Is Mark Rutte dom?

Als de secretaris-generaal van de NAVO niet verdoofd is, of zo dom als een baby die op zijn hoofd is gevallen, dan levert hij een prijswaardige prestatie – een getalenteerde acteur die iedereen voor de gek heeft gehouden. In aanvulling op een eerdere discussie met een commentator wil ik het interview dat hij onlangs gaf aan The New York Times nader bekijken.

Voordat de auteur echter begon met het interviewen van de altijd grijnzende Nederlander, deed ze haar mediadienst om het cliché te verspreiden dat artikel 5 van het Noord-Atlantisch Verdrag – het oprichtingsdocument van het NAVO-bondgenootschap – alle leden verplicht om een lid dat wordt aangevallen te verdedigen, aangezien een aanval op één lid een aanval op alle leden is. schrijft Mark Chapman.

“In theorie zijn de lidstaten – momenteel 32, waaronder de meeste Europese landen, Canada, Turkije en de Verenigde Staten – gebonden aan een belofte van gezamenlijke verdediging: de beroemdste bepaling van het bondgenootschap, bekend als artikel 5, stelt dat een aanval op één lidstaat alle andere lidstaten tot reactie verplicht.”

In feite staat dat niet zo. Er staat:

“De partijen komen overeen dat een gewapende aanval op een of meer van hen in Europa of Noord-Amerika als een aanval op hen allen zal worden beschouwd en komen derhalve overeen dat, indien een dergelijke gewapende aanval plaatsvindt, elk van hen, in uitoefening van het in artikel 51 van het Handvest van de Verenigde Naties erkende recht van individuele of collectieve zelfverdediging, de aangevallen partij of partijen onmiddellijk zal bijstaan door, individueel en in overeenstemming met de andere partijen, de maatregelen die zij nodig achten, met inbegrip van het gebruik van gewapend geweld, om de veiligheid van het Noord-Atlantisch gebied te herstellen en te handhaven.

Dat wil zeggen, de partijen die lid zijn van het NAVO-bondgenootschap. Artikel 6 licht dit toe:

“Voor de toepassing van artikel 5 wordt onder een gewapende aanval op een of meer van de partijen ook verstaan een gewapende aanval:

• op het grondgebied van een van de partijen in Europa of Noord-Amerika, op de Algerijnse departementen van Frankrijk, op het grondgebied van Turkije of op de eilanden die onder de jurisdictie van een van de partijen in het Noord-Atlantische gebied ten noorden van de Kreeftskeerkring vallen;
• tegen de strijdkrachten, schepen of luchtvaartuigen van een van de partijen, wanneer deze zich in of boven deze gebieden of enig ander gebied in Europa bevinden waar op de datum van inwerkingtreding van het verdrag bezettingsstrijdkrachten van een van de partijen waren gestationeerd, of in de Middellandse Zee of het Noord-Atlantische gebied ten noorden van de Kreeftskeerkring.”

Voor alle duidelijkheid: het inroepen van artikel 5 verplicht de ondertekenaars om te reageren zoals zij dat nodig achten; militair geweld is een optie, geen verplichting, en geen enkel lid kan zich hierop beroepen voor de ‘verdediging’ van Oekraïne, aangezien dit geen lid is. Om te voorkomen dat iemand die dit leest kan beweren dat hij niet op de hoogte was, is de formulering van de verplichting op uitdrukkelijk verzoek van de Verenigde Staten opgenomen, die nadrukkelijk niet elke keer in een regionale oorlog betrokken wilden worden wanneer een of andere Europese vorst hulp wilde om een buurland te verpletteren – om het maar eens duidelijk te zeggen.

Bij het opstellen van artikel 5 aan het eind van de jaren veertig bestond er consensus over het beginsel van wederzijdse bijstand, maar was er fundamentele onenigheid over de wijze waarop deze verbintenis moest worden uitgevoerd. De Europese deelnemers wilden ervoor zorgen dat de Verenigde Staten automatisch te hulp zouden komen als een van de ondertekenaars zou worden aangevallen; de Verenigde Staten wilden een dergelijke toezegging niet doen en hebben ervoor gezorgd dat dit in de formulering van artikel 5 tot uiting kwam.

Bovendien bevat artikel 51 van het VN-Handvest, waarnaar artikel 5 specifiek verwijst als platform, zelf geen vaste definitie van “het inherent recht op zelfverdediging”. Het zal weinig mensen verbazen dat Israël het eerste land was dat zich hierop beriep om zijn eigen belangen te dienen. Uit de historische verslagen blijkt dat “Het Hof had echter toegevoegd dat het recht op zelfverdediging voorbehouden was aan de kuststaat ”tot een bepaald punt“, zonder uit te leggen wat het met deze uitdrukking bedoelde… In zijn verslag aan de Veiligheidsraad verklaarde de secretaris-generaal dat hij de toezeggingen van de partijen onder voorbehoud van zelfverdediging had moeten aanvaarden, die ”volgens artikel 51 van het Handvest een ‘inherent recht’ is. Een dergelijk voorbehoud was echter noodzakelijkerwijs van onbepaalde aard.”

Het zou dan ook volkomen legitiem zijn als Rusland zou beweren dat het zijn inherent recht op zelfverdediging uitoefent om Russisch sprekende etnische Russen in Oost-Oekraïne te beschermen, gezien het feit dat het Oekraïense regime meer dan duidelijk heeft gemaakt dat het van plan is de provincies met militair geweld onder Oekraïense heerschappij te brengen. Zijn duidelijke intentie om de Russische taal officieel uit zijn hele grondgebied te verbannen, blijft bestaan, zoals uit talrijke berichten blijkt.

Aangenomen dat we het hier allemaal over eens zijn, laten we verder gaan. Mevrouw Garcia-Navarro beweert in de aanloop naar het interview: “Mark Rutte is de man die de taak heeft gekregen Trump tevreden te houden en tegelijkertijd de NAVO klaar te stomen voor een nieuw, gevaarlijker tijdperk waarin Rusland expansionistische ambities heeft, de Verenigde Staten als minder betrouwbaar worden beschouwd en Europa hopeloos onvoorbereid is om zijn eigen strijd te voeren.”

Rusland heeft “expansionistische ambities”? Hoe komt zij daarbij? Rusland heeft zich nadrukkelijk gedistantieerd van de vroege chaos in Oekraïne, heeft zich neergelegd bij de vrij duidelijke beïnvloeding van het narratief en de inmenging tijdens de gedoemde Minsk-akkoorden, en is pas ingegrepen toen duidelijk werd dat Oekraïne zich voorbereidde om de oostelijke republieken met militair geweld onder de duim te krijgen. Het feit dat de NAVO Oekraïne vervolgens volstouwde met westerse wapens werd op een dwaze manier afgeschilderd als ‘louter defensief’. Dit heeft geleid tot de huidige situatie, waarin de NAVO trots verkondigt dat ‘diepe aanvallen op Rusland’ met westerse langeafstandswapens de oorlog voor Oekraïne zullen winnen. Dit kan niet langer serieus worden verkocht als ‘defensief’, maar Europa geeft in ieder geval geen moer meer om de regels van de Marquis van Queensbury – het richt zich op slagen onder de gordel en slaat door tot je bewusteloos bent of de vijand neergaat; het is alleen smerig vechten als je verliest.

Aan het begin van het interview plaatste Rutte Europa meteen in een voor de Verenigde Staten relevante context, namelijk dat een heropgebouwd Rusland van plan is via Europa Amerika aan te vallen. Daarom moeten de Noordpool en de Atlantische Oceaan ‘beveiligd’ worden tegen Rusland en China.

“Als je de VS wilt verdedigen, moet je ervoor zorgen dat drie dingen veilig zijn. Je hebt een veilige Noordpool nodig, omdat die zich opent en de Chinezen en Russen daar varen. Je hebt een veilige Atlantische Oceaan nodig, want dat is jouw zee; die is cruciaal. En je hebt een veilig Europa nodig, want Rusland is hier en Rusland herstelt zich in een ongelooflijk tempo – niet om Noorwegen aan te vallen, maar om uiteindelijk de VS aan te vallen. Als de Noordpool, als de Atlantische Oceaan, als Europa niet veilig is, heeft de VS een groot probleem.”

Wat hebben we net gezegd? De VS drongen aan op officieel dubbelzinnige taal over wederzijdse verdediging omdat ze niet in oorlogen wilden worden meegesleept door grote monden als Rutte, die met hun vuisten zwaaien en hun borst vooruit steken en Rusland uitdagen om een klap uit te delen, want als het dat doet, krijgt het te maken met hun grote broer. Dit is precies het soort impliciete verbintenis dat de VS niet willen, en dat is de basis van het vrij transparante geslijm van Rutte. Er is geen enkel bewijs – minder dan nul, als dat mogelijk was – dat de herbewapening van Rusland iets anders is dan defensief, omdat het gelooft dat het uiteindelijk zal worden aangevallen door de NAVO, of in ieder geval het Europese deel ervan, in een alles-of-niets-aanval om Amerika ertoe te dwingen zich uit een soort plichtsbesef aan te sluiten. Europa houdt absurd vast aan zijn recht om Russische schepen aan te vallen en uit te schakelen, terwijl het jammert over de noodzaak om de Noordpool en de Atlantische Oceaan ‘veilig te maken’ voor zijn eigen commerciële scheepvaart en militaire transporten. Rutte gaat behendig voorbij aan het ontbreken van bewijs dat Rusland van plan is een openlijke militaire actie tegen Amerika te ondernemen, door zelf geen bewijs te leveren.

In zijn antwoord op de volgende vraag suggereert Rutte dat de Europeanen Trump gerust hebben gesteld door toe te zeggen hun defensie-uitgaven te verdubbelen tot 5% van het bbp. “… Ik denk dat ze volkomen gelijk hebben dat de Europeanen niet genoeg betaalden. Hij heeft dus een belangrijk punt, en gelukkig hebben we dat vorige week in Den Haag opgelost.”

Is dat zo? Alle partners behalve Spanje hebben in principe ingestemd, dat is waar. Maar ze hoeven die drempel pas in 2035 te halen – over tien jaar. De afgelopen drie jaar hebben laten zien hoeveel er in tien jaar kan gebeuren. En in feite is tegen die tijd slechts een stijging van 1,5% verantwoord, van 2% naar 3,5% om te voldoen aan de “kernbehoeften op defensiegebied en de NAVO-capaciteitsdoelstellingen”. Een extra 1,5% is netjes weggestopt onder “onder meer de bescherming van kritieke infrastructuur, de verdediging van netwerken, het waarborgen van civiele paraatheid en veerkracht, innovatie en versterking van de defensie-industrie.” Geen enkele politicus die niet kan beargumenteren dat vrijwel alle uitgaven aan dergelijke vage doelstellingen zijn besteed, verdient het om politicus te worden genoemd.

Bovendien wordt er trots vermeld: “In 2025 zullen alle bondgenoten naar verwachting de voorafgaande doelstelling van ten minste 2% van het bbp voor defensie halen of overtreffen, tegenover slechts drie bondgenoten in 2014.” Sommigen zullen aanvoeren dat er een aanzienlijk verschil is tussen “naar verwachting” en “zullen”, en dat is volkomen juist. Maar ik heb iets substantieelers dan dat: vorig jaar lagen volgens de eigen referentiedocumenten van de NAVO acht NAVO-partners onder de drempel van 2%. Canada – een expert in het aanvoeren van armoede als excuus omdat het algemeen wordt aangenomen dat de Verenigde Staten het land moeten beschermen, of het dat nu leuk vindt of niet – was een van hen, hoewel alle landen verbetering lieten zien. Maar kijk eens naar de paragraaf met de vage formulering:

“Gezien de verschillen tussen deze bronnen en de nationale bbp-prognoses, alsook de definitie van defensie-uitgaven van de NAVO en de nationale definities, kunnen de cijfers in dit verslag aanzienlijk afwijken van die welke door de media worden vermeld, door nationale autoriteiten worden gepubliceerd of in nationale begrotingen worden opgenomen. Uitgaven voor materieel omvatten uitgaven voor groot materieel en voor onderzoek en ontwikkeling op het gebied van groot materieel. Personeelsuitgaven omvatten pensioenen die aan gepensioneerden worden betaald.”

Die laatste bepaling ligt op een gevoelig gebied, aangezien ik zelf een militair pensioen ontvang, dat ik naar mijn mening in 39 jaar ononderbroken dienst heb verdiend. Ik zou echter niet willen beweren dat pensioenuitkeringen aan gepensioneerden op enigerlei wijze bijdragen aan de toekomstige nationale paraatheid om een vijand te bestrijden. Misschien is de redenering dat een zeker pensioen bij pensionering bijdraagt aan de instroom van nieuwe rekruten; ik zou het niet kunnen zeggen. Maar ik denk dat we het erover eens zijn dat het meetellen van “onderzoek en ontwikkeling” en het toestaan van verschillen tussen nationale en NAVO-ramingen ervoor zorgen dat geen enkel redelijk cijfer op zijn juistheid zal worden betwist. Cue Jonny Lang die jammert: “Lie To Me”.

Vanuit een ander perspectief bekeken, hebben de Europese partners hun inspanningen om zich los te koppelen van Russisch pijpleidinggas voortgezet en verdubbeld, en dit vervangen door Amerikaans LNG dat per schip wordt aangevoerd. Ten eerste zijn er in een mogelijke oorlog op zee weinig grotere, tragere en beter traceerbare doelen denkbaar dan LNG-tankers. Ten tweede werd tijdens de NAVO-top van vorig jaar benadrukt hoe het besluit van de regering-Biden om de export van LNG stop te zetten – ogenschijnlijk om progressieve kiezers voor zich te winnen – een schokgolf door Europa deed gaan. Het nam alle twijfel weg dat Europa volledig afhankelijk is van energie-import uit het buitenland.

“Dit partnerschap tussen de Amerikaanse energiesector en de Europese industrie kwam in gevaar nadat de regering-Biden in januari 2024 een controversieel besluit nam om toekomstige vergunningen voor de export van LNG op te schorten. Deze opschorting was bedoeld om Biden’s progressieve achterban binnen de Democratische Partij veilig te stellen in de fel omstreden presidentsverkiezingen van november 2024, zij het ten koste van de nationale prioriteiten van de VS. Het bracht het vermogen van Europa om goedkope en betrouwbare Amerikaanse LNG te kopen in gevaar, terwijl die nodig was om het gesanctioneerde Russische aardgas en uiteindelijk ook het nog niet gesanctioneerde Russische LNG te vervangen. Door de levering van Amerikaanse LNG aan Europa in gevaar te brengen, heeft Biden, die beweert de NAVO te versterken, volgens veel waarnemers de energiezekerheid van het bondgenootschap ondermijnd en mogelijk Oekraïne in gevaar gebracht.

De pauze eindigde begin juli nadat 16 staten met succes een rechtszaak hadden aangespannen tegen de regering-Biden, met het argument dat de exportbeperkingen ongrondwettelijk waren. Dit kwam als een opluchting voor de Europese en Oost-Aziatische bondgenoten, die anders verscheurd waren tussen de noodzaak om zich los te koppelen van Russische energie en het binnenlandse politieke spel van de regering.”

Op de opmerking van de auteur dat hij kritiek kreeg omdat hij Trump te openlijk vleide – het zou niet overdreven zijn om te zeggen dat hij hem van top tot teen met lof overlaadde – om een succesvolle top te garanderen, antwoordde Rutte: “Ik ben 14 jaar premier van Nederland geweest, dus ik weet wat kritiek is, maar dat kan me niet schelen. Uiteindelijk moet ik mijn werk doen. Ik moet de hele NAVO bij elkaar houden. En de grootste bondgenoot is de Verenigde Staten. Die grootste bondgenoot heeft sinds Eisenhower meer betaald dan de Europeanen. En nu, voor het eerst in 65 jaar, gaan we de betalingen van de VS en de Europeanen gelijk trekken. Zonder Trump was dat niet gelukt.”

Er staan zoveel blunders in dat we even moeten pauzeren om ze te verwerken. Ten eerste is het, als gekozen functionaris – zoals hij was toen hij premier van Nederland was – niet bepaald democratisch om te zeggen dat je je niets aantrekt van kritiek. Daarmee geef je aan dat je, als je eenmaal gekozen bent, doet wat je wilt, omdat het enige doel was om gekozen te worden. Dat is het soort arrogante recht dat je zou verwachten van Annalena Baerbock uit Duitsland, een andere vertegenwoordiger van de ‘nieuwe generatie’ Europese leiders die de top van haar prestatiecurve bereikte op de trampoline en de politiek in moest omdat ze voor iets anders te dom was. Ik veronderstel dat het koppigheid zou kunnen zijn, als je dat een verbetering vindt ten opzichte van domheid.

Als Rutte denkt dat Europa de bijdrage van de VS aan de defensie-uitgaven gaat gelijkstellen, dan snuift hij lijm; de VS besteedde vorig jaar weliswaar 3,38% van het bbp aan defensie, maar het defensiebudget van de VS blijft hoger dan de bedragen die worden uitgegeven door de negen landen met de hoogste uitgaven, waaronder Rusland, China en India: 997 miljard dollar in 2024. Maar die uitgaven werden in dat jaar gecompenseerd door een verdrievoudiging van de wapenexport naar Europa; 64% van de Europese wapenimport kwam uit de Verenigde Staten. Ik zou graag willen horen hoe Rutte van plan is de defensie-uitgaven van de Europese NAVO te verhogen tot bijna een biljoen dollar, terwijl hij de Amerikaanse president laat weten dat hij de import van Amerikaanse wapens drastisch gaat verminderen en zich gaat concentreren op binnenlandse innovatie om banen naar huis te halen.

Dit is misschien een goed moment om de nationale schuld van de NAVO als percentage van het bbp onder de loep te nemen. Amerika gaat aan kop met 123,01 % volgens het IMF, hoewel andere bronnen dit percentage aanzienlijk hoger schatten, maar deze beoordeling heeft betrekking op de “algemene overheidsschuld” en we zullen voorlopig deze referentie gebruiken; bovendien zijn dit cijfers voor 2023 en is de schuld van sommige landen veel hoger geworden, terwijl die van geen enkel land is gedaald. Canada? 107,49%. Frankrijk? 110,64%. Het Verenigd Koninkrijk? 101,15 % van het bbp. Het volstaat te zeggen dat alle grote jongens van de NAVO meer dan 100 % van hun bbp in de schulden zitten; de uitzondering is Duitsland, met 62,66 %, maar het is moeilijk voor te stellen hoe zij zich uit dat gat kunnen werken, gezien het feit dat hun productiebasis instort als gevolg van de energiekosten. Veel van de kleine landen hebben een redelijk schuldenlast – Noorwegen met 44%, Nederland met 45,02% en nieuw lid Finland met 77,02% van het bbp. Maar de grootste uitgave van Finland in zijn defensiebegroting voor 2025 is het F-35-gevechtsvliegtuigprogramma, met iets minder dan 2 miljard dollar. De kleine landen kunnen meer uitgeven zonder zich al te veel in de schulden te steken, maar de grote landen met alle invloed hebben helemaal geen geld, behalve wat ze kunnen lenen, aangezien ze elk deel van hun productie verschuldigd zijn in de vorm van opgebouwde schulden.

Laten we dat sombere beeld achter ons laten en eens kijken naar de uitstekende staat van dienst van Rutte in de periode dat hij zich niets aantrok van zijn binnenlandse critici. In die tijd hield Nederland een referendum over de vraag of het land Oekraïne steun moest geven voor toetreding tot de Europese Unie. De opkomst was laag, maar de uitslag was dat meer dan 60% van de kiezers tegen toetreding was. Rutte daarentegen kan niet genoeg doen voor Oekraïne, wat het beeld schetst van een leider die doet wat hij wil volgens zijn eigen persoonlijke normen en waarden, in plaats van de wil van de kiezers te gehoorzamen. Misschien is dat wel de reden waarom hij beweerde een hekel te hebben aan referenda. Hij houdt echter wel van unies, zoals de NAVO en de EU, en lijkt te vinden dat hoe groter ze zijn, hoe beter, ongeacht de bagage die ze met zich meedragen. Dat is misschien wel een belangrijke reden waarom zijn regering is gevallen. Hij moet zich wel een beetje gekrenkt hebben gevoeld door de ondankbaarheid van de kiezers, wier kritiek hem niets kon schelen, want hij beweerde dat hij de politiek zou verlaten. Nu moet hij zich dus volledig uit de politiek terugtrekken en secretaris-generaal van de NAVO worden, met als heilige graal het bijeenhouden van het NAVO-bondgenootschap. Gelukkig is politiek niet nodig. Want dat schip is voor hem al lang vertrokken. Ha, ha. Sorry dat ik lach.

De Russische Federatie – u weet wel, dat land waar de NAVO de economie met helse sancties kapot maakt – had in 2023 een cumulatieve overheidsschuld van 19,55% van het bbp. Het land heeft al een oorlogseconomie die op volle toeren draait. In het eerste kwartaal van dit jaar bedroeg de bbp-groei 1,4%, wat een vertraging betekent; de bbp-groei over het hele jaar voor 2024 bedroeg 4%.

Ik zou hier graag verder op ingaan, maar we kunnen beter verder gaan; er is nog veel te bespreken. Rutte werd uitgenodigd om uit te leggen waarom “5% het juiste cijfer is”, hoewel, zoals we zojuist hebben besproken, het in feite een stijging van 1,5% is ten opzichte van wat alle NAVO-leden al zouden moeten uitgeven – waardoor het gemiddelde op 3,5% komt – terwijl de rest in het slush fund terechtkomt, waarvoor elke redelijke verklaring waarschijnlijk zal worden geaccepteerd – door bijvoorbeeld een enkele startbaan voor gevechtsvliegtuigen aan een gemeentelijke luchthaven toe te voegen door er een gele vak met het opschrift ‘alleen voor militaire vliegtuigen’ op te schilderen, zou de hele infrastructuur ‘defensiegerelateerd’ worden. Ik ga niet speculeren over hoeveel je daarvoor in rekening zou kunnen brengen, hoewel de gemiddelde prijs per gallon voor halfglanzende verf in Canada ongeveer 45 dollar bedraagt.

Rutte moet even niet bij de les zijn geweest, want hij beweerde – in een herkenbaar deel van een reeks onzin – dat Rusland “zichzelf in een tempo en met een snelheid herstelt die ongeëvenaard is in de recente geschiedenis”, en illustreerde dit met een voorbeeld dat het “nu in drie maanden drie keer zoveel munitie produceert als de hele NAVO in een jaar”. Dat is helaas onjuist, want de werkelijke verhouding is dat de productie van Rusland in drie maanden tijd meer bedraagt dan wat de NAVO in een jaar produceert. Aangezien een jaar echter vier kwartalen telt, is het niet al te moeilijk om te berekenen dat Rusland vier keer zoveel produceert als de NAVO. Waarom is het dan logisch voor Rutte dat een verdubbeling van de defensie-uitgaven van de NAVO voldoende is om zelfs maar één vijand te verslaan die vier keer zoveel produceert? Het makkelijke antwoord is, vrees ik, dat Rutte dom is. Dit is wat hij zei:

“… We staan voor een enorme geopolitieke uitdaging. En dat is in de eerste plaats Rusland, dat zich in een tempo en met een snelheid heropbouwt die zijn weerga niet kent in de recente geschiedenis. Ze produceren nu in drie maanden drie keer zoveel munitie als de hele NAVO in een jaar. Dit is onhoudbaar, maar de Russen werken samen met de Noord-Koreanen, met de Chinezen en Iraniërs, de mullahs, in deze on-uitgelokt agressieve oorlog tegen Oekraïne. Hier raken de Indo-Pacific en uw Atlantische regio dus steeds meer met elkaar verweven. We weten dat China zijn oog op Taiwan heeft laten vallen. Gezien deze hele geopolitieke situatie kunnen we ons onmogelijk verdedigen als we vasthouden aan die oude 2 procent.

Wat de kernuitgaven voor defensie betreft, moeten we dus naar 3,5 procent. En dan zijn er natuurlijk nog alle defensiegerelateerde uitgaven. We moeten de defensie-industrie ontwikkelen. We moeten geld uitgeven aan cyber en hybride oorlogsvoering. We moeten onze samenlevingen in het algemeen voorbereiden, niet alleen het leger. Dat is de extra 1,5 procent die tot de 5 procent leidt. Ja, dat is een enorm bedrag. Maar als we dat niet doen, moeten we Russisch leren.”

Dit is meteen een vernietigende bekentenis dat de NAVO-uitgaven altijd ontoereikend waren om Rusland te verslaan. Wie waren dan die idioten die publiekelijk verklaarden dat Rusland op het slagveld verslagen zou worden? En wat betreft zijn bewering dat het onhoudbaar is om de NAVO te blijven overtreffen in de productie van militair materieel: au contraire, mon frere. Simplicius heeft net een nieuw bericht over dat onderwerp geplaatst. De jaarlijkse productie van tanks in Rusland heeft een niveau bereikt dat gelijk is aan de verliezen, waardoor de voortzetting ervan onbepaald is. Bovendien gaat het om de productie van nieuwe T-90’s. Als we rekening houden met de renovatie en ombouw van oudere tanks, ligt Rusland voor op de verliezen.

Rond dit moment ontving ik een antwoord van John Jennings – de commentator die met zijn opmerkingen de inspiratie voor dit bericht vormde – op mijn eerdere opmerking. Ik neem het hier op, omdat hij erg grappig is en ik denk dat jullie het leuk zullen vinden.

“Nou, op jouw aandringen heb ik het interview in de Times gelezen. Ik merk op dat Poetin slechts Xi’s ‘zeer junior partner’ is en dat zijn gezanten – letterlijk de meest serieuze mannen op aarde – ‘niet serieus genomen moeten worden’. Maar hij komt naar Europa, en als we ons niet militariseren, moeten we allemaal ‘Russisch leren’. Hij gaat zelfs Europa binnenvallen precies wanneer Xi hem dat opdraagt, om ons af te leiden zodat Xi Taiwan kan binnenvallen – dat kleine detail was nieuw voor mij. Het is die oude paradox die Patrick Armstrong zo goed beschreef: Rusland is altijd zwak, worstelt, de ‘zeer ondergeschikte partner’. Poetin zal zich niet met Estland bemoeien, hij zal als een insect worden verpletterd (hoewel ‘we geen details kunnen bespreken’). Maar als we niet snel herbewapenen, zal hij heel Europa overspoelen.

Als je een invasie wilt afschrikken, is de NYT natuurlijk precies de plek waar je net genoeg details over je reactie bekendmaakt om de vijand aan het twijfelen te brengen, zonder militaire geheimen prijs te geven. Er is al veel bekend uit open bronnen over de capaciteiten van beide partijen, en het lijkt duidelijk dat de NAVO niet voorbereid is om de invasie af te slaan die niemand plant. Rutte laat doorschemeren dat hij een of andere dubbel geheime ‘game changer’ achter de hand heeft, maar dat is een onhandige bluf. Als ik de president van Rusland was, zou ik overwegen om morgen Estland te annexeren, puur op basis van Ruttes clownerie.

Ik heb vooral gelet op ‘de Iraniërs, de mullahs’. Ik ben nooit in Iran geweest, maar ik heb veel tijd doorgebracht in buurlanden. Er was veel verkeer. Het was dus nieuw voor mij dat ‘Irakees’ en ‘mullah’ synoniemen zijn. Ik was altijd in de veronderstelling dat de meeste Iraniërs geen mullahs zijn, net zoals de meeste inwoners van Arkansas geen predikanten zijn en de meeste joden geen rabbijnen. Wat er is gebeurd, is dat de Amerikanen het stereotype van de ‘gekke mullah’ van de Britten hebben overgenomen, nadat we hun bemoeizuchtige voetstappen in de moslimwereld waren gevolgd. Rutte heeft het van ons geleerd. We houden onszelf voor dat de vijanden die we hebben gemaakt allemaal gek en suïcidaal zijn, of gek en moordzuchtig. We kunnen onmogelijk iets verkeerds hebben gedaan dat hun vijandigheid zou kunnen rechtvaardigen. Ze haten ons vanwege onze vrijheid!

Ik vond dat de verslaggever Rutte’s meest voor de hand liggende onzin goed aan de kaak stelde: hij fluit niet alleen langs het kerkhof van de NAVO-ontbinding, hij loopt er midden in, om middernacht bij volle maan. Maar in plaats van Hongarije en Turkije aan te klagen omdat ze niet voldoen aan ‘democratische normen’, had de verslaggever misschien beter Duitsland en Groot-Brittannië kunnen noemen, waar elke maand honderden mensen worden gearresteerd wegens ‘haatdragende’ berichten op social media. Als er vergelijkbare razzia’s zijn geweest in Turkije of Hongarije, heeft niemand daar verslag van gedaan.

Ik denk niet dat ik inbreuk maak op enige inlichtingenovereenkomst als ik onthul dat John Amerikaan is – een gedachte die me bemoedigt, zowel vanwege de ontdekking van zo’n leuk gevoel voor humor als vanwege het besef dat de MAGA-fanaten en de achterbakse Democratische strategen nog steeds veel Amerikanen overhouden die niet simplistisch of gek zijn. Ik heb medelijden met degenen die de regering vormen. En het vormen van een regering door burgers die niet eens in staat zijn om sla uit een groene salade te halen, is zeker niet iets wat alleen in Amerika voorkomt.

Hoe dan ook, John heeft volkomen gelijk, zoals blijkt uit zijn uitstekende oordeel: “Het lijkt duidelijk dat de NAVO niet voorbereid is op een invasie die niemand van plan is.” Verspil snel nog meer geld, er is geen moment te verliezen! En hoewel hij gelijk had om Rutte’s geklets over de mullahs en de Noord-Koreanen belachelijk te maken, lijkt het redelijk om aan te nemen dat hij het had over de levering van Shahed-drones door Iran en van munitie door de Noord-Koreanen. Dit benadrukt helaas alleen maar de arrogantie die ervan uitgaat dat het oké is dat de NAVO wapens en geld levert aan de tegenstander van Rusland – oké voor mij, maar niet voor jou.

Hij ging ook in op de misleidende en arrogante afwijzing door Rutte van Russische topdiplomaten.

“Ik ken Sergej Lavrov heel goed. Hij is al minister van Buitenlandse Zaken van Rusland sinds de geboorte van Jezus Christus, en ik heb hem nooit serieus genomen. Als je het over nepnieuws hebt, luister dan naar Sergej Lavrov.”

De secretaris-generaal van de NAVO heeft de minister van Buitenlandse Zaken van een NAVO-vijand die zo gevaarlijk is dat als het bondgenootschap zijn defensie-uitgaven niet onmiddellijk verdubbelt, het alle leden zal onderwerpen en naar zijn hand zal zetten, zelfs als dat betekent dat hun moedertaal wordt uitgewist, nooit serieus genomen. Ik zou willen dat iedereen even stilstaat bij deze uitspraak en zich erover verwondert.

Lavrov zou hebben gezegd dat de NAVO zich opmaakt voor een kostbare wapenwedloop die haar financieel te gronde zal richten. Rutte grinnikt geamuseerd bij die gedachte. Nog een bewijs dat hij diep dom is, misschien wel opzettelijk. De achteruitgang van de westerse levensstandaard – die hem blijkbaar ontgaan is – is “ongekend in meer dan drie decennia.” De Britse regering moest de verhoging van de pensioengerechtigde leeftijd uitstellen… vanwege een daling van de levensverwachting die sinds de oorlog niet meer is voorgekomen. In de VS daalde de levensverwachting in slechts twee jaar tijd van 79 naar 76 jaar, de snelste daling in een eeuw.

“Het is gemakkelijk om je te laten misleiden door de illusie dat er nog steeds dramatische vooruitgang wordt geboekt. Computerchips worden steeds kleiner, computerprocessors steeds sneller, mobiele telefoons steeds dynamischer. Maar technologische vooruitgang leidt niet automatisch tot verbeteringen in de menselijke conditie. In een groot deel van het westen zijn stagnatie en achteruitgang het kenmerkende beeld van onze tijd geworden. Als je wilt begrijpen waarom de politiek bozer en meer gepolariseerd is geworden, zoek dan niet naar simplistische verklaringen zoals het door social media aangewakkerde controversiële gedrag. Er is al meer dan een generatie lang een groot experiment gaande: wat gebeurt er als je het optimisme wegneemt uit rijke samenlevingen die een steeds hogere levensstandaard als vanzelfsprekend beschouwden?”

Getuigenis, Owen Jones – wijsheid van de jeugd. Ja, de goede oude tijd is voorbij, baby, voorbij, en hoe deprimerend het ook is om te beseffen, wat je nu ziet, is het hoogtepunt van het leven voor de gemiddelde persoon – voor die gemiddelde persoon zal het leven alleen maar moeilijker, onzekerder en duurder worden. Waar is in dat landschap ruimte voor steeds hogere uitgaven aan glimmende gevechtsvliegtuigen en steeds geavanceerdere drones en meer tanks en munitie? Hoe past steeds strengere regulering van je online activiteiten, dankzij nieuwe initiatieven op het gebied van cyberpolitie, in jouw visie op vrijheid en veiligheid?

En jouw leiders kiezen die weg voor jou. Enkele van de meest diepzinnig-domme mensen die vanochtend uit bed zijn gekomen, volgen een onzichtbare rattenvanger van remilitarisering op een weg die leidt naar de ondergang van het westen. Kniel, hoop en leg je voorhoofd in het stof – de vooruitgang nadert. Maak plaats.

“De consolidatie van de staten tot één groot imperium, dat ongetwijfeld agressief zal zijn in het buitenland en despotisch in eigen land, zal de onvermijdelijke voorbode zijn van de ondergang die alles wat eraan voorafging heeft verwoest.” – Robert E. Lee

Copyright © 2025 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Rutte ‘op paddo’s’ – Medvedev

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: