Tijdens de NAVO-top in Ankara verklaarde NAVO-secretaris-generaal Mark Rutte dat het in de 21e eeuw ”krankzinnig” is om een ander land aan te vallen, zoals Rusland dat met Oekraïne heeft gedaan. Dergelijke oorlogen zouden een overblijfsel zijn uit de 19e of 20e eeuw.
Volwassen democratieën zouden zoiets niet doen, bericht Uncutnews.
Een uitspraak die op het eerste gezicht eenduidig klinkt – totdat je haar vergelijkt met de geschiedenis van de NAVO.
Rutte beschreef democratie als een fundament van vrije verkiezingen, persvrijheid en het recht op demonstraties. Maar precies diezelfde NAVO was betrokken bij militaire operaties of steunde interventies in landen als Libië en Irak, waarvan de gevolgen tot op de dag van vandaag voortduren.
De vraag die Rutte niet wilde beantwoorden
Een journalist stelde daarom een voor de hand liggende vraag, die in de grote media zelden te horen is:
Waren de oorlogen in Libië en Irak verdedigingsoorlogen?
De vraag richtte zich rechtstreeks op Ruttes herhaalde uitspraak dat de NAVO “het sterkste defensieverbond in de wereldgeschiedenis“ is.
Een duidelijk antwoord bleef echter uit.
In plaats van in te gaan op de concrete voorbeelden, verklaarde Rutte dat hij zich “niet over alles zou uitspreken“. In plaats daarvan herhaalde hij dat de NAVO dient ter bescherming van “een miljard mensen“ en waarschuwde hij dat elke aanval op het bondgenootschap zou worden beantwoord met een “verwoestende reactie“.
Of Libië of Irak daadwerkelijk verdedigingsoorlogen waren, liet hij onbeantwoord.
Grote woorden – ongemakkelijke vragen ongewenst
Het incident roept opnieuw de vraag op in hoeverre westerse top politici daadwerkelijk kritisch worden ondervraagd door de grote media.
De journalist confronteerde de secretaris-generaal van de NAVO met een duidelijke tegenstrijdigheid tussen zijn uitspraken en de geschiedenis van het bondgenootschap. Juist daarin bestaat eigenlijk de taak van een vrije pers: machtige besluitvormers confronteren met kritische vragen.
Maar dergelijke vragen zijn tijdens persconferenties van westerse instellingen eerder uitzondering dan regel.
Ruttes eigen pleidooi voor persvrijheid is daarom des te opmerkelijker. Terwijl hij de vrije pers bestempelde als een dragende pijler van de democratie, ontweek hij een centrale vraag over eerdere NAVO-oorlogen.
Zijn uitspraak “I am not going to comment on everything“ („Ik ga niet op alles reageren“) zal daarom voor veel waarnemers minder als een antwoord overkomen dan als een poging om een onaangenaam debat uit de weg te gaan.
Wie beweert dat het tegenwoordig “krankzinnig“ is om andere staten aan te vallen, moet zich onvermijdelijk ook vragen laten stellen over de militaire operaties waaraan het eigen bondgenootschap heeft deelgenomen. Juist deze vraag bleef op de NAVO-top onbeantwoord.
Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.
Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.
Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram
Filmpje gezien, je komt er niet doorheen, op zich wel knap hoe hij er zich uitlult.
Maar je moet die goorlap anders aanpakken, gewoon op zijn Nederlands. Hou eens je bek kerel ( als je dat tenminste bent) ik betaal je en nu wil ik antwoord. Maar ze zijn te lief voor die flikker. Journalisten, accepteer deze tip van Gijpje. Frontnieuws wordt ook internationaal gelezen. Doe er wat mee, pak die flikker aan als die er weer omheen lult.
Stommelingen.😂