Hebben we een laatste kruistocht nodig om de westerse wereld te redden?

De afgelopen week heb ik gekeken naar de kabinetsbevestigingen van Donald Trump, vooral omdat de samenstelling van zijn kabinet ons inzicht zal geven in hoe de komende vier jaar van zijn presidentschap zullen verlopen. Een hoorzitting die ik erg interessant vond was die van Pete Hegseth. Het niveau van de vijandigheid die de Democraten tentoonspreidden kwam in de buurt van laster.

Hegseth werd ternauwernood bevestigd als minister van Defensie, waarbij vice-president JD Vance de beslissende stem uitbracht. Politiek links (en sommige Neo-Cons) lijken een bijzondere hekel aan deze man te hebben en aanvankelijk had ik moeite om de echte reden te begrijpen, schrijft Brandon Smith.

Hegseths verzet tegen het lidmaatschap van transseksuelen in het leger is zeker één reden, maar Trump verwijdert hoe dan ook zulke mentaal onstabiele mensen uit het leger. Zijn verzet tegen vrouwen in gevechtsfuncties kan sommige feministen kwaad maken, maar de meerderheid van de Amerikaanse oorlogsvoerders is het met hem eens en elk concreet onderzoek naar gevechtseenheden van gemengd geslacht heeft vreselijke resultaten laten zien.

Toen keek ik naar een debat tussen progressieve commentatoren vs Michael Knowles en Dave Rubin dat de situatie verlichtte. Het gesprek was vreemd genoeg gericht op linkse beschuldigingen tegen Hegseth’s vermeende snode tatoeage en hoe die in verband staat met de christelijke kruistochten.

De woede over Hegseth geeft ons volgens mij een kijkje achter het gordijn van waar de gevestigde orde echt bang voor is, en hun angst wordt veroorzaakt door het onverschrokken christendom. Maar dat niet alleen – Het is Hegseth’s verering van het oude christendom en een tijd waarin christenen een groot deel van de bekende wereld beheersten. Mensen als Hegseth worden meestal uit de regering geweerd omdat ze vaandeldragers zijn van een filosofie die globalisten afschrikt.

Is Hegseth een voorstander van het Christelijke imperium? Misschien wel, misschien niet. Maar als hij dat is, vraag ik me af of dat wel zo slecht is?

Het bovenstaande debat is gebaseerd op klassieke revisionistische propaganda, grotendeels bedacht door “antikoloniale” academici in de jaren ’90; een onderdeel van de groeiende Politieke Correctheid en Deconstructionistische bewegingen op universiteiten die uiteindelijk zijn uitgegroeid tot het wangedrocht waar we in 2025 mee te maken hebben. Deze propaganda is zo ingebakken geraakt in ons onderwijsbewustzijn dat de meeste mensen vandaag de dag geen kennis hebben van de kruistochten, ze weten alleen dat “kruistochten = slecht”.

De eerste christelijke kruistocht is misschien wel een van de belangrijkste gebeurtenissen in de westerse geschiedenis en een van de meest verwaarloosde door onze academische instellingen. Het heersende narratief vandaag de dag is dat de kruistochten een hersenloze moorddadige rooftocht waren van Europeanen die het Heilige Land probeerden te stelen van onschuldige Arabieren. Dit is complete onzin.

Zoals Michael Knowles opmerkt, werden het Heilige Land, het grootste deel van de Levant, Noord-Afrika inclusief Egypte en alle landen rond de Middellandse Zee vanaf 300 na Christus geregeerd door christenen. Dit was het oude Romeinse Rijk dat zich in 323 na Christus officieel bekeerde tot het christendom. Ja, dat klopt, het grootste deel van het Midden-Oosten en Noord-Afrika was eeuwenlang christelijk.

Dit christelijke rijk, met inbegrip van wat we nu kennen als Israël, werd in tweeën gesplitst tijdens een gebeurtenis die “Het Grote Schisma” werd genoemd in 1054 na Christus tussen de katholieken in het Westen en de orthodoxe kerk in het Oosten.

De tweedeling creëerde territoriale zwaktes waarvan de moslimveroveraars snel profiteerden toen ze in 640 na Christus het Heilige Land veroverden. De Islam, gesticht door de krijgsheer Mohammed in 610 na Christus, had de Arabische stammenwereld verenigd onder één religieuze banier, maar ook onder een filosofie van verovering. De moslims, geleid door ten minste 109 verzen in de Koran die oproepen tot de onderwerping van ongelovigen die weigeren de islam te omarmen, begonnen het hele christendom te veroveren.

In de loop van enkele decennia verspreidden de islamitische legers zich over de Levant en Afrika en begonnen zelfs land in te nemen in Europa, waaronder delen van Spanje. Christenen werden onder moslimheerschappij vervolgd en vaak tot slaaf gemaakt. Christelijke steden werden geplunderd en land werd gestolen. Toen de Byzantijnse keizer Alexios Komnenos paus Urbanus II om hulp vroeg, riep de paus de christenen op om zich te verenigen en het schisma te beëindigen.

Het Oosten riep op tot hulp en het Westen zou in 1095 na Chr. antwoorden. Als de kruistocht niet succesvol was, was de ondergang van het christendom verzekerd.

Zonder de oorlog om christelijke landen terug te veroveren, zou Europa zoals we dat nu kennen niet bestaan en zou een groot deel van onze wereld er waarschijnlijk uitzien als één groot Taliban-dorp. Dit beangstigende vooruitzicht wordt vertroebeld door uitschieters, gebeurtenissen die eindigden in tragedie of misdaad. Zoals in elke oorlog kunnen er aan beide kanten schurken opduiken. Dat gezegd hebbende, er zouden geen kruistochten zijn geweest zonder de invasies van moslims.

Vandaag de dag hebben we te maken met een nieuwe ideologische en culturele invasie, maar deze keer zijn de omstandigheden complexer.

Ik denk dat de progressieve poging om het historische verslag van de kruistochten in de doofpot te stoppen, bedoeld is om een nieuwe verenigde westerse wereld te voorkomen. Je zou kunnen stellen dat religie niet langer de bindende factor is die het ooit was, en tien jaar geleden zou ik het daarmee eens zijn geweest. Maar de dingen beginnen te veranderen en als je een scherp oog hebt, zie je misschien, net als ik, een beweging voor ons ontstaan die steeds spiritueler wordt, niet seculier.

Hoe je ook over Donald Trump denkt, de culturele verschuiving rond zijn terugkeer in de regering valt niet te ontkennen. Na vier jaar van Biden en Harris die probeerden medische tirannie in te stellen, een massale immigratiecrisis te ontketenen, conservatieven als een “bedreiging voor de democratie” te bestempelen en woke cultisme in het dagelijks leven op te dringen, lijkt het alsof Amerikanen er genoeg van hebben. Er heeft een dramatische evolutie plaatsgevonden in onze samenleving; een erkenning dat we op de rand van de afgrond staan als we doorgaan op de huidige progressieve/socialistische/relativistische weg.

Het westen staat aan de rand van een afgrond. Ik vermoed dat dit het soort moment is waarvan paus Urbanus II getuige was in 1095 na Christus. Getuigen die verslagen schreven over die periode beschrijven het als een soort wonder, een coalitie om de beschaving te redden van een dreigend donker tijdperk van barbarij. Dit is hoe velen van ons in conservatieve kringen zich nu voelen: Dat er grote veranderingen op komst zijn om generaties van overtredingen uit te wissen als we bereid zijn de dag te grijpen.

In 2025 behandelen veel meer mensen linkse ideologie en globalisme met minachting in plaats van zelfgenoegzaamheid. De grenzeloze multiculturele agenda van de elites krijgt eindelijk te maken met substantiële tegenstand, in ieder geval in de VS. Ik zou ook willen aanvoeren dat er een opleving is van interesse in het christendom en de christelijke geschiedenis; een natuurlijk gevolg van het feit dat Amerikanen hun westerse culturele wortels herontdekken.

Duizenden jaren lang is het grootste deel van de menselijke beschaving een beerput van oeroverheersing geweest. Er zijn geen onschuldige imperia geweest, wit, bruin, het maakt niet uit. De kern van bijna elk imperium was oorlog, slavernij en genocide. De sterken hebben altijd geprobeerd de zwakken te onderwerpen. Elke groep mensen heeft zich schuldig gemaakt aan het meest misselijkmakende gedrag.

Afrikanen maakten al slaven van elkaar lang voordat de Europeanen op het toneel verschenen. Amerikaanse Indianen namen deel aan slavernij, stammenoorlogen, mensenoffers en kannibalisme als een manier van leven lang voordat blanke Europeanen in hun boten verschenen. De Chinezen en de Mongolen waren het grootste deel van de Middeleeuwen al bezig met het massaal afslachten van vreedzame koninkrijken, maar progressieve historici negeren deze gebeurtenissen ten gunste van het veroordelen van de christelijke kruistochten.

Arabieren behoorden tot de ergste plegers van menselijke slavernij en hun behandeling van de mensen die ze veroverden deed de slavernij uit de vroege Amerikaanse geschiedenis verbleken. Vaak verkeerd voorgesteld als de “Islamitische Gouden Eeuw,” is het een moderne academische mythe dat moslims “vrede en welvaart” en coëxistentie met zich meebrachten toen ze de Levant en Europa plunderden. Iedereen die het moslimgeloof niet aanhing werd onderworpen aan wreedheden.

Vandaag de dag wordt het westen evenzeer geconfronteerd met een overname van binnenuit als met een overname van buitenaf. Onze eigen regeringen zijn bezig met heimelijke sabotage, door onze grenzen te overspoelen met migranten uit de derde wereld en ideologieën en politiek binnen te halen die volledig tegengesteld zijn aan de westerse idealen. Veel van deze mensen staan met één been in het archaïsche. Ze geloven niet in zaken als gelijkheid, ze geloven dat roofdieren moeten heersen en slachtoffers zich moeten onderwerpen.

Zulke mensen uitnodigen in de VS en Europa is duidelijk een agenda om onze beschaving te vernietigen door buitenlandse verzadiging. Geen enkele regering doet dit per ongeluk. Tegelijkertijd is er een progressieve/communistische opstand in ons midden, gefinancierd door globalistische belangen die bedrijven en non-profit instellingen gebruiken als ondersteunende structuren voor de revolutie.

Ze willen geen rechtstreeks gevecht omdat ze weten dat ze zouden verliezen. In plaats daarvan proberen ze onze fundamenten te verzwakken, ons te demoraliseren zodat ze naar believen kunnen plunderen als we eenmaal gebroken en zelfhatend zijn. Dit is het duidelijkst in het Verenigd Koninkrijk en Europa waar mensen met gezond verstand met een gevoel van verlangen vanuit de verte naar de positieve veranderingen in Amerika kijken. Ze hebben het gevoel dat ze worden achtergelaten – Een offer aan de multiculturele kolos.

Dit roept de vraag op: is het redden van Amerika genoeg? Of is het tijd voor een nieuwe en misschien wel laatste kruistocht?

Linkse politici hebben het vaak over “tolerantie” en beschuldigen conservatieven ervan dat ze tegen hun christelijke grondbeginselen ingaan door te weigeren apathisch te blijven tegenover degenen die destructief gedrag vertonen. Politiek links en globalisten spreken over tolerantie omdat het hand in hand gaat met ontaarding. Met tolerantie komt sociaal verval in losbandigheid en kwaad, en dat is waar ze het meest naar verlangen.

Tolerantie is het ondergaan van de misdaden en overtredingen van anderen zonder een uiteindelijke correctie te verwachten. Tolerantie is NOOIT een christelijke waarde geweest. In plaats daarvan onderwijst de Bijbel over compassie en vaak is het meer compassievol om slecht gedrag te corrigeren dan het te laten voortduren. Spaar de roede verwen de globalist. We noemen het “harde liefde” en het is noodzakelijk voor het overleven van de mensheid.

De eerste kruistocht was veel meer dan een geopolitieke poging van regeringen om gestolen landen terug te nemen; het was een enorme spirituele correctie. Het was een inspanning die het gewone volk inspireerde tot grote eensgezindheid. Het was zelfs het gewone volk, niet de monarchieën, dat de eerste kruistocht mogelijk maakte. Als zo’n gebeurtenis opnieuw zou plaatsvinden, dan zou het gebaseerd moeten zijn op een vergelijkbaar hooggestemd doel en populisme.

Het is moeilijk te zeggen of zo’n inspiratie nog mogelijk is. Ik denk dat het in Amerika zeker mogelijk is, maar Europa is twijfelachtig. Er zijn steeds meer pogingen van conservatief georiënteerde partijen om de westerse waarden in de EU te verdedigen, maar ze krijgen te maken met een gemene totalitaire oppositie.

Het is geen toeval dat Europa de afgelopen tien jaar is overspoeld met migranten uit de derde wereld, waarvan de meesten moslim zijn. Deze groepen fungeren als een bot wapen dat door de elites wordt gebruikt om dissidente autochtone burgers het zwijgen op te leggen.

Terwijl ik dit schrijf worden de Britten onderworpen aan toenemende Orwelliaanse onderdrukking. De AFD-partij in Duitsland wordt bedreigd, zelfs nu ze steeds meer geaccepteerd wordt door de kiezers; progressieve elites proberen hen helemaal uit de verkiezingen te verbannen. Het Franse establishment gebruikt wetshandhaving tegen de politieke oppositie in de National Rally partij en probeert de eisen van de kiezers te ondermijnen. Zowel Duitsland als Roemenië beweren dat ze het recht hebben om verkiezingsuitslagen te negeren als conservatieven blijven winnen.

Er is een gecoördineerde inspanning in heel Europa om te voorkomen dat conservatieve groepen in de regering komen. De enige plek waar het tij echt gekeerd is, is in de VS (en misschien Argentinië). Maar we hebben nog een lange weg te gaan en overheidshervormingen gaan langzaam. Er zal een beweging buiten de politiek nodig zijn.

De grote angst onder centristen en libertariërs is dat een religieus geïnspireerde beweging zal resulteren in theocratie. Ik deel deze vrees. Ja, religieuze instituten kunnen corrupt zijn omdat instituten door mensen worden bestuurd, maar dit geldt voor ALLE instituten. Hoe goed heeft seculier leiderschap de afgelopen eeuw gepresteerd? Ja, niet zo goed.

Het idee van “scheiding van kerk en staat” was nooit bedoeld om christelijke invloeden uit de overheid te verwijderen. Het was bedoeld om te voorkomen dat de overheid zich zou bemoeien met individuele religieuze uitingen. Amerika werd gesticht onder Christelijke doctrine en Christelijk leiderschap. Een terugkeer naar die dynamiek zou welkom zijn, zolang persoonlijke vrijheid (vrijheid met verantwoordelijkheid) gehandhaafd blijft.

Vergis je niet, de vijand probeert zijn eigen religieuze imperium op te bouwen. De woke-beweging wordt gedreven door zelfverering en de aanbidding van bureaucratische macht. Achter het gordijn zijn ze niet seculier en hebben ze meer fanatisme dan welke sekte dan ook in de recente geschiedenis. Ze beweren atheïstisch en progressief te zijn in hun principes, maar toch sluiten ze graag vriendschap met fundamentalisten uit de derde wereld die er compleet tegenovergestelde overtuigingen op na houden. Waarom? Omdat de islam geen bedreiging vormt voor hun uiteindelijke doelen; het christendom wel.

Als er een nieuwe kruistocht zou komen, dan zou die hier in Amerika moeten beginnen. Maar als we als het ware “het zwaard opnemen”, dan kunnen we dat doen in de wetenschap dat we niet alleen zijn. Er zijn miljoenen westerlingen over de hele wereld die ons zouden verwelkomen.

Er is een diep verlangen in onze samenleving naar een terugkeer naar principes; een behoefte aan zuiverheid van doel. Ik zie het dagelijks. Mensen zijn verdwaald en hebben een kompas nodig. De vraag is, wie zal het hen geven? De Luciferiaanse globalisten? De woke-cultisten? De islamitische horde? Of wij?

Copyright © 2024 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

Vertolkster: “De vluchtelingen haten ons, ze zijn van plan ons te islamiseren”

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: