Hantavirus: De angstmachine draait weer op volle toeren; deze keer moet je er doorheen kijken, zegt dr. Sherri Tenpenny

De mainstream media zaaien angst rond een uitbraak van het hantavirus, waarbij ze een bekend patroon volgen: eerst angst zaaien en pas daarna context bieden, net als bij eerdere ‘uitbraken’ zoals covid, apenpokken (MPOX) en vogelgriep.

Hantavirussen zijn een klasse van virussen die mensen kunnen infecteren, meestal door het inademen van verstoven urine, uitwerpselen of speeksel van knaagdieren, waarbij verspreiding van mens op mens zeer zeldzaam is, schrijft Rhoda wilson.

Ondanks het lage aantal gevallen en sterfgevallen wereldwijd in de afgelopen decennia, zijn er al 13 gedocumenteerde hantavirusvaccins en gentherapieprogramma’s in actieve ontwikkeling.

Het is weer eens de Hegeliaanse dialectiek: probleem, reactie, oplossing.

Hantavirus: hebben we dan niets geleerd?

Door Dr. Sherri Tenpenny

Als je deze week de krantenkoppen ziet, voelt het alsof je naar een herhaling kijkt van een film die we al meerdere keren hebben gezien: de beelden, de taal en de emotionele beïnvloeding komen ons bekend voor, omdat we dit exacte patroon al eerder hebben gezien. Het begint altijd op dezelfde manier: eerst angstzaaien, later context geven, en tegen de tijd dat de feiten bekend zijn, is het publiek al in paniek gebracht en gevaccineerd. Het lijkt erop dat we om de twee jaar een nieuwe virale paniek krijgen via de media, terwijl de zeer dure en ingrijpende Biosecurity Agenda wordt uitgebouwd. Herinner je je dit nog?:

• Een virusuitbraak op een cruiseschip.
• Noodevacuaties. Begeleiding naar het ziekenhuis.
• Contactonderzoek in meerdere landen.
• De media overspoelen het publiek met alarmerende updates nog voordat de meeste mensen weten wat het hantavirus is.
• 2020: Covid
• 2022: Apenpokken
• 2024: Vogelgriep
• 2026: Hantavirus

Wat is een hantavirus?

Hantavirussen vormen een grote klasse van omhulde, enkelstrengs RNA-virussen. Tegenwoordig erkennen wetenschappers wereldwijd meer dan 50 soorten hantavirussen, waarvan er ongeveer twee dozijn bekend staan als besmettelijk voor mensen. De meeste infecties vinden plaats door inademing van verstoven urine, uitwerpselen of speeksel van knaagdieren (hoe onhygiënisch was dat cruiseschip?). Verspreiding van mens op mens wordt als zeer zeldzaam beschouwd, hoewel er voor het Andes-virus in Zuid-Amerika beperkt bewijs is van overdracht van mens op mens. De afgelopen 50 jaar waren knaagdieren de belangrijkste gastheren van hantavirussen. Recente ontdekkingen hebben echter aangetoond dat hantavirussen ook vleermuizen, mollen en spitsmuizen infecteren.

Vóór de uitbraak in 1993 in de Four Corners-regio in het zuidwesten (waar Arizona, New Mexico, Colorado en Utah samenkomen), waren er slechts 31 gevallen van hantavirus gemeld. De eerste uitbraak trof 24 voorheen gezonde jonge volwassenen die plotseling koorts, spierpijn en snel voortschrijdend ademhalingsfalen ontwikkelden, en binnen enkele dagen waren er enkele sterfgevallen. Onderzoekers van de Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention (“CDC”) identificeerden uiteindelijk een voorheen onbekend hantavirus dat door de hertenmuis werd overgedragen. Het werd later het Sin Nombre-virus genoemd. De sterfgevallen waren het gevolg van wat bekend werd als het Hantavirus Pulmonary Syndrome (“HPS”). (Herinnert u zich nog dat u hierover hysterisch hoorde van de CDC of lokale volksgezondheidsdiensten? Ik ook niet …)

Na de uitbraak van 1993 startte de CDC met nationaal toezicht op hantavirusinfecties. Eind 2023 (30 jaar later) waren er landelijk 890 bevestigde gevallen van hantavirusziekte gemeld, als HPS of niet-pulmonale hantavirusinfecties. (Een niet-pulmonair geval is een geval waarbij patiënten positief testten op een hantavirusinfectie, maar nooit de klassieke pulmonale fase ontwikkelden. Hiervan werden 309 gevallen geclassificeerd als HPS met een sterftecijfer van ongeveer 35%, wat neerkomt op ongeveer 10 sterfgevallen per jaar.

Uit historisch onderzoek is gebleken dat ongeveer 96 procent van de gevallen in de VS zich ten westen van de Mississippi-rivier voordeed, wat overeenkomt met het verspreidingsgebied van de hertenmuis en verwante knaagdierreservoirs. Er is echter in bijna elke staat minstens één geval vastgesteld.

Het CDC meldt dat hantavirussen worden verspreid door blootstelling aan de urine, uitwerpselen of het speeksel van besmette knaagdieren, vooral wanneer besmet materiaal in de lucht terechtkomt en wordt ingeademd. Zoals eerder vermeld, worden hertenmuizen beschouwd als de belangrijkste reservoirdieren voor het Sin Nombre-virus in Noord-Amerika. Van hantavirussen die in de Verenigde Staten worden aangetroffen, wordt aangenomen dat ze niet van mens op mens worden overgedragen.

Langdurig onderzoek door het CDC heeft aangetoond dat de activiteit van hantavirussen fluctueert met de omgevingsomstandigheden die van invloed zijn op de knaagdierenpopulaties. Onderzoekers die de ecologie van hertenmuizen in het zuidwesten bestuderen, hebben waargenomen dat schommelingen in de populaties van besmette knaagdieren nauw verband houden met de omgevingsomstandigheden.

De bezorgdheid opblazen

De hysterie voorafgaand aan de zomer is een herkenbare, voorspelbare formule. Zullen we zien hoe de hele wereldbevolking stopt, vragen stelt en deze huidige “noodsituatie” ter discussie stelt, of zullen mensen maskers opzetten en afstand houden omdat ze daartoe zijn geconditioneerd?

Dezelfde Hegeliaanse principes worden herhaaldelijk gebruikt door de “volksgezondheid”: probleem (een ziekteverwekker); reactie (hysterie veroorzaken); oplossing (een vaccin). Nog voordat het publiek de tijd heeft gehad om te begrijpen waar de bezorgdheid over gaat, horen we dat er 13 gedocumenteerde hantavirusvaccin- en gentherapieprogramma’s in actieve ontwikkeling zijn: Wat dit zo verontrustend maakt, is hoe snel het publiek al in paniek vragen stelt over hantaviruspreventie en behandelingsprotocollen, ook al liggen de weinige gevallen die zich hebben voorgedaan duizenden kilometers verwijderd van waar zij wonen.

• 6 DNA-“vaccins” (Amerikaanse leger / USAMRIID) – veelal “naaldloze” jet-injectorversies – dit is een DNA-gentherapie.
• 3 mRNA-“vaccins” (Moderna + Korea University, Chinees onderzoeksteam, VIDO Canada)
• 2 virale vector-“vaccins” (Britse instellingen + VIDO Canada)
• 1 geïnactiveerd vaccin (Hantavax – al goedgekeurd en in gebruik in Zuid-Korea)
• 1 eiwitsubunitvaccin (VIDO Canada)

Waarom praten we niet eerst over ongediertebestrijding, milieuhygiëne en gerichte risicobewustwording? Waarom maken we ons zo druk om de hype? Waarom slaat de volksgezondheid die basisprincipes zo vaak over en gaat ze meteen over tot injecties?

We leven niet langer in een wereld waarin een kleine uitbraak gewoon een lokale gebeurtenis is. Tegenwoordig kunnen een paar besmettingen van de ene op de andere dag een heel internationaal controlesysteem in gang zetten. Quarantaines. Reisbeperkingen. Toezicht. Noodvergunningen. Uitgebreide overheidsbevoegdheden. We zagen het gebeuren in 2020; veel mensen werkten mee omdat ze geloofden dat het tijdelijk, noodzakelijk en voor het algemeen belang was. Maar tijdelijke bevoegdheden hebben de neiging om permanente infrastructuur te worden, en als die systemen eenmaal zijn ingevoerd, verdwijnen ze niet wanneer de krantenkoppen verdwijnen.

Angst verkoopt, en tijdens covid leerden de machthebbers dat ze die konden inzetten als het meest effectieve instrument om het gedrag van het publiek te sturen. Een angstige bevolking kan worden gemanipuleerd en overgehaald om maatregelen te accepteren die ze anders in twijfel zouden trekken of ronduit zouden weigeren. De grootste fout die mensen op dit moment kunnen maken, is emotioneel reageren in plaats van rationeel. Hantavirus vraagt om waakzaamheid (er zijn slechts 3 sterfgevallen geweest!!), niet om paniek.

Beelden zijn echter belangrijk. De context is belangrijk. Het collectieve geheugen is belangrijk. Cruiseschepen, quarantaines, isolatie, contactonderzoek – dit zijn geen neutrale beelden. Ze roepen iets op bij mensen omdat we dit al eens eerder hebben meegemaakt. We hebben allemaal vrienden, familie, werk en gemeenschap verloren. We kunnen niet gedwongen worden om opnieuw aan deze maatregelen te voldoen.

Als de coronajaren ons iets hebben geleerd, dan is het wel dat urgentie vaak wordt gebruikt om ons te haasten en ons te weerhouden van kritische beschouwing en nadenken over wat er gaande is. De reactie op de hantavirus-hysterie zal veelzeggend zijn: hebben we geleerd de angst zaaiende media en de WHO te negeren, of zullen we opnieuw ineenkrimpen en ons schikken?

Dit is het moment om de pijn van de retoriek rond eerdere pandemieën te herinneren. De wereld kan zich geen nieuwe, door paniek ingegeven fout veroorloven, en u evenmin.

Het overweldigende wetenschappelijke inzicht in het hantavirus heeft zich altijd gericht op blootstelling via de omgeving, niet op toevallige verspreiding binnen de gemeenschap. Dat onderscheid is belangrijk omdat, zonder context, elke ziekteverwekker kan worden voorgesteld als een angstaanjagende, beschavingvernietigende noodsituatie.

Vind je het belangrijk dat er nog onafhankelijke berichtgeving bestaat die niet wordt gestuurd door grote belangen? Met jouw steun kunnen we blijven schrijven en onderzoeken. Klik hieronder en draag bij aan het voortbestaan van Frontnieuws.

Copyright © 2026 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

De hantavirus-paniekmachine: wanneer zeldzame ziekten mediadrama worden

Volg Frontnieuws op 𝕏 Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over: