Met volle vaart de energiecrisis in

De afgelopen week heeft eens te meer aangetoond dat de leiders van de EU bereid zijn de mensen in Europa te laten lijden voor hun ideologie. Zelfs bij stroomuitval wil de EU geen Russische olie en gas meer importeren. En dat was slechts één van de vele berichten van de afgelopen week.

Ook al herhaal ik dit elke week, blijft het verslag van de Duitsland-correspondent voor mij het interessantste in het wekelijkse nieuwsoverzicht van de Russische televisie, omdat hij wijst op zaken die je in de Duitse media niet te horen krijgt over de politieke week in Duitsland en Europa. Daarom heb ik het ook deze week weer vertaald, schrijft Thomas Röper.

Begin van de vertaling:

Spaanse media: in zulke moeilijke tijden heeft de EU pech met haar leiders

Tegen de achtergrond van de Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran bereidt Europa zich voor op een ernstige energiecrisis. Bloomberg berichtte daarover vrijdag: sinds het begin van de bombardementen op Iran zijn de gasfutures verdubbeld en voor olie is de situatie niet beter. Begin februari kostte Brent-olie nog 70 dollar per vat, nu nadert de prijs de grens van 120 dollar.

Vrijdag berichtte de Wall Street Journal over analyses van het bedrijf Wood Mackenzie, die stellen: “Een prijs van 200 dollar per vat achten wij voor 2026 niet onmogelijk.”

Daarbij zijn de gasreserves in de Europese opslagplaatsen gedaald tot een kritiek minimum van minder dan 30 procent. De opslagplaatsen in Duitsland en Frankrijk zijn voor ongeveer 20 procent gevuld, die in Nederland slechts voor zeven procent.

Maar zelfs onder deze omstandigheden houdt EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen vol dat de EU onder geen enkele omstandigheid Russisch gas zal kopen. Wat is dit? Domheid? Chronische Russenhaat? Of gewoon banale incompetentie?

Het Spaanse El País meent dat de EU in deze moeilijke tijden veel pech heeft met haar leiders: “Is het trio van EU-Commissievoorzitter Ursula von der Leyen, EU-topdiplomaat Kaja Kallas en NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte het slechtste leiderschap van de EU van de afgelopen decennia? Je zou kunnen zeggen van wel. Deze mensen zijn aan de macht op het meest ongelegen moment, terwijl er in de wereld veel militaire conflicten woeden en de algemene situatie doet denken aan een wereldwijde burgeroorlog.”

Maria Zakharova, de woordvoerster van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken, schreef op Telegram haar versie van wat er in de hoofden van de Brusselse bureaucraten omgaat: “Dit alles doet denken aan de beroemde woorden van Marina Tsvetajeva, dat ‘de zonde niet de duisternis is, maar de afwijzing van het licht’. De EU-mensen hebben zichzelf – in de ware zin van het woord – al vaak in de duisternis gebracht. (…) De redenen voor de wereldwijde crisis van de EU zijn niet zomaar technische of natuurrampen, maar de beslissing van haar eigen leiding om een knop om te zetten. Het gaat daarbij niet om een beslissing voor henzelf, maar om het feit dat ze hele landen de duisternis in leiden.”

Onze correspondent Michail Antonow doet verslag vanuit Europa.

Viktor Orbán heeft de EU-top in Brussel onverminderd verlaten. De collectieve druk bleef zonder effect en het Hongaarse veto tegen 90 miljard euro aan financiële steun voor Oekraïne bleef van kracht.

“De lening blijft geblokkeerd omdat een van de staatshoofden zijn woord niet houdt. Maar ik herhaal wat ik in Kiev heb gezegd: we zullen onze verplichtingen hoe dan ook nakomen”, aldus Ursula von der Leyen na de top tegenover de pers.

“Orban heeft ons verraden, daarom moeten we een oplossing vinden voor hoe het verder moet”, zei de Finse premier Petteri Orpo.

Wat te doen? Helemaal niets. Er zijn nog drie weken te gaan tot de Hongaarse verkiezingen, dus rest ons alleen afwachten en kalm blijven, zoals de Belgische premier zei: “Na 12 april zal de situatie veranderen. Dat meen ik. Daarom maak ik me geen grote zorgen.”

Ze verbergen zelfs niet langer hun hoop dat dit de laatste keer was dat ze in Brussel persoonlijk met Viktor Orbán aan dezelfde tafel moesten zitten.

Orbán verklaarde daarentegen: “Brussel heeft het grootste economische faillissement van Europa veroorzaakt, en voor Brussel staat nu niet Europa, maar Oekraïne op de eerste plaats. De Europese democratie sterft.”

En zo handelen ze ook, heel demonstratief.

Eind januari heeft Oekraïne de leveringen van Russische olie via de Druschba-pijpleiding aan raffinaderijen in Hongarije en Slowakije stopgezet. Dat dwong Orbán om de Europese lening voor Oekraïne met een veto te blokkeren. Kiev loog dat de Russen de pijpleiding hadden opgeblazen, maar Hongaarse en Slowaakse experts werd de toegang tot het terrein geweigerd. En terwijl de Hongaren en Slowaken de afgelopen twee maanden hun reserves opmaakten en woekerprijzen betaalden aan tussenhandelaren, deed Brussel alsof er onderhandelingen gaande waren over de hervatting van de doorvoer en negeerde het de doodsbedreigingen uit Kiev tegen Orbán en zijn familie.

Pas nu, nu er in Hongarije kort voor de verkiezingen een kunstmatig veroorzaakte brandstofcrisis dreigt, komt er wat beweging, zoals de Franse president Emmanuel Macron zei: “Ik bedank Volodymyr Zelenskyy voor het feit dat hij ermee heeft ingestemd een EU-missie voor technische ondersteuning in Oekraïne te ontvangen.”

En Paula Pinho, de woordvoerster van de Europese Commissie, verklaarde: “De experts staan klaar om naar Oekraïne te reizen om ervoor te zorgen dat alle noodzakelijke reparaties en het herstel van de pijpleiding worden uitgevoerd.”

Wat zullen de Europese experts in hun rapport schrijven? Wat Brussel hen opdraagt, precies dat zullen ze schrijven. En ze zullen EU-geld uitgeven aan onnodige reparaties van niet-bestaande schade; in het ergste geval boren ze een paar gaten in de pijpleiding om die vervolgens weer dicht te lassen, en de rest verdwijnt in willekeurige zakken. En als er in Hongarije een nieuwe, door Brussel gecontroleerde regering aan de macht komt, zal niemand vragen stellen. Daar rekenen ze op.

Er blijft nog maar één probleem over, en dat heet Robert Fico. Zelfs als ze Viktor Orbán nu kwijtraken, moeten ze in Slowakije minstens anderhalf jaar wachten op een nieuwe premier. En Fico verklaarde nu: “Ik heb vandaag de bereidheid van Slowakije bevestigd om verdere maatregelen tegen Oekraïne te nemen, mocht de politieke leiding van dat land Slowakije opzettelijk economische schade blijven toebrengen.”

Hij heeft de leveringen van diesel en elektriciteit aan Oekraïne al stopgezet. In een volgende stap zou Slowakije ook zijn veto kunnen uitspreken tegen leningen aan Kiev.

En dan moet de Europese Commissie zeker andere financieringsbronnen voor het regime in Kiev vinden, die geen unanieme goedkeuring van de Raad van Europa vereisen. Ook dat kost tijd, en Zelensky heeft daar geen tijd voor. Hij had gehoopt bij het IMF “tussentijdse financiering” te krijgen om een volledige financiële ineenstorting al in mei af te wenden. Maar het Internationaal Monetair Fonds heeft zulke harde voorwaarden gesteld voor sociale uitkeringen en woonlasten voor de bevolking, dat zelfs de Rada het niet aandurft daarover te debatteren.

De situatie hangt in de lucht en Zelensky haastte zich, zoals gebruikelijk in dergelijke situaties, naar Europa om eisen te stellen en te klagen. Zo zei hij bijvoorbeeld: “Rusland heeft in de eerste twee weken al 10 miljard dollar verdiend aan de oorlog in Iran, vooral vanwege de energieprijzen.”

Parijs, Londen, Madrid – de Europese media doopten Zelensky’s recente reis “Vergeet mij niet!”. Hij is nu niet alleen de “verdediger van Europa”, maar, aangezien hij naar verluidt honderden drones naar de Perzische Golf stuurt, ook de “verdediger van de monarchieën in het Midden-Oosten” – en tegelijkertijd de beschermer van zijn eigen onroerend goed in Dubai, dat hij heeft gekocht met geld dat hij van Europeanen heeft gestolen.

En ook met het geld van de Amerikanen, want een onderzoek naar de financiële activiteiten van het door Trump opgeheven agentschap USAID heeft aan het licht gebracht dat er voor 26 miljard dollar, die naar Oekraïne is overgemaakt, geen enkele verantwoording bestaat. Alleen al daarmee had men de Burj Khalifa kunnen laten draaien, en dan was er nog genoeg overgebleven om vrienden te verwennen.

Zelensky presenteerde aan goedgelovige Britse parlementsleden een apparaat dat zogenaamd in realtime de successen van de Oekraïense strijdkrachten weergeeft, zoals zijn opperbevelhebber Syrsky die rapporteert. Eerder had hij zo’n apparaat al aan Charles III geschonken. In februari was hij zelfs van plan om er een aan Donald Trump te overhandigen tijdens de veiligheidsconferentie in München, maar die kwam niet opdagen, omdat Amerikaanse presidenten in principe niet naar deze conferentie gaan. En trouwens, persoonlijkheden van dit kaliber gebruiken geen geschonken elektronische apparaten.

Niemand heeft van Zelensky gehoord of hij de Britse premier zo’n wonder-iPad heeft geschonken of dat hij zelf over de benodigde firmware beschikt. In ieder geval verklaarde Starmer tijdens zijn ontmoeting met Zelensky: “We mogen de situatie in Oekraïne en de noodzaak van onze steun daar niet uit het oog verliezen. Poetin mag niet profiteren van het conflict in Iran, noch door stijgende olieprijzen, noch door de versoepeling van sancties. “

Het ging daarbij om het tijdelijke moratorium op sancties tegen Russische olie dat de VS vorige week aankondigde en waar Europa zeer ontevreden over is. Het 20e pakket anti-Russische sancties, dat de strijd tegen het zeetransport van olie en gas zou verscherpen, blijft geblokkeerd vanwege het Hongaarse veto. Dat heeft de EU er echter niet van weerhouden om de grenzen actief te testen. Donderdag heeft de Franse marine in de Middellandse Zee opnieuw een tanker met Russische olie in beslag genomen, die onder Mozambikaanse vlag voer.

In Brussel heerst grote vreugde, zoals topdiplomaat Kallas verklaarde: “Ik prijs Frankrijk, België en Zweden voor de inspectie en inbeslagname van de tankers onder valse vlag. De tijd is gekomen om hard op te treden tegen de schaduwvloot van Rusland.”

Er scheidt hen nog maar één stap van openlijke piraterij: de overgang naar de inbeslagname van de lading en het gebruik ervan voor eigen doeleinden. Niet alleen de economische situatie, maar ook hun opgeblazen ego zou hen hiertoe kunnen dwingen.

Emmanuel Macron blijft nog een jaar in functie en hij wil zijn presidentschap en de Franse financiën een monumentale grafsteen nalaten: het nieuwe vliegdekschip, waarvan Macron de bouw een maand geleden aankondigde, is nu als model beschikbaar en zal de naam “Vrij Frankrijk“ dragen. Voor het model verklaarde Macron: “Deze naam is een belofte voor de toekomst: om vrij te blijven, moeten we angst zaaien. Om angst te zaaien, moeten we sterk zijn.”

Om sterk te zijn, moet hij, voordat hij een vliegdekschip bouwt, een systeem instellen waarin de staatsbegroting via de normale parlementaire weg wordt aangenomen en niet, zoals momenteel in Frankrijk, dat in de schuldenval wegzinkt, via noodprotocollen. Dit proces verloopt gestaag, zij het niet bijzonder snel, en het houdt het gevaar van een ineenstorting in zich, mochten de energieprijzen een of twee maanden lang niet alleen niet stijgen, maar gewoon op het huidige niveau blijven: 800 dollar per duizend kubieke meter gas, 110 dollar per vat olie.

De Hongaarse premier geeft dit niet eens meer een maand en meent dat alles veel sneller zal gebeuren. Misschien onderschat hij zijn collega’s als hij zegt: “Zonder het herstel van de betrekkingen met Russische energiebronnen zal Europa niet kunnen overleven. Waarschijnlijk ontkennen ze dit feit nu nog. Het duurt niet langer dan een of twee weken voordat dat voor iedereen duidelijk wordt.”

Maar Dan Jørgensen, de EU-commissaris voor Energie, sprak Orban tegen: “We zullen geen enkele molecuul gas uit Rusland importeren.”

De VS heffen de sancties tegen Iraanse olie op, maar zo zit de EU er niet in, zoals Brussel duidelijk maakt. Alle plannen en tijdschema’s om de olie- en gashandel met Rusland te beëindigen blijven van kracht. De paniek en de verwarring over hoe het nu verder moet, kunnen ze verbergen achter mooi klinkende woorden: Je zou het een discussie over verhoogd concurrentievermogen kunnen noemen.

De Belgische premier De Wever – die de overdracht van bevroren Russische tegoeden aan Oekraïne heeft verhinderd en zich geen zorgen maakt over Orban – begon de week met toespelingen op een mogelijke normalisering van de betrekkingen met Rusland en de hervatting van de gasleveringen. Dat zou iets zijn waarnaar gestreefd moest worden, maar aan het einde van de week toonde hij berouw en verklaarde dat hij zich had vergist: “We moeten een aanvaardbare vrede bereiken, en de gedachte daarachter zou kunnen zijn om de tegenstander een perspectief te bieden. Dat is een theoretische hypothese die ik, dat geef ik toe, beter niet had kunnen uitspreken, omdat ze tot verkeerde interpretaties leidt.”

Uit angst om verkeerd begrepen te worden, zijn zelfs de meest verstandige onder hen bereid om samen iets schandaligs te doen. En hoe zit het met de rest? De rest heeft misschien alleen maar een hekel aan de oorlog in het Midden-Oosten omdat die hun proxyoorlog tegen Rusland en hun voorbereidingen op een directe confrontatie met dat land verstoort, terwijl ze in koffiedik kijken.

De Finse president Alexander Stubb verwoordde het als volgt: “We moeten ons weer op Oekraïne concentreren. Precies daarom hebben we een staakt-het-vuren in Iran nodig.”

NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte sloot zich bij hem aan: “Onze inlichtingendiensten, inclusief de media, melden dat we voorbereid moeten zijn op de mogelijkheid dat Rusland de NAVO daadwerkelijk zou kunnen uitdagen. Dat zou in 2027, 2029 of 2031 kunnen gebeuren.”

Er is echter ook een andere mening. Niet alleen de oorlog, maar ook de aanhoudende militaristische hysterie helpt om, zo niet van alles, dan toch van veel af te leiden: de incompetentie in het economisch beleid, het onvermogen om verkiezingsbeloften na te komen en simpele domheid. Bijna niemand in het Europees Parlement kon Iran op een kaart aanwijzen toen Franse journalisten hen daarom vroegen!

De Amerikaanse journalist Tucker Carlson zei in een interview met The Economist: “Als Keir Starmer, Merz of Macron de aandacht afleiden van de rampen in hun eigen landen en Rusland tot de ware vijand uitroepen, zie ik daarin misleiding en verraad aan het eigen volk. Ik veracht dat. Ze willen geen oorlog tegen Rusland voeren, maar als ze die beginnen, zullen ze niet winnen. Dat is een simpel feit.”

Een noodzakelijke verduidelijking: sommigen van degenen die zich door bondskanselier Friedrich Merz laten misleiden, doen dat zelfs graag. Bij de verkiezingen in Baden-Württemberg – de deelstaat van de miljonairs, de minerale bronnen, de casino’s en de Mercedes-fabrieken die chronisch in de rode cijfers staan – gaf 30 procent van de kiezers zijn stem aan de Groenen, een van de scherpste politieke krachten tegenover Rusland. Hun campagne tegen Russisch gas en Duitse kerncentrales heeft van Duitsland de meest vervuilende economie van Europa gemaakt, die afhankelijk is van steenkool. Zo stemmen de West-Duitsers.

De partij van de bondskanselier, die naar verluidt een half biljoen euro aan schulden heeft opgebouwd om te investeren in de toekomst van de Duitse industrie, heeft iets minder, ongeveer 29 procent, gekregen.

En ze gebruikt deze schulden stilletjes om gaten in de begroting te dichten, zoals Tino Chrupalla, de medevoorzitter van de AfD, in de Bondsdag zei: “U, mijnheer Merz, en uw sociaaldemocratische minister van Financiën Klingbeil zijn niet in staat om miljarden aan belastinginkomsten verstandig te beheren. Tegelijkertijd gebruikt u dure speciale leningen om de staatsbegroting te financieren. Dat is noch sociaal, noch rechtvaardig. “

Het is echter een feit dat geen enkele Duitse regering, ongeacht uit welke partijen deze bestaat – tenzij er tegen alle verwachtingen in een AfD-regering komt –, de Duitse economie uit de diepe val kan leiden waarin deze al lang vóór de gebeurtenissen rond Iran terecht is gekomen. Merz probeert de situatie te redden door handels- en grondstoffenovereenkomsten te sluiten met Latijns-Amerika, India en Australië, landen aan de andere kant van de wereld, zo ver weg dat alleen al de logistiek het concurrentievermogen van Duitsland zou opslokken. Andere mogelijkheden komen niet meer bij Merz op.

Aan de andere kant moet worden erkend dat het beleid van de EU ten opzichte van Kiev onder druk van externe omstandigheden eveneens verandert: Europa glijdt ongecontroleerd af van het jarenlange standpunt “We steunen Oekraïne zolang dat nodig is” naar “We steunen Oekraïne, wat het ook kost en wat er ook gebeurt”. Maar in deze toestand zullen ze het waarschijnlijk niet lang volhouden. Je kunt er zelfs op wedden of men het tot de volgende EU-top volhoudt.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Von der Leyen geeft toe dat hoge energieprijzen tot verliezen leiden, maar wil Russisch gas toch verbieden

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: