Oekraïense media over gaten in de frontlinie en andere mislukkingen

De gaten tussen de infanterieposities worden steeds groter.

Wat verhindert het Oekraïense leger om de Russen af te schrikken – Ukrainska Pravda, 6 oktober 2025

De meest dringende behoefte direct aan het front blijft infanterie. In de huidige fase van de oorlog, waarin het werk van zwaar materieel maximaal gecompliceerd is, neemt de rol van soldaten in de loopgraven aanzienlijk toe. Als er niet genoeg soldaten zijn, is het niet eenvoudig om een verdediging te organiseren.

Door het gebrek aan manschappen kunnen veel eenheden hun posities niet behouden, Russische aanvallen niet volledig afslaan, niet voldoende rusten en de noodzakelijke rotatie niet uitvoeren. Als gevolg daarvan zijn veldcommandanten gedwongen om prioritaire gebieden te kiezen, waardoor andere sectoren minder goed worden beschermd.

Een gevolg van het hierboven beschreven probleem is dat infanterieposities steeds vaker letterlijk verlaten zijn. Daarom kan de afstand tussen naburige posities 200-300, 500-700 meter en soms zelfs een kilometer bedragen.
…
De vorming van een groot aantal gaten tussen Oekraïense infanterieposities en het binnendringen van deze gaten door de Russen diep in onze verdedigingslinies heeft een andere trend in de huidige fase van de oorlog gevormd: het ontbreken van een stabiele gevechtslinie.
…
Door het gebrek aan strijders in de frontlinie worden drone- en mortieroperators, die 3-5 kilometer van de frontlinie staan, gedwongen om infanterie te worden.
…
In het ergste geval, waarvan UP zich ook bewust is, bereiken de Russen zelfs artillerieposities. Deze liggen 10-15 kilometer van de contactlijn.

Het belangrijkste voordeel van de overgang van de strijdkrachten naar het korpsysteem werd door voorstanders van de hervorming genoemd als de opkomst van stabiele bestuursorganen. Maar dit is precies wat tot nu toe niet is gebeurd, omdat er nog steeds tijdelijke TUS, Tgrs, enz. in een of andere vorm op het terrein aanwezig zijn.

Bovendien zijn er ook vragen over de overgang naar de uitvoering van taken door korpsen uitsluitend in de aangewezen verantwoordelijkheidsgebieden. In veel sectoren van het front heeft geen volledige overgang plaatsgevonden, terwijl de generale staf al plannen heeft om zelfs nieuwe structuren te creëren, zoals aanvalstroepen en troepen van onbemande luchtverdedigingssystemen als onderdeel van de luchtmacht.

In de context van een algemeen tekort aan personeel en de onvolledige overgang naar het korpsysteem, zal het vinden van middelen voor nieuwe militaire formaties nogal problematisch zijn.

Ondanks de totale mislukking van de operatie in Koersk in het voorjaar van 2025 blijft Syrski gefixeerd op de noodzaak van nieuwe offensieven.

Nu heeft het hoofd van het leger zijn eigen persoonlijke garde opgericht, die volledig bereid is al zijn bevelen uit te voeren: de aanvalsstrijdkrachten. De door het westen gefinancierde nationalistische pers heeft het nieuwe project van Syrsky als ‘catastrofaal’ bestempeld en zegt dat de betrokken eenheden enorme verliezen hebben geleden in hun drang om hun loyaliteit aan de opperbevelhebber te tonen.

Om welke reden dan ook zijn deze zeer kritische artikelen over de aanvalsstroepen van onder meer BBC Ukraine en texty.org niet in het Engels vertaald.

Vandaag gaan we eens kijken wat deze nieuwe aanvalsmacht precies inhoudt. Het blijkt dat deze grotendeels bestaat uit eenheden onder bevel van de fascistische ‘Rechtse Sector’. Syrsky koos voor deze eenheden omdat ze onverschrokken deelnamen aan zijn avontuur in Koersk – in tegenstelling tot andere commandanten, die kritiek hadden op Syrsky’s dwaasheid en daarom werden ontslagen. …

In juni 2025 schreef Ukrayinska Pravda als eerste over hoe opperbevelhebber Alexander Syrsky zijn toevlucht nam tot handmatige controle van het front. Hij selecteert zelfstandig de korpscommandanten en ontslaat hen ook, beslist welke brigade en hoeveel versterking er wordt ingezet, stelt taken vast voor bataljons, terwijl die door de brigadecommandant zouden moeten worden toegewezen, enzovoort.

Gedurende deze drie maanden is de situatie met de afhankelijkheid van het front van de instructies van één persoon, volgens de observaties van Ukrayinska Pravda en de gesprekspartners van de UP in de strijdkrachten, alleen maar ingewikkelder geworden.

In eerste instantie begon Syrsky regelmatig de acties van eenheden op de Dobropolsky-richel, die nu door de strijdkrachten wordt “afgesneden”, te bezoeken en te “coördineren”. Volgens openbare verwijzingen van de opperbevelhebber zelf heeft hij de afgelopen 3,5 maanden maar liefst acht keer vergaderingen en bijeenkomsten met lokale commandanten bijgewoond.

Als gevolg van de activiteiten van Russische vliegtuigen en drones vanaf ongeveer het einde van de lente en het begin van de zomer van dit jaar, begonnen de ondersteunende eenheden van het Oekraïense leger zich terug te trekken van de contactlijn.
…
Volgens het besluit van de opperbevelhebber moesten alle ondersteunende eenheden zich 40-50 kilometer van de contactlijn verwijderen.
Voor logistieke commandanten betekent dit besluit dat met de reeds beperkte middelen – met name brandstof – de logistieke keten langer en complexer wordt.
“Vroeger kostte het me 40 liter en een paar uur om een paar ton brandstof te krijgen. Nu kost het me 300 liter en bijna een dag”, vertelt een van de ondersteuningscommandanten aan UP.

Het militaire commando op verschillende niveaus sluit de ogen voor vrij voor de hand liggende problemen binnen het Oekraïense leger, en het presidentiële bureau, zonder welke geen enkele oplossing in dit land compleet is, wil zijn populariteit niet op het spel zetten [..]

Ondertussen worden de gaten tussen de infanterieposities steeds groter.