In een interview met Pavlo Zarubin, een bekende journalist van de Russische staatstelevisie, sprak Poetin over diepe misverstanden die hij aanvankelijk ten onrechte toeschreef aan ideologische verschillen. Maar na verloop van tijd werd het hem duidelijk dat de achtergrond niet ideologie was, maar iets anders: belang.
“Ik dacht dat de tegenstellingen met het Westen voornamelijk ideologisch waren. Dat leek me toen logisch – de inertie van de Koude Oorlog, verschillende visies op de wereld, waarden, de organisatie van de samenleving,“ aldus Poetin.
”Maar zelfs toen de ideologie verdween, toen de Sovjet-Unie ophield te bestaan, bleef dezelfde, bijna routinematige afwijking van de Russische belangen bestaan. En dat was niet vanwege ideeën, maar vanwege het nastreven van voordelen – geopolitieke, economische, strategische.” Facebook.
Dit is een citaat van Facebook en soortgelijke interpretaties van Poetins recente interview met Pavlo Zarubin zijn overal op internet te vinden. Over het algemeen suggereren ze allemaal dat Poetin “diepe misverstanden” toegeeft – wat hij niet doet, schrijft Julian Macfarlane.
Ideologie heeft nooit veel te maken gehad met het conflict tussen westerse landen en Rusland, zoals Poetin al vele malen duidelijk heeft gemaakt. Aan alles ligt een diepgewortelde russofobie ten grondslag.
Hoe dan ook, het grootste deel van het interview gaat over westers hegemonisme.
Let niet op “interpretaties” als deze, vooral niet van de mainstream media.
Bekijk het interview met Engelse ondertiteling. Ik weet niet zeker of dit het hele interview is, maar het is voldoende om een goed beeld te krijgen van wat Poetin wil zeggen.
De meeste nieuwscommentaren richten zich op de opmerking over het conflict tussen “ideologieën,” wat de manier was waarop de “Koude Oorlog” werd gekaderd – en niet alleen “gekaderd,” maar ook uitgevoerd. Als KGB-officier begreep Poetin dat natuurlijk heel goed. Maar hij maakt duidelijk dat hij na de val van de Sovjet-Unie wist dat dit geen ideologische oorlog meer was.
Toen de Sovjet-Unie ophield te bestaan, hoopte hij, net als velen, dat de houding van het Westen zou veranderen – zoals dat inderdaad in Rusland het geval was. Dat was een redelijke verwachting, gezien wat het Westen zei en beloofde.
Maar wat het Westen zei, was niet veel meer dan propaganda, zoals ik in mijn vorige blogpost heb uitgelegd. “Spin”. PR. Uiteindelijk leugens.
Dit interview bracht dus niet echt iets nieuws, maar presenteerde de kern van de zaak in een vrij eenvoudige, rechttoe rechtaan vorm, wat bijzonder gepast was gezien het recente gekonkel van Trump.
Poetin had het al eerder specifiek over deze kwesties gehad in zijn toespraak in München in 2007, waarnaar hij verwijst. Dat was een zeer lange, zeer gedetailleerde toespraak, maar ik zal een paar fragmenten citeren om u een indruk te geven. Ik raad u aan het hele artikel te lezen… hier.
Nog maar twee decennia geleden was de wereld ideologisch en economisch verdeeld en werd de veiligheid gewaarborgd door het enorme strategische potentieel van twee supermachten.
Maar wat is een unipolaire wereld? Hoe mooi deze term ook wordt verpakt, in de praktijk betekent hij uiteindelijk maar één ding: één machtscentrum, één krachtcentrum, één besluitvormingscentrum.
Dit is een wereld met één meester, één soeverein. En dit is uiteindelijk destructief, niet alleen voor iedereen binnen dit systeem, maar ook voor de soeverein zelf, omdat het hem van binnenuit vernietigt.
En dit heeft natuurlijk niets te maken met democratie. Want democratie is, zoals we weten, de macht van de meerderheid, rekening houdend met de belangen en meningen van de minderheid.
Overigens wordt Rusland, wij, voortdurend democratie bijgebracht. Maar degenen die ons dat bijbrengen, willen om de een of andere reden zelf niet echt leren.
Ik ben van mening dat een unipolair model voor de moderne wereld niet alleen onaanvaardbaar is, maar ook onmogelijk. En niet alleen omdat er met een alleenheerserschap in de moderne – juist in de moderne – wereld onvoldoende militaire, politieke en economische middelen zullen zijn. Maar wat nog belangrijker is: het model zelf werkt niet, omdat het geen morele en ethische basis heeft voor de moderne beschaving en die ook niet kan hebben.
***
Vandaag de dag zijn we getuige van een bijna ongebreideld, hypertrofisch gebruik van geweld in internationale aangelegenheden, militair geweld, geweld dat de wereld in een afgrond van conflicten stort die elkaar opvolgen.
Als gevolg daarvan zijn er onvoldoende krachten om een alomvattende oplossing voor een van deze conflicten te vinden. Een politieke oplossing wordt onmogelijk.
***
We zien een toenemende minachting voor de fundamentele beginselen van het internationaal recht. Bovendien overschrijden individuele normen, en in feite bijna het hele rechtssysteem van één staat, in de eerste plaats natuurlijk de Verenigde Staten, de nationale grenzen op alle gebieden: in de economie, in de politiek en op humanitair gebied – en worden ze aan andere staten opgelegd. Wie wil dat? Wie wil dat?
In internationale aangelegenheden bestaat een steeds grotere neiging om een bepaalde kwestie op te lossen op basis van zogenaamde politieke opportuniteit, op basis van de huidige politieke situatie.
En dat is natuurlijk uiterst gevaarlijk. Het leidt ertoe dat niemand zich nog veilig voelt. Ik wil dit benadrukken: niemand voelt zich veilig! Want niemand kan zich verschuilen achter het internationaal recht alsof het een stenen muur is. Een dergelijk beleid is natuurlijk een katalysator voor de wapenwedloop.
Als we kijken naar wat Trump en de VS doen, zien we dat Trump, wat hij ook zegt, gelooft in een unipolaire wereld. Een Amerikaans imperium. En hij, de keizer zonder kleren.
Poetin ziet zijn naaktheid.
Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Poetin heeft meer verstand in zijn hoofd dan alle westerse bedrijfspoedels bij elkaar.
De elkaar corrigerende en controlerende machten zijn in het westen helemaal weg door de zelf geinstalleerde overkoepelende EU die door vele burgers niet gewenst was.
En die nu niet meer naar de burgers luisteren maar gewoon hun onzin van boven af opleggen.
En het is een universeel gegeven dat macht corrumpeert.
Meestal niet meteen daar het meestal eerst goed gaat.
Maar kan mij iemand zeggen wanneer de EU wel gefunctioneerd heeft voor de hele EU of voor de hele Europese bevolking ?
Van begin af aan is er altijd onderlinge zeik geweest.
Dat is de oorzaak dat het nu ook zo’n zooitje is.
En dan durven ze het ook nog te hebben over de westerse democratische waarden en normen.
Mensen zijn steeds aan het objectiveren, ook vaak uiterlijkheden, maar wel psychologiserend, ze durven dat zelfs liefde te noemen terwijl het hun enige methode is om af te stoten, dat gebeurt vooral als ze belangrijke dingen te horen (kunnen) krijgen die ze zo vermijden of vooraf ontkennen. Dat is de lafheid die erin zit die gewoon doorgaat tot en met moord. Als er 1 persoon was waar mee ik serieus die zaken kon bespreken was het verhaal mondiaal misschien al opgelost. Maar ze zijn om dezelfde reden geïnteresseerd in het nieuws, niet om Frontnieuws te beledigen want die voeren nog een bepaalde ethiek aan, en dat mag niet in ‘objectieve’ media.
Een voorbeeld van het tamelijk onbewuste collectieve bewustzijn van tegenwoordig. Er strompelen een paar arme mensen langs, drie waarvan 1 in een rolstoel. Ik groet ze, fout; ze lopen tien meter verder en komen weer terug en blijven om me heen hangen. Ze zouden aanmatigend worden ook. Ik zeg niks. Dus het bleef deze keer bij gemopper dat ik niet direct sterf, voor hun zonden. Ze waren toch altijd zo goed met buitenlanders.