptepunt afstevenden. Deskundigen waarschuwden dat bij een niveau van minder dan ongeveer 20 miljoen vaten de opslaginfrastructuur in Cushing ernstig begint te haperen, waarbij pijpleidingen druk verliezen.
Kortom, Iran doorzag Trumps bluf en won. Trump probeerde te doen alsof de VS het langetermijnspel konden spelen door Iran te “blokkeren” totdat de opslagplaatsen in Kharg en elders uit hun voegen zouden barsten – maar in plaats daarvan was het de VS die afstevende op een economische catastrofe en werd Trump uiteindelijk gedwongen toe te geven toen hij besefte dat Iran dit spel van ‘Chicken’ niet zou verliezen.
Het heersende narratief is nu dat Iran de ultieme troefkaart in handen heeft gekregen, die aantoonbaar belangrijker is dan het verkrijgen van kernwapens: het vermogen om de Straat van Hormuz vanaf nu naar believen te controleren:
Uit het bovenstaande:
Amerikaanse inlichtingendiensten hebben onlangs vastgesteld dat Iran vanaf nu naar believen de toegang tot de Straat van Hormuz effectief kan afsluiten, wat betekent dat het regime van het land als gevolg van de oorlog een krachtig nieuw vermogen heeft verworven om de wereldeconomie schade toe te brengen, aldus drie bronnen die op de hoogte zijn van de bevindingen.
Ongeacht het kaderakkoord dat vrijdag formeel moet worden ondertekend om de belangrijke waterweg open te stellen als opmaat naar de nucleaire onderhandelingen, heeft Iran tijdens het huidige conflict bewezen dat het de toegang tot de zeestraat kan afsluiten en uit Amerikaanse inlichtingenbeoordelingen blijkt dat dit opnieuw zou kunnen gebeuren.
In feite komt Iran er met veel meer macht uit, terwijl de VS onmetelijk verzwakt uit de strijd komt. Bedenk dat vrijwel elke Amerikaanse basis in de regio door Iraanse aanvallen is verwoest of ontruimd. De meesten hebben inmiddels waarschijnlijk de BDA-update gezien van de radome in Bahrein die Iran vorige week heeft weggeblazen:
Status-6 (Oorlogs- en militair nieuws) @Archer83Able
Onlangs vrijgegeven satellietbeelden bevestigen de vernietiging van een Amerikaanse AN/TPS-59-radar voor vroegtijdige waarschuwing bij lucht- en raketverdediging als gevolg van de Iraanse aanval op de Jabal al Dukhan-radarbasis in Bahrein op 11 juni 2026.
MenchOsint @MenchOsint
📍Bevestigde treffer op de Jabal al-Dukhan-radarbasis voor lange afstanden, Bahrein. *Ik heb een foto van de heuvel gevonden op een wandelwebsite; deze komt overeen met de bijgesneden afbeelding van rook op de berg. https://t.co/AlmT2Tdxhc
Nu heeft Iran zelfs nog iets anders bereikt: het creëren van een diepere breuk tussen de VS en Israël. Trump werd uiteindelijk gedwongen Netanyahu meerdere keren de les te lezen over de kwestie-Libanon, waarbij Trumps populariteit in Israël nu naar verluidt van de ene op de andere dag met 23% is gedaald.
Hier geeft hij, in een zeldzame berisping richting Israël, toe dat de kolonialistische staat onevenredig heeft gereageerd door Libanon aan te vallen na een kleine drone-aanval van Hezbollah:
hij probeert nog steeds de schijn op te houden, maar de realiteit lijkt te zijn dat de breuk achter de schermen dieper is dan hij ons wil doen geloven.
Een goed voorbeeld hiervan, van een Israëlische correspondent van i24 News:
Ik kan nu bevestigen dat Israël formeel toegang heeft gevraagd tot het memorandum van overeenstemming (MoU) met Iran en dat dit verzoek is afgewezen. Een opmerkelijke en zeer ongebruikelijke ontwikkeling tussen nauwe bondgenoten over een kwestie van zo’n groot nationaal veiligheidsbelang.
En zoals altijd krijgen we, in de nasleep van de capitulatie van de VS, steeds meer aanwijzingen over de ware omvang van de ramp. Zo heeft de FT meer licht geworpen op hoe Iraanse raketbases de storm hebben doorstaan en konden blijven vuren, zelfs nadat ze eindeloos met munitie waren bestookt:
Veertig dagen lang hebben Amerikaanse en Israëlische vliegtuigen de bergen rond Yazd gebombardeerd, in een poging een van de belangrijkste militaire projecten van Iran het zwijgen op te leggen: een ondergronds raketcomplex dat diep in het graniet uitgehouwen is onder de oude woestijnstad.
Toch bleven de Iraanse raketten volgens bewoners gewoon afvuren. “Amerikaanse en Israëlische troepen bleven die bergen bombarderen”, zei een inwoner van Yazd. “En Iran bleef raketten afvuren tot op het allerlaatste moment voor het staakt-het-vuren.”
“De veerkracht van de Iraanse ondergrondse ‘raketsteden’ is een van de belangrijkste en meest omstreden kwesties geworden in de nasleep van de Amerikaans-Israëlische bombardementen eerder dit jaar.”
Iraanse functionarissen verklaarden zelfs dat veel van hun raketsteden tijdens de oorlog niet eens hoefden te worden ingezet, omdat de VS en Israël er niet in slaagden de belangrijkste operationele steden die in gebruik waren, voldoende te beschadigen:
Een tweede persoon die dicht bij het islamitische regime staat, stelde dat de diepte van veel locaties ervoor zorgde dat ze grotendeels immuun waren voor conventionele luchtbombardementen. Hij zei dat sommige tijdens de oorlog niet eens werden gebruikt omdat talrijke andere faciliteiten operationeel bleven.
“Geen enkele bommenwerper kan veel uitrichten tegen installaties die meer dan 70 meter onder de grond liggen,” zei hij. “Het zag er angstaanjagend uit om B-52’s meerdere bunkerdoorborende bommen op één locatie te zien afwerpen. Toch werden slechts enkele uren later vanaf dezelfde locatie weer raketten gelanceerd. Ze kunnen niet vernietigd worden. Punt uit!”
Het artikel beschrijft hoe het voormalige hoofd van de Iraanse raketstrijdkrachten, Amir Ali Hajizadeh, Noord-Korea bezocht en lessen trok uit de ondergrondse raketsilo’s aldaar. Hij realiseerde zich dat Iran door een dergelijke tactiek nauwelijks luchtverdediging nodig zou hebben, aangezien vijandelijke vliegtuigen simpelweg niets te bombarderen hebben omdat alle belangrijke infrastructuur zich zo diep onder de grond bevindt. Bedenk eens hoe vaak ik dit aan het begin van de oorlog heb gezegd: namelijk dat Iran zijn belangrijkste luchtverdedigingssystemen en andere systemen eenvoudigweg naar het uiterste oosten van het land zou kunnen terugtrekken om ze veilig te stellen, omdat de VS en Israël niets te bombarderen zouden hebben – alles was ondergronds opgeborgen, en het zou zelfs niet veel uitmaken of er daadwerkelijk “luchtoverwicht“ zou worden bereikt. Zonder grondtroepen die Iraanse steden veroveren, zouden de VS niets anders kunnen doen dan lege woestijn bombarderen – of burgers, wat alleen maar in het voordeel van Iran werkt, aangezien het leidt tot enorme maatschappelijke solidariteit tegen “de Grote Satan”.
Hilarisch genoeg blijft Trump draaien en draaien over de kwestie van het Iraanse “nucleaire stof” – dat hij zo belangrijk achtte dat het een belangrijke reden was voor het ontketenen van de hele oorlog. Nu krabbelt Trump in twee nieuwe interviews terug door te beweren dat het nucleaire stof “onschadelijk” en vrijwel waardeloos is:
Trump zei dat de overeenkomst een afspraak zou bevatten dat Iran geen kernwapens zal verkrijgen en dat de Straat van Hormuz onmiddellijk heropend zal worden. Hij gaf ook aan geen haast te hebben om nucleair materiaal uit Iran weg te halen en zei dat dat later kan gebeuren.
“We halen het nucleaire stof later wel op, wanneer we klaar zijn om naar binnen te gaan en dat te doen. Ik zou zeggen ergens in de komende één of twee maanden, er is geen haast,” zei hij. Hij noemde het “onschadelijk”.
Luister hieronder hoe hij zegt dat het “stof” eigenlijk “niet erg waardevol” is, maar alleen belangrijk om “psychologische” redenen:
Trump lijkt veel enorme geopolitieke blunders te maken om redenen van persoonlijke “psychologie”. Wat betreft de kwestie van het eigendom van Groenland gaf Trump ooit toe dat hij het alleen wilde omdat het voor hem “psychologisch belangrijk” was:
Zal dit nieuwe “vredesakkoord” en memorandum standhouden? Waarschijnlijk niet, als Israël er iets over te zeggen heeft. Netanyahu en zijn trawanten hebben al aangekondigd dat Israël zich niet uit Libanon zal terugtrekken en hebben sterk laten doorschemeren dat ze zullen weigeren de opname van Hezbollah en Libanon in het akkoord te erkennen.
De Iraanse krant Khorasan beweert dat het vredesakkoord de apocalyptische “laatste strijd” die ons te wachten staat, slechts uitstelt:
Transcriptie van het bovenstaande:
De belangrijkste functie van deze overeenkomst is niet de erkenning van onze soevereiniteit over de Straat van Hormuz (die zelfs zonder een overeenkomst al is aanvaard), noch de vrijgave van de geblokkeerde Iraanse tegoeden, noch enig ander concreet voordeel dat expliciet in de tekst van de overeenkomst wordt genoemd.
De werkelijke functie ervan is het uitstellen van de laatste en beslissende slag die de huidige overwinnaar zal bepalen.
De krant Khorasan beschreef in een artikel met een vijandige visie een mogelijke overeenkomst tussen Iran en de Verenigde Staten als louter “een adempauze om toekomstige gevechts- en verdedigingscapaciteit weer op te bouwen en zich voor te bereiden op een grootschalige of belangrijke slag.”
Seyed Pouya Hosseinpour schreef in het artikel: Ongeacht wat de voorwaarden van de mogelijke overeenkomst mogen zijn, en of er daadwerkelijk een overeenkomst wordt ondertekend of niet, moeten in dit stadium enkele punten in gedachten worden gehouden met betrekking tot elke overeenkomst:
Ten eerste: Dit is slechts een overeenkomst om de huidige oorlog te beëindigen, geen overeenkomst voor een definitieve regeling van de geschillen tussen Iran en de Verenigde Staten; een oorlog die Amerika en Israël begonnen met het doel Iran te vernietigen, maar waarin zij hun doelstellingen niet hebben bereikt en die zij nu gedwongen zijn via een overeenkomst te beëindigen.
Ten tweede: De geschillen tussen Iran en de Verenigde Staten, en met name tussen Iran en Israël, hebben een niveau en stadium van existentieel conflict bereikt dat in de praktijk niet zal eindigen, tenzij met de beslissende overwinning van een van beide partijen. Zaken als deze onderhandelingen en overeenkomsten hebben geen bijzondere invloed op dit traject; ze zijn slechts een fase die moet worden doorlopen om het stadium van de beslissende strijd te bereiken.
Ten derde: De belangrijkste functie van deze overeenkomst is niet de erkenning van onze soevereiniteit over de Straat van Hormuz (die zelfs zonder overeenkomst al is aanvaard), noch de vrijgave van de geblokkeerde Iraanse tegoeden, noch enig ander concreet voordeel dat expliciet in de tekst van de overeenkomst wordt genoemd. De werkelijke functie ervan is het uitstellen van de laatste en beslissende strijd die de huidige overwinnaar zal bepalen. In feite is de belangrijkste functie ervan het bieden van ademruimte om toekomstige gevechts- en verdedigingscapaciteit weer op te bouwen en zich voor te bereiden op een grootschalige en ingrijpende strijd — een kans die beide partijen in hun eigen voordeel zullen benutten.
Het is moeilijk om bovenstaande voorspelling te weerleggen.
En deze conclusie is ook een passend eindpunt:
“De controle over de zeestraat verliezen zal de grootste blunder van deze tijd zijn, omdat dit een troef is waar de VS niet op kan reageren zonder alles op alles te zetten,” zei een vierde bron die betrokken was bij de militaire planning van de oorlog. “Er is nu geen manier meer om de situatie rond de zeestraat terug te draaien zonder een enorme strijdmacht op de been te brengen.”
De VS hebben een groot deel van hun verkenningsvloot verloren door de vernietigde Reaper-drones, en een enorm deel – misschien zelfs het grootste deel – van hun regionale langeafstandsdetectieradars; in wezen hebben ze hun ogen en oren verloren. Bovendien bleken de gevreesde “vliegdekschepenvloot” van de VS niets meer te zijn dan loze schrikbeelden, kapotte wrakken die doelloos buiten het bereik van de Iraanse kustverdedigingsbatterijen ronddreven.
Hetzelfde geldt voor de gevreesde “Amerikaanse mariniers”, die niets anders deden dan werkeloos aan boord van de Tripoli voor de kust van Oman te zitten, in een poging Iran door hun loutere aanwezigheid tot onderwerping te dwingen, maar daarmee juist blootlegden dat alle krachtigste instrumenten van de VS voor invloed en dwang hun historische intimidatiefactoren volledig hadden verloren.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Het wordt tijd dat Trump Benjamin Netanyahu zegt dat hij moet oprotten!
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
En zou de zxx deep State werkelijk dit debacle van usa accepteren? Of zou er ineens een nieuwe “Trump” avatar opduiken, die het fikkie weer aan gaat stoken. “Great IsraHEL” zal toch niet opeens verdwenen zijn? Wat denken jullie?
Nu de waarheid aan het licht komt moet met grote spoed de wereldpolitiek veranderd worden……
De Messias wordt in de bloedlijn van koning David geboren dus PER DEFINITIE wordt de stamboom van koning David (door jodendom) en later van de christelijke koningen (door Het Vaticaan, wordt gerund door joden) zeer precies bijgehouden…..
….. de terugkeer van de Messias in de bloedlijn van koning David is de kern van het geloof….
Het koningsschap stamt uit oude testament en is uitsluitend vererfbaar……
Dus koning van Jordanië, Marokko, Saoudi Arabië, Europese koninkrijken etc stammen af van genetische joden uit het oude testament
Ook Donald Trump stamt af van koning David….
https://www.christianpost.com/voices/rabbi-links-trump-to-king-david-says-he-is-preparing-the-way-for-messiah.html
Alle west Europese koningen stammen af van de joodse koning David en de stamboom wordt zeer nauwkeurig door Het Vaticaan bijgehouden
https://www.facebook.com/share/p/1ELEmLiGN2/?mibextid=wwXIfr
Ook Maria Stuart (1542-1587) was de regerende vorstin van Schotland van 1542 tot 1567.
Ook zij stamt af van de joodse koning David…
https://www.facebook.com/share/1EqKNzsBQV/?mibextid=wwXIfr
Benjamin Netanyahu, embleem Wolf.
Het embleem of symbool van de stam Benjamin uit de Bijbel is de wolf. Deze symboliek is afkomstig uit de zegen van Jakob (Genesis 49:27), waarin hij de stam beschrijft als een “verscheurende wolf” die ’s morgens prooien verslindt en ’s avonds de buit verdeelt.
https://goldminemedia.nl/artikelen/israel/de-symbolen-van-de-twaalf-stammen/
Kortom, ze stammen allemaal van oude testament joden af en hebben maar EEN DOEL….. geld en macht ten koste van hun tegenstanders EN ONDERDANEN …..
Jezus/Izas/Manu VI (Immanuel=God in Manu) was in werkelijkheid een achterkleinzoon van niemand minder dan Julius Caesar en de laatste farao van Egypte Cleopatra.. Dat is wel even een stamboom.
Ralph Ellis & the King of Edessa (=Jezus)
https://www.youtube.com/watch?v=31lJPLwThm8
Tijdens haar onderzoek naar de historische Jezus stuitte wetenschapper Lena Einhorn op een verrassende ontdekking. Bij het doorlezen van de verslagen over de Joodse opstand van de eerste-eeuwse historicus Flavius Josephus ontdekte Einhorn een aantal overeenkomsten met de Bijbel. Deze parallellen – die zich allemaal tot een korte periode beperken – omvatten een naamloze en mysterieuze messiaanse leider die opvallend veel lijkt op de Jezus die in de evangeliën wordt beschreven – alleen is hij niet de vredelievende wonderdoener die we zo goed kennen.
Veelzeggend is dat Einhorn ontdekte dat historische bronnen deze gebeurtenissen (die verwijzen naar de opvallende figuur in de geschriften van Josephus) consequent twintig jaar later plaatsen dan in het Nieuwe Testament. Twintig jaar, telkens weer, tot op de dag nauwkeurig.
https://www.youtube.com/watch?v=O270pe1_Gfw&t=23s
Je begrijpt dat Manu VI/Jezus keizerlijke ambities had om het een en ander te veranderen in het Romeinse Rijk.. Dit kon worden voorkomen door hem gevangen te nemen, aan het kruis te hangen, hem daarna er vanaf te halen en hem per schip te verbannen naar Brittania (het meest westelijke punt in het Rijk in Deva, in Chester)
Jezus is in 33 gekruisigd, wordt algemeen aangenomen. Volgens Frans Vermeiren klopt dat niet. Hij heeft sterke aanwijzingen om te veronderstellen dat Jezus in 70 is gekruisigd, vlak voor de val van Jeruzalem. Hij leidt dat onder andere af uit de geschriften van de joodse geschiedschrijver Flavius Josephus. Aan de hand van diens getuigenissen lanceert hij een verrassende lezing van het Nieuwe Testament. Volgens Vermeiren is Jezus een charismatische leider in de opstand tegen de Romeinen, die door ingrijpen van Josephus van het kruis wordt gered. Deze redding wordt al snel omgevormd tot een mythe, om voor de Romeinen te camoufleren dat het christendom zijn ontstaan vindt in een revolutionaire beweging.
Behalve voor Jezus en Josephus heeft Vermeirens theorie verstrekkende consequenties voor de beeldvorming rond Paulus, Judas en Jacobus, voor de interpretatie van het bijbelboek Openbaringen en verschillende Qumrandocumenten.
https://www.bol.com/nl/nl/p/man-die-in-70-het-kruis-overleefde
Je moet natuurlijk wel de hele contect lezen, dit is wel beeldspraak, dit verhaal gaat over de 12 stammen van Israel.
This is not a surrender. This is a huge failure by Israel/USA. To call it a surrender indicates bias.